डोटियाली बाइबल

Dotiyali Bible

Text and Audio © 2019 Mother Tongue Translators Society & Wycliffe Bible Translators Inc.

Published by Mother Tongue Translators Society, Dotyali Translation Committee & Wycliffe Bible Translators Inc.

This app is made available to you under the terms of the Creative Commons License: Attribution-NonCommercial-NoDerivative Works. To view a copy of the license please visit: (http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0/)

You may share, copy, distribute, transmit, and extract portions or quotations from this work for non-commercial purposes, provided that you do not change any of the text or punctuation and you include the above copyright information.

सिरिस्‍टिको परिचय

किताबको परिचय

उत्‍पतिको अर्थ ‘सुरुवात हो।’

हिब्रु भासामि यइ किताबको सिर्सक इसइ किताबको हिब्रु पइलो सब्‍द बेरेसितबटहइ आया हो,

जइको अर्थ “आदिमि” भन्‍या हुन्‍छ।

नेपालि बाइबलमि यइ किताबको सिर्सक “उत्‍पति” भन्‍या हिब्रु सिर्सकलाइ ग्रिकमि अनुवाद अरिया सब्‍दबटहइ लिइया हो।

जइको अर्थ “आरम्‍भ,

मुल,

सिरिस्‍टि या कसइ कुराको सुरुवात हो।

धर्ति कसेरि बन्‍यो,

मान्‍सको सुरुवात कसेरि भयो,

पाप कसेरि आयो,

सन्‍सारमि दुःख रे पिडाको सुरुवात कसेरि भयो भनिबर येइ किताबमि लेखिया छ।

यो किताब दुइ भागमि बाडिया छ।

१ बटहइ ११ अध्‍यायसम्‍म सन्‍सारको सिरिस्‍टि रे मान्‍सजातिको सुरुको इतिहास इसइमि पाइन्‍छ।

आदम,

हब्‍बा,

कइन,

हाबिल,

नोआ,

जलप्रलय रे बाबेलको धरराका बिसयमि लइ लेखिया छ।

१२ बटहइ ५० अध्‍यायसम्‍म इज्राएलिनका पुर्खानको इतिहास छ।

तिनुनका कुल पिता अब्राहाम हुन्‌।

तिनरो परमेस्‍वरप्रतिको भरोसा रे आग्‍याकारिता प्रसिद्‍द छ।

तइपाछा तनरो चेलो इसहाक रे नाति याकुबका बिसयमि लेखिया छ।

याकुबलाइ ‘इज्राएल’ लइ भणिन्‍छ।

याकुबका बार जाना चेला थ्‍या।

तिनुनइबटहइ इज्राएलका बार कुल भया।

तन बारइ चेलामध्‍ये योसेफ रे तिनुनसित भया घट्‍नाले अरन्‍ज्‍या याकुब तिनरा अउर चेलान आफना परिवारसित मिस्रदेसमि बसाइ सर्‍या।

यइ बिसयमिलइ बिसेस बयान छ।

यइ किताबमि मान्‍सनको कथा भया लइ बिसेस अरिबर सप्‍पइभन्‍ना पइलि परमेस्‍वरले कि कसो अर्‍यो भन्‍या कुरा लेखिया छ।

बिसय सुचि

सारा सन्‍सार रे मान्‍सको सिरिस्‍टि (१:१—२:२५)

पाप रे दुःखको सुरु (३:१-२४)

आदमबटहइ नोआ (४:१—५:३२)

नोआ रे पानिको जलप्रलय (६:१—१०:३२)

बाबेलको (११:१-९)

सेमबटहइ अब्राहाम (११:१०-३२)

कुल पिता अब्राहाम, इसहाक रे याकुब (१२:१—३५:२९)

एसावका सन्‍तान (३६:१-४३)

योसेफ रे तिनरा दाइभाइन (३७:१—४५:२८)

इस्राएलिन मिस्रदेसमि (४६:१—५०:२६)

सिरिस्‍टिको परिचय

सिरिस्‍टिको कथा

१

सुरुमि परमेस्‍वरले अग्‍गास रे धर्ति सिरिस्‍टि अर्‍यो।

२ धर्ति आकार बिनाको सुन्‍सान थ्‍यो।

रे समुन्‍दरमि अन्‍धकार थ्‍यो।

पानि मथिमि परमेस्‍वरका आत्‍मा घुमिरन्‍थ्‍या।

३ तबइ परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“उज्‍यालो हउ” रे उज्‍यालो भयो।

४ रे परमेस्‍वरले उज्‍यालोलाइ हेर्‍यो,

त्‍यो धेकिबर भउत खुसि भया।

तबइ उनले उज्‍यालो रे अन्‍यारो अलग अलग अर्यो।

५ परमेस्‍वरले उज्‍यालोलाइ “दिन” रे अन्‍यारोलाइ “रात” भुन्‍यो।

रात पण्‍यो रे ब्‍याहान भयो—पइलो दिन।

६-७ तइपाछा परमेस्‍वरले आग्‍या अर्‍यो,

“पानिलाइ भाग भाग अरिबर बिचमि खालि ठउँर हउ।”

रे तइले पानिलाइ छुट्‍याइराखउ रे तसोइ भयो इसेरि परमेस्‍वरले खालि ठउँर राख्‍यो रे तइका तल्‍लतिर मल्‍लतिर पानिलाइ छुट्‍यायो।

८ परमेस्‍वरले तइ खालि ठउँरलाइ (अग्‍गास) भुन्‍यो।

रात पण्‍यो ब्‍याहान भयो— दोसरो दिन।

९ तइपाछा परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“अग्‍गास तल्‍तिर भया पानि एक ठउँर जम्‍मा हउ रे सुख्‍खा जमिन धेकियउ।”

तबइ तसोइ भयो।

१० परमेस्‍वरले सुख्‍खा जमिनलाइ “धर्ति” भुन्‍यो,

रे जम्‍मा भया पानिलाइ “समुन्‍दर” भुन्‍यो।

रे परमेस्‍वरले हेर्‍यो,

त्‍यो धेकिबर उन खुसि भया।

११ रे परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“धर्तिले सप्‍पइ किसिका रुखपात,

अनाज रे फल फलाउन्‍या रे आफना आफना किसिमका बि हुन्‍या बोट उमारउ” रे तसोइ भयो।

१२ इसेरि धर्तिले हरेक किसमका फल फल्‍या रे बि हुन्‍या रुख उमार्‍यो।

रे परमेस्‍वरले हेर्‍यो त्‍यो हेरिबर उन खुसि भया।

१३ रात पण्‍यो ब्‍याहान भयो— तेसरो दिन।

१४ तइपाछा परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“दिन रे रात छुट्‍टयाउनाइलेखा अग्‍गासमि ज्‍योतिन हउन्‌।

तिनुन दिन,

बर्स,

धार्मिक चाड रे रितुन जनाउँनाइलाइ चिन्‍हका रुपमि काम अरुन्‌।

१५ रे उजालो दिनाइलाइ अग्‍गासबटहइ चम्‍कुन्‌।”

तबइ तसोइ भयो।

१६ तइपाछा परमेस्‍वरले दुइ ठुला ज्‍योतिन बनायो—ठुलो ज्‍योति दिनमि चम्‍किनाइलाइ,

रे नानो ज्‍योति रातमि चम्‍किनाइलाइ बनायो।

उनले तारा लइ बनायो।

१७ रे परमेस्‍वरले तन ज्‍योतिनलाइ धर्तिमि उजालो दिनाइलाइ,

१८ दिन रे रातमि चम्‍किनाइलाइ उजालो रे अन्‍यारो अलग अलग अद्‍दाइलाइ अग्‍गासमि राख्‍यो।

रे परमेस्‍वरले हेर्‍यो,

त्‍यो धेकिबर उन खुसि भया।

१९ रात पण्‍यो रे ब्‍याहान भयो—चउथो दिन।

२० तइपाछा परमेस्‍वले भुन्‍यो,

“पानिमि किसम किसमका जल जन्‍तु हउन्‌ रे धर्ति मल्‍तिर अग्‍गासमि चणा-चुणुङिन उणुन।”

२१ इसेरि परमेस्‍वरले ठुला ठुला जल जन्‍तु,

पानिमि बस्‍या सप्‍पइ किसमका जन्‍तुन रे सप्‍पइ किसमका चणा-चुणुङिन सिरिस्‍टि अर्‍यो।

रे परमेस्‍वरले हेर्‍यो त्‍यो धेकिबर उन खुसि भया।

२२ तइपाछा परमेस्‍वरले उनुनलाइ यसो भुनिबर आसिस दियो,

“फल्‍लाइ फुल्‍लाइ,

बड्‍डाइ रे समुन्‍दरमि भरिनाइ जा।

रे चणा-चुणुङिन लइ धर्तिमि भरिनाइ जा।”

२३ रात पण्‍यो रे ब्‍याहान भयो— पाँचउ दिन।

२४ तइपाछा परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“धर्तिले जात जातका ठुला नाना रे घरपालुवा जन्‍तुन धर्तिमि घसाणिन्‍या जन्‍तुन बन-पसुन उत्‍पन्‍न हउन्‌” तबइ तसोइ भयो।

२५ इसेरि परमेस्‍वरले तिन सप्‍पइलाइ बनाइसक्‍यापाछा हेर्‍यो।

त्‍यो धेकिबर उन खुसि भया।

२६ तइपाछा परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“मान्‍सलाइ आफनाइ स्‍वरुपमि,

हामराइ प्रतिरुपमि बनाउनाउ।

तनले समुन्‍दरका माछा अग्‍गासका चणा-चुणुङिन,

घरपालुवा जन्‍तुन पुराइ धर्तिमि रे जमिनमि चलहल अद्‍या सप्‍पइ जन्‍तुनमि अधिकार अरुन्‌।”

२७ तबइखिलाइ परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ आफनाइ स्‍वरुपमि सिरिस्‍टि अर्‍यो।

परमेस्‍वरकाइ प्रतिरुपमि उनले तिनुनलाइ सिरिस्‍टि अर्‍यो।

लोग्‍न्‍या मान्‍स रे स्‍वानि मान्‍स भनिबर उनले तिनुनलाइ सिरिस्‍टि अर्‍यो।

२८ परमेस्‍वरले तिनुनलाइ आसिस दिनाइ भुन्‍यो,

“फल्‍लाइ फुल्‍लाइ,

बड्‍डाइ धर्तिमि भरिनाइ रे तइलाइ आफना बसमि पाड्‍डाइ जा।

समुन्‍दरका माछान,

अग्‍गासका चणा-चुणुङिन रे धर्तिका सप्‍पइ जिबजन्‍तुमि अधिकार अर।”

२९ रे परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“हेर,

मु तमुलाइ धर्तिमि बि उमाद्‍या सप्‍पइ बोट रे फलमि बि हुन्‍या सप्‍पइ रुख दिनउ।

तन तमरि निउति खानाइलाइ हुन्‍या छन्।

३० धर्तिका हरेक पसु,

अग्‍गासका हरेक चणा-चुणुङि रे जमिनमि चलहल अद्‍या हरेक जन्‍तु,

हरेक परानि जइमि जिबन छ।

मु तिनुनका खानाकि निउति हरिया बनस्‍पति दिनउ।”

तबइ तसोइ भयो।

३१ सुरुबटहइ आफुले बनाया हरेक कुरा परमेस्‍वरले हेर्‍यो।

बास्‍तबमि त्‍यो धेकिबर उन भउत खुसि भया।

रात पण्‍यो रे ब्‍याहान भयो— छइटोउ दिन।

२

इसेरि परमेस्‍वरले अग्‍गास रे धर्ति तिनमि भया सप्‍पइ कुरा बनाइसक्‍यो।

२ आफुले अर्‍या काम छइटउ दिनमि परमेस्‍वरले सक्‍यो।

रे सातउ दिनमि आफुले अर्‍या सप्‍पइ कामबटहइ उनले आराम लियो।

३ रे परमेस्‍वरले सातउ दिनलाइ खास बनाइबर तइलाइ अलग अर्‍यो,

क्‍यालाइकि आफुले सिरिस्‍टिमि अर्‍या सप्‍पइ कामबटहइ इसइ दिनमि उनले आराम लियो।

अदनका बगइचामि आदम रे हब्‍बा

४ इसेरि अग्‍गास रे धर्तिको सिरिस्‍टि भयो।

परमप्रभु परमेस्‍वरले अग्‍गास रे धर्ति सिरिस्‍टि अर्‍याबेलामि,

५-६ धर्तिमि रुखपात थेएन रे केइलइ बि उमर्‍या थेएन क्‍यालाइकि तनज्‍यासम्‍म उनले पानि बर्साया थेएनन्‌ रे धर्ति खनजोत अद्‍दया कोइ मान्‍स लइ थेएन्‌,

रे धर्ति तल्‍तिरबटहइ पानि उमरिबर आइ धर्ति भिजाउन्‍थ्‍यो।

७ तबइ परमप्रभु परमेस्‍वरले धर्तिका माटाबटहइ एक मान्‍सa बनायो,

रे तिनरा नाकमि जिबनको सास फुकिदियो,

रे मान्‍स जिउनो परानि भयो।

८ परमप्रभु परमेस्‍वरले पुर्बतिर अदन भन्‍या ठउँरमि बगइचा लायो,

रे उनले बनाया मान्‍सलाइ ताँइ राख्‍यो।

९ रे हेद्‍दामि निको रे खानामि लइ निको फल भया हरेक किसमका रुख परमप्रभु परमेस्‍वरले धर्तिबटहइ उमार्‍यो।

उनले बगइचाका बिचमि जिबन दिन्‍या रुख रे निका रे फुचेराको ग्‍यान दिन्‍या रुखलइ लायो।

१० बगइचा भिजाउनाइलाइ अदनबटहइ एक गाण निकलन्‍थ्‍यो,

रे ताँ बटहइ छुट्‍टिबर त्‍यो चार साखा भया थ्‍यो।

११ पइलो गाणको नाउँ पिसोन हो।

यो तेइ गाण हो,

जो हविलाका सप्‍पइ ठउँरमि बगन्‍छ,

जइ गाणमि सुन पाइन्‍छ।

१२ तइ देसको सुन निको हुन्‍छ।

ताँ बास आउन्‍या तेल रे भउत निका ढुङा पाइनाहान।

१३ दोसरो गाणको नाउँ गिहोन हो।

यो कुस देसका चारइ तिर बग्‍द्‍या गाण हो।

१४ तेसरो गाणको नाउँ टाइग्रिस हो।

यो अस्‍सुरका पुर्बतिर बगन्‍छ रे चउथो गाण युफ्रेटिस हो।

१५ परमप्रभु परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ अदनका बगइचामि तइको गोणमेल रे हेरबिचार अद्‍दाइलाइ राख्‍यो।

१६ रे उनले मान्‍सलाइ यो आग्‍या दियो,

“बगइचाका सप्‍पइ रुखका फल तुइले सङ्‍का नमाणि खाया हुन्‍छ,

१७ निका रे फुचेराको ग्‍यान दिन्‍या रुखको फल भण्‍या जनखाएइ,

क्‍यालाइकि जइ दिन तुइले त्‍यो खान्‍छइ तसइ दिन तु पक्‍का मद्‍दया छइ।”

१८ तबइ परमप्रभु परमेस्‍वरले आफना मनमि सोच्‍यो,

“मान्‍स एकलोइ रन्‌ निको आथिन्‌।

तबइखिलाइ मु तइकि निउति स्‍वाउन्‍या एक सयोगि बनाउँन्‍या छु।”

१९ परमप्रभु परमेस्‍वरले सप्‍पइ पसुलाइ धर्तिका माटिबाटाह इ बनाइबर मान्‍सले तिनरो नाउँ कि कि राख्‍द्‍या रइछ भणि हेद्‍द तिनुनलाइ मान्‍सका वाँ लेया।

रे मान्‍सले हरेक परानिको जि जि नाउँ राख्‍यो तेइ तेइ नाउँ तिनुनको रयो।

२० इसेरि मान्‍सले सप्‍पइ पालिन्‍या पसु रे चणा-चुणुङिन,

बन-पसुको नाउँ राख्‍यो।

रे मान्‍सले आफ्‍लाइ स्‍वाउन्‍या कोइलइ सयोगि पाइएन्‌।

२१ तबइखिलाइ परमप्रभु परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ मस्‍त निनमि पाडिबर,

उन सियाबेलामि उनरा भाटामध्‍येको एक निकालिबर तइका ठउँरमि मासु भरदियो।

२२ जो भाटो परमप्रभु परमेस्‍वरले मान्‍सबटहइ निकाल्‍याथ्‍यो,

तइबटहइ एक स्‍वानि बनाइबर मान्‍सका वा लेइबर आया।

२३ तबइ मान्‍सले खुसि होइबर भुन्‍यो,

“आब प मुइले मेराइ हाण रे मासुले बन्‍या परानि पाया।

तिनलाइ स्‍वानि भनिन्‍या छ।

क्‍यालाइकि तिन लोग्‍न्‍या मान्‍सबटहइ निकालिएइ हुन्‌।”

२४ तबइखिलाइ मान्‍सले आफना बा इजालाइ छाणन्‍छ रे आफनि स्‍वानिसित मिलिरन्‍छ,

रे तिनुन एकइ सरिल हुनाहान्‌।

२५ मान्‍स रे तिनरि स्‍वानि दुएइ नाङाइ थ्‍या,

रे सरम माणन्‍थेनन्‌।

a 

2:7 हिब्रुमि “आदम” सब्‍द चलाइया छ। यो सब्‍द “अडामाह” भन्‍या सब्‍दसित सम्‍बन्‍धित छ, जइको अर्थ जमिन हो।

मान्‍सले परमेस्‍वरको आग्‍या नमाणिबर नास भया

३

परमप्रभु परमेस्‍वरले बनाया बन-पसुमध्‍ये स्‍याप सपहइ बाठो थ्‍यो।

तइले स्‍वानि मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“कि साँच्‍चि परमेस्‍वरले तमुलाइ बगइचामि भया कोइलइ रुखो फल जनखाया भनि भुण्‍या छ?”

२ स्‍वानिले स्‍यापलाइ भुन्‍यो,

“बगइचामि भया रुखको फल हाम खानसक्‍दाउ,

३ रे बगइचाका बिचमि भया रुखो फलका बिसयमि परमेस्‍वरले यसो भुन्‍या छ,

‘त्‍यो जनखाया रे जनछोया,

नति तमु मद्‍या छउ।’”

४ स्‍यापले स्‍वनिलाइ भुन्‍यो,

“तमु मद्‍या आथिनउ।

५ क्‍यालाइकि परमेस्‍वर जान्‍नाहान्‌ कि जइ दिन तमु त्‍यो खान्‍छउ तसइ दिन तमरा आँखा खुल्‍याछन्,

रे निका रे फुचेरा ग्‍यान पाइबर तमु परमेस्‍वर जसाइ हुन्‍याछउ।”

६ जबइ स्‍वानिले तइ रुखो फल खानाइलाइ निको रे हेद्‍दाइलाइ रहणलाग्‍दो,

बुद्‍दि पाउनाइलाइ तइ रुखो चाहाना अद्‌दपड्‍या रइछ भणि धेक्‍यो,

तबइ तिनले तइ रुखो फल टिपिबर खायो,

रे आफुसित भया आफना लोग्‍न्‍यालाइ लइ दियो,

रे उनलेलइ खायो।

७ त्‍यो फल खान्‍ज्‍याइ तिन दुएइका आखाँ खुल्‍या,

रे “नाङाइ पो रइछु” भनि तिनुनले थाँ पायो।

तइपाछा तिनले तिम्‍लाका पात गासिबर आफ्‍नि निउति लत्‍ता बनायो।

८ तसइ बसाइतिक परमप्रभु परमेस्‍वर बगइचामि घुम्‍दारया तिनुनले सुन्‍यो,

रे मान्‍स रे तिनरि स्‍वनि लइ बगइचामि भया रुखा बिचइनि परमप्रभु परमेस्‍वरका नजरबटहइ लुक्‍या।

९ रे परमप्रभु परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ “तु काँ छइ?”

भुनिबर बोलायो।

१० तनले भुन्‍यो,

“मुइले तमरो स्‍वर बगइचामि सुन्‍या रे मु डराया,

क्‍यालाइकि मु नाङोइ थ्‍या,

तबइखिलाइ मु लुक्‍या।”

११ उनले सोध्‍यो,

“तु नाङोइ छइ भनिबर कइले भुन्‍यो?

जइ रुखो फल जनखाएइ भनिबर मुइले तुलाइ आग्‍या दिया थ्‍या क्‍या तुइले त्‍यो खाइ?”

१२ मान्‍सले भुन्‍यो,

“जो स्‍वानि तमले मलाइ मुसति रनाइलाइ दियाथ्‍या,

तसइले मुलाइ तइ रुखो फल दियो रे मुइले खाया।”

१३ रे परमप्रभु परमेस्‍वरले स्‍वानिलाइ भुन्‍यो,

“तुइले यो क्‍यारि?”

स्‍वानिले भुन्‍यो,

“स्‍यापले मुलाइ छल अर्‍यो,

रे मुइले त्‍यो खाया।”

१४ तबइ परमप्रभु परमेस्‍वरले स्‍यापलाइ भुन्‍यो,

तुइले यसो अर्‍या हुनाले,

“तु सप्‍पइ पाल्‍तु पसु रे बन पसुमि हइ ज्‍यादा स्रापित हुन्‍याछइ।

पेटका बलले तु हिट्‍टया छइ रे तेरा जिबनभरि तुइले माटो खान्‍याछइ।

१५ तेरा रे स्‍वानिका बिचमि,

रे तेरा सन्‍तान रे स्‍वानिका सन्‍तानका बिचमि मु दुस्‍मनि हालिदिन्‍या छु।

तइले तेरो मुन्‍डो कुच्‍याउन्‍या छ,

रे तुइले तइको कुर्कुच्‍चो डस्‍याछइ।”

१६ स्‍वानिलाइ उनले भुन्‍यो,

“तेरा बच्‍चा पाउन्‍या बेथा मु भउत बडाइदिन्‍या छु।

दु:खसित तुइले बालख जन्‍माउनेइ छइ।

तबइलइ तेरो इछ्‍या तेराइ लोग्‍न्‍याका तिर हुन्‍या छ,

रे तइले तुलाइ अधिनमि राख्‍द्‍याछ।”

१७ तइपाछा आदमलाइ उनले भुन्‍यो,

“तुइले तेरि स्‍वानि को कुरा सुणिबर मुइले जनखायइ भुन्‍या रुखो फल खाया हुनाले,

जमिन तेरा कारण स्रापित भया छ।

तेरा जिबनभरि दु:खसित तुइले तइको उब्‍जनि खान्‍या छइ।

१८ जमिनले तेरि निउति काँणा रे सिउणि उमाद्‍या छ,

रे तुइले खेतको सागपात खान्‍या छइ।

१९ जइ माटाबटहइ तु बनाइयाहइ तसइ माटामि तु नफर्किन्‍ज्‍या सम्‍म तुइले जमिनबाटाहइ केइ कुरा लइ उमाद्‍द कठोर परिस्रम अरिबर पसिना बगाउनइपड्‍डया छ।

क्‍यालाइकि माटाबटहइ तु निकालिया हइ रे माटाइमि फर्किजान्‍याछइ।”

२० आदमले आफ्‍नि स्‍वानिको नाउँ हब्‍बा राख्‍यो,

क्‍यालाइकि सप्‍पइ जिबितनकि इजा तिनइ हुन्‌।

२१ परमप्रभु परमेस्‍वरले आदम रे तिनरि स्‍वानिखिलाइ छालाका लत्‍ता बनाइबर तिनुनलाइ लाइदियो।

आदम रे हव्‍वा बगइचाबटहइ निकालिया

२२ तबइ परमप्रभु परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“आब मान्‍स हाम जसाइ भया छ रे उइले निका रे फुचेरा ग्‍यान पाया छ।

उइले जिबनका रुखो फल टिप्‍बर खाइ सधइखिलाइ बाच्‍च पाउनुहुनइन्‌।”

२३ तबइखिलाइ परमप्रभु परमेस्‍वरले उनुनलाइ अदनका बगइचाबटहइ निकालिदियो।

रे मान्‍स माटाबटहइ बनाइय्‍या थ्‍यो,

रे माटामि खेति अद्‍द लाग्‍यो।

२४ तबइ उनले बगइचामि पुर्बतिर पहरा दिनाइलाइ स्‍वर्गिया परानिन रे चारइतिर घुमिरन्‍या ज्‍वालामय तरवार राखिदियो।

कोइलइ जिबनका रुखाका नजिकइ जान नसकउ भनिबर यसो अरिया थ्‍यो।

कयिन रे हाबिल

४

आदमको आफ्‍नि स्‍वानिसित सहवास भयो,

रे तन बच्‍चा पाउनेइ भइन्‌ रे कयिनलाइ जन्‍माइन्‌,

रे भुन्‍यो,

“परमप्रभुका साहेताले मुइले एक चेलो पाया।”

२ तइपाछा तिनले कयिनको भाइ हाबिललाइ जन्‍माइन्‌।

हाबिल भेडा-गोठालो भयो,

रे कयिनभन्‍या खेतिकिसानि अद्‍या भयो।

३ केइ समय बित्‍यापाछा कयिनले परमप्रभुका वाँ जमिनका उब्‍जनिबाटाइ केइ भेटि लेइबर आयो।

४ तबइ हाबिलले आफना बगालबटहइ पइलि जन्‍मिया पाठो काटिबर तइको सपहइ निको भाग लेयो।

परमप्रभु हाबिल रे तिनरा भेटिसित भउत खुसि भया।

५ कयिन रे तइको भेटि ग्रहण अरेन।

तबखिलाइ कयिन भउत रिसायो,

रे तइको मुख अन्‍यारो भयो।

६ तबइ परमप्रभुले कयिनलाइ भुन्‍यो,

“तु क्‍याकि रिसायाछइ?

तेरो मुख क्‍याकि अन्‍यारो भया छ?

७ रे तुइले जि ठिक छ त्‍यो अर्‍या भयाले तु ग्रहणयोग्‍य हुनेइ थिनि ब?

रे तुइले ठिक काम अरिनि भन्‍या त पाप तेराइ देलिम्‍बो ढुकिबर बसिरइछ।

तइले तुलाइ अधिन अद्‍द खोजन्‍छ,

रे तुइले तइलाइ अधिन अद्‍दइ पणन्‍छ।”

८ कयिनले आफना भाइ हाबिललाइ भुन्‍यो,

“हिट,

भाइ हाम खेतमि जानाउ।”

रे जबइ तिन खेतमि गया तबइ कयिन आफना भाइ हाबिलमि जाइलाग्‍यो रे तइलाइ मार्‍यो।

९ तबइ परमप्रभुले कयिनलाइ सोध्‍यो,

“तेरो भाइ हाबिल काँ छ?”

तइले भुन्‍यो,

“मुलाइ थाँ आथिन्‌।

क्‍या मु मेरा भाइको ग्‍वालो हु ब?”

१० परमप्रभुले भुन्‍यो,

“यो तुइले क्‍याअरि?

तेरा भाइका रगतले धर्तिबटहइ मुलाइ पुकाद्‍दा छ।

११ तुमि स्राप पण्‍या छ रे तु धर्तिबटहइ खेदिया छइ।

तेरा भाइका रगतले धर्ति भिज्‍याछ,

तुइले भाइलाइ मारन्‍ज्‍या धर्तिले आफनो मुख खोलिबर रगत पियो।

१२ तुइले धर्तिको खेति अरन्‍ज्‍या आब यइपाछा तइले तुलाइ आफ्‍नो उब्‍जनि दिन्‍या आथिन्‌।

तु धर्तिमि एक बिनाचइनको डुलुवा हुन्‍याछइ।”

१३ कयिनले परमप्रभुलाइ भुन्‍यो,

“मुइले सहनइ नसक्‍द्‍या कडा दण्‍ड मुलाइ भयो।

१४ हेर,

आज तमले मुलाइ यइ धर्तिबाटाइ निकालिदियाछउ,

रे तमरा उपस्‍थितिबाटाहइ मुइले लुक्‍दपड्‍डया छ।

मु धर्तिमि बिनाचइनको डुलुवा हुन्‍याछु,

रे मुलाइ फेला पाड्‍या जइले लइ मुलाइ माद्‍दया छ।”

१५ रे परमप्रभुले तइलाइ भुन्‍यो,

“तसो हइन,

जइले कयिनलाइ मारन्‍छ तइसित सात गुणा बदला लिइन्‍या छ।”

रे कयिनलाइ कसइले फेला पाडिबर नमारउ भनिबर परमप्रभुले तइमि एक चिन लाइदियो।

१६ तबइ कयिन परमप्रभुका उपस्‍थितिबाटाइ निकल्‍बर अदनका पुर्बतिर भया नोदa भन्‍या देसमि बस्‍स लाग्‍यो।

उत्‍पति ४:१७ बटहइ ५:३२ सम्‍म, आदम रे हब्‍बाबटहइ आया सन्‍तानो सुचि बाइबलमि रया छ।

a 

4:16 नोदको अर्थ डुलुवा हो।

५

मान्‍स जातिको दुस्‍टता

६

जबइ मान्‍सनको संख्‍या धर्तिमि बड्‍डइ गयो रे तिनुनका चेलिन जन्‍मिया,

२ तबइ परमेस्‍वरका चेलानले मान्‍सकि चेलिनलाइ रामणि धेक्‍यो,

रे आफना आफना मनपणेइ स्‍वानि लेया।

३ तबइ परमप्रभुले भुन्‍यो,

“मेरो आत्‍मा मान्‍ससित सधइखिलाइ रन्‍या आथिन्‌ क्‍यालाइकि त्‍यो मरणसिल हो।

तइको उमर एक सय बिस बर्सको हुन्‍या छ।”

४ तइ बेला रे तइपाछा लइ धर्तिमि नेफिलिमa थ्‍या।

परमेस्‍वरका चेलानले मान्‍सकि चेलिनसित ब्‍या अरिबर सन्‍तान जन्‍मायो।

तिनुनइ उइबेलाका सुरबिर नाउँ चल्‍या मान्‍सन थ्‍या।

५ धर्तिमि मान्‍सनको दुस्‍टता बर्ता भया रे तिनुनका ह्रिदयको बिचार रे भावना निरन्‍तर फुचेरोइ मात्‍तरइ भया परमप्रभुले धेक्‍यो।

६ धर्तिमि मान्‍सलाइ बनायामि परमप्रभुले अफसोच अर्‍यो,

रे उन मनमि भउत दु:खित भया।

७ तबइखिलाइ परमप्रभुले भुन्‍यो,

“मुइले सिरिस्‍टि अर्‍या मान्‍सलाइ,

पसुन रे चणाचुणिङि सप्‍पइलाइ मु धर्तिबाटाहाइ मेटाइदिन्‍याछु।

क्‍यालाइकि तन बनायामि मुलाइ दुःख लाग्‍रइछ।

८ रे नोआसित परमप्रभु खुसि थ्‍या।

नोआ रे जलप्रलय

९ यो नोआको कथा हो।

आफना पुस्‍तामि नोआ धर्मि रे निर्दोस थ्‍या।

तिन परमेस्‍वर सङइ हिट्‍या अरन्‍थ्‍या।

१० उनरा सेम,

हाम रे येपेत नाउँ भया तिन जाना चेला थ्‍या।

११ परमेस्‍वरका नजरमि धर्ति भ्रस्‍ट भया रे उपद्‍र्‍याइले जाँइ ताँइ भरिया थ्‍यो।

१२ परमेस्‍वरले सन्‍सारलाइ हेर्‍यो रे त्‍यो भ्रस्‍ट भया धेक्‍यो,

क्‍यालाइकि सप्‍पइ मान्‍सन भ्रस्‍ट जिबन बिताउन्‍नाथ्‍या।

१३ तबइखिलाइ परमेस्‍वरले नोआलाइ भुन्‍यो,

“सप्‍पइ मान्‍सनको अन्‍त्‍य अद्‍या मुइले अठोट अर्‍या छु,

क्‍यालाइकि तिनुनले अरन्‍ज्‍या धर्ति उपद्‍दर्‍याइले भरिया छ।

हेर,

मु तिनुनलाइ धर्तिसमेत नास अद्‍या छु।

१४ तुइले आफ्‍नि निउति गोपेर काठको एक जहाज बनाएइ।

जहाजमि कोठा कोठा बनाएइ रे तइलाइ भित्‌तर बाइर कोइलदारले लिपेइ।

१५ तुइले त्‍यो इसेरि बनाएइ: जहाजको लम्‍बाइ एक सया चालिस मिटर,

चउडाइ त्‍याइस मिटर रे उचाइ चउद्‍द मिटर हउ।

१६ जहाजमि उज्‍यालो आउ भणिबर त्‍यो मल्‍तिरबटहइ एक हात छाडिबर बनाएइ।

जहाजको देलो तइको एकतिर राखेइ।

पइलो,

दोस्ररो रे तेसरो तलो भया त्‍यो बनाएइ।

१७ जिबनको सास हुन्‍या अग्‍गासतल्‍तिरका सप्‍पइ परानिलाइ मु सर्बनास पाड्‍डाइलाइ धर्तिमि जलप्रलय ल्‍याउन्‍याछु,

रे धर्तिमि भया हरेक परानि मद्‍या छन्।

१८ रे तु सित मु आफ्‍नो करार बाद्‍या छु।

तु,

तेरा चेलान,

तेरि स्‍वानि रे तेरि ब्‍वारिसमेत जहाजमि आउन्‍याछउ।

१९ सप्‍पइ जिउना परानिमध्‍ये हरेक जातका भाल्‍या रे पोथि दुइ दुइ अरि जहाजमि ल्‍या,

रे तिनुन लइ तुसित बाचिरउन।

२० चडाचुडुङिमध्‍ये तिनुनका जात जात अन्‍सार,

पसुनमध्‍ये तिनरा जात जात अन्‍सार रे जमिनमि घसाणिन्‍या सप्‍पइ परानिनमध्‍ये जात जात अन्‍सार सप्‍पइ किसमका दुइ दुइ अरि तिनुन जिबित रनाइलाइ तुसित लेइबर आइ।

२१ हरेक किसमका खान्‍या कुरा लइ तुइले आफुसित जमा अरिबर राख्।

तन खान्‍या कुरा तेरा रे तिनरि निउति हुन्‍याछन्।”

२२ परमेस्‍वरले नोआलाइ आग्‍या अर्‍या अन्‍सार तिनले सप्‍पइ अर्‍यो।

a 

6:4 ठुलो सरिल भया बलिया मान्‍सन हुन।

७

११ नोआका जिबनको छइ सय बर्सको दोसरो मइनाको सत्‌तरउ दिनमि धर्ति तल्‍तिरका ठुला ठुला अगाध पानिका मुल फुट्‍या,

रे अग्‍गासो पानिको देलो खुल्‍यो।

१२ चालिस दिन रे चालिस रातसम्‍म धर्तिमि पानि पणिरयो।

१३ ठिक तसइ दिन नोआ तिनरि स्‍वानि तिनरा चेलान सेम,

हाम रे येपेत,

तनुनकि स्‍वानिन लइ तसइ दिन जहाज भित्‌तर पस्‍या।

१४ तिनुन रे आफना आफना जात अन्‍सारका सप्‍पइ बन पसुन,

सप्‍पइ पालिन्‍या पसुन,

धर्तिमि घसाणिन्‍या सप्‍पइ परानिन रे आफना आफना किसमका चडाचुडुङिन जहाजमि पस्‍या।

१५ सास हुन्‍या सप्‍पइ परानिका जोडि-जोडि अरि नोआका वाँ जहाजमि आया।

१६ परमेस्‍वरले नोआलाइ आग्‍या अर्‍या अन्‍सार जहाज भित्‌र पस्‍या परानि भाल्‍या रे पोथि अरि आया।

तइपाछा परमेस्‍वरले जहाजको देलो बन्‍द अरिदियो।

१७ धर्तिमि चालिस दिनसम्‍म पानि पणिरयो।

पानि बणिबर जहाजलाइ उचाल्‍ल लाग्‍यो रे त्‍यो जमिनबटहइ मल्‍तिर जान लाग्‍यो।

१८ पानि भउत पड्‍डलाग्‍यो रे चारइतिर बणिबर धर्तिमि भरिन लाग्‍यो,

रे जहाज पानि मल्‍तिर मल्‍तिर उतद्‍द लाग्‍यो।

१९ पानि धर्तिमि जोडसित पणिरयो रे धर्तिमिका जम्‍माइ ठुला ठुला पाहाडलइ डुब्‍या।

२० पानि बणिबर आयो रे पाहाडलाइ सात मिटरसम्‍म डुबाइदियो।

२१ धर्तिमि हलचल अद्‍या सप्‍पइ जिबित जिबात— चणा-चुणुङि,

पालिन्‍या पसु,

धर्तिमि घसाणिन्‍या सप्‍पइ परानिन रे सप्‍पइ मान्‍सन मर्‍या।

२२ धर्तिमि भया सासहुन्‍या सप्‍पइ परानिन मर्‍या।

२३ धर्तिमि भया सप्‍पइ जिउना परानि— मान्‍स,

पसु रे चणा-चुणुङिनलाइ परमप्रभुले नास अरिदियो।

नोआ रे तिनसित जहाजमि हुन्‍या मात्‍तरइ जिउना छडिया।

२४ रे धर्तिमि पानि एक सया पचास दिनसम्‍म रइरयो।

जलप्रलयको अन्‍त

८

परमेस्‍वरले नोआ रे तनसित जहाजमि भया सप्‍पइ बन-पसु रे घर पालिन्‍या पसुलाइ सम्‍झ्‍यो,

रे उनले धर्तिमि बतास चलाइदियो,

रे पानि घट्‍ट लाग्‍यो।

२ धर्ति तल्‍तिरका पानिका मुल सुक्‍या रे अग्‍गासबटहइ पानिको देलोलइ थुनियो बर्सा लइ बन्‍द भयो।

३ रे पानि धर्तिमि लगाताररुपमि घट्‍टोइ गयो।

एक सय पचास दिन बित्‍यापाछा पानि घट्‍यो।

४ सातउ मइनाका सत्‌तरउ दिनमि जहाज आरारात पाहाडमि अड्‍कियो।

५ दसउ मइना सम्‍म पानि लगातार घट्‍टोइ गयो।

दसउ मइनाका पइलो दिनमि डाणानका टाकुरा धेकिया।

६ चालिस दिन बित्‍यापाछा आफुले बनाया जहाजको झ्‍याल नोआले खोल्‍यो,

७ रे एक कउवालाइ उणाइदियो,

रे जमिनको पानि नसुकन्‍ज्‍यासम्‍म त्‍यो कउवा इथउथ उडिरयो।

८ तबइ नोआले जमिनमि पानि घट्‍यो कि भनिबर हेद्‍दाइलाइ एक ढुकुर लइ उडाइदियो।

९ तइ ढुकुरले आफना खुट्‍टा टेक्‍द्‍या ठउँर नपायाहुनाले त्‍यो तिनराइ वाँ जहाजमि फक्‍र्यो,

क्‍यालाइकि धर्तिमि अजलइ पानि थ्‍यो।

तबइ तनले आफना हातले ढुकुरलाइ समाइबर आफना वाँ जहाज भित्‌र लेया।

१० अउर सात दिन पाछा तनले अज एक ढुकुरलाइ जहाजबटहइ उडाइ दियो।

११ त्‍यो ढुकुर बसाइतिक तिनराइ वाँ फक्‍र्यो।

तइका चुच्‍चामि उन्‍जेइ टिप्‍या भद्राछ्‍यको एक पात थ्‍यो।

तबइ पानि जमिनबटहइ घट्‍यारइछ भन्‍या नोआले थाँ पायो।

१२ तबइ तिनले अउर सात दिन बित्‍यापाछा तइ ढुकुरलाइ अज उडाइदियो,

रे यइ पालि त त्‍यो तिनरा वाँ फर्किबर आएन।

१३ नोआका छइ सय एक बर्सको पइलो मइनाको पइला दिनमि धर्तिबटहइ पानि सुक्‍यो,

रे नोआले जहाजको छत्‌ उघाणिबर हेर्‍यो,

धर्ति सुख्‍खा थ्‍यो।

१४ रे दोसरा मइनाको सत्‍ताइसउ दिनमि धर्ति पुराइ रुपले सुख्‍खा भयो।

१५ तबइ परमेस्‍वरले नोआलाइ भुन्‍यो,

१६ “तु,

तेरि स्‍वानि,

तेरा चेलान रे तेरि ब्‍वारिनसमेत जहाजबटहइ बाइर आस।

१७ तुसित भया सप्‍पइ पसु रे चणा-चुणुङिन,

घसाणिबर हिट्‌या जन्‍तुनलाइ बाइर लइजा रे तिनुन बड्‍डाइ रे धर्तिभरि फइलिनाइ जाउन्‌।”

१८ तबइ नोआ,

तिनरा चेलान,

तिनरि स्‍वानि, ब्‍वारिन जहाजबटहइ निकल्‍बर आया।

१९ सप्‍पइ पसुन,

चणा-चुणुङिन रे घसाणिन्‍या जन्‍तुन तिनरा आफना आफना जातअन्‍सार जहाजबटहइ निकलिबर आया।

नोआले होमबलि चडायो

२० रे नोआले परमप्रभुकि निउति एक बेदि बनाइबर हरेक सुद्‍द पसु रे सुद्‍द चणा-चुणुङि मध्‍ये लेइबर होम बलि चणायो।

२१ होमबलिको मिठो बास लिसक्‍यापाछा परमप्रभुले आफना मनइनि भुन्‍यो,

“आब मु अज कभइलइ मान्‍सका खातिर धर्तिलाइ सराप दिन्‍या आथिन्‌,

रे मान्‍सका ह्रिदयका भावना बच्‍चाइबटहइ खराबइ हुनाहान्‌।

अइल मुइले नास अर्‍या जसेरि सप्‍पइ परानिनलाइ अज लइ इसेरि नास अद्‍या आथिन्‌।

२२ धर्ति रन्‍ज्‍यासम्‍म बि बुन्‍या रे फसल काट्‍या समय,

जाडि रे गरम,

तातो रे ठन्‍नो,

दिन रे रातको अन्‍त्‍य हुन्‍या आथिन्‌।”

परमेस्‍वरले नोआसित करार बाध्‍यो

९

तइपाछा परमेस्‍वरले नोआ रे तिनरा चेलानलाइ आसिस दियो रे भुन्‍यो,

“फल्‍लाइ फुल्‍लाइ,

बड्‍डाइ रे धर्तिमि भरिनाइ जा।

२ धर्तिका सप्‍पइ पसुन रे अग्‍गासका सप्‍पइ चणा-चुणुङिन रे जमिनमि घसाणिन्‍या सप्‍पइ परानिन रे समुन्‍दरका माछामि तमरो डर रे तरास हुन्‍या छ।

तिन सप्‍पइ तमराइ अधिकारमि दिय्‍या छन्।

३ तमु आब तिनलाइ खान सकन्‍छउ।

मुइले हरिया सागपात तमुलाइ दियाजसेरि यिन सप्‍पइ थोक तमलाइ दिया छु।

४ तमुले मासु खान सकन्‍छउ रे रगत जनखाया क्‍यालाइकि रगतमि परान हुन्‍छ।

५ कसइले मान्‍स मार्‍यो भन्‍या तइको दण्‍ड पाउन्‍या छ।

कसइ पसुले मान्‍सलाइ मार्‍यो भन्‍या मु तइलाइ लइ माद्‍या छु।

६ कसइले मान्‍सको हत्‍या अर्‍यो भन्‍या तइको हत्‍या लइ मान्‍सबटहइ हुन्‍या छ।

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ आफनाइ स्‍वरुपमि बनाया छ।

७ “तमु फल्‍लाइ फुल्‍लाइ जा।

धर्तिमि बर्ताइ बालखन जन्‍मुन,

रे गन्‍तिमि तिनुन बड्‍डाइ जाउन।”

८ परमेस्‍वरले नोआ रे उनरा चेलानलाइ यसो भुन्‍यो,

९ “आब तमु रे तमरा सन्‍तानसित,

१० रे जहाजबटहइ तमुसित निकलबर आया सप्‍पइ बन-पसुन,

चणा-चुणुङिन,

पालिन्‍या पसुन,

तमुसित भया धर्तिका सप्‍पइ जिबजन्‍तुसित मु मेरो करार बाद्‍या छु।

११ मु तमुसित मेरो यो करार बाद्‍या छु,

कि सप्‍पइ परानिन अज कभइलइ जलप्रलयका पानिले नस्‍ट हुन्‍या आथिनन्‌,

रे धर्तिलाइ नास अद्‍दाइ अज जलप्रलय हुन्‍या आथिन्‌।”

१२ रे परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

‘मु तमु रे तमुसित भया हरेक जिउना परानिका बिचमि सप्‍पइ पुस्‍तासम्‍मका निउति करार बाद्‍या छु,

तइको चिन यइ हुन्‍या छः’

१३ मु बादलमि मेरो इन्‍नराइनि राख्‍द्‍याछु,

रे मेरा रे धर्तिका बिचमि त्‍यो एक करारको चिन हुन्‍या छ।

१४ जब जब मु धर्तिमि बादल फिजाउन्‍याछु रे बादलमि इन्‍नराइनि धेकिन्‍या छ,

१५ मु रे तमु रे हरेक किसमका जिउना परानिका बिचमि रया मेरो करार मु सम्‍जिन्‍या छु।

पानिले अज कभइलइ सप्‍पइ परानिलाइ नास अद्‍या जलप्रलय ल्‍याउन्‍या आथिन्‌।

१६ जइबेला बादलमि इन्‍नराइनि धेकिन्‍या छ,

मु त्‍यो हेरिबर आफुले धर्तिका सप्‍पइ जिउना परानिनसित सधइखिलाइ बाद्‍या करार सम्‍जिन्‍या छु।

१७ इसेरि परमेस्‍वरले नोआलाइ भुन्‍यो,

“मुइले धर्तिका सप्‍पइ परानि रे मेरा बिचमि बाध्‍या करारको चिन यइ हो।”

उत्‍पत्‍ति ९:१८ बटहइ १०:३२ सम्‍म, नोआ रे उनरा परिवारा सन्‍तानको सुचि बाइबलमि रया छ।

१०

बाबेलको धररा

११

तइबेला धर्तिमि एकइ भासा रे एकइ खालको बोलि थ्‍यो।

२ मान्‍सन पुर्बतिर सद्‍दासद्‍दाइ जान्‍ज्‍या सिनार देसमि एक मइदान भट्‍यो रे ताँइ बस्‍सलाग्‍या।

३ तिनुनले आपसमि भुन्‍यो,

“लउ,

हाम इटा बनाइबर पोल्‍लाउ।”

ढुङाका सट्‍टा इटा रे गारोका सट्‍टा कोइल्‍दार तिनुनले प्रयोग अर्‍यो

४ तबइ तिनुनले भुन्‍यो,

“लउ,

हाम आफ्‍नि निउति एक सहर रे स्‍वर्गइसम्‍मइ पुग्‍द्‍या एक धररा बनाउनाउ,

रे आफ्‍नो नाउँ राख्‍दाउ रे हाम धर्तिभरिमि जाँइताँइ तित्‍तरबित्‍तर हुनाइन्‌।”

५ तन मान्‍सनले बनाउन्‍नारया सहर रे धररा हेद्‍दाइलाइ परमप्रभु तल्‍तिर ओरल्‍या।

६ रे परमप्रभुले भुन्‍यो,

“आब यिन मान्‍सन एकइ जातका हुन्‌ रे एकइ भासा बोल्‍लाहान्‌।

तिनुनले अद्‍द लाग्‍या काम भन्‍या यो त सुरुवात मात्‍तरइ हो।

आब तिनुनले आद्‍द लाग्‍या कोइ लइ कुरा असम्‍भब हुन्‍या आथिन्‌।

७ आस,

तल्‍तिर ओरलिबर जानाउ रे तिनुनको भासा खलबलाइ दिनाउ,

ताकि तिनुन एक अर्खाको बोलि नबुजुन।”

८ तबइ परमप्रभुले ताँ बटहइ तिनुनलाइ जम्‍माइ धर्तिभरि तित्‌रबित्‌र पाण्‍दियो,

रे तिनले यो सहर बनाउन्‌ छाण्‍दियो।

९ तबइखिलाइ तइको नाउँ बाबेलa राखियो,

क्‍यालाइकि परमप्रभुले ताँइ धर्तिभरिको भासा खलबल पाणिदियाथ्‍यो।

ताँइबटहइ परमप्रभुले तिनुनलाइ सारा धर्तिभरि तित्‌तरबित्‌र पाण्‍दियो।

२७ तेरहको कथा यइ हो।

तेरहका तिन जाना चेलान अब्राम,

नाहोर रे हारान थ्‍या।

रे हारान लोतका बा भया।

२८ हारान उनरा बा तेरहकाइ जिबनकालमि आफनो जनम देस कल्‍दिनका उर भन्‍या सहरमि मर्‍या।

२९ अब्राम रे नाहोरले ब्‍या अरिबर स्‍वानि लेया।

अब्रामकि स्‍वानिको नाउँ साराइ रे नाहोरकि स्‍वानिको नाउँ मिल्‍का थ्‍यो।

तिन हारानकि चेलि थिन्‌।

हारानकि यिस्‍का भन्‍या चेलि लइ थिन्‌।

३० साराइ बाझि थिन्‌,

रे तिनरो एक लइ चेलाचेलि थेनन्‌।

३१ तेरहले आफना चेला अब्राम रे ब्‍वारि साराइ,

रे आफनो नाति या हारानको चेलो लोतलाइ संङइ लय्‍येबर कनान देसमि जानाइलाइ बेबिलोनिया देसको उर सहरबटहइ हिट्‍या।

तिनुन हरानसम्‍म गया रे ताँइ बसोबास अर्‍यो।

३२ तेरहको उमर दुइ सय पाँच बर्स पुग्‍यापाछा उन हारानमि मर्‍या।

a 

11:9 बाबेलको अर्थ अल्‍मलिया हो

परमेस्‍वरले अब्रामलाइ बोलायो

१२

परमप्रभुले अब्रामलाइ भुन्‍यो,

“तेरो देस,

तेरो साखा सन्‍तान रे तेरा बा को घर छाडिदे रे जो देस मु तुलाइ धेकाउन्‍या छु ताँइ जा।

२ मु तुबटहइ एक ठुलो जाति खणा अद्‍याछु,

रे तुलाइ आसिस दिन्‍याछु।

मु तेरो नाउँ प्रसिद्‍द अद्‍या छु,

रे तु आसिसको मुल हुन्‍याछइ।”

३ “तुलाइ आसिस दिन्‍यालाइ मु आसिस दिन्‍या छु।

तुलाइ सराप दिन्‍यालाइ सराप दिन्‍या छु।

तुइबटहइ धर्तिका सप्‍पइ कुलले आसिस पाउन्‍या छन्।”

४ तबइखिलाइ परमप्रभुले भन्‍याअन्‍सार अब्राम निय्‍या,

रे लोत लइ तनसितइ गया।

हारानबटहइ निकलबर जान्‍ज्‍या अब्राम पचहत्‍तर बर्सका थ्‍या।

५ अब्राम,

तनरि स्‍वानि साराइ रे तिनरा भतिजा लोत रे तिनुनले हारानमि जम्‍मा अर्‍या सप्‍पइ धन-सम्‍पति रे मान्‍सनलाइ लय्‍येबर कनान देसमि जानालाइ निकल्‍या,

रे ताँ पुग्‍या।

६ अब्राम तइ देसबटहइ भइबर सेकेममि भया मोरेका फलाटो रुख भया ठउँरसम्‍म पुग्‍या।

तइ बेला तइ ठउँर कनानिन बसन्‍थ्‍या।

७ परमप्रभु अब्राम का वाँ धेकापण्‍या,

रे तिनलाइ भुन्‍यो,

“मु तेरा सन्‍तानलाइ यो देस दिन्‍याछु।”

तबइखिलाइ तिनरा वाँ धेकापण्‍या परमप्रभुकि निउति तिनले ताँ एक बेदि बनायो।

८ ताँ बटहइ तिन हिटिबर बेथेलका पुर्बतिर भया पाहाडतिर सर्‍या,

रे बेथेललाइ पस्‍चिम रे ए सहरलाइ पुर्बतिर पाणिबर आफ्‍नो पाल टाङ्‍यो।

तिनले परमप्रभुकि निउति एक बेदि बनाइबर परमप्रभुका नाउँको पुकारा अर्‍यो।

९ रे अब्राम अजलइ यात्‍रा अद्‍दाइ यहुदाका दछिण देस नेगेबतिर गया।

उत्‍पति १२:१० बटहइ १४:२४ सम्‍म हेर्‍याले अब्राहाम रे उनरा मउकपिला मिस्रमि गइबर कनानतिरइ फर्किया कुरा पाउनाउ।

१३

१४

परमेस्‍वरले अब्रामसित करार बाध्‍यो

१५

तइपाछा दर्सनमि परमप्रभुले अब्रामलाइ भुन्‍यो,

“अब्राम तु जनडरा क्‍यालाइकि तेरो सुरछ्‍या अद्‍या मुइ हुँ रे तेरो इनाम भउत ठुलो छ।”

२ रे अब्रामले भुन्‍यो,

“हे परमप्रभु परमेस्‍वर,

तमले मुलाइ कि दिन्‍या हउ रे?

क्‍यालाइकि मु सन्‍तानबिहिन छु,

मेरो घरको उत्‍तराधिकारि दमस्‍कसको मेरोइ नउकर एलिएजर हुन्‍या छ।”

३ अज अब्रामले भुन्‍यो,

“हेर,

तमले मुलाइ सन्‍तान दियानु,

रे मेरो नउकरन मध्‍येको एक जनो उत्‍तराधिकारि हुन्‍या छ।”

४ तबइ परमप्रभुको यो बचन अज तिनरा वाँ आयो,

“यो मान्‍सभन्‍या तेरो उत्‍तराधिकारि हुन्‍या आथिन्‌ जो तेरो आफ्‍नो चेलो हुन्‍या छ तेइ तेरो उत्‍तराधिकारि हुन्‍या छ।”

५ रे उनले तिनलाइ बाइर लय्‍येबर भुन्‍यो,

“अग्‍गासतिर हेरिबर तारा गन्‍न सकन्‍छइ कि सक्‍दइनि,

गण।”

उनले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तेरा सन्‍तान लइ तसाइ हुन्‍याछन्।”

६ रे अब्रामले परमप्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो,

तसइ बिस्‍वासका कारण उन परमप्रभुका आगाडि धर्मि मान्‍स भया।

उत्‍पत्‍ति १५:७ बटहइ १७:१४ सम्‍म बाइबलले हामलाइ यो बताया छ कि परमेस्‍वरले अब्रामलाइ भउत सन्‍तान हुन्‍या प्रतिग्‍या अर्‍यो, उनले कसेरि अब्राहामका सन्‍तानन्‌ले प्रतिग्‍याको देस हासिल अद्‍या छन् भन्‍न्‍या कुरा बतायो। अब्राहामकि स्‍वानि सारा बुडि भइसकेइ हुनाले, परमेस्‍वरले आफनो प्रतिग्‍या पुरा अरन्‍ज्‍यासम्‍म तिनुनले ढुक्‍दु सकेनन्‌। उनले साराकि नउकर्नि हागारलाइ दोसरि स्‍वानिका रुपमि राख्‍द्‍या चाँजोपाँजो मिलायो। तबइखिलाइ तिन बच्‍चा पाउनेइ भइन्‌ रे अब्राहामकि निउति पइलो चेलो इस्‍माएल जन्‍मायो। चउध बर्सपाछा, अध्‍याय १७ का सुरुतिर, परमेस्‍वरले अब्राहामसित बाध्‍या करारलाइ नबिकरण अर्‍यो। तसइ करारका चिन्‍हअन्‍सार उनरा सप्‍पइ सन्‍तानले खतना अद्‍दुपण्‍यो भनि परमेस्‍वरले उनुनलाइ भुन्‍यो। परमेस्‍वरले अब्राम नाउँलाइ बदलबर अब्राहाम राख्‍यो।

१६

१७

१५ दोसर्‍या लइ परमेस्‍वरले अब्रामलाइ भुन्‍यो,

“आबबटहइ तुइले तेरि स्‍वानिलाइ साराइ भनिबर बोलाउन्‍या आथिनि,

रे उइको नाउँ सारा हुन्‍या छ।

१६ मु तइलाइ आसिस दिन्‍या छु,

रे साँच्‍चि लइ तइबटहइ मु तुलाइ एक चेलो दिन्‍या छु।

मु सारालाइ आसिस दिन्‍याछु,

रे त्‍यो भउत जातिकि इजा हुनेइ छ।

उनबटहइ जन्‍मिया सन्‍तान जाति जातिका राजा हुन्‍याछन्।”

१७ तबइ अब्राहामले घोप्‍टो पणिबर मनमनइ हास्‍साइ भुन्‍यो,

“कि सय बर्स पुग्‍यालइ सन्‍तान होलो ब?

नब्‍बे बर्स पुगेइ साराले बालख जन्‍माउन सकन्‍नि ब?”

१८ रे अब्राहामले परमेस्‍वरलाइ भुन्‍यो,

“इस्‍माएललाइa आसिस दिय उइ मेरो हकवालो हउ।”

१९ तबइ परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“नाइ,

हुनइन्‌,

तेरि स्‍वानि साराले एक चेलो जन्‍माउनेइ छ,

तइको नाउँ तुइले इसहाक राख्‍द्‍या छइ।

मु तइसित रे तइपाछा हुन्‍या तइका सन्‍तानसित आफ्‍नो करार बाद्‍या छु।

२० इस्‍माएलका बिसयमि भण्‍या मुइले तेरो बिन्‍ति सुण्‍या।

हेर,

मु तइलाइ आसिस दिन्‍याछु,

रे मु तइलाइ फल्‍लो फुल्‍लो बनाइबर प्रसस्‍त सन्‍तान दिबर तइको बिरद्रि अद्‍दया छु।

त्‍यो बार जना सासकको पिता हुन्‍याछ,

रे मु तइबटहइ एक ठुलो जाति उत्‍पन्‍न अराउन्‍या छु।

२१ रे साराले जन्‍माया तेरो चेलो इसहाकसङइ मेरो करार बाद्‍या छु,

त्‍यो बालख अर्खा साल इसय समयमि साराले जन्‍माउनेइ छ।”

२२ अब्राहामसित कुरा अरिसक्‍यापाछा परमेस्‍वर गया।

२३ तसइ दिन अब्राहामले आफ्‍नो चेलो इस्‍माएल रे आफना घरमि जन्‍मिया सप्‍पइ लोग्‍न्‍या मान्‍स रे पइसा हालिबर किन्‍या आफना सप्‍पइ कमारानको परमेस्‍वरले भन्‍याअन्‍सार तिनुनको खतना अर्‍यो।

२४ आफ्‍नो खतना अरन्‍ज्‍या अब्राहाम को उमर उनान्‍सउ बर्स पुग्‍या थ्‍यो,

२५ रे तिनरो चेलो इस्‍माएलको खतना अरन्‍ज्‍या तेर बर्सको थ्‍यो।

२६ अब्राहाम रे तिनरो चेलो इस्‍माएलको खतना एकइ दिन भया थ्‍यो।

२७ तिनरा घरमि जन्‍मिया रे बिदेसिबटहइ पइसा हालिबर किन्‍या सप्‍पइ लोग्‍न्‍या मान्‍सको खतना तिनरा खतनासङइ भयो।

a 

17:18 इस्‍माएल अब्राहामकि नउकरनि हांगारबटहइ जन्‍मिया चेलो हो।

१८

१९

२०

इसहाकको जनम

२१

परमप्रभुले आफ्‍नो प्रतिग्‍या अन्‍सार सारालाइ आसिस दियो।

२ सारा बच्‍चा पाउनेइ भइन्‌,

रे अब्राहामका बुडेसकालमि परमेस्‍वरले अब्रामलाइ भुन्‍या समयमि साराले एक चेलो जन्‍माइन्‌।

३ अब्राहामले तइको नाउँ इसहाक राख्‍यो।

४ रे आठ दिन पुग्‍यापाछा परमेस्‍वरका आग्‍या अन्‍सार अब्राहामले तइको खतना अर्‍यो।

५ तनरो चेलो इसहाक जनमिन्‍ज्‍या अब्राहाम एक सय बर्स पुग्‍या थ्‍या।

६ साराले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरले मुलाइ आनन्‍न दिराइछन् रे खुसि पाण्‍या छन्,

यो सुन्‍या जति सप्‍पइ मुसितइ रमाउन्‍या छन्।”

७ तिनले अज भुन्‍यो,

“साराले बालखलाइ दुध ख्‍वाउनेइछ भनिबर कइले अब्रामलाइ भुन्‍याथ्‍यो?

तबइलइ तिनरा बुडेसकालमि मुइले तिनबटहइ एक चेलो जन्‍माया।”

८ बालख बड्‍डोइ गयो रे तइले इजाको दुध खान छाड्‍या दिन अब्राहामले ठुलो भोज भत्‍याड लायो।

अब्राहामको बिस्‍वासको जाँच

२२

केइ समयपाछा परमेस्‍वरले अब्राहामको जाँच अद्‍दाइलाइ भुन्‍यो,

“ए अब्राहाम।”

तनले भुन्‍यो,

“हजुर मु यइ छु।”

२ उनले भुन्‍यो,

“तेरो एक मात्‍तरइ चेलो इसहाक जइलाइ तु भउत माया अरन्‍छइ,

तइलाइ लइजाइबर मोरियाहका देसमि जाइबर मुइले तुलाइ धेकाया डाँणामि तइलाइ होमबलि अर।”

३ भोलिबार ब्‍याहानइ अब्राहामले होमबलिखिलाइ केइ दरुवा चिरिबर,

आफना गधामि भारि बाध्‍यो तइपाछा इसहाक रे दुइ जना नउकरलाइ आफनासङ लइजाइबर परमेस्‍वरले उनलाइ धेकाया ठउँर जानालाइ हिट्‍या।

४ तेसरा दिन अब्राहामले त्‍यो ठउँर दुरहइ धेक्‍यो।

५ तबइ अब्राहामले आफना नउकरनलाइ भुन्‍यो,

“तमु गधासित यइ बस।

मु रे यो केटो पल्‍तिरसम्‍म जाइबर आराधना अरिबर आउनाउ।”

६ अब्राहामले होमबलिका दरुवा उठाइबर आफ्‍नो चेलो इसहाकलाइ बोकायो,

आगो सल्‍काउनाइलाइ केइ बलिरया कोइला रे छुरि आफना हातमि लियो।

इसेरि तिन दुएइ जना सङ-सङइ गया।

७ इसहाकले आफना बालाइ भुन्‍यो,

“बा।”

तिनले भुन्‍यो,

“कि हो चेलो?”

तइले भुन्‍यो,

“याँ आगो रे दरुवा त छन्,

रे होमबलि अद्‍या भेडाको पाठो काँ छ?”

८ अब्राहामले भुन्‍यो,

“चेला,

परमेस्‍वरलेइ होमबलिकि निउति पाठो जुटाइदिन्‍या छन्।”

रे तिन दुएइ सङ-सङइ गया।

९ परमेस्‍वरले तिनलाइ भन्‍या ठउँर पुग्‍यापाछा अब्राहामले ताँ एक बेदि बनायो रे तइमि दरुवा मिलाइबर राख्‍यो।

उनले आफ्‍नो चेलो इसहाकलाइ बाधिबर बेदिका दरुवामथिमि राख्‍यो।

१० तबइ अब्राहामले आफना चेलालाइ बलि अद्‍द छुरि उठायो।

११ रे परमप्रभुका एक जना स्‍वर्गदुतले स्‍वर्गबटहइ उनलाइ हकारिबर भुन्‍यो,

“ए अब्राहाम,

अब्राहाम!”

तिनले भुन्‍यो,

“हजुर मु यइ छु।”

१२ उनले भुन्‍यो,

“तेरो हात तइ केटामि जनउठाइ रे तइलाइ केइ जनअरइ।

आब मुइले थाँ पायाकि तुइले परमेस्‍वरको डर मान्‍यारइछइ,

क्‍यालाइकि तेरो चेलो,

तेरो एकमात्‍तर चेलो लइ तुइले परमेस्‍वरकि निउति होमबलि अद्‍दाइलाइ पछाडि हटिनि।”

१३ अब्राहामले इथउथ हेर्‍यो रे एक पाठो झाणिन सिङ अट्‍किया धेक्‍यो।

अब्राहाम गया रे तइ पाठालाइ लेइबर आया,

रे तिनरा चेलाका सट्‍टामि तसइलाइ होमबलि अर्‍यो।

१४ तबइखिलाइ अब्राहामले तसइ दिनबटहइ तइ ठउँरको नाउँ “परमप्रभुले जुटाउनाहान्‌” राख्‍यो।

“परमप्रभुका डाणामि उनले जुटाउन्‍या छन्” भणि आज लइ भुणिन्‍छ।

१५ परमप्रभुका स्‍वर्गदुतले दोसर्‍यालइ स्‍वर्गबटहइ अब्रामलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

१६ “परमप्रभुले भुन्‍नाहान्‌,

मुइले आफना नाउँमि कसम खायाछु,

कि तुइले यो काम अर्‍याहुनाले रे तेरो चेलो,

जो एक्‍कइ चेलो लइ मुबटहइ नलुकाया कारणले मु साँच्‍चिलइ तुलाइ आसिस दिन्‍याछु।

१७ तेरा सन्‍तानको ब्रिदि अरिबर अग्‍गासका तारा रे समुन्‍दर किनारका बालुवासरह बनाउन्‍या छु।

रे तेरा सन्‍तानले आफना सत्‌तुरका सहरन कब्‍जा अद्‍दयाछन्।

१८ तेरा सन्‍तानबटहइ धर्तिका सप्‍पइ जातिन आर्सिबादि हुन्‍या छन्,

क्‍यालाइकि तुइले मेरो बचन पालन अरि।”

१९ तइपाछा अब्राहाम रे उनरो चेलो इसहाक आफना नउकरका वाँ फर्किबर आया,

रे तिनुन बेर्सेबासम्‍मइ सङ-सङइ गया।

रे अब्राहाम बेर्सेबाइमि बस्‍या।

उत्‍पत्‍ति २२:१९ बटहइ २५:१८ सम्‍म अब्राहामकि स्‍वानि साराको मिरत्‍यु भया बताइया छ। तइपाछा अब्राहामले इसहाककि निउति स्‍वानि खोजिबर ल्‍याउनाइलाइ आफना नउकरलाइ आफना घरतिर पठायो। मद्‍दु भन्‍नाअगाडि अब्राहामले आफनो सप्‍पइ सम्‍पति इसहाकलाइ दियो।

२३

२४

२५

एसाव रे याकुबको जन्‍म रे बाल्‍याकाल

१९ अब्राहामको चेलो इसहाकको कथा एइ हो।

२० इसहाकले चालिस बर्सका उमरमि रिबेकासित ब्‍या अर्‍यो।

तिन पहन-आरामका आराममि बस्‍या बतुएलकि चेलि आराममि लाबानकि बइनि थिन्‌।

२१ तिन बाझि भएइ हुनाले इसहाकले आफ्‍नि स्‍वानिकि निउति परमप्रभुसित प्रार्थना अर्‍यो।

तबइ परमप्रभुले उनरो प्रार्थना सुण्‍यो,

रे रिबेका बच्‍चापाउनेइ भइन्‌।

२२ उनरा गर्भइनि जोलिया बच्‍चा थ्‍या रे जन्‍मनाहइ अगाडि तिन दुएइ इजाका गर्भइनि एक अर्खासित लड्‌ड लाग्‍या।

उनले भुन्‍यो,

“मुलाइ यसो क्‍याकि भयो भनि?”

तिनले परमप्रभुसित प्रार्थना अर्‍यो।

२३ परमप्रभुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तेरा गर्भमि दुइ जाति छन्।

दुइ आपसमि लड्‍या जाति तुइले जन्‍म दिनेइछइ।

एक अर्खो भन्‍ना बलियो हुन्‍या छ।

जेठाले कान्‍साको सेवा अद्‍या छ।”

२४ तिनरो बच्‍चा पाउन्‍या बेला आयो,

रे तिनले जोलिया चेला जन्‍मायो।

२५ जेठो भन्‍या रातो-रातो,

सरिलभरि रउका लत्‍ता लाया जसो जन्‍म्‍यो।

तबइखिलाइ तइको नाउँ एसाव राख्‍यो।

२६ तइपाछा तइको भाइ एसावको कुर्कुच्‍चो हातले समाइबर निकल्‍यो।

तबइखिलाइ तइको नाउँ याकुब राख्‍यो।

रिबेकाले यिनुनलाइ जन्‍माउज्‍या इसहाक साठि बर्स पुग्‍या थ्‍या।

एसावले आफ्‍नो जेठो अधिकार बेच्‍यो

२७ एसाव घरबाइर डुलिहिट्‍टया एक सिपालु सिकारि भयो,

रे याकुब भन्‍या घरइमि बस्‍या सान्‍त स्‍वभाबको मान्‍स भयो।

२८ इसहाकले एसावलाइ भउत निको माणन्‍थ्‍या,

क्‍यालाइकि उनले सिकार अरिबर लेया मासु तिनले खान पाउथ्‍या।

रे रिबेका भन्‍या याकुबलाइ निको माणन्‍थिन्‌।

२९ एक दिन याकुब सिमिको सुरुवा पकाउन्‍नारया बेलामि एसाव सिकारबटहइ फर्किबर आया।

उनलाइ भउत भोक लागिरइथ्‍यो।

३० एसावले याकुबलाइ भुन्‍यो,

“मुलाइ त्‍यो रातो सुरुवा थोक्‍काइ खानाइलाइ देत।

मुलाइ भउत भोक लाग्‍रइछ।”

(तबइखिलाइ उनलाइ एदोमa लइ भणिन्‍छ।)

३१ याकुबले भुन्‍यो,

“पइलि मुलाइ तमले आफ्‍नो जेठो अधिकारb दिय तबइ मात्‍तरइ मु तमलाइ सुरुवा दिनउ।”

३२ एसावले भुन्‍यो,

“मु त भोकले मद्‍दइलाग्‍या।

आब मुलाइ त्‍यो जेठो अधिकारको कि काम?”

३३ याकुबले भुन्‍यो,

“पइलि मुलाइ आफ्‍नो जेठो अधिकार दिनउ भणि कसम खा।”

तबइ उनले कसम खायो,

रे आफ्‍नो जेठो अधिकार याकुबलाइ बेच्‍यो।

३४ तइपाछा याकुबले एसावलाइ रोटो रे सिमिको सुरुवा दियो।

खाइसक्‍यापाछा एसाव आफना बाटा लाग्‍या।

इसेरि एसावले आफ्‍नो जेठो अधिकारलाइ लत्‍यायो।

उत्‍पत्‍ति २६:१-३५ सम्‍म हाम परमेस्‍वरले अब्राहामसित बाध्‍या त्‍यो करार कसेरि नबिकरण अरियो भुन्‍न्‍या कुराले बाइबलमि बताइया पाउनाउ। उन रे उनरा सन्‍तानलाइ आसिस दिबर कनान देस दिन्‍या प्रतिग्‍यालाइ उनले धन्‍यको पाड्‍डाहान्‌।

a 

25:30 एदोम भन्‍या हिब्रु भासामि रातो हुन्‍छ।

b 

25:31 यहुदि चलनमि पइलि जन्‍मिया चेलाले पुर्खाका सम्‍पत्‍तिमि ठुलो भाग पाउन्‍थ्‍यो रे परिवारको हेरबिचार अद्‍या जिम्‍मालइ पाउन्‍थ्‍यो।

२६

याकुबले छल अर्‍यो

२७

जबइ इसहाक बुडा भया रे तिनरा आँखा कमजोर भयाहुनाले धेक्‍द्‌द नसक्‍द्‍या भया,

तबइ तिनले आफ्‍नो जेठो चेलो एसावलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“ए मेरो चेलो।”

उनले भुन्‍यो,

“हजुर।”

२ तनले भुन्‍यो,

“हेर,

आब मु बुडो भया।

मेरो मद्‍या बेला कब आउछ मु जान्‍नइन्‌।

३ आब तेरो धनुस्‌ बाण लय्‍येबर जङगलमि जा,

रे मेरि निउति सिकार मारिबर,

४ मुलाइ मनपड्‍या स्‍वादिलो मासु पकाइबर ख्‍वा।

त्‍यो खाइबर मद्‍दु भन्‍ना अगाडि मु तुलाइ आसिस दिनउ।”

५ इसहाकले एसावसित इसेरि कुरा अद्‍दारया रिबेका सुणिरइथिन्‌।

६ तबइ रिबेकाले आफ्नो चेलो याकुबलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

तेरा बाले तेरा दाइ एसावसित यसो भुनिबर कुरा अद्‍दारया मुइले सुण्‍या,

७ ‘सिकार मारिबर मेरा वाँ ल्‍या,

रे मेरि निउति स्‍वादिलो मासु पका,

रे त्‍यो खाइबर मु मद्‍दहाइ पइलि परमप्रभुका अगाडि तुलाइ आसिस दिन्‍या छु।’

८ तबइखिलाइ ए मेरो चेलो,

मुइले तुलाइ भुन्‍या अन्‍सार मेरा कुरडि मान।

९ बगालबटहइ दुइ निका निका पठ्‍खेरा लेइबर आइ,

रे तेरा बालाइ मन पड्‍या स्‍वादिलो मासु मु पकाइदिनउ।

१० रे तुइले त्‍यो तेरा बा का वाँ लइजा,

रे तिनले त्‍यो खाइबर आफु मद्‍दाहाइ अगाडि तुइलाइ आसिस दिउन्‌।”

११ याकुबले आफ्‍नि इजा रिबेकालाइ भुन्‍यो,

“तम जाणन्‍छउ कि मेरा दाइ एसाव रउइ रउ भया मान्‍स हुन्‌।

मेरा तसा रउ आथिन्‌।

१२ सायद मेरा बाले मुलाइ छाम्‍द्‍या छन्,

रे उनरा अगाडि मुइले छल अर्‍या जान्‍याछन्।

रे आसिस त हइन,

मुमि सराप आलो।”

१३ तनरि इजाले तिनलाइ भुन्‍यो,

“हे मेरो चेलो,

तुलाइ दिन्‍या सराप मुइमि पणउ।

रे केवल तु मेरा कुरा मात्‍तरइ माण,

रे गइबर पठ्‍खेरा लेइबर आइ।”

१४ तबइ तिन गइबर पठ्‍खेरा लेइबर आया रे आफ्‍नि इजालाइ दियो,

रे तिनले याकुबका बालाइ मन पड्‍या स्‍वादिलो मासु पकायो।

१५ तबइ घरमि भया आफ्‍नो जेठो चेलो एसावका निका निका लत्‍ता निकाल्‍बर रिबेकाले लेइन्‌,

रे कान्‍सा चेला याकुबलाइ लाइदियो,

१६ बाख्रा पाठाका छालान याकुबका हातमि रे घाटिमि रउ नभया भागमि तिनले लाइदियो,

१७ रे आफुले तयार अर्‍या स्‍वादिलो मासु रे रोटा आफना चेला याकुबका हातमि दियो।

१८ याकुबले आफना बाका वाँ गइबर भुन्‍यो,

“बा।”

“हँ,

तु को हइ?”

१९ याकुबले आफना बालाइ भुन्‍यो,

“मु तमरो जेठो चेलो एसाव हुँ।

तमले भन्‍या अन्‍सार मुइले अर्‍या छु।

आब उठिबर बस,

रे मुइले लेया मासु खाइबर मुलाइ आसिस दिय,”

२० इसहाकले आफना चेलालाइ भुन्‍यो,

“चेला,

कसेरि तुइले इति छिटाइ त्‍यो पाउन्सकि?”

तिनले भुन्‍यो,

“परमप्रभु तमरा परमेस्‍वरले मुलाइ छिटाइ पाउनाइलाइ सयता अर्‍यो।”

२१ तबइ इसहाकले याकुबलाइ भुन्‍यो,

“मेरा नजिक आइ त,

तु एसाव हइ कि हइनि मु तुलाइ छाम्‍दउ।”

२२ याकुब आफना बाका नजिक गया,

रे इसहाकले तिनलाइ छाम्‍बर भुन्‍यो,

“सोर त याकुबको हो,

रे हात त एसावकाइ हुन्‌।”

२३ तिनरा हात तिनरा दाइ एसावकाइ जसा रउइ रउ भया हुनाले इसहाकले तिनलाइ चिनेन्‌।

इसहाकले याकुबलाइ आसिस दियो।

२४ इसहाकले तिनलाइ सोध्‍यो,

“कि तु साँच्‍चि मेरो चेलो एसावइ हइ?”

याकुबले भुन्‍यो,

“हजुर,

मु एसावइ हुँ।”

२५ तबइ इसहाकले भुन्‍यो,

“तुइले पकाया मासु या ल्‍या,

रे मु त्‍यो खानउ,

रे तुलाइ आसिस दिनउ।”

तबइ याकुबले त्‍यो आफना बाका वाँ लय्‍येबर दियो,

रे उनले खायो रे तिनले दाखमध्‍य लइ खायो।

२६ तिनरा बा इसहाकले तिनलाइ भुन्‍यो,

“मेरा नजिक आइ मुलाइ भात्‍ति खा,

मेरो चेलो।”

२७ याकुब नजिक जाइबर आफना बालाइ भात्‍ति खायो।

रे इसहाकले तिनरा लत्‍ता सुङिबर यसो भनि आसिस दियो,

“हेर,

मेरा चेलाको बास,

परमप्रभुले आसिस दिया खेतको बास जसोइ छ।

२८ परमेस्‍वरले तुलाइ अग्‍गासबटहइ सित दिउन्‌ रे तेरो खेतबारि मलिलो बनाइदिउन।

उनले तुलाइ प्रसस्‍त अनाज रे दाखमध्‍य देउन,

२९ जाति जातिनले तेरो सेवा अरुन।

रे मान्‍सनले तुलाइ ढोगुन।

तुइले आफना दाइभाइमि अधिकार अरेइ रे तेरि इजाका चेलानले तुलाइ ढोगुन।

तुलाइ सराप्‍द्‍या सप्‍पइ स्रापित होउन्‌,

रे तुलाइ आसिस दिन्‍या सप्‍पइले आसिस पाउन्‌।”

एसावले इसहाकसित आसिस माग्‍यो

३० इसहाकले आसिस दिसक्‍यापाछा याकुब ताँ बटहइ जान्‍जेइ उनरा दाइ एसाव सिकारबटहइ फर्किबर आया।

३१ उनले लइ स्‍वादिलो मासु तयार अरिबर आफना बाका वाँ लेया।

रे उनले आफना बा लाइ भुन्‍यो,

“बा,

उठिबर आफना चेलाले लेया मासु खाँ,

रे मुलाइ आसिस दिय।”

३२ उनरा बा इसहाकले उनलाइ सोध्‍यो,

“तु को हइ?”

तनले भुन्‍यो,

“मु तमरो जेठो चेलो एसाव हुँ।”

३३ इसहाकले थरथर काम्‍दाइ भुन्‍यो,

“तसो भयाले त्‍यो को थ्‍यो जइले सिकार अरिबर मेरा वाँ लेयो,

रे तु आउनाहइ अगाडि मुइले त्‍यो सप्‍पइ खाइबर तइलाइ आसिस दिसक्‍या?

हो तेइ आसिसित हुन्‍या छ।”

३४ यो सुणिबर एसाव भउत दुखित भया रे जोरले रोया रे भुन्‍यो,

“बा मुलाइ लइ आसिस दिय।”

३५ रे इसहाकले भुन्‍यो,

“तेरा भाइले छल अरिबर,

तुइले पाउन्‍या आसिस लइयो।”

३६ एसावले भुन्‍यो,

“तइको नाउँ याकुब राखिया ठिकइ हइन ब?

क्‍यालाइकि तइले मुलाइ दुइबेर ठग्‍यो।

तइले मेरो जेठो अधिकार लियो,

रे अइल मुइले पाउन्‍या आसिस लइ लइयो।”

उनले अज भुन्‍यो,

“कि तमले मेरि निउति एकलइ आसिस बाकि राख्‍दियानु?”

३७ इसहाकले एसावलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

मुइले तइलाइ तेरो मालिक बनाइसक्‍या।

रे तइका सप्‍पइ दाइभाइलाइ तइका दास बनाइसक्‍या।

रे अनाज रे दाखमध्‍यले मुइले तइलाइ भरपुर पाण्‍या छु।

आब तेरि निउति मु कि अद्‍द सक्‍दउ चेला?”

३८ एसावले आफना बालाइ भुन्‍यो,

“तमसित एकइ मात्‍तरइ आसिस छ,

मेरा बा?

मुलाइ लइ आसिस दिय।”

रे एसाव डाँको छाणिबर रोया।

३९ तबइ उनरा बा इसहाकले भुन्‍यो,

“हेर्‌,

तेरो बसोबास धर्तिका

प्रसस्‍तता बाटेइ बाइर हुन्‍या छ।

रे अग्‍गासका सितबटहइ बाइर हुन्‍याछ।

४० तुइले आफना तरवारका बलले जिबिका चलाउन्‍या छइ।

रे तुइले तेरो भाइको सेवा अद्‍याछइ।

तुइले सङघर्स अरिबर तइका अधिकारबटहइ छुट्‍या छइ।”

४१ एसावले याकुबलाइ घिणा अद्‍दलाग्‍या क्‍यालाइकि तइले बाको आसिस खोसिबर लय्‍याथ्‍यो।

उनले बिचार अद्‍द लाग्‍या,

“आब बाको मद्‍दया दिन नजिकइ छ,

याकुबलाइ लइ माद्‍या हुँ।”

४२ तबइ रिबेकाले एसावको यसो बिचार छ भन्‍ना सुण्‍यो उनले याकुबलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“मेरो कुरा सुण।

तेरो दाइ एसावले तुसित बदला लिन्‍या रे तुलाइ माद्‍या उपाय खोज्‍जा छ।

४३ तबइखिलाइ,

ए मेरो चेलो मेरो भण्‍या माण तु भागिबर हारानमि मेरा दाइका वाँ जा।

४४ तेरा दाइ एसावको रिस नमरन्‍ज्‍यासम्‍म ताँइ तु उनसङ बस्‌।

४५ रे तुइले तेरा दाइलाइ जिअरि त्‍यो उइले नबिसरन्‍ज्‍यासम्‍म ताँइ बस्‌।

तइपाछा मु तुलाइ बोलाउन कसइलाइ पठाउन्‍या छु।

एकइ दिन मुइले क्‍याकि दुएइ चेला गुमाउनु?”

४६ तबइ रिबेकाले इसहाकलाइ भुन्‍यो,

“एसावकि हित्‍ति स्‍वानिनले अरन्‍ज्‍या मेरो जिबन हइरान भइसक्‍या छ।

याकुबले लइ यइ देसका केटिनमध्‍ये इसि एक केटिलाइ ब्‍या अर्‍याले मु बाच्‍या कि फाइदा भयो?”

याकुब कन्‍याका खोजिमि हिट्‍या

२८

तबइ इसहाकले याकुबलाइ बोलाइबर आसिस दियो,

रे यसो भनिबर आग्‍या दियो,

“तुइले कनानि केटि मध्‍ये कसइलाइलइ ब्‍या जनअरेइ।

२ पद्‍दान आराममि तेरा बज्‍या बतुएलका घरमि जा रे ताँ तेरा मामा लाबानका चेलिनमध्‍ये एकलाइ ब्‍या अरेइ।

३ सर्बसक्‍तिमान परमेस्‍वरले तुलाइ आसिस दिउन,

रे तुलाइ फल्‍लो फुल्‍लो बनाइबर बणाउनाइ लइजाउन्‌,

रे तु मान्‍स जातिनको एक पुर्खा हइ।

४ परमेस्‍वरले तुलाइ रे तेरा सन्‍तानलाइ अब्राहामले पाया आसिस दिउन,

कि तु प्रबासि भया परमेस्‍वरले अब्रामलाइ दिया इसइ देसमि तेरो अधिकार हउ।”

५ तिन पद्‍दन आराममि बस्‍या बतुएलको चेलो लाबानका वाँ गया।

उन एसाव रे याकुबकि इजा रिबेकाका दाइ थ्‍या।

बेथेलमि याकुबले सुइना धेक्‍यो

१० याकुब बेर्सेबा भन्‍या ठउँर छाडिबर हारानतिर लाग्‍या।

११ कसइ एक ठउँर पुग्‍यापाछा सुर्य अस्‍ताया हुनाले तिन तइ रात ताँइ बास बस्‍या।

एक ढुङो सिरान हालिबर उन सिय्‍या।

१२ तिनले एक सुइना धेक्‍यो,

सुइनामि धर्तिबटहइ स्‍वर्गसम्‍म पुग्‍या एक सिणि धेक्‍यो,

सिणिमि स्‍वर्गदुतन उकल्‍या रे ओरल्‍या अद्‍दाथ्‍या।

१३ परमप्रभु सिणिका टुपामि कलिरइथ्‍या,

रे याकुबलाइ भुन्‍यो,

“मु परमप्रभु,

अब्राहाम रे इसहाकका परमेस्‍वर हुँ।

जइ जमिनमि तु सिरइछइ त्‍यो मु तुलाइ रे तेरा सन्‍तानलाइ दिन्‍या छु।

१४ तेरा सन्‍तान धर्तिका बालुवासरह हुन्‍या छन्।

तिनुन पुर्ब,

पस्‍चिम,

उत्‍तर रे दछिणतिर फइलिबर जान्‍याछन्,

तु रे तेरा सन्‍तानइबटहइ धर्तिका सप्‍पइ मान्‍सनलाइ मु आसिस दिन्‍या छु।

१५ हेर,

मु तुसित रन्‍या छु,

रे तु जाँ गयालइ मु तेरो रछ्‍या अद्‍याछु,

रे तुलाइ यइ देसमि फर्काइबर ल्‍याउन्‍या छु।

मुइले तुलाइ भन्‍या कुरा पुरा नअरन्‍ज्‍यासम्‍म मु तुलाइ छाड्‍या आथिन्‌।”

१६ तबइ याकुब निनबटहइ ब्‍युजिबर भुन्‍यो,

“साँच्‍चिलइ परमेस्‍वर यइ ठउँर रइछन्,

रे यो मुलाइ थाँ भएन।”

१७ तिन भउत डराया रे भुन्‍यो,

“यो ठउँर कसो भययोग्‍य रइछ!

यो त परमेस्‍वरको घर रइछ।

यो त स्‍वर्गको देलो पो रइछ।”

१८ भोलिबार ब्‍याहानइ याकुब उठ्‍या रे सिरानको ढुङो ठणेइबर खामो जसो बनायो,

रे तइका टुपानिहइ तेल खणेयो।

१९ तिनले तइ ठउँरको नाउँ बेथेलa राख्‍यो।

पइलि तइ ठउँरको नाउँ लुज थ्‍यो।

२० तबइ याकुबले यसो भनिबर परमप्रभुसित भाकल अर्‍यो,

“परमेस्‍वर मुसित भया भण्‍या,

मेरा बाटामि मुलाइ रछ्‍या अर्‍यो भण्‍या,

मुलाइ लाउनाइलाइ लत्‍ता रे खानाइलाइ रोटो दियो भण्‍या

२१ रे मु कुसलसित मेरा बाका घर फर्किबर आयो भण्‍या,

परमप्रभुइ मेरा परमेस्‍वर हुन्‍या छन्।

२२ रे मुइले ठणेया यो ढुङो परमेस्‍वरको घर हुन्‍या छ,

रे तमले मुलाइ दिया सप्‍पइ कुराको दसाम्‍स मु तमलाइ चढाउन्‍या छु।”

a 

28:19 बेथेलको अर्थ परमेस्‍वरको घर हो।

लेआ रे राहेलसित याकुबको ब्‍या

२९

तबइ याकुब उठिबर आफना बाटा लाग्‍या,

रे पुर्बबासिनका देसमि पुग्‍या।

२ ताँ तिनले मइदानमि एक इनार धेक्‍यो,

रे तइका नजिक भेडाका तिन बगाल बसिरइथ्‍या,

क्‍यालाइकि तसइ इनारबटहइ मान्‍सनले बगाललाइ पानि ख्‍वाउथ्‍या।

इनारको मुख ढाक्‍द्‍या एक ठुलो ढुङो थ्‍यो।

३ सप्‍पइ भेडाका बगाल ताँ आयापाछा ग्‍वालानले त्‍यो ढुङो हटाउथ्‍या रे भेडालाइ पानि ख्‍वाउथ्‍या।

तइपाछा तिनुनले ढुङो अज तसइका मुखमि राखिदिन्‍थ्‍या।

४ याकुबले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“हे मेरा भाइ हो,

तमु काँ का हउ?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“हाम हारानका हुँ।”

५ तनले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“तमु नाहोरका नाति लाबानलाइ चिनन्‍छउ?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“तनलाइ हाम चिन्‍नाउ।”

६ याकुबले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या उन निकाइ छन्?”

तिनुनले भुन्‍यो “उन निकाइ छन्।

हेर,

उनरि चेलि राहेल भेडान लेइबर आउन्‍नाछ।”

७ तिनले भुन्‍यो,

“हेर,

बासा भया आथिन्‌।

भेडा-बाख्रा जमा अद्‍या बेला लइ भया आथिन्‌।

भेडा-बाखरालाइ पानि ख्‍वाइबर अज चराउन लइजा।”

८ तिनुनले भुन्‍यो,

“हाम तसो अद्‍द सक्‍दाइन्‌,

सप्‍पइ बगाल जम्‍मा भयापाछा मात्‍तरइ इनार मुखमिको ढुङो हटाउनाउ रे तइपाछा हाम तिनुनलाइ पानि ख्‍वाउनाउ।”

९ याकुब तिनुनसित कुरा अद्‍दारया बेलामि,

राहेल आफना बाका भेडान लेइबर ताँ आइन्,

क्‍यालाइकि राहेलइ भेडा चराउन्‍या काम अरन्‍थिन्‌।

१० जबइ याकुबले आफना मामा लाबानकि चेलि राहेल रे आफना मामाका भेडा धेक्‍यो,

तबइ नजिक आइबर तनले इनारका मुखमि भया ढुङो हटाइदियो,

रे आफना मामा लाबानका भेडानलाइ पानि ख्‍वाइदियो।

११ तबइ याकुबले राहेललाइ भात्‍ति खायो रे खुसिले रुन लाग्‍या।

१२ याकुबले राहेललाइ “मु तमरा बाको नातेदार,

रिबेकाको चेलो हुँ” भुनिबर बतायो।

तबइ राहेल दगुणिबर गइन्‌ रे आफना बालाइ यो कुरा बताइदियो।

१३ आफ्‍नो भान्‍ज याकुब आया खबर पाउन्‍जेइ लाबान तनलाइ भेट्‍टाइलाइ दगुडिबर आया,

रे तनलाइ अङाल हालिबर भात्‍ति खायो,

रे तनलाइ आफना घरमि लय्‍या।

१४ रे याकुबले लाबानलाइ सप्‍पइ कुरा बताइदियो।

लाबानले तनलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि तम मेरा नजिकइका नातेदार हउ।”

याकुब उनसित एक मइना बस्‍या।

राहेल रे लेआकि निउति याकुबको मिहिनत

१५ लाबानले याकुबलाइ भुन्‍यो,

“तम मेरा आफनाइ मान्‍स हउ भन्‍नाइमि तमले सित्‍तिमि मेरो काम अद्‍दुपड्‍इन्‌।

तम कति झेला लिन्‍याहउ?”

१६ लाबानका दुइ चेलि थिन्‌,

जेठिको नाउ लेआ रे कान्‍सिको नाउँ राहेल थ्‍यो।

१७ लेआका आँखा निकाa थ्‍या रे राहेल हेद्‍दामि सुन्‍दरि थिन्‌।

१८ याकुबलाइ राहेल मन पणि रे लाबानलाइ भुन्‍यो,

“मुलाइ राहेलसित ब्‍या अरदिन्‍या हउ भन्‍या मु सात बर्स तमरो काम अद्‍या छु।”

१९ लाबानले भुन्‍यो,

“तइलाइ अउर कसइसित ब्‍या अरिदिनु भन्‍ना त तमइलाइ दिन निको हुन्‍याछ,

मु सङइ बस।”

२० तबइखिलाइ याकुबले राहेलकि निउति सात बर्ससम्‍म काम अर्‍यो,

तिन राहेललाइ इति पिरिम अरन्‍थ्‍या कि त्‍यो समय तिनरि निउति केइ जसो लागेन।

२१ तबइ याकुबले लाबानलाइ भुन्‍यो,

“आब समय पुरा भयो,

मुलाइ तमरि चेलि राहेलसित ब्‍या अरिदिय।”

२२ तबइखिलाइ लाबानले ताँका मान्‍सनलाइ निउतो दिबर ब्‍याको भोज लायो।

२३ रे तइ रात राहेलका सट्‍टामि लेआलाइ उनले याकुबका वाँ पुरेइदियो रे उन तिनसित सिया।

२४ (लाबानले आफ्‍नि कमारि केटि जिल्‍पालाइ लेआकि दासि बन्‍नाइलाइ दियो।)

२५ भोलिबार ब्‍याहानइ आफुसङ त लेआ रइछ भणि याकुबलाइ थाँ भयो,

रे उनले लाबानका वाँ गइबर भुन्‍यो,

“तमले मुलाइ क्‍याकि यसो अर्‍या?

मुइले राहेलकि निउति सेवा अर्‍या हइन ब,

तमले क्‍याकि मुसित छल अर्‍या?”

२६ लाबानले भुन्‍यो,

“हामरा देसमि जेठिको भन्‍ना कान्सिको ब्‍या अगाडि अद्‍दया चलन आथिन्‌।

२७ ब्‍याको उस्‍सब सात दिन चल्‍याछ,

तन्‍ज्‍यासम्‍म पख।

रे तइपाछा अउर सात बर्स सेवा अरन्‍छउ भण्‍या मु तमलाइ राहेल लइ दिन्‍या छु।”

२८ याकुबले तसोइ अर्‍यो,

रे लेआसित सात दिन पुरा अर्‍यो तबइ लाबानले आफ्‍नि चेलि राहेललाइ लइ याकुबकि स्‍वानि हुनाइलाइ दियो।

उत्‍पत्‍ति २९:२९ बटहइ ३५:२२ सम्‍म हाम कसेरि याकुबले आफना ससुराकि निउति काम अर्‍यो भुन्‍न्‍या कुरा बाइबलले बताया पाउनाउ। याकुबका दुइ स्‍वानि बिचको रिसले अरनज्‍या उनुनले आफनि नउकर्निन्‌लाइ याकुबलाइ दोसरि स्‍वानिका रुपमि दियो। राहेल रे लेआले बिल्‍हा रे जिल्‍पा आफनि नउकर्नि दियो। इन चार स्‍वानिनबटहइ याकुबका बार सन्‍तान भया।

a 

29:17 कमजोर या निका

३०

३१

३२

३३

३४

३५

२३ लेआतिरका चेलान जेठो रुबेन,

सिमियोन,

लेबि,

यहुदा,

इस्‍साखार रे जबलुन थ्‍या।

२४ राहेलतिरका चेलान योसेफ रे बेन्‍यामिन थ्‍या।

२५ राहेलकि कमारि बिल्‍हातिरका चेलान दान रे नाप्‍तालि थ्‍या।

२६ लेआकि कमारि जिल्‍पातिरका चेलान गाद रे आसेर थ्‍या।

यिन चेलान पद्‍दन आराममि जन्‍मिया थ्‍या।

३६

योसेफ रे तिनरा दाइन

३७

आफना बाको देस कनानमि याकुब बसन्‍थ्‍या।

२ तिनरो परिवारको कथा यसो छ।

योसेफ सत्‍तर बर्सका हुन्‍ज्‍या आफना दाइभाइसित भेडा-बाख्राको हेरचाह अरन्‍थ्‍या।

तिन दाइन आफ्‍नि सउतेनि इजा बिल्‍हा रे जिल्‍पाका चेलान थ्‍या।

दाइनले बिगाण अर्‍या कुराको खबर उनले बाका वाँ पुर्‍याउथ्‍या।

३ याकुबले योसेफलाइ अउर सप्‍पइ चेलाभन्‍ना भउत निको माणन्‍थ्‍या क्‍यालाइकि उन तिनरा बुडेसकालमि जन्‍मिया चेला थ्‍या।

उनले योसेफकि निउति एक पुरा बाउला भया लामो लबेदा बनाइदियो।

४ बाले तिनुनलाइ भन्‍ना योसेफलाइ भउत निको मान्‍नाहान्‌ भन्‍या थाँ पायापाछा तिनरा दाइनले तिनसित दुस्‍मनि अद्‍द लाग्‍या।

तिनुन उनसित निकेरि बोलन्‍थेनन्‌।

५ एक रात योसेफले सुइना धेक्‍यो रे त्‍यो सुइना दाइनलाइ बताया पाछा तिनुनले उनसित अज बर्ता दुस्‍मनि अद्‍दलाग्‍या।

६ उनले भुन्‍यो,

“मेरो सुइना सुण।

७ हाम सप्‍पइ खेतमि गउँका बिटान बाद्‍दा थ्‍या।

तबइ मेरा बिटान खडा भया।

तमरा बिटान मेरा बिटाका चारइतिर कल्‍लिबर तइलाइ ढोग्‍दाथ्‍या।”

८ तिनरा दाइनले भुन्‍यो,

“तु राजा होइबर हाम्‍मि राज अर्लो भणिबर सोच्‍चा छइ?

कि तु ठुलो हुन्‍या।”

इसेरि उनरा सुइना रे उनले तिनुनका बारेमि भुन्‍या कुराले अरन्‍ज्‍या तिनुनले उनलाइ अज बर्ता घिणा अद्‍द लाग्‍या।

९ रे तिनरा दाइनलाइ यसो भुनिबर बतायो,

“मुइले अर्खो एक सुइना धेक्‍या।

सुइनामि घाम रे जुन रे एघारइ तारानले मुलाइ ढोग्‍या धेक्‍या।”

१० उनले त्‍यो सुइना बा रे दाइभाइनलाइ सुणाइदियो।

बाले उनलाइ हकार्‍यो,

“तुइले धेक्‍या यो सुइना कसो हो?

कि तु यो सोच्‍चाछइ कि तेरा दाइन,

तेरि इजा रे हाम सप्‍पइले तुलाइ तल्‍तिरसम्‍म निउणबर ढोग्‍द पड्‍या?”

११ योसेफका दाइनले उनरो रिस मान्‍नलाग्‍या।

रे तिनरा बाले यिन सप्‍पइ कुरा मनइनि राख्‍यो।

योसेफलाइ तिनरा दाइनले मिस्रमि बेचिबर पठायो

१२ एक दिन तिनरा दाइन आफना बाका भेडा-बाख्रा बगाल चराउन सेकेममि गया बेलामि

१३ याकुबले योसेफलाइ भुन्‍यो,

“तेरा दाइन सेकेममि भेडान चराउन्‍ना छन्।

तु उनुनका वाँ जा।”

योसेफले भुन्‍यो,

“मु जानाइ तयार छु।”

१४ याकुबले भुन्‍यो,

“गइबर तेरा दाइन निकाइ छन् कि छइनन्‌,

भेडा-बाख्रान निका छन् कि छइनन्‌,

हेरिबर आइ रे मुलाइ भुण।”

इसेरि बाले उनलाइ हेब्रोनका बेसिबटहइ पठायो।

योसेफ सेकेममि पुग्‍या।

१५ योसेफ बनमि घुमन्‍ज्‍या एक जनो मान्‍सले उनलाइ भेटिबर सोध्‍यो,

“तम कि खोज्‍जाछउ?”

१६ उनले भुन्‍यो,

“मेरा आफना दाइनलाइ खोज्‍जा छु,

तिनुन भेडा चराउनाहान् तिनुन काँ छन्,

कि तमले मुलाइ भुन्‍न सकन्‍छउ?”

१७ तइ मान्‍सले भुन्‍यो,

“तिनुन याँबटहइ अगाडि निय्‍या।

तिनुनले हाम दोतानतिर जानाउ भुन्‍नारया कुरा मुइले सुन्‍या हुँ।”

योसेफ दाइनलाइ खोज्‍जाइ गया रे तिनुनलाइ दोतानमि भेट्‍यो।

१८ योसेफलाइ उनुनले दुरहइ धेक्‍यो।

योसेफ उनुन भया ठउँर पुग्‍दाहाइ अगाडि तिनुनले उनलाइ छल अरिबर माद्‍या सल्‍लाह अर्‍यो।

१९ तिनुनले आपसमि भुन्‍यो,

“त्‍यो सुइना धेक्‍द्‍या आउन्‍ना छ।

२० हिट जानाउ,

तइलाइ मारिबर तइको लास एक गइला खाल्‍डाइनि खित्‍दिनाउ।

जङगलि जनावरले तइलाइ मार्‍यारइछ भुणि हाम भुन्‍न सक्‍दाउ रे तइका सुइना कि हुन्‍यारइछन्,

हेद्‍दाउ।”

२१ रुबेनले तिनरा कुरा सुनिबर योसेफलाइ बचाउन्‍या बिचार अर्‍यो।

तिनले भुन्‍यो,

“हाम तइलाइ माद्‍दाइन।

२२ रुबेनले उनुनलाइ भुन्‍यो,

“तइलाइ माद्‍दाइन्‌।

बर याँ मरुभुमिका यइ खाल्‍डाइन तइलाइ खित्‍दिनाउ।

रे तइमि हातभन्‍या नउठाउ।”

उनुनबटहइ बचाइबर योसेफलाइ आफना बाका वाँ पुर्‍याइदिन्‍या बिचारले रुबेनले यसो भुन्‍या थ्‍यो।

२३ योसेफ दाइनका वाँ आउन्‍ज्‍या तिनुनले उनरा बाउला भया लामा लबेदा खोसिबर चिरदियो।

२४ तइपाछा उनुनले लय्‍येबर तनलाइ एक गइला खाल्‍टाइनि खित्‍दियो।

त्‍यो पानि नभया सुख्‍खा खाल्‍डो थ्‍यो।

२५ तइपाछा तिनुन खान बस्‍या।

अचानक तिनुनले एक हुल इस्‍माएलिनको गिलादबटहइ मिस्रमि जान्‍नारया धेक्‍यो।

तिनुनले आफना उँटनमि मर-मसला रे सुगन्‍धित धुप रे अउरलइ भारि बोक्‍याथ्‍यो।

२६ यहुदाले दाइभाइलाइ भुन्‍यो,

“आफना भाइलाइ मारिबर तइको हत्‍या लुकाइबर हामलाइ कि फाइदा छ ब?

२७ बर तइलाइ इन इस्‍माएलिनका हातमि बेचिदिनाउ।

तसो भया तइलाइ चोट लइ लाउन पड्‍डइन।

आखिर त्‍यो हामरो भाइ हामरो रगत रे मासु हो।”

दाइभाइले उनरा कुरा मान्‍यो।

२८ केइ मिध्‍धानि ब्‍यापारिन ताँ पुगनज्‍या दाइनले योसेफलाइ तइ खाल्‍टाइनिहइ तानिबर निकाल्‍यो रे बिस चाँदिका टुक्रा लिबर इस्‍माएलिनका हातमि बेचिदियो।

इस्‍माएलिनले उनलाइ मिस्रमि लय्‍येबर गया।

२९ रुबेन फर्किबर तइ खाल्‍टामि आया।

ताँ तिनले योसेफलाइ धेकेन्‌ रे सोक अरिबर आफना लत्‍ता चिर्‍यो।

३० तिनले भाइन भया ठउँर गइबर भुन्‍यो,

“केटो त याँ आथिन्‌।

आब मुइले कि अद्‍दु पड्‍डया हो?”

३१ तइपाछा तिनुनले एक बाख्रो मारिबर तइका रगतइनि योसेफको लबेदा चोप्‍यो।

३२ त्‍यो लबेदा तिनुनले बाका वाँ पुर्‍याइबर भुन्‍यो,

“यो हामले भेट्‍या।

यो तमरो चेलाको हो?”

३३ याकुबले लबेदा चिनिबर भुन्‍यो,

“हो,

यो तसइको हो।

कसइ जङ्‌गलि जनावरले तइलाइ मार्‍यारइछ।

मेरो चेलो योसेफलाइ कोपरिकापरि पाण्‍या रइछ।”

३४ तबइ याकुबले सोक अरिबर आफना लत्‍ता चिर्‍यो रे बोराका लत्‍ता लायो।

भउत दिनसम्‍म उनले चेलाकि निउति बिलाप अर्‍यो।

३५ उनरा सप्‍पइ चेलाचेलिनले आइबर उनलाइ सान्‍तोना दियो रे उनले सान्‍तोना चाहेन्‌ रे भुन्‍यो,

“मु मेरा चेलाकि निउति बिलाप अरिबर मद्‍दया हुँ।”

इसेरि उनले आफना चेला योसेफकि निउति सोक अर्‍यो।

३६ तसइ बिचमि मिस्रमि पुगिबर तिन मिध्‍धानिन्‌ले योसेफलाइ पोतिफरका हातमि बेचिदियो।

पोतिफर मिस्रमि राजाका एक जना अधिक्रित थ्‍या।

तन राजमहलका पहरेदारनका कप्‍तान थ्‍या।

उत्‍पत्‍ति ३८:१ बटहइ ४० सम्‍म, योसेफ पोथिफरका हातमि बेचिया रे अध्‍याय ४१ मि परमेस्‍वरले फिरोनलाइ दिया दुइ दर्सनबिचमि तेर बर्सको समय बित्‍या कुरा बाइबलले बताया छ। योसेफ आफना मालिक पोतिफरका इमान्‍दार नउकर साबित हुनाहान्‌ रे पोतिफरको भरोसा निरन्‍तर बड्‍डोइ गयो। तबइखिलाइ आफना घरमि रया सप्‍पइ कुरामि सासन अद्‍या अधिकार योसेफलाइ पोतिफरले दिनाहान्‌ रे इस्‍या परमेस्‍वरले योसेफबटहइ पोतिफरलाइ भउत आसिस दिनाहान्‌ रे पोतिफरकि स्‍वानिले आफुसित योसेफ सिनाइ आयो भुणि झुटा कुराको आरोप लायो तबइ पोतिफरले योसेफलाइ कइदमि हालिदिनाहान। कइदमिलइ योसेफले असल चरित्‍र धेकाया हुनाले झेलरको भरोसा जित्‍ताहान्‌ रे तबइलइ योसेफलाइ कइदिनमिको नाइके बनाइदियो रे परमेस्‍वरले तसेरि अज लइ योसेफलाइ आसिसित तुल्‍याउनाहान्‌। तइ समयमि राजा आफुलाइ मध्‍य टकर्‍याउन्‍या रे मुख्‍य पकाउन्‍या नउकरसित रिसाउनाहान्‌ रे उनले तिनुनलाइ कइदमि हालिदिनाहान्‌। इसेरि कइदमि योसेफका निगरानिमि रन्‍या क्रममि परमेस्‍वरले तन दुयइलाइ सुइना दियो जइमि उनुनको भबिस्‍य बतायाथ्‍यो। परमेस्‍वरले योसेफलाइ सुइनाको अर्थ दियो रे तइले अरनज्‍या तन दुइलाइ कि आइपड्‍डया हो भुन्‍न्‍या कुरा उनले बताइदियो। योसेफले भुण्‍या जसेरि मुख्‍य पकाउन्‍या भन्‍सेरो मारियो रे मध्‍ये टकर्‍याउन्‍या अज आफना काममि फर्कियो रे अज ठुला ओहदामि सेवा अद्‍दया मउका पायो। योसेफले मुख्‍य टकर्‍याउन्‍यासित आफुलाइ कइदबटहइ निकालिदिया भुणि अनुरोध अर्‍यो, रे उ योसेफ लाइ बिसरियो। इसेरि कइदमि छुट्‍या दुइ बर्सपाछा परमेस्‍वरले फिरोनलाइ दुइ दर्सन दियो। रे तइ बेला तइ अधिकारिले योसेफलाइ सम्‍जियो।

३८

३९

४०

योसेफले राजाका सुइनाको अर्थ खोल्‍यो

४१

दुइ बर्स बितिसक्‍यापाछा मिस्रका राजाले एक सुइना धेक्‍यो।

सुइनामि तन निल नदिका किरानमि कल्‍लिरइथ्‍या।

२ तइबेला सात मोटा रे चिल्‍ला गाइ निल नदिबटहइ निकल्‍बर आया रे घाँस खान लाग्‍या।

३ तइपाछा अउर सात गाइ लइ तसइ निल नदिबटहइ निकल्‍बर आया,

तिनुन दुब्‍ला रे हाड-छाला मात्‍तरइ भया थ्‍या।

तिनुन आइबर निल नदिका किनारमि कल्‍लिरया पइलिका गाइसित कल्‍लिया।

४ रे तिन दुब्‍ला गाइले मोटा गाइलाइ खाइदियो।

तबइ राजा बिउज्‍या।

५ तन अज सिय्‍या रे अर्खो सुइना धेक्‍यो।

तइ सुइनामि सात अनाजका भरिला रे पाक्‍या बालान एक बोटमि पसायाथ्‍या।

६ तइपाछा सुक्‍या रे पुर्बिया बतासले ओइलिया अउर सात बालान पसाया।

७ रे तिन सुक्‍या बालानले तिन सात निका रे भरिला बालानलाइ निलिदियो।

रे फारो राजा ब्‍युज्‍या,

त्‍यो सुइना रइछ भनि उनलाइ थाँ भयो।

८ ब्‍याहानइ तिनलाइ चिन्‍ता पण्‍यो रे तिनले मिस्रभरिका सप्‍पइ जादुगर रे बिद्‍वानन्‌लाइ बोलायो।

तिनुनलाइ राजाले आफना सुइना बतायो रे कसइले लइ सुइनाको अर्थ लाउन सकेन्‌।

९ तबइ तन मुख्‍य पियाउन्‍याले फारो राजालाइ भुन्‍यो,

“मेरो भुल आज मुलाइ थाँ भयो।

१० हजुर आफना नउकरनसित रिसायाबेला मुलाइ रे मुख्‍य पकाउन्‍यालाइ पहरेदार कप्‍तानका घरमि भया झेलमि राखन्‍ज्‍या,

११ एक रात हामले एक एक सुइना धेक्‍याथ्‍या।

सुइनाको अर्थ फरक-फरक थ्‍यो।

१२ ताँ एक हिब्रु केटो हामसित थ्‍यो,

त्‍यो पहरेदारनका कप्‍तानको कमारो थ्‍यो।

हामले तइलाइ हामरा सुइना बताया रे तइले हामरा सुइनाको अर्थ खोल्‍दियो।

१३ तइले हामरा सुइनाको अर्थ जसो खोल्‍या थ्‍यो,

तसोइ हुन आयो।

मु आफना काममि अज निउक्‍त भया रे तइ मुख्‍य पकाउन्‍यालाइ झुणेइ दिया।”

१४ तबइखिलाइ राजाले योसेफलाइ बोलाउन पठायो,

रे उनुनले तिनलाइ झेलहइ निकालिबर लेया।

तिनले दाडि रे रउ खउडायो,

लत्‍ता फेर्‍यो,

रे तिन फारो राजाका अगाडि हाजिर भया।

१५ फारो राजाले योसेफलाइ भुन्‍यो,

“मुइले एक सुइना धेक्‍या,

रे याँ कसइले लइ तइको अर्थ बताउन सकेन।

मुइले तेरा बिसयमि सुण्‍या,

तुइले सुइनाको अर्थ लाउन सकन्‍छइ भनिबर सुन्‍या।”

१६ योसेफले राजालाइ भुन्‍यो,

“यसो ग्‍यान त मुमि आथिन्‌,

रे परमेस्‍वरले सुइनाको मिल्‍या अर्थ खोलदिन्‍या छन्।”

२५ योसेफले राजालाइ भुन्‍यो,

“दुइ सुइनाको अर्थ एकइ हुन्‍छ।

परमेस्‍वरले कि अद्‍दा छन्,

त्‍यो तमलाइ जणाइदिया हो।

२६ सात मोटा गाइ रे सात भरिला अनाजका बालानले सात बर्स बुझाउछ।

दुएइको एकइ अर्थ छ।

२७ तिनरा १पाछा आउन्‍या सात दुब्‍ला गाइ सात बर्स हुन।

रे उजाड ठउँरका बतासले सुकाया सात सुक्‍या बालानले अनिकालका सात बर्स बुजिनाहान्‌।

२८ मुइले भन्‍या अन्‍सार यो हुन्‍या छ।

परमेस्‍वरले कि अद्‍दाछन्,

त्‍यो तमलाइ धेकाया हो।

२९ सात बर्ससम्‍म सारा मिस्रदेसमि ठुला सहकाल हुन्‍याछन्।

३० तइपाछा सात बर्ससम्‍म अनिकाल पड्‍या छ।

अनिकालले देस खतम पाड्‍या छ रे तिन सहकालका बर्स सप्‍पइले भुल्‍याछन्।

३१ सहकालका समयलाइ पुराइ रुपले भुल्‍याछन् क्‍यालाइकि तइपाछाको अनिकाल भउत डरलाग्‍दो हुन्‍या छ।

३२ हजुरको सुइना दोहोरिया अर्थ यो हो कि परमेस्‍वरले पक्‍का अरिसक्‍या छन् रे यो छिट्‍टाइ पुरा अद्‍दयाछन्।

३३ “हजुरले आब एक जनो ग्‍यान रे बुद्‍दि भया मान्‍सलाइ चुनिबर सारा देसमि अधिकार अद्‍दाइलाइ पठा।

३४ अउर कामदार लइ फारोबटहइ खटाइनपड्‍डया छ रे सहकालका सात बर्सभरि उब्‍ज्‍या अनाजका पाँच हिस्‍सा बटुल्‍बर राखदुपड्‍डया छ।

३५ आउन्‍या सहकालका सात बर्सभरि अनाज जम्‍मा अद्‍या आग्‍या दिय रे तिन जम्‍मा अर्‍या अनाज सहर सहरका भकारिनमि जम्‍मा अद्‍द रे तिनरो रखवालि अद्‍या अधिकार तिनुनलाइ दिय।

३६ इसेरि जम्‍मा अर्‍या अनाज मिस्रदेसमि पाछा आउन्‍या सात बर्स अनिकालका निउति साँचिबर राख्‍या हुन्‍याछ रे इसेरि मान्‍सन भोकले मद्‍या आथिनन्‌।”

योसेफ मिस्रभरिका सासक बन्‍नाहान्‌

३७ राजा रे तिनरा भारदारनले योसेफले बताया उपाय ठिक माण्‍यो रे

३८ राजाले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“हाम योसेफ भन्‍ना निका मान्‍स पाउन्‍या आथिन्‌।

उनसित परमेस्‍वरका आत्‍मा छन्।”

३९ तइपाछा राजाले योसेफलाइ भुन्‍यो,

“यिन सप्‍पइ कुरा तमलाइ परमेस्‍वरले धेकाया हो।

तमभन्‍ना बर्ता ग्‍यान रे बुद्‍दि भया मान्‍स अउर कोइ आथिन्‌।

४० तबइखिलाइ मु मेरा देसमि तमलाइ सासन अद्‍या बनाउन्‍या छु।

मेरा सप्‍पइ प्रजाले तमरो आग्‍या मान्‍या छन्।

मेरा पाछा दोस्रो अधिकार तमरो हुन्‍या छ।

४१ तमलाइ सारा मिस्रदेसभरि सासन अद्‍या मान्‍स बनाउन्‍या छु।”

४६ मिस्रका राजा फारोका राजसेवामि निउक्‍त हुनज्‍या योसेफ तिस बर्स पुग्‍या थ्‍या।

रे योसेफ राजाका अगाडिबटहइ निकल्‍बर सारा मिस्रदेसभरि दउडधुप अद्‍द लाग्‍या।

४७ सहकालका सात बर्ससम्‍म धर्तिले प्रसस्‍त उब्‍जनि दियो

४८ तिनले सहकालका सात बर्ससम्‍म मिस्रदेसमि भया सप्‍पइ अनाज जम्‍मा अर्‍यो,

रे सहर सहरमि अनाज थन्‍केयो।

तिनले हरेक सहरमि वल्‍तिरपल्‍तिरका खेतनमि भया अनाज थन्‍केइबर राख्‍यो।

४९ योसेफले समुन्‍दरका बालुवाजति भउत अनाज जम्‍मा अर्‍यो,

याँ सम्‍मकि तिन भउत भया हुनाले हिसाब राख्‍द लइ छाड्‍दियो।

५३ मिस्र देसमि सात बर्सको ठुलो सहकालको अन्‍त भयो।

५४ तबइ योसेफले भन्‍याजसेरि अनिकालका सात बर्स आउनलाग्‍या।

सप्‍पइ देस देसमि अनिकाल पण्‍यो,

रे सारा मिस्र देसमि भन्‍या अनाज थ्‍यो।

५५ जबइ सारा मिस्रदेस अनिकालले पिणित भयो,

तबइ मान्‍सनले राजासित अनाजकि निउत बिन्‍ति चणायो।

राजाले सप्‍पइ मिस्रिनलाइ भुन्‍यो,

“योसेफका,

वाँ जा।

तिनले तमुलाइ जि अद्‍द भन्‍नाहान्‌ तेइ अर।”

५६ जबइ सारा देसभरि अनिकाल पण्‍यो,

तबइ योसेफले सप्‍पइ धनसागरन खोलिबर सप्‍पइ मिस्रिनलाइ अनाज बेच्‍च सुरु अर्‍यो,

क्‍यालाइकि मिस्रभरि घोर अनिकाल पण्‍या थ्‍यो।

५७ तबइखिलाइ सप्‍पइ देसका मान्‍सन मिस्रमि योसेफका वाँ अनाज किन्‍नाइलाइ आया।

क्‍यालाइकि धर्तिमि भयङर अनिकाल पण्‍या थ्‍यो।

उत्‍पत्‍ति ४६:१ बटहइ ४५:२८ सम्‍म याकुब रे उनरा परिवार बस्‍या देस कनानमि ठुलो अनिकाल पण्‍या कुरा बाइबलले बताया छ तबइखिलाइ याकुबले मिस्रबटहइ अन्‍न किनिबर ल्‍याउनाइलाइ आफना देसबटहइ चेलानलाइ पठायो। योसेफ मिस्रको सासक अधिकारि थ्‍या। भन्‍न्‍या उनुनलाइ थाँ थेएन। योसेफका अगाडि तिन याकुबका चेलान आउन्‍ज्‍या, उनले त चिन्‍यो तर तिनुनले उनलाइ चिन्‍न सकेन। योसेफले उनुन जासुस त हइनन्‌ भुणि उनले तिनुनको जाँच अर्‍यो। तिनुनको कान्‍सो भाइ (योसेफको आफनो साख्‍खइ भाइ बेन्‍यामिन) लाइ बोलाइबर नल्‍याउन्‍ज्‍या सम्‍म मिस्रबटहइ छाडिबर जान नसक्‍द्‍या कुरा तिनले उनुनलाइ सुणायो। इसेरि अन्‍तमि कनानमि लइ अन्‍न सकिन्‍ना थ्‍यो। याकुबले बेन्‍यामिनलाइ उनुनसित मिस्रमि पठाउन करइ लाग्‍यो। अज योसेफले तिनुनको जाँच अर्‍यो, रे अन्‍तमि उनले सप्‍पइ कुरा प्रकट अर्‍यो। दासत्‍वमि बेचिदिया कारण आफना सक्‍तिसालि भाइले काँइ बदला त लिन्‍या हो कि? भनिबर तिनुन डरायाथ्‍या, रे उनले इसेरि भुन्‍यो, “जिबन बचाउनाइलाइ परमेस्‍वरले मुलाइ तमु याँ भुन्‍ना अगाडि पठाया हुन्‌।” योसेफले आफना बालाइ तसो डरलाग्‍दो अनिकाल पड्‍डया बेलामि रेखदेख अद्‍द सकियोस भुणि मउकपिलालाइ कनानबटहइ मिस्रमि ल्‍याउन्‌ भाइनलाइ पठायो।

४२

४३

४४

४५

याकुब आफना परिवारसित मिस्रदेसमि गया

४६

तबइ याकुबले आफुसङ भया सप्‍पइ थोक लय्‍येबर हिट्‍या रे बेर्सेबामि आया।

ताँ उनले आफना बा इसहाका परमेस्‍वरलाइ बलि चडायो।

२ रे रात दर्सनमि परमेस्‍वरले याकुबसित बोल्‍या,

“याकुब,

ए याकुब!”

भुनिबर तनलाइ बोलायो,

रे तनले भन्‍यो,

“हजुर मु यइ छु।”

३ उनले भुन्‍यो,

“मु परमेस्‍वर,

तेरा बाको परमेस्‍वर हुँ,

मिस्रदेसमि जानाइलाइ जनडराइ,

क्‍यालाइकि ताँ मु तुबटहइ एक ठुलो जाति बनाउन्‍याछु।

४ मु तुसित मिस्र देसमि जान्‍याछु,

रे मु तुलाइ अज फर्काइबर ल्‍याउन्‍याछु,

रे तेरो मिरत्‍यु हुन्‍ज्‍या योसेफ तुसितइ हुन्‍याछ।”

५ तइपाछा याकुब बेर्सेबाबटहइ हिट्‍या,

उनरा चेलानले आफना बा,

नाना केटाकेटिन रे आफना स्‍वानिनलाइ मिस्रदेसबटहइ राजाले पठाया गाडामि चडायो।

६ आफना गोरबाख्रा रे कनान देसमि जम्‍मा अर्‍या मालसामान लइजाइबर याकुब रे तिनरा जम्‍माइ परिवार मिस्रदेसमि गया।

७ याकुबले आफुसङ चेलाचेलिन,

नातिनतिना रे तिनरा सप्‍पइ सन्‍तानलाइ मिस्र देसमि लइया।

४७

याकुबको अन्‍तिम बिन्‍ति

२७ आब मिस्रदेसको गोसेन प्रदेसमि इज्राइलिaनले बसोबास अर्‍यो,

रे तिनुनले ताँ को जग्‍गाजमिन आफना अधिकारमि लियो,

रे ताँ तिनरो फलिफाप भइबर सङख्‍यामि भउत बड्‍डाइ गया।

२८ याकुब मिस्रदेसमि सत्‍तर बर्स बाँच्‍या,

याकुबको जम्‍मा उमर एक सय सइतालिस बर्स भयो।

उत्‍पत्‍ति ४७:२९ बटहइ ४९:२८ सम्‍म, याकुबले मद्‍दु भुन्‍ना अगाडि आफनो अस्‍थि फर्काइबर आफना पुर्कासित कनान देसमि गाडिदिया भन्‍न्‍या प्रतिग्‍या योसेफलाइ अद्‍द लायो। इसेरि उनले आफना बार चेलानलाइ लइ आसिस दियो जो इस्राएलका बार कुल बन्‍या।

३० 

a 

47:27 इज्राएलि याकुबका सन्‍तान हुन्‌।

४८

४९

याकुबको मिरत्‍यु

२९ तबइ याकुबले आफना चेलानलाइ यो आग्‍या दियो,

“आब मु मरिबर आफना पुर्खानसित मिल्‍ल जान्‍नाछु,

हित्‍ति एप्रोनका खेतमि भया ओराणमि मेरा पिता-पुर्खासित मुलाइ गाड्‍या।

३० त्‍यो ओराण कनान देसमि मम्रेका पुर्बतिर मक्‍पेला भन्‍या ठउँरमि छ,

त्‍यो ठउँर अब्राहामले च्‍याहान बनाउनाइलाइ हित्‍ति एप्रोनबटहइ किन्‍या थ्‍यो।

३१ अब्राहाम रे तनरि स्‍वानि सारा ताँइ गाडिया थ्या,

रे ताँइ उनुनले इसहाक रे तिनरि स्‍वानि रिबेकालाइ लइ गाड्‍या थ्‍यो,

ताँइ मुइले लेआलाइ गाड्‍या।

३२ त्‍यो खेत रे ताँ भया ओराण हित्‍तिनबटहइ किनिया हो।”

३३ चेलानलाइ यो आग्‍या दिइसक्‍यापाछा याकुबले आफना खुट्‍टा बिस्तारामि तान्‍यो रे आफ्‍नो परान त्‍याग्‍यो,

इसेरि उन आफना पिता-पुर्खासित मिल्‍ल गया।

याकुबलाइ खड्‍यायो

५०

योसेफ आफना बा का मथिमि घोप्‍टिबर रोया,

रे तिनलाइ भात्‍ति खायो।

२ तबइ योसेफले आफना सेवामि हुन्‍या बइद्‍दिनलाइ आफना बाका लासमि बास आउन्‍या तेल रे लेप लउन लायो।

तबइखिलाइ तिन बइद्‍दिनले याकुबका लासमि बास आउन्‍या लेप घस्‍यो।

३ तेल रे लेप घस्‍साइलाइ चालिस दिन लाग्‍यो।

क्‍यालाइकि त्‍यो घस्‍या समय तति हुन्‍थ्‍यो।

तनरि निउति मिस्रिनले सत्‍तरि दिनसम्‍म सोक अर्‍यो।

४ सोक अद्‍दया दिन पुरा भयापाछा योसेफले राजाका अधिकारिनलाइ भुन्‍यो,

“राजाका वा यो खबर लय्‍येइदिय।

५ ‘मेरा बाले मुलाइ यसो भुनिबर कसम खान लायाथ्‍यो,

कि मु मद्‍दइलाग्‍या छु।

कनान देसमि मु आफुइले खणिबर बनाया मेरा च्‍याहानमि मुलाइ खड्‍यायेइ,

तबइखिलाइ क्रिप्रा अरिबर मुलाइ मेरा बालाइ ताँइ खड्‍य्‍याइबर फर्कि आउनदिय।’”

६ राजाले जबाफ दियो,

“तमलाइ तमरा बाले कसम खान लाया अन्‍सार गइबर तमरा बालाइ खड्‍या।”

७ तबइखिलाइ योसेफ आफना बालाइ खड्‍य्‍याउन गया,

तिनसित राजाका सारा अधिकारिन,

राजदरबारका मुख्‍य मान्‍सन रे मिस्रदेसका प्रमुख मान्‍सन लइ सङइ गया।

८ सङइ योसेफका परिवारका सप्‍पइ रे तनरा दाइभाइन रे तनरा बाका परिवारका सप्‍पइ गया,

तनुनका नाना बालबच्‍चा,

तनुनका बगाल रे बथान गोसेन प्रदेसमि रया।

९ तनसित रथ रे घोडचडि लइ गया,

त्‍यो एक ठुलो मलामिको हुल थ्‍यो।

१० जबइ तिनुन यर्दन नदिका किनारमि आतादका खलामि आइपुग्‍या,

तबइ तिनुनले भउत बेरसम्‍म ठुलो सोक अर्‍यो,

रे ताँ योसेफले सात दिनसम्‍म आफना बाकि निउति सोक अर्‍यो।

११ तइ देसका बासिन्‍दा कनानिनले आतादका खलामि अर्‍या सोक धेकबर भुन्‍यो,

“यो त मिस्ररिनको ठुलो बिलाप रइछ।”

तबइखिलाइ तइ ठउँरको नाउँ हाबिल-मिस्रइमa राख्‍यो,

त्‍यो यर्दन पल्‍तिर छ।

१२ इसेरि याकुबका चेलानले आफना बाले भुन्‍या अन्‍सार अर्‍यो।

१३ तिनुनले उनरो लास कनानमि लय्‍या रे मम्रेका पुर्बमि आब्राहामले च्‍याहान बनाउनाइलाइ एप्रोन हित्‍तिबटहइ किन्‍या खेतमि भया मक्‍पेलाका ओराणमि खड्‍यायो।

१४ आफना बालाइ खड्‍याइसक्‍यापाछा योसेफ आफना दाइभाइ रे उनुनसित गया मलामिसित मिस्रमि फर्किया।

बाको मिरत्‍यु भया धेकिबर योसेफले आफना दाइभाइलाइ हउसला दियो

१५ बाको मिरत्‍यु भया धेकिबर योसेफका दाइभाइले आपसमि भुन्‍यो,

“सायद आब योसेफले हामसित दुस्‍मनि अद्‍या छन्,

रे हामले उइलाइ अर्‍या सप्‍पइ खराबिको बदला लिन्‍या छ।”

१६ तबइखिलाइ तिनुनले योसेफलाइ यसो भन्‍या खबर पठायो,

“हामरा बाले मद्‍दाहाइ अगाडि यसो भुन्‍या थ्‍यो,

१७ तमुले योसेफलाइ भुण,

‘दाइनले तेरो खराबि अरिबर जो अपराध अर्‍यो,

त्‍यो आब दया अरिबर माफ अरिदे।’

हाम तमरा बाका परमेस्‍वरका दास हामले अर्‍या दोस आब माफ अरिदिय” यो खबर पाइबर योसेफ रोया।

१८ तबइ तिनरा दाइभाइन आफुइ तिनरा अगाडि गइबर मुण्‍डो झुकाइबर भुन्‍यो,

“हाम तमरा दास याँ तमरा अगाडि हाजिर छु।”

१९ रे योसेफले भुन्‍यो,

“जनडरा,

मु परमेस्‍वरका ठउँरमि आथिन्‌।

२० तमुले मेरा बिरुद्‍दमि खराब अद्‍द चायाथ्‍या,

रे परमेस्‍वरले तसइ कामबटहइ भलाइ अद्‍दया बिचार अर्‍यो,

जइले अरन्‍ज्‍या उनले भउत मान्‍सको परान जोगायो रे आज तिनुन बाच्‍या छन्।

२१ तबइखिलाइ जनडरा,

तमुलाइ तमरा बालबच्‍चासमेत मु पालन पोसण अद्‍या छु।”

इसेरि तिनले उनुनलाइ हउसला रे सान्‍तोना दियो।

योसेफको मिरत्‍यु

२२ योसेफ रे तिनरा बाका परिवार सप्‍पइ मिस्रइदेसमि बस्‍या,

रे योसेफ एक सय दस बर्ससम्‍म बाच्‍या।

२३ योसेफले एफ्राइमका नातिबटहइ पनातिसम्‍म लइ धेक्‍यो।

मनस्‍सेको चेलो माकिरका चेलाचेलि लइ परिवारमि थपिन्‍ज्‍यासम्‍म लइ उन बाचिरया।

२४ उनले दाइभाइलाइ भुन्‍यो,

“मेरो मद्‍दयाबेला भयो रे परमेस्‍वरले साँच्‍चि लइ तमरो हेर-बिचार अद्‍दया छन्,

रे उनले अब्राहाम,

इसहाक रे याकुबसित सपथ खाइबर बाचा अर्‍या देसमि यइ देसबटहइ तमुलाइ लइजान्‍या छन्।”

२५ तइपाछा योसेफले आफना मान्‍सलाइ प्रतिग्‍या अद्‍द लायो,

उनले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरले तमुलाइ प्रतिग्‍या अर्‍या देसमि लइजान्‍ज्‍यासम्‍म मेरो अस्‍थि लय्‍येबर जान्‍या छउ भनि मुसित प्रतिग्‍या अर।”

२६ इसेरि योसेफ एक सय दस बर्सका भइबर मर्‍या,

रे उनुनले तिनरा लासमि बास आउन्‍या लेप मलिबर बगसमि हालिबर राख्‍यो।

a 

50:11 यइको अर्थ मिस्रिनको सोक हो।

मर्कुसले लेख्‍या असल रइबार

किताबको परिचय

मर्कुसले लेख्‍या यो किताब,

“परमेस्‍वरका चेला इसु ख्रिस्‍टका बारेमि असल रइबार” भुनिबर सुरु हुन्‍छ।

यइ किताबमि बिसेस इसुले अर्‍या काम रे उनरा अधिकारका बारेमि लेखिया छन्‌।

इसुले सिछ्‍या दिन्‍याबेला,

भुत निकाल्‍याबेला,

रे मान्‍सका पाप छिमा अद्‍याबेला उन अधिकार पायावाला हुन्‌ भनि था हुन्‍छ।

इसुले मान्‍सलाइ पापबटहइ बचाउनाइलाइ आफनो परान दिनाकि निउति आया “मान्‍सको चेलो” भुन्‍या छन्‌।

मर्कुसले इसुले अर्‍या काम रे सिछ्‍यालाइ सजि रे सक्ररिय रुपले धेकाया छन्‌।

यइ किताबमि इसुका उपदेस रे सिछ्‍यालाइ भन्‍ना लइ उनले अर्‍या कामलाइ जोड दिराइछन्‌।

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाका बारेमि,

इसुको बप्‍तिस्‍मा रे उनरा परिछ्‍याका बारेमि छोटकरिमि लेख्‍या पाछा लेखकले तुरुन्‍तइ इसुले निका पाण्‍या काम रे सिछ्‍या दिन्‍या सेवाका बारेमि लेख्‍या छन्‌।

समय बित्‍तइ जान्‍याबेला,

इसुका सिस्‍याले उनलाइ अज निकेरि बुज्‍ज लाग्‍या हुनाहान्‌,

तर उनरा बिरोदिले झिग उनलाइ घिणा अद्‍हान्‌।

अन्‍तिम अध्‍यायले इसुका सारिरिक जिबनका अन्‍तिम हप्‍ताका घटना,

उन कुस्रमि मर्‍या रे अज मर्‍याबटहइ जिउना भइबर स्‍वर्ग गया कुरा लेखिया छन्‌।

बिसय सुचि

असल रइबारको सुरुवात (१:१-१३)

इसुले गालिलमि अर्‍या काम (१:१४—९:५०)

गालिलबटहइ यरुसलेमसम्‍म (१०:१-५२)

यरुसलेममि बित्या अन्‍तिम हप्‍ता ११:१—१५:४७

इसु मर्‍याबटहइ जिउना भया (१६:१-८)

जिउना भया पाछा प्रभु इसु धेका पड्‌या रे स्‍वर्ग गया (१६:९-२०)

मर्कुसले लेख्‍या असल रइबार

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाले अर्‍या प्रचार

(मत्‍ति ३:१-१२; लुका ३:१-१८; युहन्‍ना १:१९-२८)

१

परमेस्‍वरका चेला इसु ख्रिस्‍टका बारेमि असल रइबार यसेरि सुरु हुन्‍छ।

२ यसइया अगमबक्‍ताका किताबमि यसेरि लेखिया छ,

“हेर मु मेरा दुतलाइ तेरा अगाडि अगाडि पठाउन्‍या छु”

जो तेरो बाटो तयार अद्‌दया छ।

३ सुन्‌,

“उजाड ठउँरमि एक जनाले ठुला स्‍वरमि यसो भुन्‍नाछ,

‘परमप्रभु आउन्‍या बाटो तयार पाड, उन हिट्‍टया बाटो सिदा बना!’”

४ बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना उजाड ठउँरमि धेकिया,

रे उनले मान्‍सलाइ यसेरि प्रचार अर्‍यो,

“तमु पस्‍साताप अरिबर पाप छाड रे बप्‍तिस्‍मा लिय,”

पइ परमेस्‍रवले तमरा पाप छिमा अद्‍दया छन्‌।

५ यहुदिया छेत्‍र रे यरुसलेमका सप्‍पइ मान्‍स युहन्‍नाका वा आया।

रे तिनुले आफना आफना पाप सुइकार अरिबर युहन्‍नाबटहइ यर्दन नदिमि बप्‍तिस्‍मा लियो।

६ युहन्‍ना उँटका रउँबटहइ बुन्‍या लत्‍ता लाउथ्‍या,

रे कमरमणि छालाको पट्‌को बादन्‍थ्‍या,

सलह रे बन मह खान्‍थ्‍या।

७ तनले यसो भन्‍नाइ प्रचार अर्‍यो,

“जो मु भन्‍ना पाछा आउन्‍नाछन् उनु मु भन्‍ना सक्‍तिसालि छन्,

रे मु त निउणबर उनरा जुताका ताना फुकाउन्‍या लाइको लइ आथिन्।

८ मुइले त तमलाइ पानिले बप्‍तिस्‍मा दिया छु,

तर उनले तमुलाइ पबित्‍र आत्‍माले बप्‍तिस्‍मा दिन्‍याछन्।”

इसुको बप्‍तिस्‍मा रे परिछ्‍या

(मत्‍ति ३:१३—४:११; लुका ३:२१-२२; ४:१-१३)

९ युहन्‍नाले प्रचार अद्‌दारया बेलामि इसु गालिल छेत्‍रको नासरत भन्‍न्‍या सहरहइ आया,

रे युहन्‍नाबटहइ यर्दन नदिमि बप्‍तिस्‍मा लियो।

१० इसु पानिनुहइ बाइर आइसक्‍या पाछा अग्‍गास उघण्‍यो रे पबित्‍र आत्‍मा ढुकुरका रुपमि आफुमि आउन्‍नारया धेक्‍यो।

११ पइ अग्‍गासहइ यसो भुन्‍न्‍या आबाज आयो,

“तु मेरो प्‍यारो चेलो हइ,

तु सङ मु भउतइ खुसि छु।”

१२ तइपाछा पबित्‍र आत्‍माले इसुलाइ तुरुन्‍तइ उजाड ठउँर लइग्‍या,

१३ उनु चालिस दिनसम्‍मइ उजाड-ठउँरमि रया,

रे उनुलाइ सइतानले पापमि फसाउन खोज्‍यो।

पइ स्‍वर्गदुत आया रे उनरो सेवा-सत्‍कार अर्‍यो।

इसुका पइला सिस्या

(मत्‍ति ४:१२-१७; लुका ४:१४-१५)

१४ युहन्‍ना पक्राउमि पण्‍यापाछा परमेस्‍वरको असल रइबार प्रचार अद्‍दइ इसु गालिलमि आया।

१५ उनले भुन्‍यो,

“समय पुरा भया छ,

रे परमेस्‍वरको राज्‍य नजिकइ आइरइ छ!

पस्‍साताप अर रे असल रइबारमि बिस्‍वास अर।”

१६ गालिल समुन्‍दरका किनारइ किनार जान्‍ज्‍या इसुले सिमोन रे तनरा भाइ अन्‍द्रियासलाइ समुन्‍दरमि जाल हान्‍नारया धेक्‍यो,

क्‍यालाइकि तिनु जालहारि थ्‍या।

१७ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मेरा पाछा लाग्‌,

अइलसम्‍म तमु माछा माद्‍दयावाला थ्‍या, तर आब मु तमुलाइ मान्‍स मेरा वा ल्‍याउन्‍यावाला बनाउन्‍या छु।”

१८ तिनुले उन्‍जेइ आफना जाल छाड्‌यो रे उनरा पाछा लाग्‍या।

१९ पइ थोक्‍काइ पल्‍तिर जान्‍याबेला इसुले जब्‍दियाका दुइ चेला याकुब रे युहन्‍नालाइ नाउमि बसिबर जाल टाम्‍दारया धेक्‍यो।

२० इसुले तिनुलाइ लइ तुरुन्‍तइ बोलायो,

रे तिनुले आफना बा जब्‍दियालाइ काम अद्‍दयासितइ नाउमि छाडिबर इसुका पाछा लाग्‍या।

इसुले भुत लाग्‍या मान्‍सलाइ निको बनायो

(लुका ४:३१-३७)

२१ तइपाछा इसु आफना सिस्‍यासित कफर्नहुममि गया,

रे अर्खा बिस्राम दिनमि सभाघरमि पसिबर उन सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

२२ इसुका सिछ्‌या सुनिबर मान्‍स अचम्‍म पण्‍या,

क्‍यालाइकि उनले अउर धर्म-गुरुकि जसेरि हइन, तर अधिकारसित सिछ्‍या सिकायो।

२३ तसइबेला सभाघर भित्‍र एक जनो भुत आत्‍मा लाग्‍या मान्‍स थ्‍यो,

२४ तइले चिच्‍च्‍याइबर यसो भन्‍यो,

“हे नासरतका इसु,

हामलाइ तमसङ क्‍या सरोकार?

तम हामलाइ सर्बनास अद्‌दाइ आया हउ?

मु तमलाइ चिन्‍नउ, तम परमेस्‍वरका पबित्‍र जन हउ!”

२५ तर इसुले तइलाइ यसो भनिबर हकार्‍यो,

“चुप लाग्,

रे यइ मान्‍सबटहइ निकल्‍बर जा!”

२६ तन्‍जेइ तइ मान्‍सलाइ लछाडपछाड अरिबर, त्‍यो भुत आत्‍मा ठुला स्‍वरले कला हालि निकल्‍बर गयो।

२७ तबइ सप्‍पइ जनाले अचम्‍म मान्‍यो,

रे तिनु यसो भुन्‍नाइ एक अर्कामि सोदासोद अद्‌द लाग्‍या,

“यो क्‍या हो?

यो त नयाँ सिछ्‍या रइछ!

यिनले त अधिकारसित भुत आत्‍मालाइ लइ आग्‍या अद्‌दयारइछन्, रे तिनुले त यिनरो आग्‍या मान्‍या रइछन्!”

२८ पइ तन्‍जेइ इसुको चर्चा गालिलका चारइ छेत्‍रतिर फिजियो।

इसुले भउतइ बिमारिलाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति ८:१४-१७; लुका ४:३८-४१)

२९ आब इसु तन्‍जेइ सभाघरबटहइ निकल्‍बर याकुब रे युहन्‍नासित, सिमोन रे अन्‍द्रियासका घर गया।

३० सिमोनकि सासु जरले थला पडेइ थिन्,

रे इसु आउन्‍जेइ ताँका मान्‍सले यो कुरा उनलाइ सुनायो।

३१ इसु नजिक आइबर बिमारिको हात समाइबर तिनलाइ उठायो,

पइ जरले तन्‍जेइ तिनलाइ छाड्‌यो।

तइपाछा तिनले उनरो सेवा सत्‍कार अरिन्।

३२ तइका बसाइतिक घाम ओछाया पइतर मान्‍सले इसुका वा बिमारि,

रे भुत लाग्‍या भउतइ मान्‍सलाइ लेइबर आया।

३३ पइ सहरभरिका मान्‍स घरका खलामि जम्‍मा भया।

३४ भउतइ किसमका रोगले ग्रस्‍त भया बिमारिलाइ इसुले निको पाड्‌यो,

रे भुत लाग्‍या मान्‍सबटहइ लइ इसुले भुत निकाल्‍यो,

रे भुतले उनलाइ चिन्‍या हुनाले इसुले तिनुलाइ बोल्‍लइ दिएइन्‌।

एकान्‍तमि इसुको प्रार्थना

(लुका ४:४२-४४)

३५ ब्‍याहान उजालो हुनाहइ पइल्‍लि, इसु उठिबर बाइर सुनसान ठउँर गया, रे ताँ प्रार्थना अद्‌द लाग्‍या।

३६ सिमोन रे तिन सङ हुन्‍याले उनलाइ खोज्‍जइ गया।

३७ इसुलाइ भेट्‍या पाछा तिनुले भुन्‍यो,

“सप्‍पइले तमलाइ खोज्‍जा छन्।”

३८ तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“आस,

हाम नजिकइका सहरमि जाउँ,

रे ताँ लइ मु प्रचार अद्‌द सकु। क्‍यालाइकि यसइ कामकि निउति मु आया हुँ।”

३९ सारा गालिलभरि तिनरा सभाघरमि प्रचार अद्‌दइ रे भुत निकाल्‍लइ इसु हिट्‌या।

इसुले कोड रोग लाग्‍या मान्‍सलाइ निको पाड्‍यो

(मत्‍ति ८:१-४; लुका ५:१२-१६)

४० एक जनो कोड रोग लाग्‍या मान्‍स इसुका वाँ आयो,

रे उनरा खुट्‌टाइनु पडिबर बिन्‍ति अर्‍यो, “तमले चायाले मुलाइ निको पाड्‌ड सकन्‍छउ।”

४१ तबइ दयाले भरिबर इसुले आफनो हात पसारिबर तइलाइ छोयो,

रे तइखि भुन्‍यो, “मु चाहानउ तु निको होइजा।”

४२ तसइबेला तइको कोड रोग तइबटहइ हट्‍यो रे त्‍यो निको भयो।

४३ रे उनले तइलाइ कडा आग्‍या दिबर यसो भुनि छिट्‌टाइ पठायो,

४४ “हेर्,

तुइले यो कसइलाइ जनभुनेइ,

रे जाइबर तु आफुइलाइ पुजारिका वा धेका रे तु निको भया प्रमाण मान्‍सलाइ दिनाइ मोसाको आग्‍या अन्‍सार बलि चडा।”

४५ त्‍यो मान्‍स निकलबर गयो,

यइ बिसयमि खुल्‍लम खुल्‍ला प्रचार अद्‌लाग्‍यो,

तबइलाइ इसुले अज सहरमि खुल्‍ला रुपले प्रवेस अद्‌द सकेइन्‌,

रे एकान्‍त ठउँरतिर बस्‍स लाग्‍या तर चारइतिरबटहइ मान्‍स इसुका वा आया।

इसुले लुल्‍यापण्‍या मन्‍सलाइ निको पाड्‍यो

(मत्‍ति ९:१-८; लुका ५:१७-२६)

२

केइ दिनपाछा इसु कफर्नहुम सहरमि फर्किया,

रे मान्‍सले उन घरइ छन् भन्‍न्‍या सुन्‍यो।

२ ताँ भउतइ मान्‍स इसुका वाँ आया रे मान्‍सका भिडले अद्‍दा देलि बाइर लइ बस्‍या ठउँर भएइन,

रे तइबेला उनले तिनुलाइ परमेस्‍वरको बचन प्रचार अद्‌दाथ्‍या।

३ तसइबेला चार जना मान्‍सले एक जनो लुल्‍या पण्‍या मान्‍सलाइ ओछ्‍यानसमेत बोकिबर लेया।

४ मान्‍सका भिडले अरन्‍ज्‍या,

बाटो नपायाहुनाले बिमारिलाइ भित्‍र इसुका वाँ ल्‍याउन सकेइन।

तसो भयाहुनतक इसु बस्‍या घरको पाखो उचेडिबर, बिमारिलाइ ओछ्‍यानसितइ इसुका अगाडि ओरालिदियो।

५ तिनु मान्‍सको यसो बिस्‍वास धेकिबर,

इसुले लुल्‍या पण्‍या मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“ए भाइ, तेरा पाप छिमा भयाछन्।”

६ यो भन्‍या सुनिबर ताँ भया धर्म-गुरुले मनमनइ यसो भुन्‍न लाग्‍या,

७ “यइ मान्‍सले यसरि क्‍यालाइ बोल्‍लछ।

परमेस्‍वरको निन्‍दा अद्‌या यो को हो? परमेस्‍वर बाहेक अउर कसइले लइ पाप छिमा अद्‌द सक्‍दइन!”

८ इसुले तिनरा मनइनका कुरा बुझिबर तिनुलाइ भुन्यो,

“तमु क्‍यालाइ यसो बिचार अरन्‍छउ?

९ एइ लुल्या पण्‍या मान्‍सलाइ,

‘तेरा पाप छिमा भया भन्‍नु’ रे ‘उठिबर हिट,

भन्‍नु क्‍या सजि छ भुन?’

१० तर हेर,

यइ धर्तिमि मान्‍सका चेलालाइ पाप छिमा अद्‌या अधिकार छ भन्‍न्‍या कुराको प्रमाण मु तमुलाइ दिनउ।

तबइ इसुले तइ लुल्‍या पण्‍या बिमारिलाइ भुन्‍यो,

११ ‘मु तुखि भुन्‍नउ उठ,

रे आफनो ओछ्‍यान बोकिबर घर जा!’”

१२ सप्‍पइले हेद्‍दा हेद्‌दाइ त्‍यो मान्‍स जुणुक्‍क उठ्‍यो,

रे आफनो ओछ्‍यान बोकिबर हिट्‌यो।

तिनु सप्‍पइ मान्‍स अचम्‍म पड्‍या,

रे “हामले त यसो कइलेइ धेक्‍या थेएइन्‌” भुन्‍नाइ तिनु परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‍दलाग्‍या!

इसुले लेबिलाइ बोलायो

(मत्‍ति ९:९-१३; लुका ५:२७-३२)

१३ इसु अज गालिल समुन्‍दरका किनारमि गया।

मान्‍सको ठुलो भिड उनरा वा आयो,

रे उनले तिनुलाइ सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

१४ ताँबटहइ जान्‍याबेला इसुले एक जनो कर उठाउन्‍या मान्‍सलाइ कर उठाउन्‍या ठउँरलाइ बसिरया धेक्‍यो।

त्‍यो अल्‍फायसको चेलो लेबि थ्‍यो,

इसुले तइखि भुन्‍यो,

“मेरापाछा लाग्।” यो सुनिबर लेबि उठ्‍यो रे इसुका पाछा लाग्‍यो।

१५ इसु लेबिका घर पाउना भइबर गया।

रे सिस्‍यासङइ बसिबर खान लाग्‍या।

ताँ उनरा सिस्‍यासित कर उठाउन्‍या रे पापि लइ बसिरइथ्‍या क्‍यालाइकि उनरा पाछालाग्‍द्‌या भउतइ मान्‍स थ्‍या।

१६ इसु पापि रे कर उठाउन्‍यासङ खान्‍नारया धेकिबर,

फरिसि दलका धर्म-गुरुले उनरा सिस्‍यालाइ भुन्‍यो, “तिन क्‍यालाइ कर उठाउन्‍या रे पापिसित बसिबर खानाहान?”

१७ यो सुनिबर इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“निरोगिलाइ बइद्‍दको खाँचो हुनइन्,

तर रोगिलाइ मात्‍तरइ बइद्‍दको खाँचो पणन्‍छ।

मु धर्मिलाइ हइन,

तर पापिलाइ बचाउन आया हुँ।”

उबास बस्‍स्‍या बिसयमि सोध्‍यो

(मत्‍ति ९:१४-१७; लुका ५:३३-३९)

१८ युहन्‍नाका सिस्‍या रे फरिसि उबास बसिरइथ्‍या।

मान्‍सले आइबर इसुलाइ भुन्‍यो,

“युहन्‍नाका सिस्‍या रे फरिसिका सिस्या उबास बस्‍साहान्‌,

रे तमरा सिस्‍या क्‍यालाइ उबास बस्‍साइन्‌?”

१९ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍या ब्‍याउलो बर्‍यातिसंङ हुन्‍याबेला बर्‍याति उबास बस्‍साहान?

जन्‍ज्‍यासम्‍म ब्‍याउलो बर्‍यातिसंङइ हुन्‍छ, तिनुले उबास बस्‍स पड्‌इन।

२० तर यसो दिन लइ आउन्‍या छ,

जबइ ब्‍याउलो बर्‍यातिबटहइ अलग अरिन्‍या छ, तबइ बर्‍याति तइ दिन उबास बस्‍या छन्।

२१ “कसइले लइ पुराना लत्‍तामि नयाँ टालो हाल्‍लइन्‌।

नति नयाँ टालो हाल्‍या लइ टालो खुम्‍चिबर पुराना लत्‍तालाइ चिरिदिन्‍छ रे झिग ठुलो दुलो पाणिदिन्‍छ।

२२ रे कसइले लइ नयाँ दाखमध्‍य पुराना छालाका थइलामि हाल्‍लाइन,

क्‍यालाइकि तइ नयाँ दाखमध्‍यले पुरानो छालाको थइलो फुटाइदिन्‍छ,

रे दाखमध्‍य पोखिन्‍छ,

दाखमध्‍य रे छालाको थइलो दुएइ नास हुनाहान्‌। तसो भयाहुनतग नयाँ दाखमध्‍य नयाँइ छालाका थइलानु हालिन्‍छ।”

बिस्रराम दिनका प्रभु

(मत्‍ति १२:१-८; लुका ६:१-५)

२३ एकबेर बिस्राम दिनमि इसु गहुँका गड्‍यानबटहइ भइबर जान्‍नाथ्‍या।

जानाजानाइ उनरा सिस्‍या गहुँका बाला टिप्‍द लाग्‍या।

२४ यो धेकिबर फरिसि भन्‍न्‍या धार्मिक समुहका मान्‍सले इसुलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

बिस्राम दिनमि ब्‍यबस्‍थाले नअद्‍दु भन्‍या काम तमरा सिस्‍याले क्‍यालाइ अद्‍दहान्‌?”

२५ इसुले भुन्‍यो,

“दाउद राजा रे तिनुसित भयाहुन्‍यासंङ खानाइ केइ नभयाबेला उनुले क्‍या अर्‍याथ्‍यो?

क्‍या तमुले पड्‌या आथिनउ?

२६ ठुला पुजारि अबियाथारका पालामि परमेस्‍वरका भबनमि दाउद पस्‍या,

रे परमेस्‍वरलाइ चडाया रोटो तिनुले खायो।

जो पुजारि बाहेक अउरले खान मिल्‍लइन थ्‍यो। रे त्‍यो रोटो दाउदले तिनसंग हुन्‍यालाइ लइ खानइदियो।”

२७ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍स बिस्राम दिनखिलाइ बन्‍या हइन,

तर बिस्राम दिन मान्‍सखिलाइ बन्‍या हो

२८ तबइलाइ मान्‍सको चेलो बिस्राम दिनको लइ प्रभु हो।”

हात सुक्‍या मान्‍स निको पाणियो

(मत्‍ति १२:९-१४; लुका ६:६-११)

३

इसु सभाघरमि गया।

ताँ एक जनो हात सुक्‍या मान्‍स थ्‍यो।

२ काँइ इसुले तइलाइ बिस्राम दिनमि निको पाड्‍डाहान्‌ कि भनिबर उनुलाइ दोस लाउनाइलाइ मान्‍स उनरो चियो अद्‌दाथ्‍या।

३ तबइ उनुले हात सुक्‍या मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“उठ, याँ आ।”

४ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“बिस्राम दिनमि भलाइ अद्‌दु कि खराब अद्‌दु,

परान बचाउन कि नास अद्‌दु,

क्‍या उच्‍चित छ?”

तर तिनु चुप लाग्‍या।

५ तिनरा ह्रिदयको कठोरतामि दुःखि भइ भउतइ रिसाइबर उनले तिनुलाइ हेर्‍यो,

रे तइ मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“तेरो हात पसार” तइले हात पसार्‍यो रे तइको हात निको भयो।

६ तबइ फरिसि दलका मान्‍स सभाघरबटहइ निकल्‍बर गया रे हेरोद राजाका मान्‍सलाइ भेटिबर इसुलाइ कसेरि माद्‌या भनि सल्‍ला अद्‍द लाग्‍या।

मान्‍सको भिड इसुका पाछा लाग्‍यो

७ तइपाछा इसु आफना सिस्‍यासित गालिल तालका किनारतिर गया रे मान्‍सको ठुलो भिड उनरा पाछा लाग्‍यो।

८ इसुले अर्‍या अचम्‍मका कामका बिसयमि सुनिबर मान्‍स गालिल,

यरुसलेम, इदुमिआ, यर्दन नदिपारि, टुरोस रे सिदोन सहरका वरिपरिबटहइ लइ भिड इसुका वा आयो।

९ इसुले यो धेकिबर मान्‍सका भिडले आफुलाइ जनकुचलउ भनि सिस्‍यालाइ एक नाउ ल्‍याउन लायो।

१० इसुले भउतइ मान्‍सलाइ निको पाण्‍याहुनाले,

रोग लाग्‍या सप्‍पइले उनलाइ छुनाकि निउति ठेलाठेल अद्‌दलाग्‍या।

११ जबइ असुद्‍द आत्‍मा लाग्‍या मान्‍स इसुलाइ धेकन्‍थ्‍या,

तबइ उनरा अगाडि घोप्‍टापणिबर यसो भन्‍नइ चिच्‍च्‍याउथ्‍या, “तमु परमेस्‍वरका चेला हउ”

१२ तर इसुले “मु को हुँ भन्‍न्‍या कुरा मान्‍सलाइ थाँ जनदिया” भनिबर तिनुलाइ उनले कडा आग्‍या दियो।

बार जना सिस्‍याको छनउट

(मत्‍ति १०:१-४; लुका ६:१२-१६)

१३ तइपाछा इसु डाँणातिर उकल्‍या,

रे उनले आफुलाइ चाइयाजति सिस्‍यालाइ बोलायो।

तिनु उनरा वाँ आया।

१४ आफुसित रनाइलाइ रे प्रचार अद्‌दाइलाइ इसुले बार जानालाइ छान्‍यो, रे तिनरो प्रेरित भन्‍न्‍या नाउँ राख्‍यो।

१५ पइ तिनुलाइ भुत निकाल्‍या अधिकार लइ दियो।

१६ तिनु बार प्रेरित इनुइ हुन सिमोन जइको नाउँ इसुले पत्‍रुस राख्‍यो,

१७ जब्‍दियाका दुइ भाइ चेला याकुब रे युहन्‍ना,

यिनरो नाउँ उनले “बोअनरगेस” राख्‍यो,

जइको अर्थ गर्जनको सन्‍तान हो।

१८ रे अन्‍द्रियास,

फिलिप,

बारथोलोमाइ,

मत्‍ति,

थोमा,

अल्‍फायसको चेलो याकुब,

थेदियस रे देसभक्‍त दलको सिमोन,

१९ रे इसुलाइ पक्राइदिन्‍या यहुदा इस्‍करियोत।

इसु रे बालजिबुल

(मत्‍ति १२:२२-३२; लुका ११:१४-२३; १२:१०)

२० तइपाछा इसु घर गया।

अज ताँ यति मान्‍स जम्‍मा भया कि इसु रे उनरा सिस्‍याले खाना खान्‍या फुर्सदलइ पाएइन्‌।

२१ जबइ इसुका मउकपिलाले यो कुरा सुन्‍यो,

तबइ तिनु इसुलाइ आफुसित ल्‍याउनाइलाइ आया, क्‍यालाइकि मान्‍स इसुको समज ठेकानमि आथिन्‌ भनिबर भनन्‍थ्‍या।

२२ यरुसलेमबटहइ आया धर्म-गुरुले भुन्‍यो,

“तइमि बालजिबुल भुत छ!

रे भुतका मालिकका सक्‍तिबटहइ तइले भुत निकालन्‍छ।”

२३ तर इसुले तन धर्म-गुरुलाइ बेलाइबर यइ कुराका बारेमि एक उखान भुन्‍यो,

“सइतानले सइतानलाइ कसेरि निकाल्‍ल सकन्‍छ?

२४ कसइ राज्‍यको आपसमि फुट भयो भन्‍या त्‍यो राज्‍य टिक्‍द सक्‍दइन।

२५ कसइ घरको आपसमि फुट भयो भन्‍या त्‍यो घर टिक्‍द सक्‍दइन।

२६ तसेरि सइतानका राज्‍यमिलइ फाटो आया भन्‍या, त्‍यो टिक्‍द सक्‍दइन रे आफुइ नास होइबर जान्‍छ।

२७ “कसइले बलिया मान्‍सका घरमि पसिबर उइको धनमाल लुट्‍ट सक्‍दइन।

जबसम्‍म तइले तइ बलिया मान्‍सलाइ पइल्‍लि बादिबर राख्‍दइन तन्‍ज्‍यासम्‍म तइले तइ मान्‍सको घर लुट्‍ट सक्‍दइन्‌।

२८ “साँच्‍चि,

मु तमुखि भुन्‍नउ, मान्‍सका सप्‍पइ पाप रे परमेस्‍वरलाइ निन्‍दा अद्‍दया पाप छिमा अरिन्‍या छन्।

२९ तर पबित्‍र आत्‍माका बिरुद्‍दमि निन्‍दा अद्‍दालाइ कइलइ छिमा हुन्‍या आथिन्,

रे त्‍यो कइलइ नमेटिन्‍या पापको दोसि ठरिन्‍या छ।”

३० इसुले यो बचन भुन्‍यो, क्‍यालाइकि “उनुमि असुद्‍द आत्‍मा छ” भनिबर तिनुले भनन्‍थ्‍या।

इसुका इजा रे भाइ

(मत्‍ति १२:४६-५०; लुका ८:१९-२१)

३१ तबइ इसुका इजा रे भाइ आया।

तिनुले बाइरइबटहइ इसुलाइ बोलाउन लायो।

३२ इसुका वरिपरि मान्‍सको भिड बसिरइथ्‍यो कसइले उनुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

तमरा इजा रे भाइ बाइर तमलाइ बोलाउन्‍ना छन्।”

३३ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मेरा इजा रे भाइ को हुन्?”

३४ रे उनुले आफना चारइतिर बस्‍या मान्‍सलाइ हेरिबर भुन्‍यो,

“हेर,

यिनुइ हुन मेरा इजा रे भाइ।

३५ क्‍यालाइकि जो परमेस्‍वरको इछ्‍या पालन अद्‌दाछन्‌ तिनुइ मेरा बइनि,

इजा रे भाइ हुन्।”

बि बुन्‍या किसानको उखान

(मत्‍ति १३:१-९; लुका ८:४-८)

४

अज इसु गालिल तालका किनारमि सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

उनरा वरिपरि मान्‍सको भिड लाग्‍याहुन्‍तग उनु नाउमि चण्‍या रे तसइमि बस्‍या।

अउर मान्‍स भन्‍या किनारमइ बस्‍या।

२ पइ इसुले उखानमि तिनुलाइ भउतइ कुरा सिकायो।

उनुले आफना सिछ्‍यामि तिनुलाइ यसो भुन्‍यो,

३ “सुन!

एक जनो मान्‍स बि बुन निकल्‍यो।

४ रे बि बुनतग केइ बि बाटातिर पण्‍या,

रे तिनु बि चणाचुणुङिले आइबर खाइदियो।

५ केइ बि ढुंङा भया जमिनइना पण्‍या,

जाँ भउतइ माटो थेइन्, रे माटो गइलो नभयाहुनाले तिनु बि छिट्‌टाइ उमर्‍या।

६ घाम चड्‍यापाछा टुसाया बि सुक्‍या, जडा नलाग्‍या हुनाले तिनु टुसाया बि सुकिया।

७ केइ बि काँणाका झाणइना पण्‍या,

काँणाका झाणइना पण्‍या तिनु बि लइ उमर्‍या,

रे काँणाका झाणले अद्‍दा तिनु बिमि फल फलेइन।

८ तर केइ बि असल जमिनइना पड्‌या रे उमर्‍या,

पइ कसइ बिमि तिस गुणा,

कसइ बिमि साटि गुणा,

रे कसइ बिमि सय गुणा फल फल्‍यो।”

९ रे इसुले भुन्‍यो,

“जइका सुन्‍या कान छन्‌,

तिनुले सुनउ।”

१० जबइ इसु एक्‍कलाइ भया,

तबइ बार सिस्‍या रे उनरा वरिपरि भयाले लइ उनलाइ उखानका बिसयमि सोध्‍यो।

११ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरका राज्‍यको रहस्‍य तमुलाइ दिइया छ” रे “बाइरकालाइ त यिनु कुरा उखानमि मात्‍तरइ भुनिन्‍छ,

१२ तबइ तिनु

“हेद्‌द त हेद्‌दाहान्,

तर धेक्‍दाइन्‌,

सुन्‍न त सुन्‍नाहान्,

तर बुज्‍जाइन्,

नति त तिनुले आफना पापबटहइ पस्‍याताप अदेइथ्‍या,

रे तिनरो पाप छिमा हुन्‍याथ्‍यो।”

१३ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु येइ उखानको अर्थ बुज्‍जानु?

अउर उखानको अर्थ कसेरि बुज्‍ज्‍याहउ

१४ बि बुन्‍याले परमेस्‍वरको बचन बुन्‍छ।

१५ कोइ मान्‍स बाटामि पण्‍या बि जसा हुनाहान्।

तिनुले बचन सुनन्‍जेइ सइतान आइबर बचनलाइ तिनरा मनइनिहइ लइजान्‍छ।

१६ तसेरि ढुङा भया जमिनमि पण्‍या बि इनुइ हुन्,

जइले बचन सुन्‍नाहान् तबइ खुसि होइबर तुरुन्‍तइ ग्रहण अद्‌दाहान्।

१७ तर तिनरा आफना जणा नलाग्‍या हुनाले थोक्‍काइ बेर मात्‍तरइ टिक्‍दाहान्।

जबइ बचनका कारणले सङकट या सताउट आउँन्‍छ,

पइ तिनु उन्‍जेइ लोट्‍टाहान।

१८ काँणाका झाणइना पण्‍या बि तिनुइ हुन, जइले बचन सुन्‍नाहान,

१९ तर यइ सन्‍सारको चिन्‍ता,

फिक्रि,

धनसम्‍पति रे अउर थोकको लोब आइबर बचनलाइ निसासिदिन्‍छ।

रे तिनुले फल फलाउन सक्‍दाइन्‌।

२० तर असल जमिनमि पण्‍या बि ति हुन्,

जइले बचन सुन्‍नाहान्,

रे ग्रहण अद्‌दाहान्‌,

पइ तिस गुणा, साटि गुणा, रे सय गुणा फल फलाउनाहान्‌।”

बत्‍तिको उजालो

(लुका ८:१६-१८)

२१ इसुले भुन्‍यो,

“क्‍या कसइले बत्‍ति बालिबर भाँडाले छोपन्‍छ?

या भित्‍र लेइबर खाट तलिमुणि राख्‍दाहान्‌? क्‍या सप्‍पइले धेक्‍द्‌या ठउँर राख्‍दइन ब?

२२ तेसोइ अरि लुकाइबर राखिया सप्‍पइ कुरा धेखिन्‍या छन्‌ रे गुप्‍त कुरा थाँ पाइन्‍या छ।

२३ जइका सुन्‍न्‍या कान छन्‌,

तइले सुनउ!”

२४ अज इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु ज्‍या सुनन्छउ,

तइमि ध्‍यान दिय। क्‍यालाइकि जइ नापले तमु दिन्‍छउ तसइ नापले तमु पाउछउ। रे तमुलाइ झिग बर्ता दिइन्‍या छ।b

२५ क्‍यालाइकि जइसित छ तइलाइ दिइन्‍या छ,

रे जइसित आथिन्‌ तइसित भया लइ तइबटहइ खोसिन्‍या छ”

बाड्‍डइ जान्‍या बि को उखान

२६ इसुले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको राज्‍य यसो हो, कसइ एक जना मान्‍सले जमिनमि बि बोयो।

२७ रे उ सिया लइ,

जागिरया लइ रात-दिन त्‍यो बि टुसाउँछ रे बडन्‍छ,

रे त्‍यो कसेरि बडन्‍छ, उइले जान्‍नइन्

२८ जमिन आफुइले उमारन्‍छ,

पइलि टुसा,

तइपाछा बाला,

तबइ बालामि पुरा दाना लाग्‍दाहान्‌।

२९ रे जबइ अन्‍न पाकन्‍छ,

तबइ तुरुन्‍तइ उइले आसि लाइबर बालि काटन्‍छ, क्‍यालाइकि बालि समेट्‍या बेला आया हुन्‍छ।”

राया बि को उखान

(मत्‍ति १३:३१-३२,३४; लुका १३:१८-१९)

३० अज इसुले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरका राज्‍यको तुलना मु क्‍यासित अरु?

या कइ उखानमि यइको ब्‍याख्‍या अरु?

३१ यो त राया बि को दानो जसो छ,

जो जमिनमि बोइन्‍छ। सन्‍सारभरिमि सपहइ नानो बि भयालइ

३२ जबइ त्‍यो बोइन्‍छ,

तबइ त्‍यो बडन्‍छ,

रे सब सागपात भन्‍ना त्‍यो ठुलो हुन्‍छ, रे तइले ठुला ठुला हाङा हालन्‍छ, रे अग्‍गासका चणाचुणुङिले तइका हाङामि घोल लाउनाहान्।”

३३ मान्‍सले परमेस्‍वरको बचन बुज्‍ज सकुन, भनिबर इसुले यसा भउतइ उखान भुन्‍यो।

३४ मान्‍सलाइ सिछ्‌या दिन्‍याबेला इसुले उखानमि मात्‍तरइ सिकायो,

तर आफना सिस्‍या मात्‍तरइ भया बेला उनु सप्‍पइ उखानको अर्थ बुजाइ दिन्‍था।

इसुले हुरिबतास लाइ सान्‍त पाड्‍यो।

(मत्‍ति ८:२३-२७; लुका ८:२२-२५)

३५ तसइ दिन बसाइतिक इसुले आफना सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“लउ हिट,

आब हाम तालका पारितिर जाउ।”

३६ पइ भिडसित बिदा लिया पाछा,

इसु जइ नाउमि बस्‍याथ्‍या तसइमि उनलाइ सिस्‍याले आफुसित लइग्‍या।

रे उनसितइ अउर नाउ लइ थ्‍या।

३७ ताँ ठुलो हुरिबतास चल्‍यो रे छालले नाउँलाइ हाण्‍यो,

याँ सम्‍मकि नाउमि पानि भरिन लाग्‍यो।

३८ तर इसु आफु भन्‍या नाउँका पछाणि भागमि एक सिरान लाइबर सिरइथ्‍या।

सिस्‍याले इसुलाइ यसो भुन्‍नइ बिउजायो,

“गुरु जि,

हाम डुब्‍द लाग्‍या भन्‍न्‍या क्‍या तमलाइ मतलब आथिन्?”

३९ तबइ उनु उठ्‍या,

रे बतासलाइ हप्‍कायो,

पइ समुन्‍दरका छाललाइ भुन्‍यो,

“सान्‍त हो! रोकिजा!” रे बतास थामियो रे सान्‍त भयो।

४० इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु क्‍यालाइ डराउन्‍छउ?

तमरो बिस्‍वास काँ छ?”

४१ तिनु भउतइ डराया रे आपसमि भुन्‍न लाग्‍या,

“इन को हुन्?

बतास रे समुन्‍दरले लइ यिनरो हुकुम मान्‍या रइछन्।”

b 

4:24 यइको उखानको अर्थ; मान्‍सले इसुका सिछ्‍या सुन्‍न्‍या रे बुज्‍ज्‍या जति बर्ता कोसिस अद्‍दाहान्‌ परमेस्‍वरले उनरो समजलाइ तति बणाउनाहान्‌।

भुत लाग्‍या मान्‍सलाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति ८:२८-३४; लुका ८:२६-३९)

५

इसु रे उनरा सिस्‍या गालिल समुन्‍दरका पारिहइ गेरासेनस मुलुकतिर आया।

२ इसु नाउबटहइ ओलिबर बाइर आउन्‍याबेला, च्‍याहानबटहइ एक जनो भुत लाग्‍या मान्‍सले उनुलाइ भिट्‍यो।

३ त्‍यो मान्‍स च्‍याहानइतिर बसन्‍थ्‍यो।

कसइले लइ तइलाइ साङलाले समेत बाद्‍द सक्‍दइनथ्‍या।

४ भउतबेर तइलाइ नेल रे साङलाले बाधिबर राखिया थ्‍यो,

तइले साङला रे नेल टुक्‍णा टुक्‍णा पाणि चुणिदिन्‍थ्‍यो। कसइले लइ तइलाइ अधिनमि राख्‍द सक्‍दइनथ्‍या।

५ त्‍यो रात दिन च्‍याहानतिर रे डाँणातिर चिच्‍च्‍याउनइ आफुले आफुइलाइ ढुङाले चिथद्‌दोइ हिट्‍न्‍थ्‍यो।

६ जबइ तइले इसुलाइ टाडाहइ धेक्‍यो,

दगुणिबर आयो रे उनरा खुट्‌टाइनु पणिबर दण्‍डबत अर्‍यो।

७ पइ ठुला डाकामि तइले चिच्‍च्‍याइबर भुन्‍यो,

“हे सर्बोच्‍च परमेस्‍वरका चेला इसु,

तमरो मुसङ क्‍या सरोकार?

मु तमलाइ परमेस्‍वरको नाउँ लिबर बिन्‍ति अद्‍दछु,

कि मुलाइ दु:ख जनदिय।”

८ क्‍यालाइकि इसुले तइ भुतआत्‍मा लाग्‍यालाइ भुन्‍याथ्‍यो,

“ए असुद्‍द आत्‍मा, तइ मान्‍सबटहइ निकलिजा।”

९ रे इसुले तइलाइ सोध्‍यो,

“तेरो नाँउ कि हो?”

तइले भुन्‍यो,

“मेरो नाँउ फउज हो,

क्‍यालाइकि हाम भउतइ छु!”

१० तिनु भुत आत्‍मालाइ तइ इलाकाबटहइ बाइर जननिकाल भनि तइले इसुलाइ बिन्‍ति अर्‍यो।

११ ताँ नजिकइका डाँणामि सुङुरको एक ठुलो बगाल चद्‍दाथ्‍यो।

१२ तिनु भुत आत्‍माले इसुलाइ यसो भुनिबर बिन्‍ति अर्‍यो,

“हामलाइ सुङुरभित्‍र पस्‍या आग्‍या दिय रे हाम तिनु भित्‍र पस्‍साउ।”

१३ तबइ इसुले तिनुलाइ अनुमति दियो,

रे तिनु भुत आत्‍मा तइ मान्‍सबटहइ बाइर निकलिबर सुङुरभित्‍र पस्‍या,

पइ लगभग दुइ हजार जति सुङुरको हुल तइ पोणबटहइ समुन्‍दरना झण्‍या रे डुब्‍बिबर मर्‍या।

१४ यो धेकिबर सुङुर चराउन्‍या भाग्‍या,

रे गइबर सहर रे तइ वारिपारिका गाउँमि यइ कुराको हल्‍ला फिजायो।

रे क्‍या भयारइछ भन्‍न्‍या कुरा हेद्‍दाइलाइ मान्‍स ताँ आया।

१५ तबइ तिनुले पइलि भउतइ भुत लाग्‍या मान्‍सलाइ अइल निको होइबर लत्‍ता लाइ इसुसित बसिरया धेक्‍यो।

यो धेकिबर तिनु डराया।

१६ पइ यो घटना भया धेक्‍द्‍या मान्‍सले भुत लाग्‍या मान्‍सलाइ रे सुङुरलाइ क्‍या भयाथ्‍यो सप्‍पइ कुरा बताइदियो।

१७ पइ यसो कुरा सुनिबर तिनु मान्‍सले इसुलाइ यसरि बिन्‍ति अर्‍यो,

“तमु हामरा यइ ठउँरबटहइ गइजा।”

१८ इसु नाउमि चडन्‍तक तइ भुत लागिबर निको भया मान्‍सले,

“प्रभु मुलाइ लइ आफुसित लइजा” भन्‍नोइ बिन्‍ति अर्‍यो।

१९ तर इसुले तइलाइ आफुसित आउन्‍या अनुमति दिएइन्‌,

तर तइलाइ भुन्‍यो,

“तु आफना घर जा रे प्रभुले तेरि निउति अर्‍या माहान काम रे तुलाइ धेकाया ठुलो दयाका बिसयमि तेरा आफना मान्‍सलाइ सुना।”

२० पइ त्‍यो मान्‍स ताँबटहइ हिट्‍यो,

रे इसुले तइकि निउति कति ठुलो काम अरिदिया थ्‍यो त्‍यो डेकापोलिसभरिa प्रचार अद्‌द लाग्‍यो, रे सप्‍पइ मान्‍स अचम्‍म पण्‍या।

मरेइ केटि रे रगत बग्‍देइ स्‍वाइनि

(मत्‍ति ९:१८-२६; लुका ८:४०-५६)

२१ जबइ इसु अज नाउमि चडिबर तालका पारिबाट गया,

तबइ मान्‍सको ठुलो भिड उनरा वरिपरि भेला भयो। तइबेला उन तालका किनारमि थ्‍या।

२२ तइका केइ समय पाछा सभाघरका सासकमध्‍येका एक जना याइरस नाउँ भया इसुका वाँ आया।

इसुलाइ धेकिबर उनरा खुट्‌टाइनि घोप्‍टो पणिबर बिन्‍ति अर्‍यो,

२३ रे यसो भुनिबर बिन्‍ति अर्‍यो,

“मेरि नानि चेलि मद्‍दा छ,

आइबर तइमि तमरो हात राखिदिय, रे त्‍यो निकि होइबर बाचिजानेइ छ।”

२४ तबइ इसु तनसङ गया।

मान्‍सको ठुलो भिड उनरा पाछा लाग्‍यो,

रे मान्‍स उनरा वरिपरि ठेला ठेल अद्‌द लाग्‍या।

२५ तइ भिडमि बार बर्सबटहइ रगत बग्‍द्‍या बिमार भएइ एक जनि स्‍वाइनि मान्‍स थि।

२६ त्‍यो आफना बिमारकि निउति भउतइ बइद्‍का वा गइ तर निकि हुनु भन्‍ना त बिमारले झिग झिग तइलाइ चेप्‍यो आफुसित भया सारा धनसम्‍पति खर्च अरिबर लइ निकि भइन्‌ तर झिग खराब हालतमि पुगेइ थि।

२७ तइले इसुका बारेमि सुणेइ थि,

रे भिडका पछिल्‍तिरबटहइ आइबर उनरो लत्‍ता छोयो।

२८ क्‍यालाइकि तइले मनमनइ यसो भुन्‍यो,

“उनरा लत्‍ता मात्‍तरइ छुन पायाले मु निकि हुनेइ थ्‍या।”

२९ पइ तुरुन्‍तइ तइको रगत बग्‍द्‍द रोकियो, रे आफना सरिलको बिमार निको भया तइले थाँ पायो।

३० इसुले आफुबटहइ सक्‍ति निकल्‍बर गया थाँ पायो रे पछाडि फर्किबर भिडलाइ सोध्‍यो,

“कइले मेरो लत्‍ता छोयो?”

३१ सिस्‍याले उनलाइ भुन्‍यो,

“भिडले ठेलाठेल अर्‍या त तमलाइ थाँइ छ,

तबलइ तम भुन्‍नाछउ कइले मुलाइ छुयो?”

३२ तर इसु आफुलाइ छुन्‍या को हो भनिबर चारइतिर हेद्‌दलाग्‍या।

३३ तबइ आफुलाइ ज्‍या भयाथ्‍यो त्‍यो थाँ पाइबर त्‍यो स्‍वाइनि डरले काम्‍दि आइबर इसुका अगाडि घोप्‍टि पणिबर उनलाइ सप्‍पइ कुरा बताइदियो।

३४ तबइ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“ए चेलि,

तेरा बिस्‍वासले तुलाइ निको पाण्‍या छ।

सान्‍तिसित जा तेरो बिमार निको भइसक्‍या छ।”

३५ उनु बोल्‍ला बोल्‍लाइ सभाघरका सासक याइरसका घरहइ मान्‍स आया।

तिनुले यारसलाइ भुन्‍यो,

“तमरि चेलि त मरिगइ। आब गुरुलाइ दु:ख जनदिय।”

३६ तर इसुले तिनरा कुरामि ध्‍यानइ नदिबर याइरसलाइ भुन्‍यो,

“जनडरा,

बिस्‍वास मात्‍तरइ अर।”

३७ पइ उनले पत्‍रुस,

याकुब रे याकुबका भाइ युहन्‍नालाइ बाहेक अउर कसइलाइ लइ आफुसित आउन्‍या अनुमति दिएइन्‌।

३८ इसु रे उनरा सिस्‍या सभाघरका सासकका घर आउन्‍याबेला, होहल्‍ला अद्‌या, रुन्‍या रे ठुला डाकाले अलउनाबिलउना अद्‍यालाइ धेक्‍यो।

३९ भित्‍र पसिबर उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु क्‍यालाइ होहल्‍ला अद्‍दाछउ रे रुन्‍छउ?

चेलि मरेइ आथिन्‌,

तर सिरइछ।”

४० यो कुरा सुनिबर तिनुले उनरो खिसि काट्‍यो।

रे उनले तिनु सप्‍पइलाइ बाइर लायो,

रे केटिका इजा, बा रे उनसङ हुन्‍यालाइ सङ लइजाइबर केटि भया कोठा भित्‍र गया।

४१ पइ इसुले तइको हात समाइबर भुन्‍यो,

“तालिता कुमि” जइको अर्थ हो,

“ए चेलि,

मु तुलाइ भुन्‍नउ,

उठ्‌।”

४२ तबइ त्यो चेलि जुणुक्‍क उठि,

रे हिड्‌डुल अद्‌द लागि।

त्‍यो बार बर्सकि थि।

पइ यो धेकिबर तिनु अचम्‍म पण्‍या।

४३ तइपाछा इसुले तिनुलाइ यो कुरा कस्‍सइलाइ लइ जनभन्‍या भनि कडा आग्‍या दियो।

रे तइ चेलिलाइ केइ खान्‍या कुरा दिय भनि तिनुलाइ भुन्‍यो।

a 

5:20 डेकापोलिसको अर्थ दस सहर हुन्‍छ।

नासरतमि इसुलाइ बिस्‍वास नअर्‍या

(मत्‍ति १३:५३-५८; लुका ४:१६-३०)

६

त्‍यो ठउँर छाडिबर इसु आफु हुर्क्‍याबड्‍या सहर नासरत गया।

उनरा सिस्‍या लइ उनरा पाछा लाग्‍या।

२ बिस्राम दिनमि इसु सभाघरमि सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

उनरो सिछ्‌या सुन्‍न्‍या भउतइले अचम्‍म मान्‍नाइ यसो भुन्‍न लाग्‍या,

“एइ मान्‍सले यो सब कुरा काँबटहइ सिक्‍यो?

यइले कसो ग्‍यान पायारइछ?

कसेरि यसा अचम्‍मका काम अद्‍द सकन्‍छ?

३ क्‍या यो तेइ सिकर्मि हइन्‌ ब?

क्‍या तसइ मरियमको चेलो रे याकुब,

योसेफ,

यहुदा रे सिमोनको दाइ होइन्‌ ब?

यइकि बइनिमउ लइ हामसंङ त छन्‌!”

यसो भुन्‍नाइ तिनुले उनुलाइ पत्‍याएइन्‌।

४ तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“अगमबक्‍तालाइ सप्‍पइतिर मान्‍सले आदर अद्‍दहान्‌,

तर आफनो देस, आफन्‍त, रे आफना मउकपिलाका मान्‍सले आदर अद्‍दाइन्‌”

५ रे इसुले ताँ कसइ कसइ बिमारिमि आफना हात राखिबर तिनुलाइ निको पाड्‍या कामबाहेक अउर भइतइ अचम्‍मका काम अद्‌द सकेइन्‌।

६ तिनरो अबिस्‍वास धेकिबर इसु अचम्‍म पण्‍या।

रे उनु गाउँ गाँउमि सिछ्‍या दिनाइ हिट्‌या।

इसुले बार जना सिस्‍यालाइ प्रचार अद्‌द पठायो

(मत्‍ति १०:५-१५; लुका ९:१-६)

७ इसुले बार जना सिस्‍यालाइ आफना वाँ बोलायो रे तिनुलाइ दुस्‍ट आत्‍मा निकाल्‍या अधिकार दिबर दुइ दुइ जना अरि पठायो।

८ तिनुलाइ इसुले यसो आग्‍या दियो,

“यात्‍राकि निउति सङमि केइ जनबोक,

न त रोटो,

न झोला,

न खल्‍टिना पइसा, तर एक टेक्‍द्‍या लठ्‌ठि मात्‍तरइ बोक।

९ जुता लगा,

तर अउर लत्‍ता जनलइजा।”

१० इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु जइ घर पसन्‍छउ,

तइ गाउँबटहइ ननिकलन्‍ज्‍यासम्‍म तसइ घर बस।

११ पइ कसइ ठउँर तमरो स्‍वागत भएइन भन्‍या,

रे मान्‍सले तमरो बचन सुन्‍न इनकार अर्‍यो भन्‍या, तइ ठउँरहइ निकलन्‍तग तिनरा बिरुद्रमि चेतावनिकि निउति आफना खुट्‌टाको धुलो टकटक्‍याइ दिय।”

१२ तइपाछा सिस्‍या गया रे मान्‍सलाइ “पस्‍साताप अर,” भनिबर प्रचार अद्‌द लाग्‍या।

१३ तिनुले भुत लाग्‍या भउतइ मान्‍सबटहइ भुत निकाल्‍यो,

रे तेल लाइबर बिमारिलाइ निको पाण्‍यो।

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको मिरत्‍यु

(मत्‍ति १४:१-१२; लुका ९:१-९)

१४ हेरोद राजाले इसुका बारेमि सुण्‍यो,

क्‍यालाइकि चारइतिर उनरो नाउँचल्‍याथ्‍यो।

कसइ कसइले भन्‍नथ्‍या,

“बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना मर्‍याबटहइ जिउना भयाछन्,

तबइ त तिनुबटहइ यसा सक्‍तिका काम हुन्‍नाछन्‌।”

१५ तर कसइ कसइले भुन्‍यो,

“यिनु त एलिया अगमबक्‍ता हुन्‌।”

रे अज अउरले लइ भुन्‍यो,

“यिनु त उलइका अगमबक्‍ता जसाइ एक हुन्‌।”

१६ यिनु कुरा सुनिसक्‍या पाछा हेरोदले भुन्‍यो,

“यो त युहन्‍नाइ हो।

जइलाइ मुइले मुन्‍डो काटिबर माद्‍द लाया थ्‍या।

आब उ मर्‍याबटहइ जिउनो भया हो!”

१७ हेरोदले आफना भाइकि स्‍वाइनि हेरोदियासलाइ ब्‍या अर्‍या थ्‍यो। पइ हेरोदियासलाइ खुसि पाड्‍डाकि निउति बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नालाइ पक्राडाइबर झेल हाल्‍या थ्‍यो।

१८ क्‍यालाइकि युहन्‍नाले हेरोदलाइ यसो भन्‍याथ्‍यो, “तमले आफना भाइकि स्‍वाइनिसित ब्‍या अर्‍या ठिक हइन।”

१९ तबइलाइ हेरोदियासले युहन्‍नासित दुस्‍मनि राखेइ थिन्‌ रे तिनलाइ माद्‍द चाहान्‍थिन्‌।

तर माद्‍द सकेइथेइन्‌ क्‍यालाइकि राजाले माण्‍याथेइनन्‌।

२० क्‍यालाइकि युहन्‍नालाइ एक धार्मिक रे पबित्‍र जन हुनभनिबर हेरोद तिनुसङ डराउथ्‍या,

रे तिनुलाइ सुरछित्‌ ठउँर राख्‍याथ्‍यो।

युहन्‍नाको सिछ्‍या सुनिबर राजा धरमराया लइ खुसिसित सुन्‍नथ्‍या।

२१ आखिरमि हेरोदियासलाइ युहन्‍नासित बदला लिन्‍या मउका मिल्‍यो।

हेरोदले आफना जन्‍मदिनका दिन ठुलो भोज दियो।

तइ भोजमि उनले आफना उच्‍च पदाधिकारि,

अधिक्रित रे गालिलका ठुला ठुला मान्‍सलाइ भोजमि निउतो दियो।

२२ तइ भोजमि हेरोदियासकि आफनि चेलि आइबर नाचि।

उइको नाच धेकिबर राजा रे उनरा पाउना सप्‍पइ भउतइ खुसि भया।

रे राजाले तइलाइ भुन्‍यो,

“तुलाइ ज्‍या इछ्‍या लागन्‍छ माग,

रे मु तुलाइ दिन्‍याछु।”

२३ अज राजाले कसम खाइबर भुन्‍यो,

“आधा राज्‍य माग्‍या लइ मु तुलाइ दिन्‍याछु।”

२४ पइ तइले बाहिर जाइबर आफनि इजालाइ सोध्‍यो,

“मु क्‍या मागुँ?”

तइकि इजाले भुन्‍यो,

“बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको मुन्‍डो माग्‌।”

२५ त्‍यो छिट्‍टाइ अतासिबर भित्‍र राजाका वा आइ,

रे यसो भुनिबर माग्‍यो, “हजुरले अइल मुलाइ बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको मुन्‍डो थालिमि राखिबर दिय।”

२६ राजा भउतइ दु:खि भया,

रे उनले आफुले खाया कसम रे भोजमि बस्‍या पाउनाका खातिर लइ तइ केटिलाइ दिया बचन तोड्‌ड सकेइन्‌।

२७ तुरुन्‍तइ राजाले आफना सिपाइमध्‍येका एक जनालाइ यसो भन्‍न्‍या हुकुम दिबर पठायो “युहन्‍नाको मुन्‍डो काटिबर ल्‍या” त्‍यो झेलखानामि गइबर युहन्‍नाको मुन्‍डो काट्‍यो।

२८ रे तिनरो मुन्‍डो काटिबर थालिमि राखि लेयो रे तइ केटिलाइ दियो।

तइले त्‍यो आफनि इजालाइ दियो।

२९ युहन्‍नाका सिस्‍याले जबइ यो कुरा सुन्‍यो तबइ उनरो लास लइजाइबर च्‍याहानमि राख्‍यो।

इसुले पाँच हजार मान्‍सलाइ ख्‍वायो

(मत्‍ति १४:१३-२१; लुका ९:१०-१७; युहन्‍ना ६:१-१४)

३० पइ प्रेरित इसुका वाँ भेला भया,

रे आफुले अर्‍या रे सिकाया सप्‍पइ कुरा उनलाइ सुनायो।

३१ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“हाम एकान्‍त ठउँरमि जाइबर केइ समय आराम अद्‌दाउ।”

क्‍यालाइकि ताँ यति मान्‍स आउन्‍या जान्‍या अद्‍दाथ्‍या कि इसु रे उनरा सिस्‍यालाइ खानाइ खान्‍यासम्‍म लइ फुर्सद थेइएन्‌।

३२ तबइलाइ इसु रे उनरा सिस्‍या सुटुक्‍क नाउमि चडिबर एकान्‍त ठउँर गया।

३३ तर मान्‍सले उनलाइ जान्‍नारया धेक्‍यो रे चिन्‍यो,

पइ कतिपइले उनु जान्‍नारया ठउँर थाँ पायो रे सहर सहरबटहइ दगुडिबर उनु भन्‍ना अगाडि पुग्‍या।

३४ जबइ इसु किनारमि ओल्‍या तबइ उनले एक ठुलो भिड धेक्‍यो,

तिनुलाइ धेकिबर उनरो ह्रिदय दयाले भरियो।

क्‍यालाइकि तिनु गोठाला नभया भेडा जसा थ्‍या।

रे उनले तिनुलाइ भउतइ कुरा सिकाउन लाग्‍या।

३५ रे जबइ दिन भउतइ ढल्‍किसक्‍या थ्‍यो,

तबइ उनरा सिस्‍या उनरा वाँ आइबर भुन्‍न लाग्‍या,

“यो एकान्‍त ठउँर छ, रे आब दिनलइ भउतइ ढल्‍किसक्‍या छ।

३६ मान्‍सलाइ बिदा दिय,

रे तिनु वलतिरपल्‍तिरका गाउँ घरमि जाइबर आफनि निउति केइ खान्‍या कुरा किनिबर खान्‍ना।”

३७ तर इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमुइले तिनुलाइ केइ खान्‍या कुरा दिय।”

तर तिनुले इसुलाइ भुन्‍यो,

“दुइ सय चाँदिका सिक्‍का खर्च अरिबर किन्‍या रोटाले लइ यिनुलाइ पुग्‍द्‍या हइन्‌?” तबइ हामले काँहइ ल्‍याउनु हो?

३८ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमसित कति रोटा छन् गइबर हेर।”

पइ पत्‍ता लाया पाछा तिनुले भुन्‍यो,

“पाँच रोटा रे दुइ माछा रइछन्।”

३९ तइपाछा इसुले मान्‍सलाइ हरिया चउणमि दल दल बाधिबर बस भनि हुकुम अर्‍यो।

४० मान्‍स सय सय रे पचास पचासको दल मिलाइबर बस्‍या।

४१ इसुले तिनु पाँच रोटा रे दुइ माछा समाइबर स्‍वर्गतिर हेरि धन्‍यबाद दिसक्‍यापाछा रोटाका टुक्रणा टाक्रणा बनाइबर मान्‍सका अगाडि राखिदिय भनि सिस्‍यालाइ दियो।

रे तन दुइ माछा लइ सप्‍पइलाइ बाड्‌दियो।

४२ पइ सप्‍पइले अगाउन्‍ज्‍या खायो।

४३ पाछाडिबटहइ सिस्‍याले रोटा रे माछाका उबर्‍या टुक्रणा टाक्रणि उठायो रे बार डाला भरिया।

४४ रोटा खान्‍या बइकान मान्‍स मात्‍तरइ पाँच हजार थ्‍या।

इसु पानिमुथिमि हिट्‍या

(मत्‍ति १४:२२-३३; युहन्‍ना ६:१५-२१)

४५ पइ इसुले तन्‍जेइ आफना सिस्‍यालाइ नाउँमि चडिबर आफु भन्‍ना अगाडि बेथसेदा भन्‍न्‍या ठाउँमि पठायो,

रे तइबेलासम्‍म उनले भिडलाइ बिदा दियो।

४६ तिनुसङ बिदा भयापाछा इसु प्रार्थना अद्‌दाइलाइ डाँणामि उकल्‍या।

४७ रात पणिसक्‍या थ्‍यो।

नाउँ समुन्‍दरका बिचतिर पुग्‍याथ्‍यो रे उनु डाँणामि एक्‍लाइ थ्‍या।

४८ बतास उल्‍टा दिसातिर चल्‍या हुनाले आफना सिस्‍यालाइ नाउ चलाउन आपत पण्‍या इसुले धेक्‍यो।

प्रभातइ झिसमिस्‍या उजालामि इसु पानिमुथिमि हिटिबर सिस्‍या भया ठउँर पुग्‍या।

उनु नाउँलाइ पछाडि छाडिबर जान्‍याबेला,

४९ इसुलाइ पानिमुथिमि हिट्‍टारया धेकि “भुत आयो!” भनिबर सिस्‍या चिच्‍याउन्‌ लाग्‍या।

५० क्‍यालाइकि इसुलाइ धेकिबर सप्‍पइ डराया थ्‍या।

तर तन्‍जेइ उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“जन डरा,

मु हुँ,

साहस अर।”

५१ पइ इसु तिनरा वाँ नाउँमि चड्‌या,

रे बतास थामियो।

यो धेकिबर सिस्‍या अचम्‍म पण्‍या

५२ क्‍यालाइकि इसुले पाँच हजारलाइ ख्‍वाया धेकिबर लइ तिनुले यइको अर्थ बुज्‍याथेइन्‌ क्‍यालाइकि तिनरो ह्रिदय कठोर भयाथ्‍यो,

५३ समुन्‍दर पार भया पाछा उनु गनेसरेत भन्‍न्‍या छेत्‍रतिर आया, रे तिनुले नाउँ किनारमि लायो।

५४ जब उनु नाउँबटहइ ओल्‍या तबइ तुरुन्‍तइ मान्‍सले इसुलाइ चिनिहाल्‍यो,

५५ तिनु वल्‍तिरपल्‍रका गाउँमि दउडिबर गइ इसु आया भनिबर खबर दिन्‌ लाग्‍या।

रे मान्‍सले बिमारिलाइ बोकिबर इसुका वाँ लेइबर आया।

५६ पइ गाउँ,

सहर या बस्‍तिमि जाँ जाँ इसु गया,

ताँ ताँ मान्‍सले रोगि बिमारिलाइ चउराइ चउराइमि राखिदिन्‍थ्‍या,

रे उनरा लत्‍ताको फेर मात्‍तरइ लइ छुन पाउ भनि तिनुले उनलाइ बिन्‍ति अर्‍यो,

रे जतिले छोयो तिनु सप्‍पइ निका भया।

रितिथिति रे चालचलनका बारेमि

(मत्‍ति १५:१-९)

७

यरुसलेमबटहइ आया फरिसि रे धर्म-गुरु इसुका चारइतिर भेला भया।

२ पइ इसुका कसइ कसइ सिस्‍याले हात नधोएइ खान्‍नारया तिनुले धेक्‍यो।

३ फरिसि रे सप्‍पइ यहुदि तिनरा पुर्खाले दिया रितिथिति रे चालचलन अन्‍सार हात नधोएइ खाना खानाइनथ्‍या।

४ बजारबटहइ आया पाछा सुद्‍द नभइबर तिनु केइ खानाइनथ्‍या।

रे अउरलइ भउतइ रितिथिति मानन्‍थ्‍या।

जसइकि थालि,

कटउरा, भाँणाकुणा, खाट लइ नचोख्‍याएइ चलाउनथ्‍या।

५ तबइ फरिसि रे धर्म-गुरुले उनलाइ सोध्‍यो,

“तमरा सिस्‍या पितापुर्खाले चलाया रितिथिति रे चालचलनमि क्‍यालाइ चल्‍लाइन्‌, रे असुद्‌ हातले खानाहान्‌?”

६ तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

यसइया अगमबक्‍ताले तम कपटिका बिसयमि यसेरि अगमबाणि अर्‍यो,

जसो लेखिया छ,

“एइ जातिले मुलाइ मुखले मात्‍तरइ आदर अरन्‍छ,

तर तिनरो ह्रिदय भन्‍या मुबटहइ टाडा छ।

७ तिनुले मुलाइ आराधना अर्‍या बर्थइ हो,

क्‍यालाइकि तिनु खालि मान्‍सले बनाया नियम मात्‍तरइ सिकाउनाहान्‌।”

८ “तम परमेस्‍वरका आग्‍यालाइ छाडिबर मान्‍सले बनाया रितिथिति रे चालचलन मान्‍नाछउ।”

९ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु आफना रितिथिति रे चालचलन मान्‍नाइलाइ परमेस्‍वरका आग्‍यालाइ लत्‍याइदिन्‍छउ।

१० क्‍यालाइकि मोसाले भन्‍या छन्,

‘आफना इजा रे बालाइ आदर अर,’

रे, ‘जइले इजा-बाका बिरुद्‌दमि फुचेरा कुरा बोलन्‍छ त्‍यो मारिनुइ पणन्‍छ।’

११ तर तमले भन्‍या यसा कुरा सिकाउन्‍या रइछउ,

कसइले आफना इजा-बालाइ,

‘हेर तमुले मुबटहइ पाउन्‍या कुरा बलिदान हो या’ यो कुरा मुइले परमेस्‍वरइलाइ चडाइसक्‍या भुन्‍यो भन्‍या,

१२ तइले आफना इजा-बाको सेवा अद्‍दु पड्‍डइन भनिबर तइलाइ रोकन्‍छउ।

१३ इसेरि तमु आफना चलिआया रितिथिति रे चालचलन कायम राखिबर परमेस्‍वरका बचनलाइ रद्‌द अरन्‍छउ।

रे यसाइ अनेक काम तमु अरन्‍छउ।”

मान्‍सलाइ असुद्‌द पाड्‍या कुरा

(मत्‍ति १५:१०-२०)

१४ इसुले अज मान्‍सलाइ आफना वाँ बोलाइबर भुन्‍यो,

“तमु सप्‍पइले मेरा कुरा सुन रे बुझ।

१५ यसो केइ कुरा आथिन्‌ जो मान्‍सका मन भित्‍र पसिबर तइलाइ असुद्‌ पाणन्‍छ,

तर मान्‍सका मनबटहइ बाइर निकल्‍या कुराले मान्‍सलाइ असुद्‌ पाणन्‍छ।

१६ [जइको सुन्‍न्‍या कान छ तइले सुनउ।]”

१७ इसु मान्‍सलाइ छाडिबर घरभित्‍र पस्‍यापाछा उनरा सिस्‍याले यइ कुराको अर्थ बुझाइ दिय भुन्‍यो।

१८ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍या तमु अजलइ अउर जसा अबुझइ छउ?

क्‍या तमुलाइ थाँ आथिन्‌? मुखबटहइ भित्‍र पस्‍या कुराले मान्‍सलाइ असुद्‌ पाड्‌डइन्‌।

१९ क्‍यालाइकि त्‍यो उइका मनभित्‍र हइन,

तर पेटभित्‍र पसन्‍छ,

रे बाइर निकलन्‍छ।”

(यसेरि इसुले सप्‍पइ भोजन सुद्‌द हो भनिबर बताइदियो।)

२० इसुले भुन्‍यो,

“मान्‍सका मनबटहइ ज्‍या बाइर निकलन्‍छ तसइले मान्‍सलाइ असुद्‌द पाणन्‍छ।

२१ क्‍यालाइकि सप्‍पइ किसिमका खराब बिचार मान्‍सका मन भित्‍रबटहइ निकलबर आउनाहान्‌ रे उइलाइ खराब कामतिर लइजान्‍छ जसो कि,

ब्‍यभिचार,

चोरि,

हत्‍या,

अनइतिक्‍ता,

२२ लोब,

दुस्‍टता,

छल,

छाडापन,

रिस, निन्‍दा, घमण्‍ड, मुर्खता निकलन्‍छ।

२३ यिनु सप्‍पइ फुचेरा कुरा मनभितरहइ निकल्‍लाहान्‌,

रे मान्‍सलाइ असुद्‌ बनाउनाहान्‌।”

अउरजातिकि स्‍वाइनिको बिस्‍वास

(मत्‍ति १५:२१-२८)

२४ तइपाछा इसुले त्‍यो ठउँर छाडिबर टुरोस रे सिदोनका छेत्‍रतिर गया।

कसइले थाँ नपाउ भनिबर उन एक जनाका घर पस्‍या।

तर मान्‍सले थाँ पाइहाल्‍यो।

२५ तसइबेला एक स्‍वाइनि मान्‍सले इसुका बिसयमि सुन्‍यो रे आइबर उनरा खुट्‌टाइनि घोप्‍टि पणि तइ स्‍वाइनि मान्‍सकि चेलिलाइ दुस्‍ट आत्‍मा लाग्‍या थ्‍यो।

२६ त्‍यो सिरियाका फोनिके भुन्‍न्‍या ठउँर जन्‍मेइ एक ग्रिक स्‍वाइनि थिइ।

रे तइले आफनि चेलिबटहइ भुत निकालिबर निको पाणिदिय भनिबर इसुलाइ बिन्‍ति अर्‍यो।

२७ उनले तइलाइ भुन्‍यो,

“पइलि खान्‍या कुरा आफना चेलाचेलिलाइ दिय,

क्‍यालाइकि चेलाचेलिको रोटो लइजाइबर कुकुरलाइ दिन ठिक हुनइन्‌।”

२८ तर तइले इसुलाइ भुन्‍यो,

“हो प्रभु,

रे कुकुरले लइ त चेलाचेलिकाइ टेबुलबटहइ झड्‌या टुक्‍णा टाक्‍णि खानाहान्‌”

२९ उनले तइलाइ भुन्‍यो,

“तुइले यसो भन्‍या हुनाले ढुक्‍क होइबर घर जाँ।

रे तेरि चेलिबटहइ दुस्‍ट आत्‍मा निकलबर गइसक्‍या छ।”

३० त्‍यो घर गइ रे चेलि खाटमि सिरया भिट्‌यो पइ तइबटहइ दुस्‍ट आत्‍मा निकलिसक्‍या थ्‍यो।

इसुले मुख नबोल्‍या रे कान नसुन्‍या मान्‍सलाइ निको पाण्‍यो

३१ टुरोसका छेत्‍तरबटहइ निकल्‍बर इसु सिदोन सहर भइबर डेकापोलिसको सिमानाका बिचबटहइ भइबर गालिल समुन्‍दरतिर आया।

३२ ताँ मान्‍सले एक जनो मुख नबोल्‍या रे कानि नसुन्‍या मान्‍सलाइ उनरा वाँ लेइबर आया,

रे तइलाइ छोइदिय भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो।

३३ इसुले तइलाइ मान्‍सका भिडबटहइ थोक्‍काइ पल्‍तिर लइयइबर आफना अउला तइका कानमि लायो।

रे थुकिबर तइका जिब्रणामि छोयो।

३४ तइपाछा इसुले स्‍वर्गतिर हेरिबर लामो सास लि तइलाइ भुन्‍यो,

“इफ्‍फाता,” जइको अर्थ हो “खोलिजा,”

३५ तन्‍जेइ त्‍यो कानि सुन्‍न्‍या रे जिब्रणो चलिबर निकेरि बोल्‍ल सक्‍द्‍दया भयो।

३६ तर इसुले तिनुलाइ “यो कुरा कस्‍इलाइ जनभन्‍या” भनिबर भुन्‍यो।

तर जतिलाइ उनले यो कुरा जनभन्‍या भुनि आग्‍या दियो झिग बर्ता उस्‍साहित भइबर तिनुले त्‍यो कुरा भन्‍नइ हिट्‍या।

३७ यो कुरा सुन्‍न्‍या जति सप्‍पइ मान्‍स अचम्‍म मानिबर भुन्‍न लाग्‍या,

“उनले कति निका काम अर्‍या छन्।

उनले कान नसुन्‍यालाइ सुन्‍या रे बोल्‍ल नसक्‍द्‌यालाइ बोल्‍ल सक्‍द्‌दया लइ बनाया छन्‌।”

इसुले चार हजार मान्‍सलाइ खानु ख्‍वायो

(मत्‍ति १५:३२-३९)

८

केइ दिनपाछा अज मान्‍सको ठुलो भिड जम्‍मा भयो,

रे तिनुसित खान्‍या कुरा केइ थेइन्‌।

तबइ इसुले सिस्‍यालाइ आफना वाँ बोलाइबर भुन्‍यो,

२ “यिनु मान्‍स धेकिबर मुलाइ दया लाग्‍यो।

क्‍यालाइकि यिनु मुसङ रया आज तिन दिन भइगयो,

रे यिनुसित खानाइलाइ केइ आथिन्‌।

३ पइ यिनुलाइ भोकाइ घर पठायो भन्‍या बाटाइमि मुर्छा पड्‌या हुन्‌।

यिनुमध्‍ये कोइ कोइ भउतइ टाडाबटहइ आया छन्।”

४ सिस्‍याले इसुलाइ भुन्‍यो,

“येइ उजाड ठउँरमि यति मान्‍सलाइ ख्‍वाउन्‍या रोटा काँहइ ल्‍याउनु हो”

५ इसुले तिनुलाइ सोध्‍यो,

“तमुसित कति रोटा छन्?”

तिनुले भुन्‍यो,

“सात रोटा छन्”

६ तबइ इसुले मान्‍सलाइ चउणमि बस्‍स लायो।

तइपाछा उनले सात रोटा समाबर परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद दियो।

रे रोटा टुक्रणा टुक्रणा पाणिबर सिस्‍यालाइ बान्‍न लायो,

सिस्‍याले मान्‍सलाइ बाडिदियो।

७ तिनुसित नाना नाना माछाका भुरा लइ थ्‍या,

रे इसुले माछाकि निउति लइ धन्‍यवाद दियो रे सिस्‍यालाइ बान्‍न लायो।

८ पइ सप्‍पइले अघाउन्‍ज्‍यासम्‍म खायो रे उबर्‍या टुक्रणा टाक्रणि सिमट्‍यो रे सात डाला भरिया।

९ ताँ लगभग चार हजार मान्‍स थ्‍या इसुले तिनुलाइ बिदा दिबर पठायो।

१० रे उनु आफुइलइ सिस्‍यासितइ नाउँमि चडिबर तन्‍जेइ दलमनुथाका छेत्‍रमि गया।

११ फरिसि इसुका वाँ आइबर उनसङ बहस अद्‌द लाग्‍या,

रे उनलाइ जाँच अद्‌दाइलाइ भुन्‍न लाग्‍या,

“स्‍वर्गबटहइ एक चिन्‍ह धेका।”

१२ यो सुनिबर इसुले लामो सास फेरिबर भुन्‍यो,

“यइ पुस्‍ताले क्‍यालाइ चिन्‍ह खोज्‍जछ?

साँच्‍चि,

मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

यइ पुस्‍तालाइ केइलइ चिन्‍ह दिइन्‍या आथिन्‌।”

१३ पइ तिनुलाइ ताँइ छाडिबर इसु नाँउमि चडिबर पारि गया।

फरिसि रे हेरोदका छलका बारेमि सिछ्‍या

(मत्‍ति १६:५-१२)

१४ सिस्‍या आफुसित खानाइलाइ पुग्‍द्‍या जति रोटा ल्‍याउन बिसर्‍या रइछन्‌।

रे नाउँमि जान्‍याबेला तिनुसित एक मात्‍तरइ रोटो थ्‍यो।

१५ इसुले सिस्‍यालाइ यसो भुनिबर चेतावनि दियो,

“तमु फरिसि रे हेरोदका खमिरबटहइa होसियार बस।”

१६ तर तिनुसित रोटो नभयाहुनाले इसुले यसो भुन्‍या हो भनिबर तिनु एक आपसमि बहस अद्‌द लाग्‍या।

१७ इसुले यो थाँ पाइबर तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमुसित रोटा आथिन्‌ भनिबर क्‍यालाइ बहस अरन्‍छउ?

क्‍या तमु अज लइ धेक्‍दाइनउ या बुज्‍दाइनउ?

क्‍या तमरो मन कठोर भया छ?

१८ क्‍या तमु आखाँ भया लइ धेक्‍दाइनउ?

कान भयालइ सुन्‍नाइनउ?

क्‍या तमुलाइ याद आथिन्‌?

१९ पाँच रोटा मुइले तइबेला पाँच हजार मान्‍सलाइ ख्‍वाया तमु बिसर्‍या हउ?

उबर्‍या रोटाका टुक्रणा टाक्रणि तमुले कति डाला उठाया थ्‍या?”

तिनुले भुन्‍यो,

“बार डाला!”

२० इसुले अज सोध्‍यो,

“सात रोटा चार हजार मान्‍सलाइ ख्‍वाउन्‍याबेला तमुले उबर्‍या रोटाका टुक्रणा टाक्रणि कति डाला उठाया थ्‍या?”

तिनुले भुन्‍यो,

“सात डाला!”

२१ अज उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍या तमु अज लइ बुज्‍दाइनउ?”

इसुले आखाँ नधेक्‍द्‍या मान्‍सलाइ धेक्‍द्‍या बनायो

२२ इसु सिस्‍यासङइ बेथसेदा आया,

रे मान्‍सले आखाँ नधेक्‍द्‍या एक जनालाइ उनरा वाँ लेइबर आया,

रे यइलाइ छोइदिय भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो।

२३ इसुले तइ मान्‍सको हात समाइबर गाउँबटहइ बाइर लइग्‍या,

रे तइका आखाँमि थुकिबर तइमि आफनो हात लायो रे तइलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या तु केइ धेक्‍दाछइ?”

२४ तइ मान्‍सले वरिपरि हेद्‍दइ भुन्‍यो,

“मान्‍सलाइ धेक्‍द त धेक्‍दलाछु,

तर तिनु रुख हिट्‌या जसा धेकद्‍दलाछु।”

२५ इसुले अज तइका आँखा आफना हातले छोयो।

रे तइ मान्‍सले एकोहोरो हेर्‍यो रे सप्‍पइ कुरा छर्लङइ धेक्‍द सक्‍यो।

२६ तइपाछा इसुले तइलाइ गाउँतिर नजान्‍या हुकुम अरिबर घर पठायो।

पत्‍रुसको सुइकार

(मत्‍ति १६:१३-२०; लुका ९:१८-२१)

२७ तइपाछा इसु सिस्‍यासित कइसरिया फिलिप्‍पि सहरतिर गया।

बाटामणा जान्‍याबेला उनले आफना सिस्‍यालाइ यसो भनिबर सोध्‍यो,

“मान्‍सले मुलाइ को हो भन्‍नाहान्?”

२८ तिनुले उनलाइ भुन्‍यो,

“कसइले बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना हुन्‌ भन्‍नाहान्‌ कोइ एलिया हुन्‌ भन्‍नाहान्‌,

रे अउर कोइ कोइ अगमबक्‍तामध्‍येका एक जना हुन्‌ भुन्‍नाहान्‌।”

२९ इसुले तिनुलाइ सोध्‍यो,

“तमु मुलाइ को हो भनिबर भन्‍नाछउ?”

पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“तमु मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हउ।”

३० पइ इसुले तिनुलाइ आफना बिसयमि अउर कस्‍सइलाइ लइ जनभन्‍या भनिबर आग्‍या दियो।

आफना मिरत्‍युका बारेमि इसुले अर्‍या भबिस्‍यबाणि

(मत्‍ति १६:२१-२८; लुका ९:२२-२७)

३१ तइपाछा इसुले सिस्‍यालाइ आफना बारेमि यसेरि सिकायो,

“मान्‍सका चेलाले भउतइ दुःख भोग्‍दुपड्‍या छ।

अगुवा,

मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुबटहइ इन्‍कार अरिनु रे तिन दिनपाछा जिउनो भइ उठ्‌ठु आवस्‍यक छ।”

३२ यसेरि इसुले सिस्‍यालाइ यो कुरा प्रस्‍टइ भुन्‍यो,

रे पत्‍रुसले उनलाइ एकतिर लइजाइबर हप्‍कायो।

३३ तर फर्किबर इसुले आफना सिस्‍यालाइ हेरिबर पत्‍रुसलाइ उनले यसो भुनिबर हप्‍कायो,

“ए सइतान,

मुबटहइ हटिजा,

क्‍यालाइकि तेरो मन परमेस्‍वरतिर आथिन्‌,

कि मान्‍सतिर छ।”

३४ तबइ इसुले आफना सिस्‍या रे ताँ भया मान्‍सलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“हेर,

कोइ मेरो सिस्या हुन्‌ चाहान्‍छ भन्‍या उइले आफुइलाइ इन्‍कार अरउ,

रे आफनो क्रुस बोकिबर मेरा पाछा लागउ।

३५ क्‍यालाइकि जइले आफनो परान बचाउन चाहान्‍छ,

तइले त्‍यो गुमाउन्‍या छ,

मेरा रे असल रइबारका खातिर जइले आफनो परान गुमान्‍या छ तइले त्‍यो बचाउन्‍या छ।

३६ क्‍यालाइकि मान्‍सले सारा सन्‍सार हात पाणिबर आफनो परान गुमायो भन्‍या, तइलाइ क्‍या लाभ भयो?

३७ या मान्‍सले आफना परानका सट्‍टामि क्‍या दिन सकन्‍छ?

३८ पइ यइ ब्‍यभिचारि रे पापि पुस्‍तामि जो मुसित रे मेरा बचनसित लाज मानन्‍छ,

मान्‍सको चेलो लइ आफना पिताका महिमामि पबित्‍र स्‍वर्गदुतसित आउन्‍याबेला लाज मान्‍न्‍या छ।”

a 

8:15 यइ पदका सन्‍दर्भमि फरिसि रे हेरोको खमिर भन्‍न्‍या सब्‍दमि उनरो कपटले भरिया ह्रिदयलाइ धेकाउन खोज्‍या हो।

९

पइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि,

मु तमुखि भन्‍नउ,

याँ हुन्‍यामध्‍ये कति जना छन् जइले परमेस्‍वरको राज्‍य सक्‍तिसालि भइबर आया नधेक्‍यासम्‍म मद्‍दया आथिन्‌।”

इसुको अनार बदल्‍लियो

(मत्‍ति १७:१-१३; लुका ९:२८-३६)

२ तइका छइ दिनपाछा इसुले पत्‍रुस,

याकुब रे युहन्‍नालाइ आफुसित लइजाइबर एक उच्‍चा डाँणामि गया।

ताँ उनु मात्‍तरइ थ्‍या,

रे सिस्‍याले हेद्‍दाहेद्‍दाइ इसुको अनार बद्‍लियो।

३ इसुका लत्‍ता इति सेता रे चम्‍किला भया कि यइ धर्तिमि कस्‍सइले धोइबर लइ यति सुकिला बनाउन्‌ सक्‍दाइन्‌।

४ तसइबेला ताँ मोसा रे एलिया धेका पण्‍या,

रे उनु इसुसित कुराकानि अद्‍दाथ्‍या।

५ पत्‍रुसले इसुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

हाम लइ याँ भया निकोइ भयो।

हाम याँ तिन कुणा बनाउनाउ,

एक तमरि निउति,

एक मोसाकि निउति, रे एक एलियाकि निउति।”

६ त्‍यो भउतइ डराया हुनाले क्‍या भन्‍नु हो भनि पत्‍रुसले था पाएइन।

७ तन्‍जेइ बादल आयो रे तिनुलाइ छोप्‍यो,

रे बादलबटहइ एक यसो भुन्‍न्‍या आबाज आयो,

“यो मेरो प्‍यारो चेलो हो,

तमु यइको बचन सुन।”

८ यसो भुन्‍या सुनिबर सिस्‍याले वल्‍तिरपल्‍तिर हेरन्‍ज्‍या त इसुलाइबाहेक अउर कस्‍सइलाइ लइ धेकेइन्‌।

९ उनु डाणाबटहइ तल्‍लतिर ओल्‍ल्‍याबेला इसुले सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सको चेलो मर्‍याबटहइ जिउनो नहुन्‍ज्‍यासम्‍म यो कुरडि कस्‍सइलाइ लइ जनभन्‍या भनिबर आग्‍या दियो।”

१० तिनु सिस्‍याले यो कुरा आफना मनइन राख्‍यो,

तर “मर्‍याबटहइ जिउनो हुन्‍या भन्‍या क्‍या हो” भनिबर एक आपसमि कुराकानि अद्‍दलाग्‍या।

११ पइ तिनुले उनलाइ यसो भनि सोध्‍यो,

“पइल्‍लि एलिया आउन्‍पणन्‍छ भनिबर ब्‍यबस्‍थाका धर्म-गुरु क्‍यालाइ भन्‍नाहान्‌?”

१२ इसुले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि हो,

एलिया पइल्‍लि आउन्‍या छन्‌ रे सप्‍पइ कुरा अज बनाउन्‍या छन्‌।

तर मान्‍सका चेलाले भउतइ दुःख सइबर सप्‍पइबटहइ त्‍यागिन्‍पड्‍डया छ भनिबर धर्मा किताबमि क्‍यालाइ लेखिया हो?

१३ तर मु तमुलाइ भुन्‍नछु,

एलिया आइसक्‍या छन् रे उनरा बारेमि धर्मा किताबमि लेखिया अन्‍सार मान्‍सले उनुलाइ ज्‍या मन लाग्‍यो तेइ अर्‍यो।”

इसुले भुत लाग्‍या केटालाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति १७:१४-२१; लुका ९:३७-४३)

१४ उनु अउर सिस्‍या भया ठउँर फर्किबर आउन्‍ज्‍या मान्‍सका ठुला भिडले उनुलाइ घेरिराख्‍याथ्‍यो,

रे तिनुसित धर्म-गुरु बहस अद्‌दारया इसुले धेक्‍यो।

१५ मान्‍सले इसुलाइ धेकन्‍जेइ अचम्‍म मानिबर उनरा वा दगुडिबर गया रे स्‍वागत अर्‍यो।

१६ इसुले उनरा सिस्‍यालाइ सोध्‍यो,

“तमु तिनुसित क्‍या कुराको बहस अद्‌दाछउ?”

१७ मान्‍सका भिडबटहइ एक जनाले इसुलाइ बिन्‍ति अद्‍दइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

मुइले मेरा चेलालाइ हजुरका वा लेया छु।

भुत आत्‍मा लागिबर त्‍यो बोल्‍लइ सक्‍दइन्‌।

१८ जबइ भुतले मेरा चेलालाइ समाउन्‍छ,

तइलाइ भुइयइनु लछाणपछाण अरन्‍छ,

मुखबटहइ फिज निकालिबर दाणा किट्‌न्‍छ रे अइठिन्‍छ।

मुइले हजुरका सिस्‍यालाइ भुत निकालि दिय भनि बिन्‍ति अर्‍या तर तिनुले सकेइन्‌।”

१९ तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“ए अबिस्‍वासि पुस्‍ता,

मु कबसम्‍म तमुसित रउलो?

रे मुइले तमुलाइ कइलसम्‍म सइरनु हो?

तइलाइ मेरा वाँ ल्‍यास्‌।”

२० तिनुले तइ केटालाइ उनरा वाँ लेइबर आया।

इसुलाइ धेकन्‍जेइ तइ भुत आत्‍माले केटालाइ घणबणाइ घुणबुणेइ पाण्‍यो,

रे त्यो भुइयइनु लटिपटि अद्‍दइ फिज निकाल्‍ल लाग्‍यो।

२१ इसुले तइका बालाइ सोध्‍यो,

“कइलबटहइ यइलाइ यसो भया हो?”

तिनुले भुन्‍यो,

“नानाइ छनाबटहइ हो।

२२ यइलाइ नास अद्‌दाइलाइ भुत आत्‍माले जइबेला-तइबेला यइलाइ आगा रे पानिनु लइ हालन्‍छ।

हजुर तमले केइ अद्‌द सकन्‍छउ भन्‍या,

दया अरिबर हामलाइ साहेता अरदिय।”

२३ इसुले तनलाइ भुन्‍यो,

“तमु सकन्‍छउ कि भनि क्‍यालाइ भुन्‍नछइ?

बिस्‍वास अद्‌दयालाइ त सप्‍पइ कुरा सम्‍भब छ।”

२४ यो सुनिबर केटाका बाले ठुला स्‍वरमि भुन्‍यो,

“मु बिस्‍वास अद्‌दउ।

मेरा कम्‍जोर बिस्‍वासलाइ बलियो बिस्‍वास अद्‍दाइलाइ सायता अर।”

२५ तबइ मान्‍सको भिड आफुतिर आउन्‍नारया धेकिबर इसुले भुत आत्‍मालाइ हप्‍काउनइ यसो भुन्‍यो,

“ए लाटो रे बइरो पाड्‍डया भुत,

मु तुलाइ हुकुम अद्‌उ,

तइबटहइ निकल्‍बर जा रे कभइलइ तइ भित्‍र जनपसेइ।”

२६ तबइ तइ भुतले चिच्‍च्‍याउनोइ केटालाइ मुर्छा पाडिबर निकबर गयो।

तइपाछा त्‍यो केटो त मर्‍या जसो भयो,

सप्‍पइले भुन्‍न लाग्‍या, “लउ हेर केटो त मर्‍यो”

२७ तर इसुले तइको हात समाइबर तइलाइ जुणुक्‍क उठायो,

रे त्यो उठ्‍यो।

२८ पइ जबइ इसु घरभित्‍र पस्‍या उनरा सिस्‍या उनलाइ खुसुक्‍क सोद्‍दलाग्‍या,

“हामले क्‍यालाइ तइ भुतलाइ निकाल्‍ल सकेइन्‌?”

२९ उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तसो भुत त प्रार्थनाबटहइ मात्‍तरइ निकल्‍ल सकन्‍छ,

अउर केइ उपाय आथिन्‌।”

इसुले दोसर्‍या लइ आफना मिरत्युका बारेमि भुन्‍यो

(मत्‍ति १७:२२-२३; लुका ९:४३-४५)

३० इसु रे उनरा सिस्‍या त्‍यो ठउँर छाडिबर गालिलबटहइ भइबर गया।

यो कुरा कस्‍सइलाइ थाँ जनहउ भन्‍न्‍या उनरो इच्‍छा थ्‍यो।

३१ क्‍यालाइकि इसुले आफना सिस्‍यालाइ सिछ्‍या दिन्‍नाथ्‍या।

उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सको चेलो मान्‍सका हातमि सउपिन्‍या छ।

पइ तिनुले उइलाइ माद्‍या छन्,

तर उ मर्‍याबटहइ तिन दिनमि जिउनो भइबर उठ्‌या छ।”

३२ तर इसुले भुन्‍या यो कुरा तिनुले बुजेइन्‌,

रे उनसित सोद्‍दाइलाइ लइ डराया।

सप्‍पइहइ ठुलो को हो?

(मत्‍ति १८:१-५; लुका ९:४६-४८)

३३ इसु रे उनरा सिस्‍या कफर्नहुम आयापाछा,

घरइ हुन्‍ज्‍या इसुले सिस्‍यालाइ सोध्‍यो,

“बाटामणा आउबेला तमु क्‍या कुराको बहस अद्‌दाथ्‍या?”

३४ तर तिनु चुप लाग्‍या,

क्‍यालाइकि बाटामि तिनु “हाम्‍मिहइ ठुलो को हो?”

भनि एक अर्कामि बहस अद्‌दाथ्‍या।

३५ तबइ इसु बस्‍या,

रे बारइ जना सिस्‍यालाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“कोइ मान्‍स पइलो हुन्‍या इछ्‍या अरन्‍छ भन्‍या, त्यो सपहइ पछिल्‍लो रे सप्‍पइको सेवक हुन्‌पडन्‍छ।”

३६ तइपाछा इसुले एक नाना बालख्‍खलाइ तिनरा अगाडि लेइबर आया रे तइलाइ काखिमि राखिबर सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

३७ “जइले यसा नाना बालख्‍खमध्‍ये एक जनालाइ लइ मेरा नाउँमि सुइकार अरन्‍छ,

तइले मुइलाइ सुइकार अरन्‍छ,

रे जइले मुइलाइ सुइकार अरन्‍छ तइले मुइलाइ हइन,

तर मुइलाइ पठाउन्‍याहुन्‍यालाइ सुइकार अरन्‍छ।”

३८ युहन्‍नाले उनुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

एक जना मान्‍सले तमरा नाउँमि भुत निकाल्‍लारया हामले धेकेउँ।

हामले तइलाइ तसो जनअरइ भनिबर रोक्‍या, क्‍यालाइकि त्यो हाम्‍मिको हइन्‌।”

३९ तर इसुले भुन्‍यो,

“तइलाइ जनरोक,”

क्‍यालाइकि मेरा नाउँमि अचम्‍मको काम अद्‌याले मेरा बिरुद्वमि नरामणो बोल्‍या आथिन्‌।

४० क्‍यालाइकि जो हामरा बिरुद्‍दमि आथिन्‌,

त्यो हामरितिरइ छ।

४१ साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

कसइले तमुलाइ ख्रिस्‍टका हउ भनि मेरा नाउँमि एक गिलास पानि खानाइलाइ दिया लइ तइले आफनो इनाम गुमाउन्‍या आथिन्‌।

पाप अद्‍द लाउन्‍या मान्‍सलाइ चेतावनि?

(मत्‍ति १८:६-९; लुका १७:१-२)

४२ “जइले मुमि बिस्‍वास अद्‍दया यिनु नानामध्‍ये एक जनालाइ लइ पाप अद्‍द लाउन्‍छ, तइका त घाटिनु एक ठुलो जिताराको ढुङो झुण्‍याइबर तइलाइ समुन्‍दरइनु फाल्‍दिनु निको हुन्‍या थ्‍यो।

४३ यदि तमरा हातले तमलाइ पाप अद्‍द लाउन्‍छ भन्‍या तइलाइ काटिबर फालिदिय।

दुइ हात होइबर नरकका ननिभ्‍द्‍या आगाइनु जानु भुन्‍ना त एकइ हात होइबर कभइ नमद्‍या जिबन पाउनु तमरि निउति असल हुन्‍याछ।

४४ [नर्क त न किणा मद्‍दाहान्‌ नत आगो निभन्‍छ।]

४५ पइ तमरा खुट्‌टाले तमलाइ पाप अद्‍द लाउन्‍छ भन्‍या तइलाइ काटिबर फालिदिय क्‍यालाइकि दुइ खुट्‍टा होइबर नरकमि फालिनु भन्‍ना त खुट्‍टा नभएइ कभइ नमद्‍या जिबन पाउनु तमरि निउति असल हुन्‍याछ।

४६ [नर्क त न किणाइ मद्‍दाहान्‌ न त आगो निभन्‍छ।]

४७ रे तमरा आँखाले तमलाइ पाप अद्‍द लाउन्‍छ भन्‍या तइलाइ निकालिबर फालिदिय।

क्‍यालाइकि दुइ आँखा भइबर नरकमि जानु भन्‍ना त एकइ आँखो भइबर परमेस्‍वरका राज्‍यमि पस्‍सु तमरि निउति असलइ हुन्‍या छ।

४८ नरकमि त न किणा मद्‍दाहान्‌ न त आगोइ निभन्‍छ।

४९ “क्‍यालाइकि नुनले बलिदानलाइ सुद्‍द पाण्‍या जसेरि आगाले सप्‍पइ मान्‍सलाइ सुद्‍द पाणिन्‍या छ।

५० “नुन असल हो,

तर नुनको स्‍वाद गयाले त्‍यो क्‍याले नुनिलो बनाउन्‍या?

“तमरो जिबन नुन जसोइ नुनिलो बनाय,

रे सप्‍पइसित मिलिबर बस।”

छोडपत्‍र दिन्‍या बारेमि

(मत्‍ति १९:१-१२; लुका १६:१८)

१०

इसु तइ ठउँर छाडिबर यहुदियाका छेत्‍र रे यर्दन नदिका पारितिर गया।

अज लइ मान्‍सको भिड उनरा पाछा लाग्‍यो रे उनले सधइकि जसेरि तिनुलाइ सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

२ फरिसिले इसुका वाँ आइबर उनरो जाँच अद्‌दाइलाइ सोध्‍यो,

“गुरु जि,

क्‍या कसइ मान्‍सले आफनि स्‍वाइनिलाइ हामरा ब्‍यबस्‍था अन्‍सार छोडपत्‍र दिन मिलन्‍छ?”

३ इसुले फरिसिलाइ भुन्‍यो,

“मोसाले तमुलाइ क्‍या आग्‍या दिया छन्?”

४ तिनुले भुन्‍यो,

“मोसाले त छोडपत्‍र लेखिबर आफनि स्‍वाइनिलाइ छाड्‌डया लइ हुन्‍छ भन्‍याछन्।”

५ तर इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमरा ह्रिदयको कठोरताले अद्‍दा उनले तमुलाइ यो आग्‍या दिया हुन्‌।

६ तर सिरिस्‍टिका सुरुबटहइ परमेस्‍वरले मान्‍सलाइ स्‍वाइनि रे बइकान अरि बनायो।

७ ‘तेइभइबर बइकान मान्‍सले आफना इजा रे बालाइ छडिबर आफनि स्‍वाइनिसित मिलिरन्‍छ,

८ रे तिनु दुयइ जना एकइ सरिल हुनाहान्‌।’

तिनु दुइ हइनन्‌,

तर एकइ सरिल हुन्‌।

९ तेइभइबर परमेस्‍वरले जइलाइ एकसित जोडिराइछन्,

मान्‍सले तिनुलाइ जनछुटाउन्‌।”

१० घर आयापाछा अज सिस्‍याले यइ बिसयमि इसुलाइ सोध्‍यो।

११ उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“जइ बइकान मान्‍सले आफनि स्‍वाइनिलाइ छोडपत्‍र दिबर अर्खिसित ब्‍या अरन्‍छ,

तइले आफनि स्‍वाइनिका बिरुद्‌मि ब्‍यभिचार अरन्‍छ।

१२ तसोइ अरि आफना बइकानलाइ छाडिबर अर्खाइसित ब्‍या अद्‍देइ स्‍वाइनि मान्‍सले लइ ब्‍यभिचारइ अरन्‍छे।”

बालख्‍खलाइ इसुले आसिस दियो

(मत्‍ति १९:१३-१५; लुका १८:१५-१७)

१३ मान्‍सले नाना बालख्‍खलाइ इसुले छोइबर आसिस दिउन भन्‍न्‍या उदेस्‍यले उनरा नजिक लेइबर आया,

रे सिस्‍याले तिनुलाइ हप्‍कायो।

१४ तर यो धेकिबर इसु रिसाया,

रे सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“नाना बालख्‍खलाइ मेरा वाँ आउन्‍दिय,

तिनुलाइ जनरोक,

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरको राज्‍य इनइ जसाको हो।

१५ साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

जइले परमेस्‍वरको राज्‍यलाइ एक नाना बालखले जसेरि सुइकार अद्‍इन्‌,

त्‍यो कइलइ तइभित्‍र पस्‍या आथिन्‌।”

१६ पइ इसुले तिनु बालखलाइ आफना काखिमि राखि तिनुमुथि आफना हात राखिबर आसिस दियो।

धनि मान्‍स रे स्‍वर्गको राज्‍य

(मत्‍ति १९:१६-३०; लुका १८:१८-३०)

१७ इसु बाटामणा जान्‍याबेला,

एक जनो मान्‍स दगुणिबर आयो रे उनरा आगाडि घुणा टेक्‍यो,

रे उनलाइ सोध्‍यो,

“हे असल गुरु, कभइ नमद्‍या जिबन पाउनाइलाइ मु क्‍या अरु?”

१८ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“तु मुइखि क्‍यालाइ असल गुरु भन्‍नाछइ?

एकमात्‍र परमेस्‍वरबहेक अउर कोइ असल आथिन्‌।

१९ तु आग्‍या त जानन्‍छइ,

हत्या जनअर्‍या,

ब्‍यभिचार जनअर्‍या,

चोरि जनअर्‍या,

झुटा गवाइ जनदिया,

जनठग्‍या,

आफना इजा बालाइ आदर अर्‍या।”

२० पइ तइले उनुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

यिनु सप्‍पइ आग्‍या त मुइले ज्‍वान छनाबटहइ पालन अद्‌दोइ आया छु।”

२१ इसुले तइलाइ हेरिबर प्‍यारो अरि भुन्‍यो,

“तुइलाइ अज एक कुराको खाँचो छ।

जा,

रे तुइसित ज्‍या जति छन् सप्‍पइ बेचिबर गरिबलाइ दे,

रे तुलाइ स्‍वर्गमि सम्‍पति मिल्‍या छ।

रे आइबर मेरा पाछा लाग्‌।”

२२ तर एइ कुराले तइको मुख अन्‍यारो भयो,

रे त्‍यो दुःखि भइबर ताँबटहइ गयो,

क्‍यालाइकि तइसित भउतइ धनसम्‍पति थ्‍यो।

२३ पइ वरिपरि हेरिबर इसुले आफना सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“धनिलाइ परमेस्‍वरका राज्‍य भित्‍र पस्‍साइलाइ भउतइ कठिन छ।”

२४ इसुले भुन्‍या कुरामि सिस्‍या अचम्‍म पण्‍या।

रे इसुले अज तिनुलाइ भुन्‍यो,

“नान्तिनाउ,

परमेस्‍वरका राज्‍य भित्‍र पस्‍साइलाइ भउतइ कठिन छ।

२५ धनि मान्‍सलाइ परमेस्‍वरका राज्‍य भित्‍र प्रस्‍नु भन्‍ना त बरु सुयाका प्‍वालबटहइ उँटलाइ छिद्‌द सजि छ।”

२६ यो सुनिबर तिनु अचम्‍म पण्‍या रे उनुलाइ सोद्‍यो,

“तसो भया को बाच्‍च सकन्‍छ पइ?”

२७ इसुले तिनुलाइ हेरिबर भुन्‍यो,

“मान्‍सकि निउति यो असम्‍भब छ,

तर परमेस्‍वरकि निउति असम्‍भब आथिन्‌,

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरकि निउति सप्‍पइ कुरा सम्‍भब छ।”

२८ रे पत्‍रुसले उनुलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

हामले सप्‍पइ कुरा छाडिबर तमरा पाछा लाग्‍या छु।”

२९ इसुले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

जइले मेरि निउति रे असल रइबारकि निउति आफनो घर,

दाइभाइ,

दिदिबइनि,

इजा बा,

चेलाचेलि या जग्‍गाजमिन छाड्‍न्‍छ,

३० तइले सतावट रे दुःखका सङसङइ सय गुणा बर्ता घर,

दाइभाइ,

दिदिबइनि,

इजा-बा,

चेलाचेलि रे जग्‍गाजमिन यसइ युगमि पाउन्‍या छ,

रे आउन्‍या युगमि कभइ नमद्‌या जिबन पाउन्‍या छ।

३१ तर भउतइ अगिल्‍ला हुन्‍या पछिल्‍ला,

रे पछिल्‍ला हुन्‍या अगिल्‍ला हुन्‍याछन्।”

इसुले आफना मिरत्‍युका बारेमि तेसर्‍या लइ भुन्‍यो

(मत्‍ति २०:१७-१९; लुका १८:३१-३४)

३२ इसु रे उनरा सिस्‍या यरुसलेमतिर जान्‍ना थ्‍या,

इसु तिनरा अगाडि अगाडि हिट्‌टाथ्‍या।

सिस्‍या अचम्‍म पणिरइथ्‍या,

रे अउर पाछापाछा आउन्‌ डराया थ्‍या,

तबइ उनुले बारइ सिस्‍यालाइ अज एकतिर लइजाइबर आफुमि आउन्‍नारया दुःखका बारेमि भुन्‍यो।

३३ “सुन हाम यरुसलेमतिर जान्‍नाछउ।

ताँ मान्‍सका चेलालाइ मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुका हातमि सउपिन्‍या छ,

रे तिनुले उइलाइ मिरत्‍युदन्‍ड दिनु पणन्‍छ भनिबर,

अउरजातिका हातमि सउपिन्‍या छन्‌।

३४ पइ तिनुले उइलाइ गिल्‍ला अद्‍दयाछन्,

थुक्‍द्‌या छन्,

कोर्रा लाउन्‍या छन् रे माद्‌याछन्।

तर तिन दिनपाछा उ अज जिउनो भइबर उठ्‍ठया छ।”

याकुब रे युहन्‍नाले बिन्‍ति अर्‍या

(मत्‍ति २०:२०-२८)

३५ जबदियाका दुइ चेला याकुब रे युहन्‍नाले इसुका वाँ आइबर यसो भुन्‍यो,

“गुरु जि,

हाम तमसित ज्‍या माग्‍दाउ तमले हामरि निउति अरदिय भन्‍न्‍या हामरो इछ्‍या छ।”

३६ उनले तिनुलाइ सोध्‍यो,

“तमरि निउति मु क्‍या अरिदिउ भन्‍न्‍या तमरो इछ्‍या छ?”

३७ तिनुले उनलाइ भुन्‍यो,

“तमु आफना महिमित राज्‍यमि बस्‍याबेला हाम दुइमध्‍ये एकलाइ दाइनातिर रे अर्खालाइ बाउँतिर बस्‍स पाउन्‍या मन्‍जुरि दिय।”

३८ तर इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“ज्‍या तमु माग्‍द्‌लाछउ त्‍यो तमुलाइ था आथिन्‌।

जइ दुःखका बट्‍क्‍याबटहइ मु खान्‍या छु,

तइ बट्‍क्‍याबटहइ तमु खान्‍सकन्‍छउ?

या त जइ दुःखको बप्‍तिस्‍मा मुइले लिया छु,

त्‍यो बप्‍तिस्‍मा तमु लिन सकन्‍छउ?”

३९ तिनुले इसुलाइ भुन्‍यो,

“हाम सक्‍द्‌दाउ।”

इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“जइ बट्‍क्‍याबटहइ मु खान्‍या छु,

त्‍यो तमुले लइ खान्‍याछउ,

जो बप्‍तिस्‍मा मुइले लिया छु त्‍यो बप्‍तिस्‍मा तमुले लइ लिन्‍याछउ।

४० तर मेरा दाइनातिर रे बाउँतिर बस्‍सुदिन्‍या मु हइन्‌,

यो त जइजइकि निउति तयार भयाछ,

तिनरि निउति हो।”

४१ यो सुनिबर दसइ जना सिस्‍या याकुब रे युहन्‍नासित रिसाया।

४२ तबइ इसुले तिनुलाइ आफना वा बोलाइबर भुन्‍यो,

“तमुलाइ थाइ छ कि,

सन्‍सारमि राज्‍य अद्‍दयाले मान्‍समि आफुखुसि हक जमाउनाहान्‌।

रे तिनरा ठुलाबडान तिनुमि अधिकार चलाउनाहान्‌।

४३ तमुमि तसो हुनुहुनइन्‌।

तर तमुमि जइले ठुलो हुन्‍या इछ्‌या अरन्‍छ त्‍यो सप्‍पइको सेवा अद्‍दया हुनपणन्‍छ।

४४ रे तमुमि जो पइल्‍लो हुन्‍या इछ्‍या अरन्‍छ,

त्‍यो सप्‍पइको कमारो हुन्‌पणन्‍छ।

४५ क्‍यालाइकि मान्‍सको चेलो सेवा पाउनाइलाइ हइन,

तर सेवा अद्‍दलाइ रे भउतइका छुट्‍काराकि निउति आफनो परान दिन आया हो।”

आखाँ नधेक्‍द्‍या बारतिमइ

(मत्‍ति २०:२९-३४; लुका १८:३५-४३)

४६ तइपाछा इसु रे उनरा सिस्‍या यरिहो सहर आया।

उनु आफना सिस्‍या रे ठुलो भिडसहित यरिहोबटहइ जान्‍याबेला एक जनो आखाँ नधेक्‍द्‍या भिखारि तिमइको चेलो बारतिमइ बाटाका किनारमि बसिरइथ्‍यो।

४७ जबइ तइले उनु नासरतका इसु हुन्‌ भन्‍न्‍या सुन्‍यो,

तबइ त्‍यो चिच्‍च्‍याइबर भुन्‍न लाग्‍यो,

“हे नासनरतका इसु,

दाउदका चेला,

मु मुथि दया अर।”

४८ तबइ कतिपइले तइलाइ चुप लाग्‌ भनिबर हप्‍कायो।

तर त्‍यो झिग चिच्‍च्‍याइबर भुन्‍न लाग्‍यो,

“हे दाउदका चेला,

मु मुथि दया अर।”

४९ त्‍यो चिच्‍च्‍याया सुनिबर इसु हिट्‍टा हिट्‍टाइ ठ्‍याक्‍क कल्‍लिया रे तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तइलाइ याँ ल्‍यास।”

रे तिनुले तइ आखाँ नधेक्‍द्‍यालाइ यसो भनिबर बोलायो,

“साहास अर्,

उठ्‌ उन तुलाइ बोलाउन्‍नाछन्।”

५० पइ आफनो खाट्‍टो फालिबर त्‍यो जुणुक्‍क उठ्‍यो रे इसुका वाँ आयो।

५१ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“तु मुबटहइ क्‍या चाहान्‍छइ,

मु तेरि निउति क्‍या अरदिउँ?”

तइ आखाँ नधेक्‍द्‍या मान्‍सले उनुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

मु आखाँ धेक्‍द सकु।”

५२ रे इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“जा तेरा बिस्‍वासले तुलाइ धेक्‍द्‍या बनाया छ।”

तबइ तुरुन्‍तइ त्‍यो आखाँ धेक्‍द सक्‍द्‍या भयो रे इसुका पाछापाछा लाग्‍यो।

यरुसलेममि इसुलाइ धुमधामसित स्‍वागत

(मत्‍ति २१:१-११; लुका १९:२८-४०; युहन्‍ना १२:१२-१९)

११

जबइ उनु यरुसलेमका रे जइतुन डाणाका नजिकइ बेथफागे रे बेथानिया भन्‍न्‍या ठउँर आया,

तबइ उनले आफना सिस्‍यामध्‍ये दुइ जनालाइ यसो भुनिबर पठायो,

२ “तमु पारिका गाउँ जा,

रे जानाजानाइ तमुले अइलसम्‍म कोइ नचण्‍या एक गधाको बच्‍चा धेक्‍द्‌या छउँ।

तइलाइ फुकाइबर याँ ल्‍यास।

३ रे कसइले तमुलाइ ‘यो तमु क्‍या अद्‍दाछउ?’

भुन्‍यो भन्‍या,

‘प्रभुलाइ यइको खाँचो छ,

रे उनले छिट्‍टाइ फर्काइदिन्‍या छन्’ भन्‍या।”

४ तबइ तिनु गया,

रे त्‍यो बच्‍चा खुल्‍ला गल्‍लिमि एक घरका बाइर देलिका अगाडि बादिबर राख्‍या धेक्‍यो।

तइलाइ फुकाउन्‍याबेला

५ नजिक्‍कइ कल्‍लिया मान्‍सले तिनुलाइ सोध्‍यो,

“गधाका बच्‍चालाइ फुकाइबर तमु क्‍या अद्‌दलाछउ?”

६ इसुले तिनुलाइ भुन्‍या जसेरि सिस्‍याले तिनुलाइ भुन्‍यो,

रे ताँ भया मान्‍सले सिस्‍यालाइ गधाको बच्‍चा लइजान्‍दियो।

७ सिस्‍याले गधाको बच्‍चा इसुका वाँ लेयो,

रे आफना लत्‍ता गधाका बच्‍चाका पिठिमि राख्‍दियो,

रे उनु तइमि सवार भया।

८ भउतइ मान्‍सले आफना आफना हणइनाका बाइरि लत्‍ता रे कसइ कसइले त यइतिर उइतिरबटहइ रुखका स्‍याउँला काटिबर लइ लेया रे बाटाइना बिछायो।

९ इसुका अगाडि पछाडि लाग्‍द्‌या मान्‍सले यसो भुन्‍न लाग्‍या,

“परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा!

प्रभुका नाउँमि आउन्‍या धन्‍य हुन्‌!

१० आब हामरा पुर्खा दाउद राजाको राज्‍य आउन्‍ना छ!

उनरोइ राज्‍यको जइजइकार हउ! सप्‍पइ भन्‍ना मल्‍तिर स्‍वर्गमि बास अद्‌या परमेस्‍वरको जय हउ!”

११ इसु रे उनरा सिस्‍या यरुसलेम आयापइतर मन्‍धिर भित्‍र पस्‍या।

रे उनले मन्‍धिरका चारइतिर हेर्‍यो अबेला भयाहुनाले उनले बारइ सिस्‍यालाइ लइजाइबर बेथानिया गया।

इसुले तिम्‍लाका रुखलाइ सराप्‍यो

(मत्‍ति २१:१८-१९)

१२ भोलिबार बेथानियाबटहइ फर्कन्‍ज्‍या इसुलाइ भोक लाग्‍याथ्‍यो।

१३ उनले थोक्‍काइ पल्‍तिर एक झ्‍याम्‍म पण्‍या तिम्‍लाको रुख धेक्‍यो।

रे तइमि काँइ फल पाउनउ कि भनिबर हेद्‍द गया रे तइ रुखका पात मात्‍तरइ पायो।

क्‍यालाइकि तइ बखत तिम्‍लो फल्‍ल्‍या बेला भया थेइन्‌।

१४ तबइ इसुले तइ रुखलाइ भुन्‍यो,

“आब तुबटहइ कसइले लइ फल खान जनपाउ।”

यो कुरा उनरा सिस्‍याले सुन्‍यो।

१५ पइ यरुसलेम पुग्‍या पाछा उनु मन्‍धिरभित्‍र पस्‍या,

रे मन्‍धिरमि किनबेच अद्‌यालाइ बाइर निकालिदियो।

पइसा साट्‍टयाका टेबुल रे परेवा बेच्‍च्‍याका कुर्चि घोप्‍टेइदियो।

१६ इसुले कस्‍सइलाइ लइ केइ थोक मन्‍धिरबटहइ लइजान दिएइन्‌।

१७ तइपाछा उनले मान्‍सलाइ सिछ्‍या दिनइ भुन्‍न लाग्‍या,

“क्‍या धर्मका किताबमि यसो लेखिया आथिन्‌,

‘मेरो घर सप्‍पइ जातिकि निउति प्रार्थनाको घर हुन्‍या छ?’

तर तमुले त यइलाइ डाँकुको अड्‌डा बनाया छउ।”

१८ पइ मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुले यो कुरा सुनिबर उनुलाइ माद्‍या उपाय खोज्‍ज लाग्‍या।

तर तिनु उनुसित डराउन्‍थ्‍या, क्‍यालाइकि मान्‍स इसुका सिछ्‍या सुनिबर अचम्‍म मानन्‍थ्‍या।

१९ बसाइतिक भयापाछा उनु आफना सिस्‍यासित यरुसलेम सहरबटहइ निकल्‍बर गया।

बिस्‍वासको सक्‍ति

(मत्‍ति २१:२०-२२)

२० दोसरा दिन प्रभातइ, तसइ बाटा जान्‍याबेला, इसुले तइ तिम्‍लाका रुखलाइ जडाइसमेत सुक्‍या धेक्‍यो।

२१ इसुले तइ रुखलाइ भुन्‍या कुरा सम्‍जिबर पत्‍रुसले इसुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

तमले सराप दिया तिम्‍लाको रुख त सुकिसक्‍यारइ छ।”

२२ पइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरमि बिस्‍वास अर।

२३ साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

कसइले आफना मनमि थोक्‍काइ लइ सङ्‍का नअरि आफुले भन्‍या कुरा पुरा हुन्‍छ भनि बिस्‍वास अरिबर यइ पाहाडलाइ उखेलिबर तु समुन्‍दरनु जा भुन्‍यो भन्‍या त्‍यो होइजान्‍या छ।

२४ तबइलाइ मु तमलाइ भुन्‍नउ,

तमुले प्रार्थनामि ज्‍यासुक्‍कइ मागन्‍छउ त्‍यो पायाछउ भन्‍या बिस्‍वास अर,

रे त्‍यो तमरो हुन्‍याछ।

२५ जबइ तमु प्रार्थना अद्‍द खडा हुन्‍छउ,

तबइ कसइका बिरुद्‍दमि तमरो केइ छ भन्‍या छिमा अर,

ताकि स्‍वर्गमि हुन्‍या पिताले लइ तमरा पाप छिमा अद्‍दाछन्‌।

२६ तर छिमा अर्‍यानु भन्‍या, स्‍वर्गमि हुन्‍या पिताले लइ तमरा पाप छिमा अद्‌दया आथिन्‌।”

इसुका अधिकारका बारेमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २१:२३-२७; लुका २०:१-८)

२७ इसु रे उनरा सिस्‍या अज यरुसलेम आया।

पइ इसु मन्‍धिरमि यइतिरउइतिर घुमिरयाबेला मुख्‍य पुजारि,

धर्म-गुरु, अगुवा उनरा वाँ आया।

२८ तिनुले उनुलाइ प्रस्‍न अर्‍यो,

“तु कइ अधिकारले यिनु काम अरन्‍छइ?

यिनु काम अद्‌दया अधिकार तुइलाइ कइले दियो?”

२९ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मु तमुलाइ एक प्रस्‍न सोद्‍दउ,

रे तमु यइको जबाफ दिय,

रे कइ अधिकारले मु यिनु काम अद्‍दउ, त्‍यो तमुलाइ भन्‍या छु।

३० युहन्‍नाले दिया बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या अधिकार स्‍वर्गटहइ पाया हो कि मान्‍सबटहइ?

मुइखि भुन।”

३१ तबइ तिनु आपसमि बहस अद्‍दलाग्‍या,

“स्‍वर्गबटहइ भुन्‍नाउ भन्‍या तमुले उनुमि क्‍यालाइ बिस्‍वास अर्‍यानु भनिबर भन्‍न्‍या छन्।”

३२ यदि मान्‍सबटहइ भुन्‍नाउ भुन्‍या कसेरि भुन्‍न्‍या?

तसो भुन्‍न तिनु डराया क्‍यालाइकि सप्‍पइले युहन्‍नालाइ साँचो अगमबक्‍ता भुनि मानन्‍थ्‍या।

३३ तबइ तिनुले इसुलाइ भुन्‍यो,

“हामलाइ थाँ आथिन्‌।”

तबइ इसुले भुन्‍यो,

“तसो भया मुइले काँबटहइ अधिकार पाइबर यिनु सप्‍पइ काम अद्‍दाछु,

मु लइ तमुलाइ भुन्‍नइन्‌।”

अंगुर खेतिको अदिंया अद्‍या उखान

(मत्‍ति २१:३३-४६; लुका २०:९-१९)

१२

इसुले तिनुलाइ उखानमि यसो भुन्‍न लाग्‍या,

“एकजना मान्‍सले अंगुरखेति लाइबर तइका चारइतिर बाण हाल्‍यो।

रे खाल्‍टो खणिबर अंगुर पेल्‍ल्‍या कोल लइ बनाइदियो।

पइ रेखदेख अद्‍दाइलाइ एक पहरो दिन्‍या ठउँर बनाइबर अंगुरखेति तिनुले अदिंया बनाउन्‍या किसानलाइ जिम्‍मा दिबर आफुभन्‍या प्रदेसतिर लाग्‍यो।

२ फसलका बेला तइ मान्‍सले तिनु अदिंया बनाउन्‍या किसानबटहइ केइ फल ल्‍याउनाइलाइ एक जनो नउकरलाइ पठायो।

३ तर तिनुले तइलाइ समाइबर हाण्‍यो रे रितोइ हात लाइदियो।

४ तइपाछा मालिकले तिनरा वाँ अर्खो नउकर पठायो,

रे तिनुले तइका मुन्‍डामि हाण्‍यो रे तइको बेजत अर्‍यो।

५ मालिकले अज अर्का नउकरलाइ पठायो,

तर तइलाइ तिनुले मार्‍यो,

रे अउर कतिबइलाइ लइ पठायो,

रे तिनुले कसइलाइ हाण्‍यो रे कसइलाइ मार्‍यो।

६ आब अन्‍तमि तनरो एकइ मात्‍तर प्‍यारो चेलो बाँकि रयाथ्‍यो।

‘मेरा चेलालाइ त तिनुले पक्‍का मान-सम्‍मान अरन्‍ना’ भनि उनुले आफनाइ चेलालाइ तिनरा वाँ पठायो।

७ तर तिनु अधिया बनाउन्‍या किसानले आपसमि भुन्‍यो,

‘यो त हकवालो हो।’

आस्‌,

हाम यइलाइ मारु,

रे अंङगुर खेतिको हक हामरोइ हुन्‍या छ।”

८ रे तिनुले उइलाइ समाइबर मार्‍यो,

रे अंगुर खेतिका बाइर लइजाइबर फालिदियो ।

९ आब तइ अंगुर खेतिका मालिकले क्‍या अद्‌दया छन्?

तिनु आउन्‍या छन्,

रे तिनु अधिया बनाउन्‍या किसानलाइ नास अद्‍या छन्। पइ अंगुर खेति अउरुइलाइ दिन्‍याछन्।

१० क्‍या तमुले धर्मका किताबमि भया यो बचन पण्‍या आथिन्‌?

“जइ ढुङालाइ घर बनाउन्‍याले रद्‍द अर्‍यो

तेइ ढुङो कुनाको सिर-ढुङो भयो,

११ यो परमप्रभुबटहइ भया हो,

रे यो हामरा हेराइमि कति अचम्‍मको काम छ!”

१२ तइपाछा तिनुले इसुलाइ पकड्‍ड खोज्‍यो,

क्‍यालाइकि यो उखान उनले तिनराइ बिरुद्‍दमि भुन्‍या हो भनि तिनुले बुज्‍यो।

रे तिनु भिडसित डराया हुनाले उनलाइ छाडिबर गइग्‍या।

रोमि महाराजालाइ कर बुजाउन्‍या बिसयमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २२:१५-२२; लुका २०:२०-२६)

१३ तइपाछा कति जना यहुदि अगुवाले इसुलाइ कुराइकुरामि फसाउनालाइ फरिसि रे हेरोद राजाका केइ मान्‍सलाइ पठायो।

१४ तिनुले आइबर उनुलाइ भुन्‍यो,

“गुरु जि,

हामलाइ था छ कि तम साँचो कुरा बोलन्‍छउ,

रे मान्‍सले क्‍या भनन्‍ना भनिबर लइ वास्‍ताइ अद्‍दाइन्‌।

क्‍यालाइकि तमु मान्‍सको मुख हेरिबर काम अद्‍दाइन,

तर परमेस्‍वरको बाटो साँचो रितिले सिकाउन्‍छउ।

आब भुन हामले रोमि महाराजालाइ कर तिद्‍द हामरा ब्‍यबस्‍था अन्‍सार ठिक हो कि नाइ?”

१५ इसुले तिनुको कपटिपन था पाइबर तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु क्‍यालाइ मेरो जाँच अरन्‍छउ?

मुइलाइ एक चाँदिको सिक्‍का लेइबर दिय।”

१६ तिनुले एक चाँदिको सिक्‍का लेइबर दियो।

उनुले त्‍यो सिक्‍का धेकाइबर तिनुलाइ भुन्‍यो,

“यो छाप रे नाउँ कइको हो?”

तिनुले उनुलाइ भुन्‍यो,

“यो त aरोमि महाराजाको हो।”

१७ तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“रोमि महाराजाको जति रोमि महाराजालाइ दिय,

रे परमेस्‍वरको जति परमेस्‍वरलाइ दिय।”

इसुको यसो जबाफ सुनिबर तिनु अचम्‍म पण्‍या।

मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍या बिसयमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २२:२३-३३; लुका २०:२७-४०)

१८ मान्‍स मर्‍यापाछा अज जिउना हुनाहान्‌ भन्‍या कुरामि बिस्‍वास नअद्‍दया कोइ कोइ सदुकि दलका मान्‍स इसुका वाँ आया रे सोद्‍यो,

१९ “हे गुरु,

मोसाले हामरि निउति लेख्‍दिया नियम अन्‍सार कसइको दाइ सन्‍तान नभएइ मर्‍यो भन्‍या दाइकि निउति सन्‍तान हउ भनिबर भाइले बउजुसित ब्‍या अद्‍दुपणन्‍छ।

२० आब एक समयमि सात जना दाइभाइ थ्‍या।

जेठा दाइले ब्‍या अर्‍यो,

रे उ चेलाचेलि नभएइ मर्‍यो।

२१ तसो भया हुनतक माइला भाइले बउजुलाइ ब्‍या अर्‍यो,

रे उ लइ चेलाचेलि नभएइ मर्‍यो।

साइलो भाइ लइ तसेरि मर्‍यो।

२२ तसेरि सातइ भाइले पालोइ पालो बउजुसित ब्‍या अर्‍यो रे बिनासन्‍तानइ मर्‍या।

अखिरमि त्‍यो स्‍वाइनि लइ मरि।

२३ तलाइ त सातइ भाइले ब्‍या अर्‍या थ्‍यो।

आब सप्‍पइ जना मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍याबेला त्‍यो कइकि स्‍वाइनि हुनेइ हो।”

२४ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु ठुला भुलमि छउ क्‍यालाइकि तमुले न धर्मका किताबका बिसयमि न त परमेस्‍वरका सक्‍तिका बिसयमि बुज्‍या रइछउ।

२५ मर्‍या मान्‍सन जिउना भयापाछा त तिनुमि ब्‍या अद्‍दया रे अराउन्‍या कुराइ हुनइन्‌।

तिनु त स्‍वर्गमि रन्‍या स्‍वर्गदुत जसा हुनाहान्‌।

२६ मर्‍याबटहइ जिउना भइ उठ्‍ठया कुराका बिसयमि भन्‍न्‍या हो भन्‍या परमेस्‍वरले मोसालाइ बल्‍लारया पोथाबटहइ भुन्‍या कुरा क्‍या तमुले पण्‍या आथिन्‌?

उइबेला परमेस्‍वरले मोसालाइ यसो भुन्‍याथ्‍यो,

‘मु अब्राहाम,

इसहाक रे याकुबका परमेस्‍वर हुँ।’

२७ उनु त मर्‍या हुन्‍याका परमेस्‍वर हइन,

तर जिउना हुन्‍याका परमेस्‍वर हुन्‌!

तमु ठुला भुलचुकमि पण्‍याछउ।”

सप्‍पइ भन्‍ना ठुलो आग्‍या

(मत्‍ति २२:३४-४०; लुका १०:२५-२८)

२८ एक जना धर्म-गुरुले ताँ भया सप्‍पइ कुरा सुनिरइथ्‍यो।

इसुले मान्‍सलाइ ठिक जबाफ दिया धेकिबर तिनुले उनुलाइ सोध्‍यो,

“सप्‍पइ आग्‍या भन्‍ना ठुलो आग्‍या क्‍या हो?”

२९ इसुले भुन्‍यो,

“सप्‍पइभन्‍ना ठुलो आग्‍या यो हो,

‘हे इस्राएल सुन,

परमप्रभु हामरा परमेस्‍वर एक मात्‍र परमप्रभु छन्‌।

३० तुइले परमप्रभु आफना परमेस्‍वरलाइ तेरा पुराइ ह्रिदयले,

पुराइ परानले,

पुराइ समजले, रे तेरा पुराइ सक्‍तिले पिरिम अर।’

३१ दोसरो आग्‍या लइ यसोइ छ,

‘तुइले आफना छिमेकिलाइ आफुइलाइ पिरिम अर्‍या जसेरि पिरिम अर।’ यइहइ ठुलो आग्‍या अउर आथिन्‌।”

३२ यो सुनिबर धर्म-गुरुले इसुलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि तमले ठिक भन्‍या,

तमले भन्‍या जसेरि परमेस्‍वर त एकइ मात्‍तरइ छन्,

उनुबाहेक अउर कोइ लइ परमेस्‍वर अथिन्‌।

३३ उनुलाइ पुराइ ह्रिदयले,

पुराइ समजले,

पुराइ सक्‍तिले पिरिम अद्‍दु,

रे छिमेकिलाइ आफुलाइ जसेरि पिरिम अद्‍दु सप्‍पइ होमबलि रे बलिदान भन्‍ना उत्‍तम हो।”

३४ तिनुले बुद्‍दिमानिसित जबाफ दिया धेकिबर इसुले भुन्‍यो,

“तमु परमेस्‍वरका राज्‍यबटहइ टाणा आथिन्‌।”

तइ बेलाबटहइ उनुलाइ प्रस्‍न सोद्‍दया कसइको हिम्‍मत भएइन्‌।

मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍टका बारेमि सोद्‍यो

(मत्‍ति २२:४१-४६; लुका २०:४१-४४)

३५ मन्‍धिरमि सिछ्‍या दिन्‍याबेला इसुले भुन्‍यो,

“धर्म-गुरुले मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍टलाइ कसेरि दाउदका सन्‍तान भुन्‍न सक्‍दाहान्‌?”

३६ क्‍यालाइकि दाउद आफुइले पबित्‍र आत्‍माबटहइ भुन्‍याछन्,

“परमप्रभुले मेरा प्रभुलाइ भुन्‍यो,

मु तेरा सत्‍तुरलाइ तेरा खुट्‍टामणि नराखन्‍ज्‍यासम्‍म

तु मेरा दाइना हाततिर बस।”

३७ जबइ दाउद आफुइ लइ उनलाइ प्रभु भन्‍नाहान्‌ भन्‍या उन कसेरि दाउदका सन्‍तान भया?

पइ ताँ भया ठुला भिडले उनरो बचन खुसिसित सुन्‍यो।

३८ तबइ सिछ्‍या दिन्‍याबेला इसुले भुन्‍यो,

“धर्म-गुरुबटहइ होसियार बस।

तिनु लामा लामा रे निका लत्‍ता लाइबर यइतिर उइतिर घुम्‍द रे बजारमि मान्‍सले आफुलाइ आदर-सम्‍मान रे अभिबादन अरुन भन्‍न्‍या चाहानान्‌,

३९ या सभाघरमि मुख्‍या ठउँर रे भोजमि आदर-सम्‍मानको ठउँर खोज्‍जाहान्‌।

४० तिनुले बिधुवाका घर लुट्‍टाहान,

रे देखावटि अद्‍दलाइ लामा लामा प्रार्थना अद्‍दाहान्‌।

इसा मान्‍सले अज बर्ता डन्‍न पाउन्‍याछन्।”

बिधुवाले चडाया भेटि

(लुका २१:१-४)

४१ पइ इसु मन्‍धिरका भेटि चढाउन्‍या ठउँरलाइ बसिरइथ्‍या,

रे भिडले भेटि चणाउन्‍या बगसइना भेटि चडाउन्‍नारया तकिरइथ्‍या। धनि मान्‍सले भउतइ रकम चणायो।

४२ तर एक गरिब बिधुवाले आइबर तामाका दुइ सिक्‍काb मात्‍तरइ चणायो।

४३ रे इसुले आफना सिस्‍यालाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“साँच्‍चि एइ गरिब बिधुवाले अउर सप्‍पइ मान्‍सकाहइ बर्ता भेटि चणाएइ छ।

४४ क्‍यालाइकि सप्‍पइले त आ-आफना बर्ता धन-सम्‍पतिबटहइ चणाया छन्,

तर एइ गरिब बिधुवाले त गरिब होइबरलइ आफनो जिबन चलाउन्‍या भया जति सप्‍पइ पइसा चणाएइ छ।”

a 

12:16 कइसर भुण्‍या रोमि सरकार हो।

b 

12:42 तइबेला तामाका दुइ सिक्‍का भन्‍या सबभन्‍ना नानो एक पइसा मात्‍तरइ हो।

मन्‍धिरको बिनास रे सतावट

(मत्‍ति २४:१-२; लुका २१:५-६)

१३

जबइ इसु मन्‍धिरबटहइ जान्‍याबेला,

उनरा सिस्‍यामध्‍ये एक जनाले उनलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

गुरु जि, कति ठुल्‍ठुला ढुङा रे ठुल्‍ठुला भबन!”

२ पइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमुलाइ भन्‍नउ,

यिनु जो तमुले धेक्‍या भबन छन्‌,

यिनु भबनका एक ढुङामि अर्खो ढुङो बाँकि नरन्‍या अरि सप्‍पइ भत्‍काइन्‍या छन्‌।”

३ पइ उनु मन्‍धिरका पारि जइतुन डाँणामि बस्‍याबेला पत्‍रुस,

याकुब,

युहन्‍ना, रे अन्‍द्रियासले उनुलाइ खुसुक्‍क सोध्‍यो,

४ “हामलाइ भुन,

यिनु सप्‍पइ कुरा कइल हुन्‍या हुन्‌?

रे तमले भन्‍या कुरा पुरा हुनाइलाइ चिन्‍ह क्‍या हुन्‍या छ?”

५ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“होसियार बस,

कस्‍सइले लइ तमुलाइ भ्रममि जनपाणउ।

६ क्‍यालाइकि मेरा नाउँमि ‘मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट मइ हुँ’ भुन्‍नइ भउतइ आउन्‍या छन्।

७ जबइ तमुले लडाइ रे लडाइका हल्‍ला सुन्‍न्‍याछउ,

तबइ जनडराय।

यसा घटना हुनइ पड्‍डया छ।

रे अन्‍तिम दिन आउन अज बाकि छ।

८ क्‍यालाइकि जातिका बिरुदद्‌मि जाति,

रे राज्‍यका बिरुद्‍दमि राज्‍य हुन्‍या छ।

ठउँर ठउँर भुइचालो जान्‍या छ,

अनिकाल पड्‍डया छ।

यिनु कुरा त दु:खका सुरु मात्‍तरइ हुन्‌।

९ “तमु आफना बिसयमि होस अरिबर बस।

मान्‍सले तमुलाइ अदालतमि सउँपिदिन्‍या छन्,

पइ सभाघरमि चुटाइ खान्‍या छउ,

हाकिम रे राजाका अगाडि मेरा खातिर तिनुलाइ गवाइ दिनाइलाइ तमु खडा हुन्‍या छउ।

१० तर अन्‍तिम दिन आउनु भन्‍ना पइल्‍लि सप्‍पइ जातिलाइ असल रइबार प्रचार अरिनु पणन्‍छ।

११ जबइ मान्‍सले तमुलाइ पकणिबर लइजान्‍या छन्‌ रे मुद्‍दा चलाउन्‍या छन्,

तबइ क्‍या बोल्‍लो भनि अगाडिबटहइ चिन्‍ता जनअर।

तर तसइबेला परमेस्‍वरले तमुलाइ ज्‍या बोल्‍ल दिन्‍या छन्‌,

तेइ बोल।

क्‍यालाइकि बोल्‍ल्‍या तमु हइनउ, तर पबित्‍र आत्‍मा हुन्‌।

१२ तइबेला मान्‍सले आफनाइ दाइभाइलाइ माराउन्‍या छन्।

बाले चेलाचेलिलाइ रे चेलाचेलिले इजा-बालाइ बिरोध अरिबर माराउन्‍या छन्।

१३ पइ मेरा नाउँका खातिर तमुलाइ सप्‍पइले घिणा अद्‍दयाछन्,

तर जो अन्‍त्‍यसम्‍म स्‍थिर रन्‍या छ तसइको उद्‍दार हुन्‍या छ।

ठुलो सङकटको समय

(मत्‍ति २४:१५-२८; लुका २१:२०-२४)

१४ “जबइ तमुले बिनासकारि घिणित थोकलाइ जा नहुन्‍पड्‍या हो ताँइ कल्‍लिया धेक्‍द्‍या छउ (पड्‍याले बुजउ),

तबइ यहुदियामि हुन्‍या पाहाडतिर भागुन्‌।

१५ घरका छतमि हुन्‍या तल्‍तिर नओलउन, आफना घरबटहइ केइ निकाल्‍लाइ लाइ भित्‍तर जनपसउन।

१६ खेततिर हुन्‍या आफना लाउन्‍या लत्‍ता लेउनाइलाइ घर भित्‍र नपसउन।

१७ तर तिनु दिनमि बच्‍चा पाउनेइ रे दुध ख्‍वाउनेइ इजाइलाइ डरलाग्‍दो समय हुन्‍याछ।

१८ यो डरलाग्‍दो समय हिउनका दिन जनहोउ भनिबर प्रार्थना अर।

१९ क्‍यालाइकि तिनु दिनमि यसो महासङकट आउन्‍या छ कि परमेस्‍वरले अर्‍या सिरिस्‍टिका सुरुबटहइ अइलसम्‍म न त यसो भया छ,

न कबइ हुन्‍या छ।

२० परमेस्‍वरले तिनु आपतका दिन नघटाइदिया भया कोइलइ बाच्‍त सकन्‍थेएइन्‌,

तर उनुले छान्‍याजतिकि निउति तिनु दिन घटाइया हुन्‌।

२१ “तइबेला कसइले तमुलाइ ‘हेर,

मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट याँ छन्!’

या ताँ छन् भुन्‍यो भुन्‍या,

‘बिस्‍वास जनअर्‍या!’

२२ क्‍यालाइकि झुटा मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट रे झुटा अगमबक्‍ता खडा हुन्‍याछन्,

पइ सम्‍भब भयासम्‍म छानियालाइ भ्रममि पाड्‍डाइ तिनुले चिन्‍ह रे अचम्‍मका काम लइ अद्‍दयाछन्।

२३ तर तमु होसियार भया।

हेर, मुइले तमुलाइ सप्‍पइ कुरा अइलइ भुनिदियाछु

२४ “तिनु दिनमि तइ माहासङकट पछाडि सुर्य अन्‍यारो हुन्‍या छ,

रे जुनले आफनो चमक दिन्‍या आथिन्‌।

२५ तारा स्‍वर्गबटहइ झड्‍डया छन्,

रे स्‍वर्गमि भया सप्‍पइ सक्‍ति हल्‍लिन्‍या छन्।

२६ पइ तइ समयमि मान्‍सको चेलो ठुला सक्‍ति रे महिमासित बादलमि आउन्‍नारया धेका पड्‍डया छ।

२७ पइ उनुले स्‍वर्गदुतलाइ धर्ति रे अग्‍गासका चारइतिर पठाउन्‍या छन्‌ रे तिनुले परमेस्‍वरले छान्‍यालाइ जम्‍मा अरिबर ल्‍याउन्‍या छन्‌”

तिम्‍लाका रुखबटहइ सिछ्‍या

(मत्‍ति २४:३२-३५; लुका २१:२९-३३)

२८ इसुले अज भन्‍नइगया,

“तिम्‍लाका रुखबटहइ केइ कुरा सिक।

यइका हाङा टुसाइबर पालुवा हाल्‍यापाछा घामका मइना सुरु भयो भनिबर थाँ हुन्‍छ।”

२९ यसेरि मुइले भुन्‍या यिनु कुरा हुन्‍नारया धेक्‍द्‍या छउ,

तबइ उ नजिकइ छ भन्‍न्‍या जान।

३० साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

यिनु कुरा पुरा नभयासम्‍म यो पुस्‍ता बितिजान्‍या आथिन्‌।

३१ अग्‍गास रे धर्ति बितिबर जान्‍या छ,

तर मेरा बचन बित्‍या आथिन्‌।

३२ “तर तइ दिन रे तइ समयका बारेमि परमेस्‍वर पितालाइ मात्‍तरइ था छ।

यो कुरा स्‍वर्गमि भया स्‍वर्गदुत रे परमेस्‍वरका चेलालाइ लइ था आथिन्‌।

३३ होसियार बस्‌,

जागा बस।

क्‍यालाइकि त्‍यो बेला कइल आउन्‍या हो, त्‍यो तमलाइ था आथिन्‌।

३४ यो त मालिकले आफना नउकरलाइ घरका प्रत्‍येक कामको जिम्‍मा दिबर पाल्‍यालाइ जागा बस्‌ भनि आग्‍या दिबर प्रदेस लाग्‍या जसो हो।

३५ तबइलाइ तमु लइ जागा बस,

क्‍यालाइकि घरका मालिक बसाइतिक,

या त आधा रातमि,

कि भाल्‍या बास्‍न्‍याबेला,

कि प्रभातइ,

कइल आउन्‍या हुन्‌ त्‍यो तमुलाइ था आथिन्‌।

३६ नति उ अचानक आइबर तमुलाइ सिरया भेटलो।

३७ ज्‍या मु तमुलाइ भुन्‍नउ त्‍यो मु सप्‍पइलाइ भुन्‍नउ,

चनाखो होइबर बस।”

इसुलाइ माद्‍द खोज्‍यो

(मत्‍ति २६:१-५; लुका २२:१-२; युहन्‍ना ११:४५-५३)

१४

तइका दुइ दिनपाछा निस्‍तार चाड रे अखमिरि रोटाको चाड थ्‍यो।

मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुले इसुलाइ पकडिबर सुटुक्‍क माद्‍या दाउ खोज्‍जलाथ्‍या।

२ क्‍यालाइकि तिनुले भुन्‍या थ्‍यो,

“चाडबाडका दिनमि हामले यो काम अद्‍दु हुनइन्‌,

नति मान्‍सले हुलदङा मच्‍चाउन्‍ना।”

३ इसु बेथानिया गाउँमि कोड रोग लाग्‍या सिमोनका घर खानाइलाइ बस्‍याबेला एक स्‍वाइनि मान्‍सले सुद्‍द जटामसिको महङ्‍ङो अत्‍तर सिङमरमरका सिसिमि लेइबर ताँ आइ।

रे त्‍यो सिसि फुटाइबर बास आउन्‍या जटामसिको अत्‍तर उनरा मुन्‍डाइनु खणेइदियो।

४ तर कोइ-कोइ रिस मानिबर एक-आपसमि भुन्‍न लाग्‍या,

“यो बास आउन्‍या अत्‍तर क्‍यालाइ यसेरि नोक्‍सान अर्‍या हो?

५ क्‍यालाइकि यो अत्‍तर तिन सया चाँदिका सिक्‍काभन्‍ना बर्ता पइसामि बेचिबर त्‍यो पइसा गरिबलाइ दिन सकिन्‍थ्‍यो।”

रे तिनुले तइ स्‍वाइनिलाइ हप्‍कायो।

६ तर इसुले भुन्‍यो,

“छाणिदिय,

क्‍यालाइ तमु यइसित कचकच अद्‍दाछउ?

यइले मेरि निउति असलइ काम अरेइ छ।

७ क्‍यालाइकि गरिब त तमुसित सधाइ हुनाहान्‌,

रे तमरो मन लाग्‍याबेला उनुलाइ भलाइ अद्‍द सकन्‍छउ।

तर मु त सधाइ तमुसित हुनइन्‌।

८ यइ स्‍वाइनि मान्‍सले आफुले अद्‍द सक्‍द्‍या काम अरेइ छ।

यइले मेरा सरिलको दफनकिलाइ अगाडिबटहइ बास आउन्‍या अत्‍तर घसिबर तयार अरेइ छ।

९ साँच्‍चि,

मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

सारा सन्‍सारमि जाँ जाँ यो असल रइबार प्रचार अरिन्‍छ, यइ स्‍वाइनि मान्‍सले अर्‍या काम लइ बताइन्‍या छ।”

१० तबइ बारइ सिस्‍यामध्‍ये एक जना यहुदा इस्‍करियोत भन्‍न्‍याले इसुलाइ तिनरा हातमि पकडाइदिनाइलाइ मुख्‍य पुजारिका वाँ गयो।

११ यहुदाको कुरा सुनिबर मुख्‍य पुजारि भउतइ खुसि भया,

रे तइलाइ पइसा दिन्‍या कबुल अर्‍यो।

पइ उनुलाइ कसेरि पकडाउ भनिबर त्‍यो मोउका खोज्‍द लाग्‍यो।

निस्‍तार चाडको भोज

(मत्‍ति २६:१७-२५; लुका २२:७-१४; युहन्‍ना १३:२१-३०)

१२ खमिर नहाल्‍या रोटा खान्‍या चाडबाडका पइल्‍ला दिनमि निस्‍तार चाडबाडको थुमा बलिदान चडाउन्‍या चलन थ्‍यो।

इसुका सिस्‍याले उनलाइ सोध्‍यो,

“हाम गइबर तमरि निउति निस्‍तार चाडको भोज काँ तयार अरु?”

१३ इसुले दुइ जना सिस्‍यालाइ यसो भुनिबर पठायो,

“तमु सहरतिर जाय,

ताँ तमुले एक जना मान्‍सलाइ गाग्रामि पानि बोकिबर जान्‍नारया भिट्‍या छउ।

उइका पाछा पाछा लाग रे जइ घरमि त्‍यो पसन्‍छ,

१४ तइ घरका मालिकलाइ,

‘मु आफना सिस्‍यासित बसिबर निस्‍तार चाडबाडको भोज खान्‍या मेरो पाउना कोठा काँ छ?’

भनिबर गुरुले सोद्‍या छन् भुन।

१५ रे तिनुले तमुलाइ सजिसजाउ अरि तयार अर्‍या मल्‍ला तलामिको एक कोठा धेकाउन्‍याछन्,

रे ताँ तमुले हामरि निउति भोज तयार अर।”

१६ तबइ सिस्‍या सहरतिर गया,

रे उनुले तिनुलाइ भन्‍याजसेरि भिट्‍यो,

रे तिनुले निस्‍तार चाडबाडको भोज तयार आर्‍यो।

१७ रात पड्‍डयाबेला इसु बारइ जना सिस्‍यासित आया।

१८ भोज खान्‍याबेला इसुले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

तमुमध्‍ये मुसित खान्‍या एक जनाले मुलाइ पक्रडाइ दिन्‍या छ।”

१९ यो कुरा सुनिबर सिस्‍या दुखि भया,

रे पालाइपालाले उनुलाइ यसो भनि सोद्‍द लाग्‍या,

“क्या त्‍यो मु हुँ?”

२० उनले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“बारइ जनो सिस्‍यामध्‍ये एक जनो,

जो मुइसितइ थालिमि रोटो चोप्‍दाछ।

२१ क्‍यालाइकि मान्‍सका चेलालाइ उइका बिसयमि लेखिया अन्‍सार हुन्‍या छ,

तर मान्‍सका चेलालाइ पकडाइ दिन्‍यालाइ धिकार छ।

त्‍यो मान्‍स त नजन्‍म्‍या भया लइ असल हुन्‍याथ्‍यो।”

२२ खान्‍नारयाबेलामि इसुले रोटो समाइबर परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद दि टुक्रण्‍याइबर सिस्‍यालाइ बान्‍नइ भुन्‍यो,

“लिय,

यो मेरो सरिल हो।”

२३ तइपाछा उनले बट्‍टक्‍या लइ समाइबर परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद चडाइ सिस्‍यालाइ दियो रे तिनु सप्‍पइले तामिहइ खायो।

२४ पइ इसुले भुन्‍यो,

“यो मेरो रगत परमेस्‍वर रे मान्‍सका बिचमि भया नयाँ करार हो।

यो रगत भउतइ मान्‍सका निउति बगाइन्‍या छ।

२५ साँच्‍चि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

मु अंगुरका रसबटहइ तइ दिनसम्‍म दाखमध्‍य खान्‍या आथिन्‌, जइलसम्‍म परमेस्‍वरका राज्‍यमि नयाँ अरि दाखमध्‍य खान्‍या आथिन्‌।”

२६ उनुले एक भजन गायापइतर जइतुन डाँणातिर लाग्‍या।

२७ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमु सप्‍पइ पाछा हट्‍टया छउ,

क्‍यालाइकि यसो लेखिया छ,

‘मु गोठालालाइ प्रहार अद्‍या छु,

रे भेडा तितरबितर हुन्‍याछन्।’

२८ तर मु जिबित भइ उठ्‍यापाछा तमुभन्‍ना पइल्‍लि गालिलमि जान्‍या छु।”

२९ पत्‍रुसले उनुलाइ भुन्‍यो,

“सप्‍पइ जना पाछा हट्‍या लइ मु हट्‍या आथिन्‌।”

३० तबइ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि,

मु तुलाइ भुन्‍नउ, आज रात भाल्‍या दुइबर बास्‍साहाइ पइल्‍लि तुइले मुइलाइ तिनबर इन्‍कार अद्‍याछइ।”

३१ तर तइले झिग जोड दिबर भुन्‍यो,

“तमुसित मु मद्‍द पड्‍यालइ पाछा हट्‍टया आथिन्‌।”

पइ तिनु सप्‍पइले तसोइ भुन्‍यो।

इसु गेतसमनि भन्‍न्‍या बगइचामि

(मत्‍ति २६:३६-४६; लुका २२:३९-४६)

३२ तइपाछा इसु आफना सिस्‍यासित गेतसमनिको बगइचा भुन्‍न्‍या ठउँर गया,

रे उनुले आफना सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“मुइले प्रार्थना अरन्‍ज्‍यासम्‍म तमु यँइ बस।”

३३ तबइ उनुले पत्‍रुस,

याकुब रे युहन्‍नालाइ सङइ लइग्‍या।

उनरो मन पिडाले भउतइ छट्‍पट्‍टिन लाग्‍यो।

३४ उनुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“मेरो मन भउतइ दुःखित भइबर मद्‍द लाग्‍या जसो भइरइछ।

तमु यँइ बस, रे जागा होइरय।”

३५ पइ थोक्‍काइ पल्‍तिर गइबर उन भुइयइना घोप्‍टिया,

रे हुन सकन्‍छ भन्‍या मुबटहइ यो दुःखको बट्‍क्‍या हटाइदिय भनिबर प्रार्थना अर्‍यो।

३६ पइ उनुले भन्‍यो,

“हे पिता,

तमरि निउति सप्‍पइ कुरा सम्‍भब छ।

यो दुःखको बट्‍क्‍या मुबटहइ हटाइदिय।

तर लइ मुइले इच्‍छा अर्‍याजसो हइन्‌,

तमलेइ इच्‍छा अर्‍याजसो हउ।”

३७ उनु फर्किबर तिनइ जना सिस्‍या भया वाँ आया,

रे तिनुलाइ सिरया भिट्‍यो।

उनुले पत्‍रुसलाइ भुन्‍यो,

“सिमोन,

क्‍या तु सिरइछ? एक घण्‍टालइ बिउजोइ रन सक्‍दइन्‌?

३८ तमु परिछ्‍यामि जन्‍पडु भनि बिउजाइ रइबर प्रार्थना अर।

आत्‍मा त साँच्‍चि तयार छ,

तर सरिल दुर्बल छ।”

३९ अज गइबर उनले दोसर्‍यालइ तेइ प्रार्थना अर्‍यो।

४० पइ अज आइबर उनुले तिनुलाइ सिरया भिट्‍यो,

क्‍यालाइकि तिनरा आँखा निनले लठ्‍ठिरइथ्‍या,

रे सिस्‍याले उनलाइ क्‍या भुन्‍न हो, भनिबर लइ जानेइन्‌।

४१ उन तेसर्‍या लइ आया,

रे तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍या तमु अज सिन्‍ना छउ रे आराम अद्‍दा छउ?

आब भयो!

हेर,

मान्‍सको चेलो पापिका हात पक्रडाउ पड्‍डा छ।

४२ उठ रे जाय।

हेर,

मुलाइ पक्रडाइ दिन्‍या नजिकइ छ!”

इसुलाइ पक्रड्‍यो

(मत्‍ति २६:४७-५६; लुका २२:४७-५३; युहन्‍ना १८:३-१२)

४३ इसुले कुरा अद्‍दअदाइ बारइ सिस्‍यामध्‍येको एक जनो यहुदा भन्‍न्‍या अचानक ताँ धेकियो।

मुख्‍य पुजारि,

अगुवा, रे धर्म-गुरुले पठाया एक दल तरवार रे डिग्‍ना लेइबर ताँ तइसित आया।

४४ इसुलाइ पक्रडाइ दिन्‍या यहुदाले तइ दलका मान्‍सलाइ यसो एक सङकेत दिराइ थ्‍यो,

“जइलाइ मु भात्‍ति खाउलो तमुले खोज्‍या मान्‍स तेइ हो,

तइलाइ पक्रडिबर निकेरि लइजा।”

४५ पइ सिदाइ यहुदा इसुका वाँ आयो रे “हे गुरु!” भनि भात्‍ति खायो।

४६ तुरुन्‍तइ तिनुले इसुलाइ पक्रडिबर लइग्‍या

४७ तर उनरा नजिकइ कल्‍लिया मध्‍ये एकजनाले तरवार निकाल्‍यो रे प्रधान पुजारिका नउकरको कान च्‍वाट्‍टइ काट्‍दियो।

४८ इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍या मु डाकु हुँ? तमु तरवार रे डिग्‍ना लेइबर मुलाइ पकड्‍डाइलाइ आया हउ?

४९ मुइले दिनदिनइ तमुसितइ बसिबर मन्‍धिरमि सिछ्‍या दिनतक तमुले मुलाइ पकडेन्‌।

तर धर्मका किताबमि लेखिया कुरा पुरा हुनइ पड्‍न्‍छ।”

५० तब सप्‍पइ सिस्‍या उनुलाइ छाडिबर भाग्‍या।

५१ आफनो हण सुति लत्‍ताले मात्‍तर बेण्‍या एक जनो ज्‍वान मान्‍स उनरा पाछा लाग्‍यो।

तिनुले तइ ज्‍वान मान्‍सलाइ समायो,

५२ तर लत्‍ता छाडिबर त्‍यो नाङोइ भाग्‍यो।

इसु यहुदि माहासभाका अगाडि

(मत्‍ति २६:५७-६८; लुका २२:५४-५५, ६३-७१; युहन्‍ना १८:१२-१३,१९-२४)

५३ जबइ तिनुले इसुलाइ प्रधान पुजारिका वाँ लइग्‍या,

रे ताँ सप्‍पइ मुख्‍य पुजारि,

धर्म-गुरु रे अगुवा भेला भया थ्‍या।

५४ पत्‍रुस भन्‍या टाडाइबटहइ उनरा पाछा पाछा आयो रे प्रधान पुजारिका घरका आङनभित्‍र पस्‍यो रे ताँइ पाल्‍यासित बसिबर आगो ताप्‍द लाग्‍यो।

५५ आब मुख्‍य पुजारि रे जम्‍माइ माहासभाले इसुलाइ माद्‍दाकि निउति उनरा बिरुद्‍मि गवाइ खोज्‍द लाग्‍या,

तर केइ लइ गवाइ पाएइन्‌।

५६ भउतइले उनरा बिरुद्‍दमि झुटो गवाइ दियो।

तर तिनुले दिया गवाइ मिलेइन।

५७ तइपाछा कसइकसइले उठिबर उनरा बिरुद्‍दमि यसो भन्‍नइ झुटो गवाइ दियो,

५८ “यइले यसो भुन्‍या हामले सुन्‍या छु,

‘मान्‍सका हातले बनाया यो मन्‍धिर भत्‍काइबर हातबिना बनाया अर्खो मन्‍धिर मु तिन दिनमि बनाउन्‍या छु।’”

५९ तर यइमि लइ तिनरो गवाइ मिलेइन।

६० तबइ प्रधान पुजारिले बिचमि खडा होइबर इसुलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या तुइसित केइ जवाफ आथिन्‌?

यिनु मान्‍सले तेरा बिरुद्‍दमि दिया गवाइका बारेमि तुइले भुन्‍नु पड्‍डया केइ आथिन्‌?”

६१ तर इसु मुखइ बोलेइन्‌,

रे केइ जवाफ दिएइन।

अज प्रधान पुजारिले उनलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या तु पबित्‍र परमेस्‍वरको चेलो मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट होइ?”

६२ इसुले भुन्‍यो,

“मु हुँ,

रे तमले मान्‍सका चेलालाइ सर्बसक्‍तिमान परमेस्‍वरका दाइनतिर बसिरया रे स्‍वर्गहइ बादलमि आउन्‍नारया धेक्‍द्‍या छउ।”

६३ यो सुनिबर प्रधान पुजारिले आफना लत्‍ता चिरिबर भुन्‍यो,

“हामलाइ अउर साछिको क्‍या जरुणि पण्‍यो?

६४ यइले परमेस्‍वरको निन्‍दा अर्‍या त तमुले सुनिहाल्‍या।

तमरो बिचार क्‍या छ?”

रे तिनु सप्‍पइले उनलाइ माद्‍दइपडन्‍छ भुनि जोर अर्‍यो।

६५ रे कसइ कसइले उनलाइ थुक्‍द लाग्‍या,

पइ उनरो मुख ढाकिबर थप्‍पड हान्‍नइ भुन्‍यो,

“तु अगमबक्‍ता हइ भन्‍या तुइलाइ हान्‍न्‍या को हो?

धइ भुन्‌ त” तइपाछा पाल्‍याले उनुलाइ आफना जिम्‍मामि लियो,

रे तिनुले लइ मुट्‍किले हाण्‍यो।

पत्‍रुसले इसुलाइ इन्‍कार अर्‍यो

(मत्‍ति २६:६९-७५; लुका २२:५६-६२; युहन्‍ना १८:१५-१८,२५-२७)

६६ पत्‍रुस तल्‍तिर आङनमइ थ्‍यो।

प्रधान पुजारिका नउकरनिमध्‍ये एक जनि ताँ आइ,

६७ रे तइलाइ आगो ताप्‍दारया धेकिबर नउकरनिले तकिबर भुन्‍यो,

“तु लइ नासरतका इसुसंङइ थि।”

६८ तर तइले यसो भुन्‍नइ इनकार अर्‍यो,

“तु कसि कुरडि अद्‍दाछइ,

मुलाइ केइ था आथिन्‌।”

तइपाछा पत्‍रुस आङनका देलितिर गयो रे तुरुन्‍तइ तसइबेला भाल्‍या बास्‍यो।

६९ पत्‍रुसलाइ देलाम्‍बो कल्‍लिया धेकिबर तइ नउकरनिले ताँ भया मान्‍सलाइ अज भुन्‍यो,

“यो लइ इसुको सिस्‍या हो!”

७० रे पत्‍रुसले अज इन्‍कार अर्‍यो।

तर केइबेर पाछा वल्‍तिर पल्‍तिर कल्‍लियाले पत्‍रुसलाइ अज भुन्‍यो,

“पक्‍कइ,

तु तिनुमध्‍येकइ होइ, क्‍यालाइकि तु लइ गालिलकोइ मान्‍स होइ।”

७१ तर त्‍यो आफुइलाइ धिक्‍काद्‍दोइ कसम खाइबर भुन्‍न लाग्‍यो,

“जइका बारेमि तमु भन्‍नाछउ तइ मान्‍सलाइ मु चिन्‍नइन्‌।”

७२ पइ तुरुन्‍तइ दोसर्‍या लइ भाल्‍या बास्‍यो।

तबइ पत्‍रुसलाइ इसुले यसो भुन्‍या कुरा याद आयो,

“दुइबर भाल्‍या बास्‍सु भन्‍ना पइल्‍लि तुइले मुइलाइ तिनबर इन्‍कार अद्‍याछइ।”

तइ कुरालाइ सम्‍जिबर त्‍यो धुरधुर रोया।

इसु पिलातसका अगाडि

(मत्‍ति २७:१-२,११-१४; लुका २३:१-५; युहन्‍ना १८:२८-३८)

१५

भोल्‍या प्रभातइ मुख्‍य पुजारि,

धर्म-गुरु,

अगुवा रे जम्‍माइ माहासभाले आपसमि सल्‍ला अरि इसुलाइ बादिबर लइग्‍या,

रे पिलातसका वाँ सुउपिदियो।

२ पिलातसले उनुलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या तु यहुदिको राजा होइ?”

इसुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“तमइ तसो भुन्‍नाछउ।”

३ मुख्‍य पुजारिले इसुलाइ भउतइ कुराको दोस लायो।

४ पिलातसले इसुलाइ अज यसो भनिबर सोध्‍यो,

“क्‍या तुइले भुन्‍नु पड्‍या केइ आथिन्‌?

हेर्,

तिनुले तुइलाइ कति कुराको दोस लाया छन्।”

५ तर इसुले अज केइ जबाफ नदिया धेकिबर पिलातसले अचम्‍म मान्‍यो।

६ निस्‍तार चाडका बेला मान्‍सले माग्‍या एक जना कइदिलाइ तिनरि निउति पिलातसले छाडि दिन्‍या अरन्‍थ्‍या।

७ तइ बेला बारब्‍बा नाउँ भया एक जनो मान्‍स थुनामि पड्‍या थ्‍यो।

तइले अउरसित मिलिबर आन्‍दोलनमि मान्‍स लइ मार्‍या थ्‍यो।

८ पइ मान्‍सका भिडले पिलातसका वाँ आइबर अउर बर्सकि जसेरि एइ बर्स लइ एक जना कइदि छाडिदिय भनिबर बिन्‍ति अद्‍द लाग्‍या।

९ पिलातसले यसो भनिबर तिनुलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या मु तमरि निउति यहुदिका राजालाइ छाडिदिउ भन्‍न्‍या तमु चाहान्‍छउ पइ?”

१० क्‍यालाइकि मुख्‍य पुजारिले इसुका रिसइले उनलाइ पिलातसका वाँ सुम्‍पिया हो भन्‍न्‍या था थ्‍यो।

११ तर बारब्‍बालाइ तिनरि निउति छाडिदिय भनिबर मुख्‍य पुजारिले भिडलाइ सुर्‍यायो।

१२ पिलातसले अज तिनुलाइ सोध्‍यो,

“तसो भया जइलाइ तमु यहुदिका राजा भन्‍नाछउ, तइलाइ मु क्‍या अरु पइ?”

१३ तिनुले अज चिच्‍च्‍याइबर भुन्‍यो,

“तइलाइ क्रुसमि टाङ।”

१४ पिलातसले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“क्‍यालाइ?

उइले क्‍या अपराध अर्‍या छ?”

तिनुले झिग चिच्‍च्‍याइबर भुन्‍न लाग्‍या, “तइलाइ क्रुसमि टाङ।”

१५ तबइ पिलातसले भिडलाइ सन्‍तुस्‍टि पाड्‍या इछ्‍याले तिनरि निउति बारब्‍बालाइ छाडिदिय,

रे इसुलाइ कोर्राले हान्‍नलाइबर क्रुसमि टाङदाइलाइ सुम्‍पिदियो।

सिपाइले इसुलाइ गिल्‍ला अर्‍या

(मत्‍ति २७:२७-३१; युहन्‍ना १९:२-३)

१६ सिपाइले इसुलाइ ठुला हाकिमका प्रेटोरियन भन्‍न्‍या दरबारभित्‍र लइग्‍यो रे अउर सप्‍पइ सिपाइलाइ बोलाइबर लेयो।

१७ तिनुले उनलाइ बइजनि रङका लत्‍ता लाइदियो रे काँडा भया बेलाको मुकुट बनाइबर मुन्‍डामि पइराइदियो।

१८ तइपाछा तिनुले इसुलाइ “यहुदिका राजाको जय होस!”

भुनि सलाम अद्‍दइ गिल्‍ला अर्‍यो।

१९ पइ तिनुले उनरा मुन्‍डामि निङालाले हान्‍नइ थुक्‍यो,

रे घुडा टेकिबर उनलाइ दण्‍डबत अर्‍यो।

२० यसेरि गिल्‍ला अरिस‍क्‍यापाछा तिनुले बइजनि रङका लत्‍ता फुकाइबर उनराइ लत्‍ता लाइदियो।

तइपाछा तिनुले उनलाइ क्रुसमि टाङदाइलाइ बाइर लइग्‍या।

इसुलाइ क्रुसमि टाङ्‍या

(मत्‍ति २७:३२-४४; लुका २३:३३-४३; युहन्‍ना १९:१७-२७)

२१ बाटामणा जानाजानाइ तिनुले कुरेनि देसका सिमोनलाइ गाउँबटहइ सहरतिर आउन्‍नारया भिट्‍यो,

उन अलेक्‍जेन्‍डर रे रुफसका बा थ्‍या।

सिपाइले तइलाइ जबरजस्‍ति इसुको क्रुस बोक्‍द लायो।

२२ रे तइपाछा तिनुले इसुलाइ गलगथा भन्‍न्‍या ठउँर लइग्‍यो,

गलगथाको अर्थ खोपडिको ठउँर हो।

२३ ताँ पुगिबर तिनुले इसुलाइ मुर्र भन्‍न्‍या ओखतो मिसाया दाखमध्‍य दियो।

रे उनले त्‍यो खाएइन्‌।

२४ तिनुले उनलाइ क्रुसमि टाङ्‍यो।

रे कइकइले क्‍या क्‍या भाग पाउन्‍या भनि चिठ्‍ठा हालिबर तिनुले उनरा लत्‍ता एक आपसमि बाण्‍यो।

२५ तिनुले उनलाइ क्रुसमि टाङद्‍याबेला प्रभातको नउ बज्‍या थ्‍यो।

२६ उनलाइ दोस लाइबर लेख्‍या पत्‍तरमि “यहुदिका राजा” भन्‍न्‍या लेख्‍याथ्‍यो।

२७ तिनुले इसुसंङइ दुइ जना डाँकुलाइ लइ क्रुसमि टाङ्‍यो। एकलाइ उनरा दाइनतिर, रे अर्कालाइ उनरा बायातिर क्रुसमि टाङ्‍यो।

२८ [धर्मका किताबमि,

“उन अपराधिसित गनिया।” भनि लेखिया बचन यसेरि पुरा भयो।]

२९ तइ बाटा हिट्‍या मान्‍सले आफनो मुन्‍डो हल्‍लाइबर यसो भन्‍यो,

“लउ हेर!

मन्‍धिर भत्काइबर अज तेसरा दिनमि बनाउन्‍याछु भन्‍न्‍या मान्‍स,

३० तु आफुइलाइ बचाइबर क्रुसबटहइ ओल।”

३१ तसोइ अरिबर मुख्‍य पुजारिले लइ धर्म-गुरुसित यसो भन्‍नइ एक आपसमि उनरो ठट्‍टा अर्‍यो,

“यइले अउरलाइ त बचायो,

तर आफुलाइ बचाउन सकेइन्‌।

३२ ए,

इस्राएलका मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट राजा,

आब तु क्रुसबटहइ ओलिबर आ रे हाम त्‍यो धेकिबर बिस्‍वास अर्ला।”

उनसित क्रुसमि टाङिया तिनु डाँंकुले लइ उनरो निन्‍दा अर्‍यो।

इसु मर्‍या

(मत्‍ति २७:४५-५६; लुका २३:४४-४९; युहन्‍ना १९:२८-३०)

३३ दिनका बार बजेबटहइ तिन बजेसम्‍म सारा देसमि अन्‍यारो भयो।

३४ तिन बजेतिर इसुले यसो भुनिबर ठुला स्‍वरले भुन्‍यो हाल्‍यो,

“इलोइ,

इलोइ,

लामा सबखथनि?”

जइको अर्थ हो,

“हे मेरा परमेस्‍वर,

हे मेरा परमेस्‍वर, तमले मुइलाइ क्‍यालाइ त्‍याग्‍या?”

३५ वल्‍तिर पल्‍तिर कल्‍लिन्‍यामध्‍ये कसइ कसइले यो सुनिबर भुन्‍यो,

“सुन,

त्‍यो त एलियालाइ बोलाउन्‍नाछ।”

३६ पइ एक जनो दउडिबर गइ चुकिलो अंगुरका रसइनु टालो चोप्‍यो रे निङालाका टुपामि बेडिबर उनलाइ खान दिनइ भुन्‍यो,

“हेद्‍दाउ कि काँइ एलिया आइबर तइलाइ क्रुसबटहइ ओराल्‍लाहान कि!”

३७ तबइ इसुले ठुलो सोर निकालिबर परान छाड्‍यो।

३८ रे मन्‍धिर भित्‍रको पर्दा टुपाबटहइ फेदसम्‍म दुइ भाग होइबर चिरियो।

३९ इसुले यसेरि परान त्‍याग्‍या धेकिबर उनरा अगाडि कल्‍लिया कप्‍तानले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि यिनु मान्‍स त परमेस्‍वरकाइ चेला रइछन्‌।”

४० ताँ टाडाबटहइ हेद्‍दारया केइ स्‍वाइनि मान्‍स लइ थिन्‌।

तिनुमध्‍ये मरियम मग्‍दलिनि रे नानो याकुब रे योसेफकि इजा मरियम रे सलोमि थिइन्‌।

४१ इसु गालिलमि हुन्‍याबेला तिनुले उनुलाइ पछ्‍याउन्‍थ्‍या,

रे उनरो सेवा टहल अरन्‍थ्‍या। इसुसित यरुसलेममि आयइ अउर लइ भउतइ स्‍वाइनि मान्‍स लइ ताँ थिइन्‌।

इसुका लासलाइ च्‍याहान राख्‍यो

(मत्‍ति २७:५७-६१; लुका २३:५०-५६; युहन्‍ना १९:३८-४२)

४२-४३ त्‍यो दिन तयारिको दिन भन्‍न्‍या बिस्राम दिनको अगाडिको दिनथ्‍यो। अरिमाथिया सहरका योसेफ तसइ दिन बसाइतिक साहाससित पिलातसका अगाडि गइबर इसुको लास माग्‍यो। योसेफ माहासभाका माननिया सदस्‍य थ्‍या। उनु परमेस्‍वरको राज्‍य पखिरइथ्‍या।

४४ इसु अगाडि मरिसक्‍या भन्‍न्‍या सुनिबर पिलातस अचम्‍म पड्‍या।

रे कप्‍तानलाइ आफना वाँ बोलाइबर उनु मर्‍या कि मरेइन भनिबर सोदपुछ अर्‍यो।

४५ उनु मरिसक्‍या भनिबर कप्‍तानबटहइ था पायापाछा पिलातसले इसुको मर्‍या लास योसेफलाइ लइजान्‍या अनुमति दियो।

४६ रे योसेफले मलमलका लत्‍ता किनिबर लेयो।

पइ इसुको लास क्रुसबटहइ निकाल्‍यो रे लत्‍ताले बेड्‍यो। तइपाछा चट्‍टानमि खोपिबर बनाया एक च्‍याहानमि राख्‍यो। पइ तिनुले च्‍याहानका मुखमि एक ठुलो ढुङो राख्‍यो।

४७ मरियम मग्‍दलिनि रे योसेफकि इजा मरियमले उनलाइ राख्‍या ठउँर हेरिरइथिइन्‌।

इसु मर्‍याबटहइ जिउना भया

(मत्‍ति २८:१-८; लुका २४:१-१२; युहन्‍ना २०:१-१०)

१६

बिस्राम दिन बित्‍या पाछा मरियम मग्‍दलिनि,

याकुबकि इजा मरियम रे सलोमिले बास आउन्‍या मलम इसुका लासमि घस्‍साइलाइ किन्‍यो।

२ हप्‍ताका पइल्‍ला दिनमि प्रभातइ घाम झुल्‍कन्‍याबेला तिनु इसुलाइ राखिया च्‍याहान गइन्‌।

३ पइ तिनुले आपसमि भुन्‍यो,

“च्‍याहानका मुखमिको ढुङो हामरि निउति को हटाइ देलो?”

४ तर ताँ पुगिबर च्‍याहानमि हेर्‍यो रे च्‍याहानका मुखमिको ढुङो हटाइसक्‍या धेक्‍यो।

त्‍यो ढुङो भउतइ ठुलो थ्‍यो।

५ रे च्‍याहानभित्‍र पसिबर तिनुले सुकिला टल्कन्‍या लत्‍ता लाया एक जनो ज्‍वान मान्‍सलाइ च्‍याहानका दाइनातिर बसिरया धेक्‍यो,

रे तिनु अचम्‍मइ पडिन्‌

६ तर उनुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“अचम्‍म जनमान,

तमु क्रुसमि टाङिया नासरतका इसुलाइ खोज्‍दाछउ।

उनु जिउना भइबर उठिसक्‍या छन्‌।

उनु याँ आथिन्‌।

उनुलाइ राख्‍या ठाउँ हेर।

७ जाय,

पत्‍रुस रे अउर सिस्‍यालाइ भुन कि उनु तमुभन्‍ना अगाडि गालिल जान्‍नाछन्।

उनुले तमुलाइ भुन्‍याअन्‍सार उनलाइ ताँ धेक्‍द्‍या छउ।”

८ तिनु निकल्‍बर च्‍याहानबटहइ दगुड्‍या,

क्‍यालाइकि डर रे अचम्‍मले तिनु कामिरइथिन्‌।

तबइलाइ कसइलाइ केइ भनेइन्‌, क्‍यालाइकि तिनु डरायइ थिइन्‌।

प्रभु इसु सिस्‍याका वाँ धेका पण्‍या

(मत्‍ति २८:९-१०; युहन्‍ना २०:११-१८)

९ [इसु आइतबारका दिन प्रभातइ मर्‍याबटहइ जिउना भयापाछा सप्‍पइभन्‍ना पइल्‍लि मरियम मग्‍दलिनिका वाँ धेकिया।

तिनुइ मरियमबटहइ इसुले सात भुत निकाल्‍या थ्‍यो।

१० मरियमले गइबर उनरा सिस्‍यालाइ यो खबर दिइन्‌।

तिनु बिलाप अरिबर रुन्‍नाथ्‍या।

११ रे जबइ इसु जिउना भइबर मरियमका वाँ धेकिया कुरा तिनुले सुन्‍यो,

तर तिनुले बिस्‍वास अरेइन्‌।

१२ तइपाछा दुइ सिस्‍या गाउँतिर जान्‍नारया बेला तिनरा वाँ अर्खाइ रुपमि धेकिया।

१३ तिनुले लइ आइबर यो कुरा अउर सिस्‍यालाइ सुनायो।

तर अज तिनु दुइ जनाले भुन्‍या कुरा लइ अउरले बिस्‍वास अरेइन्‌।

१४ तइपाछा एघारइ जना सिस्‍या खान्‍नारया बेला इसु तिनरा वा धेकिया।

आफना मन कठोर पाडिबर इसुलाइ मर्‍याबटहइ जिउना भया धेक्‍द्‍दया हुन्‍याका कुरा सुनिबर लइ तिनुले बिस्‍वास नअर्‍या कारणले इसुले तिनुलाइ हप्‍कायो।

१५ पइ उनुले तिनुलाइ भुन्‍यो,

“सारा सन्‍सारमि गइबर सप्‍पइ मान्‍सलाइ असल रइबार प्रचार अर।

१६ बिस्‍वास अद्‍या रे बप्‍तिस्‍मा लिन्‍याले उद्‍दार पाउन्‍या छन्‌,

रे बिस्‍वास नअद्‍या दोसि ठरिन्‍या छन्‌।

१७ बिस्‍वास अद्‍दायासित यिनु चिन्‍ह हुन्‍या छन्— मेरा नाउँमि तिनुले भुत धपाउन्‍या छन्,

नयाँ भासा बोल्‍या छन्,

१८ तिनुले स्‍याप समाउन्‍या छन् रे केइ बिसालु कुरा खाया लइ कसइ रितिले तिनरो हानि हुन्‍या आथिन्‌।

तिनुले बिमारि मान्‍समि आफना हात राख्‍द्‍या छन् रे तिनु निका हुन्‍या छन्।”

प्रभु इसु स्‍वर्ग उठाइया

१९ तइपाछा यसेरि तिनुसित बोलिसक्‍यापाछा प्रभु इसु स्‍वर्ग उठाइ लगिया,

रे परमेस्‍वरका दाइनातिर बस्‍या।

२० पइ तिनु सिस्‍या गइबर सप्‍पइ ठउँर प्रचार अर्‍यो।

प्रभु तिनुसित होइबर काम अद्‍दइ रया,

रे तिनुले प्रचार अर्‍या कुरालाइ अचम्‍मका काम अरिबर साँचो हो भनि धेकायो। आमेन।]

लुकाले लेख्‍या असल रइबार

किताबको परिचय

लुकाले लेख्‍या यो असल रइबारले इसुलाइ इसेरि धेकाइराइछन्। इसु इज्राएलि जातिका बिचमि आउन्‍या छन् भनिबर प्रतिग्‍या अरिया मुक्‍तिदाता रे सप्‍पइ जातिका मान्‍सलाइ बचाउन्‍या छन्। उन दुःखि रे गरिब मान्‍स जम्‍माइलाइ असल रइबार प्रचार अरुन भनिबर परमेस्‍वर पिताबटहइ सन्‍सारमि पठाया हुन्। यो असल रइबार सप्‍पइ किसिमका खाँचामि पड्‍या मान्‍सको वास्‍ता अरिबर लेखिया हो। यइ किताबका सुरुका भागमि इसु आया कुरा रे अज पछिल्‍ला भागमि उन स्‍वर्गमि उचालिबर गया कुरा बताइया छ। उन स्‍वर्ग गया पाछा ख्रिस्‍टियान बिस्‍वास बणिबर फिजिया घटना लुकाले प्रेरितनका कामका किताबमि लेखिराइछन्।

यिन कुरा यइ किताबमि मात्‍तरइ पाइनाहान्‌, जस्‍याकि स्‍वर्गदुतनले गाया स्‍तुतिगान, इसु जन्‍मिन्‍ज्‍या ग्‍वालान उनरा दर्सनमि आया, इसु बालख अवस्‍थामि मन्‍धिरमि गया, निको पडउसि, हराया चेलाको उखान। यइ किताबमि जोड दिया बिसय इसाछन् प्रार्थना, पबित्‍र आत्‍मा, इसुका सेवामि स्‍वानिनको जिम्‍मा, रे परमेस्‍वरबटहइ मान्‍सको पापको छिमादान।

बिसय सुचि

परिचय (१:१-४)

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना रे इसुको जनम रे बाल्‍यअबस्‍था (१:५—२:५२)

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको सेवाको काम (३:१-२०)

इसुको बप्‍तिस्‍मा रे परिछ्‍या (३:२१—४:१३)

गालिलमि इसुको सेवाको काम (४:१४—९:५०)

गालिल बटहइ यरुसलेमसम्‍म (९:५१—१९:२७)

यरुसलेममि अन्‍तिम हप्‍ता (१९:२८—२३:५६)

इसु मर्‍याबटहइ जिउना भइबर स्‍वर्गमि गया (२४:१-५३)

लुकाले लेख्‍या असल रइबार

भुमिका

१

माननिय थियोफिलस,

हामरा बिचमि घटिबर पुरा भया घटनाका बिसयमि लेख्‍द्‌या काम भउतले अर्‍या छन्।

२ यिन घटना सुरुबटहइ आफनाइ आँखाले धेकिबर प्रचार अद्‍यानले तिन बारेमि हामलाइ बतायाछन्।

३ मुइले सुरुबटहइ ध्‍यान दिबर सप्‍पइ कुराको खोजि अरिबर लेखिराइछु।

रे तमरि निउति क्रम मिलाइबर लेख्‍द मुलाइ निको लाग्‍यो।

४ क्‍यालाइकि तमलाइ बताया कुराको सत्‍यता तमलाइ थाँ हउ।

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको जनमको भबिस्‍यबाणि

५ यहुदिया छेत्‍रका राजा हेरोदका पालामि,

अबिया दलका जकरिया नाउँ भया एक जना पुजारि थ्‍या।

तिनरि स्‍वानि हारुन कुलकि थिन्।

तिनरो नाउँ एलिसिबा थ्‍यो।

६ तिन दुयेइ जना परमेस्‍वरका अगाडि धर्मि थ्‍या,

रे परमेस्‍वरका सप्‍पइ आग्‍या रे धार्मिक बिधान पालन अरिबर निर्दोस जिबन जिउन्‍थ्‍या।

७ रे तिनरो एकलइ सन्‍तान थेइन्,

क्‍यालाइकि एलिसिबा बाँझि थिन् रे तिनुन दुयेइ जनाको उमर ढल्‍किसक्‍या थ्‍यो।

८ एक दिन जकरिया आफना दलका पालामि परमप्रभुका मन्‍धिरमि पुजारिको काम अद्‌दाथ्‍या।

९ पुजारिका सेवाको निएम अन्‍सार चिट्‌टा हाल्‍यो परमेस्‍वरका मन्‍धिर भित्‌र जाइबर धुप बाल्‍या काम जकरियालाइ पण्‍यो।

१० परमेस्‍वरका मन्‍धिरमि धुप बाल्‍या बेलामि मान्‍सको ठुलो भिड बाइर प्रार्थना अद्‌दाथ्‍या।

११ तइबेला परमप्रभुको एक जनो स्‍वर्गदुत धुप बाल्‍या बेदिका दाइन्तिर कल्‍लिरया धेकियो।

१२ जकरिया तिनलाइ धेकिबर डराया रे अतासिया।

१३ रे स्‍वर्गदुतले तिनलाइ भुन्‍यो,

“जनडराइ जकरिया,

क्‍यालाइकि तेरो प्रार्थनाको सुणाइ होइरइ छ।

आब तेरि स्‍वानि एलिसिबाले तेरि निउति एक चेलो जनमाउनेइ छ।

रे तुइले तइको नाउँ युहन्‍ना राख्‍दु।

१४ तमुलाइ रमाहट रे आनन्‍न हुन्‍याछ, कद्‌बइ मान्‍स तनरा जन्‍ममि रमाउन्‍या छन्।

१५ क्‍यालाइकि तन परमप्रभुका अगाडि माहान हुन्‍याछन्।

तनले दाख मध्‍य रे अउर केइकोलइ मध्‍य कभइ खान्‍या आथिनन्।

रे आफ्‍नि इजाका गर्भबटहइ तन पबित्‍र आत्‍माले aभरिया हुन्‍या छन्।

१६ तनले इज्राएलका सन्‍तान कदिबइलाइ तिनरा परमप्रभु परमेस्‍वरतिर फर्काउन्‍या छन्।

१७ एलिया अगम्‍बक्‍ताकि जसेरि आत्‍मामि सक्‍ति रे बल पाइबर परमेस्‍वरकि निउति एक जाति तयार पाड्‌ड तन परमेस्‍वरका आगाडि जान्‍या छन्। तनले बाको मन चेलाचेलितिर फर्काउन्‍या छन् रे अटेणिनलाइ धर्मिनका बुद्‌दितिर फर्काउन्‍या छन्।”

१८ तबइ जकरियाले स्‍वर्गदुतलाइ भुन्‍यो,

“यो मुइले कसेरि जान्‍या?

मु बुडो भया रे मेरि स्‍वानिको लइ उमर ढल्‍किसक्‍या छ।”

१९ स्‍वर्गदुतले तनलाइ भुन्‍यो,

“मु परमेस्‍वरसित रन्‍या गब्रिएल स्‍वर्गदुत हुँ।

तुसित कुरा अद्‌दाइ रे यो खुसिको समाचार सुणाउनाइलाइ उनले मुलाइ पठाया हो।

२० तेरो चेलो नजन्‍मिनज्‍यासम्‍म तु नबोल्‍या हुन्‍याछइ,

क्‍यालाइकि तुइले मेरा बचनमि बिस्‍वास अरिनि,

जो बचन आफना समयमि पुरा हुन्‍या छ।”

२१ मान्‍सन जकरियालाइ बाइर ढुकिरइथ्‍या।

रे मन्‍धिरमि ढिला अर्‍या हुनाले तिनुन अचम्‍ममि पडिरइथ्‍या।

२२ जकरिया बाइर निकलन्‍ज्‍या उनले तिनुनसित बोल्‍ल सकेन्‌।

तिनले मन्‍धिरमि दर्सन धेक्‍यारइछ भन्‍या तिनुनले बुझ्‍यो।

क्‍यालाइकि जकरिया उनुनलाइ इसारा अद्‌द लाग्‍या रे तन नबोल्‍या भइरया।

२३ जकरियाले मन्‍धिरमि सेवा अद्‌या पालो सकिबर तन आफना घर गया।

२४ तइपाछा तनरि स्‍वानि एलिसिबा बाच्‍चा पाउनेइ भइन्‌ रे पाँच मइनासम्‍म घरइमि लुकिबर बसिन्‌ रे यसो भुन्‍यो,

२५ “परमेस्‍वरले मुमि दया अरिबर मुलाइ मान्‍सनले अद्‌या हेलाबटहइ बचाया छन्।”

इसुका जनमको भबिस्‍यबाणि

२६ रे एलिसिबा बच्‍चा पाउन्‍या भयाकि छइ मइना हुन्‍ज्‍या परमेस्‍वरले गब्रिएल स्‍वर्गदुतलाइ गालिल जिल्‍लाको नासरत भन्‍या सहरमि पठायो।

२७ तिन एक मरियम नाउँ भएकि कन्‍या केटिका वाँ गया।

तनरो माग्‍नि दाउदका घरानाको योसेफ भन्‍या एक जनो मान्‍ससित भयाथ्‍यो।

२८ स्‍वर्गदुतले तनरा वाँ जाइबर भुन्‍यो,

“हे क्रिपा पात्‌र तमलाइ अभिबादन!

परमप्रभु तमसंग छन्।”

२९ रे तन तइ कुराले भउत चिन्‍तामि पडिन्,

रे यो कसो किसिमको अभिबादन हो भनिबर मनमि सोच्‍च लागिन्।

३० स्‍वर्गदुतले तनलाइ भुन्‍यो,

“जनडरा, मरियम क्‍यालाइकि तमले परमेस्‍वरबटहइ क्रिपा पाइराइछउ।

३१ आब हेर तमले गर्भधारण अद्‌देइछउ,

रे एक चेलो जन्‍माउनेइ छउ,

रे तमले उनरो नाउँ इसु राख्‍देइछउ।

३२ उन माहान हुन्‍याछन्,

रे उनलाइ माहान परमेस्‍वरको चेलो भणिन्‍या छ, परमप्रभु परमेस्‍वरले उनलाइ उनराइ पुर्खा दाउद राजाकि जसेरि राज्‍य अद्‍या बनाउन्‍या छन्।

३३ रे उनले याकुबका बंसमि सधइखिलाइ राज्‍य अद्‌या छन्।

उनरो राज्‍यको अन्‍त्‍य हुन्‍या आथिन्‌।”

३४ मरियमले स्‍वर्गदुतलाइ भुन्‍यो,

“यो कसेरि हुन सकन्‍छ,

क्‍यालाइकि मु एक कन्‍याइ हुँ।”

३५ स्‍वर्गदुतले तिनलाइ भुन्‍यो,

“पबित्‍र आत्‍मा तममि आउन्‍या छन्।

रे माहान परमेस्‍वरको सक्‍तिको छाया तममि पड्‍या छ।

तबइखिलाइ जो जनमिन्‍या छन्, उन पबित्‍र हुन्‍या छन् रे परमेस्‍वरका चेला भनिन्‍या छन्।

३६ सुण तमरि नातेदार एलिसिबा लइ तनरा बुडेसकालमि बच्‍चा पाउनेइ होइरइछन्।

जो बाँझि थिन्‌, रे अइल तनरा पेटइनि छइ मइनाको बच्‍चा छ।

३७ क्‍यालाइकि परमेस्‍वरकि निउति केइ कुराको लइ असम्‍भव आथिन्‌।”

३८ तबइ मरियमले भुन्‍यो,

“हेर मु परमप्रभुकि दासि हुँ।

मुलाइ तमरो बचन अन्‍सार हउ।”

तबइ स्‍वर्गदुत तिनबटहइ बिदा भया।

मरियम रे एलिसिबाको भेट

३९ केइ दिनपाछा मरियम अतासिबर यहुदिया छेत्‍रमि पड्‍डया एक पाहाडि गाउँमि गइन्।

४० रे तनले जकरियाका घरमि गइबर एलिसिबालाइ ढोग अर्‍यो।

४१ जबइ एलिसिबाले मरियमको ढोग सुण्‍यो,

तबइ तनरा गर्भमि भया बालख उफण्‍यो। एलिसिबा पबित्‍र आत्‍माले भरिपुर भइन्।

४२ रे एलिसिबाले ठुला स्‍वरले भुन्‍यो,

“स्‍वानिनमि तु धन्‍यकि हइ,

रे तेरा गर्भको फल धन्‍यको हो।

४३ मु मि कस्‍या यसो क्रिपा भयो कि मेरा प्रभुकि इजा मेरा वाँ आइन्?

४४ हेर तेरो ढोग मेरा कानमि पडन्‍ज्‍याइ मेरा गर्भमि भया बालख आनन्‍नले उफण्‍यो।

४५ परमप्रभुले भन्‍या कुरा पुरा हुन्‍छ भनि बिस्‍वास अद्‌देइ तु धन्‍यकि हइ।”

मरियमले परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌दाइ गाया गित

४६ रे मरियमले इसेरि गित गायो,

“मु मेरा मनबटहइ परमप्रभुको प्रसम्‍सा अद्‌दउ।

४७ रे मेरो आत्‍मा मेरा मुक्‍तिदाता परमेस्‍वरमि रमाउछ।

४८ क्‍यालाइकि उनले मु जसि दिन दुःखि सेवकमि दया अर्‍यो!

हेर, आब यइपाछा सप्‍पइ पुस्‍ताका मान्‍सले मुलाइ धन्‍यकि भन्‍याछन्।

४९ क्‍यालाइकि परमेस्‍वर जो सक्‍तिसालि छन्,

उनले मेरि निउति माहान काम अरिराइछन्।

उनरो नाउँ पबित्‍र छ।

५० उनरो डर मान्‍यामि उनरो दया।

पुस्‍ताबटहइ पुस्‍तासम्‍म रन्‍या छ।

५१ उनले आफनो सक्‍ति धेकाइराइछन्।

उनले मनभित्‌रका सोचाइमि घमण्‍ड अद्‌यालाइ छरबट्‌ पाणिदियाछन्।

५२ उनले सक्‍तिसालि राजानलाइ तिनरा सिंहासनबटहइ हटाइदिन्‍या छन्।

रे दिन दुःखिनलाइ उचाल्‍या छन्।

५३ भोकायालाइ उनले निका चिजले भरिपुर पाण्‍याछन्।

रे धनिनलाइ उनले रिताइ हात पठायाछन्।

५४ उनले आफ्‍नो दया अर्‍या याद अरिबर आफना सेवक इज्राएललाइ साहेता दिराइछन्।

५५ रे हामरा पुर्खानलाइ भन्‍या जसेरि!

अब्राहाम रे उनरो आउन्‍या सन्‍तानलाइ सधइखिलाइ दया धेकाया छन्।”

५६ मरियम एलिसिबासित लगभग तिन मइना बसिबर आफना घर गइन्।

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको जनम

५७ आब एलिसिबाको बच्‍चा पाउन्‍या बेला भयो,

रे तिनले एक चेलो जन्‍मायो।

५८ परमप्रभुले तिनमि उनरो ठुलो दया अर्‍याछन्, भन्‍या सुनिबर एलिसिबाका पडउसि रे नातेदार लइ तनसित रमाया।

५९ आठउँ दिनमि तिनरा रिति अन्‍सार बालखको खतना अद्‌द तनुन आया रे बालखको नाउँ तइका बा को नाउँ जसोइ जकरिया राख्‍दाथ्‍या।

६० रे बालखकि इजाले भुन्‍यो,

“हइन् तइको नाउँ युहन्‍ना राख्‍दुपणन्‍छ।”

६१ तिनुनले एलिसिबालाइ भुन्‍यो,

“तमरा नातेदारमि यसो नाउँ भया कोइ आथिन्।”

६२ तबइ तिनुनले तइका बालाइ इसारा अरिबर सोध्‍यो,

“तम यइको नाउँ कि राख्‍द चाहान्‍छउ?”

६३ जकरियाले लेख्‍दाइलाइ एक सिलट मागिबर,

“तइको नाउँ युहन्‍ना हो” भनिबर लेख्‍दियो। ताँ भया जति सप्‍पइ अचम्‍ममि पड्‍या।

६४ तन्‍ज्‍याइ जकरिया बोल्‍ल लाग्‍या रे तइपाछा उन परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌दलाग्‍या।

६५ यो धेकिबर तनरा जम्‍माइ पडउसि अचम्‍ममि पड्‍या रे डरया।

यहुदिया छेत्‍रका जम्‍माइ पाहाडतिर यो कुरडि फिजियो।

६६ इन कुरा सुन्‍या सप्‍पइले यो बालख पाछा कसो हुन्‍या हो भनि आफना मनइनि राख्‍यो क्‍यालाइकि परमेस्‍वरको सक्‍ति तइ बालखमि थ्‍यो।

जकरियाले परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌द गाया गित

६७ युहन्‍नाका बा जकरिया पबित्‍र आत्‍माले भरिबर अगमबाणि बोल्‍ल लाग्‍या,

६८ “इज्राएलिनका परमप्रभु परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा हउ।

क्‍यालाइकि उन आयाछन्,

रे आफना मान्‍सनलाइ उद्‍दार दिइराइछन्।

६९ उनले हामरि निउति आफना सेवक दाउद राजाका बङसमि।

एक जनो सक्‍तिसालि मुक्‍तिदाता खडा अरिराइछन्।

७०-७१ उनले हाम्‍लाइ हामरा सत्‌तुरका हातबटहइ रे फुचेरो अद्‌या सप्‍पइका हातबटहइ छुटकारा दिन्‍याछन् भन्‍या कुरा उनले पइलिबटहइ आफना पबित्‍र अगमबक्‍ताका मुखबटहइ बोल्‍या थ्‍या।

७२ इसेरि उनले हामरा पुर्खानलाइ प्रतिग्‍या अर्‍या जसेरि दया धेकाया छन्,

रे आफनो पबित्‍र करार सम्‍जिया छन्।

७३ जो गम्‍भिर प्रतिग्‍या उनले हामरा पुर्खा अब्राहामसित अर्‍यो।

७४ तबइ सत्‌तुरका हातबटहइ हाम्‍ले छुट्‌कारा पाउ रे जनडराउ।

७५ हामरा जिबनभरि पबित्‍र रे धर्मि जिबन जिबर परमेस्‍वरको सेवा अद्‌द सकु।

७६ हे मेरो बालख,

तु माहान परमेस्‍वरका अगमबक्‍ता भनिन्‍या छइ।

क्‍यालाइकि तु प्रभुको बाटो तयार पाड्‌ड उनरा अगाडि अगाडि जान्‍याछइ।

७७ पापबटहइ छिमा पाइबर मुक्‍ति पाउन्‍याछउ भन्‍या कुरा तुइले प्रभुका मान्‍सनलाइ सिकाउन्‍या छइ।

७८ क्‍यालाइकि हामरा परमेस्‍वरका कोमल दयाका कारणले स्‍वर्गबटहइ ब्‍याहानको उजालोb हाममि पड्‍या छ।

७९ रे अन्‍यारामि बस्‍या रे आफ्‍नो काल खोज्‍जारयालाइ उजालो दिन्‍याछन्।

तइ उजायालाले हाम्‍लाइ सान्‍तिका बाटामि डोर्‍याउन्‍या छ।”

८० रे बालख युहन्‍ना बड्‌डाइ,

आत्‍मामि बलिया हुनाइ गया, रे इज्राएलिनका बिचमि राज्‍यकि असल रइबार प्रचार नअरन्‍ज्‍यासम्‍म तिन खुल्‍ला रुपमि धेकिएनन्। तिन उजाड ठउँरतिर बस्‍या।

a 

१:१५ पबित्‍र आत्‍माले भरिबर भन्‍या कुरा पबित्‍र आत्‍माको अगुवाइ अन्‍सार परमेस्‍वरको इछ्‍यामि चल्‍लु हो।

b 

१:७८ ब्‍याहानको उजालो स्‍वर्गबटहइ आउन्‍या ख्रिस्‍टलाइ जनाया छ।

इसुको जनम

(मत्‍ति १:१८-२५)

२

तइबेला रोमका माहाराजा अगसटसलेa तनरा राज्‍यका सप्‍पइ मान्‍सनका नाउँ लेखाइबर गणना अर्नु पण्‍यो भनि हुकुम अर्‍योb।

२ तइ राज्‍यका मान्‍सन गन्‍या कुरडि पल्‍लिबार भइ तइबेला कुरेनियस नाउँ भया सिरियाका ठुला हाकिम थ्‍या।

३ तइ हुकुम अन्‍सार सप्‍पइ मान्‍स आफना आफना पुर्खाका ठउँर नाउँ लेखाउनाइलाइ गया।

४ तइबेला योसेफ गालिलका नासरत भन्‍या सहरमि बसन्‍थ्‍या,

उनरा पुर्खा दाउदको सहर बेथलेहेम थ्‍यो। क्‍यालाइकि उन दाउदका कुलका सन्‍तान थ्‍या, तबइखिलाइ तिन नाउँ लेखाउनाकि बेथलेहेममि गया।

५ योसेफसित मरियमको ब्‍या हुन्‍या कुरडि पक्‍कि थिइ तबइलाइ तनले मरियमलाइ आफुसित लइया,

तइबेला मरियमको बच्‍चा पाउन्‍या बेला थ्‍यो।

६ तिनुन बेथलेहेममि हुनज्‍या मरियमको बच्‍चा पाउन्‍या बेला आयो।

७ तिनले आफ्‍नो जेठो चेलो जन्‍मायो रे उनलाइ टालाले बेणिबर गोठका डुणमि सियालिदियो क्‍यालाइकि तिनले धर्मसालामि ठउँर पाएन्।

ग्‍वाला रे स्‍वर्गदुत

८ बेथलेहेम सहरका नजिकइ चउणमि ग्‍वाला भेडाको हेरबिचार अद्‌दाकि रात ताँइ काटाथ्‍या।

९ परमप्रभुका स्‍वर्गदुत तनरा वाँ धेकिया परमप्रभुको उजालो तिनरा चारइतिर चम्‍कियो,

त्‍यो धेकिबर ग्‍वाला डरले काम्‍द लाग्‍या।

१० स्‍वर्गदुतले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जनडरा!

सुण,

क्‍यालाइकि मु सप्‍पइ मान्‍सनलाइ बडो आनन्‍न दिन्‍या असल रइबार लेइबर तमरा वाँ आइरइछु।

११ आज दाउदका सहरमि तमरि निउति एक जनो मुक्‍तिदाताको जनम होइरइछ, जो ख्रिस्‍ट प्रभु हुन्‌।

१२ तमले बालखलाइ टालामि बेणिबर गोठका डुणमि स्‍याइ राख्‍या धेग्‍द्‌याछउ इस्‍या तमुले उनलाइ पछेन्‍या छउ।”

१३ तनज्‍या ताँ अउरलइ स्‍वर्गदुत धेकिया, परमेस्‍वरको बडाइc अद्‌दाइ गित गाउन लाग्‍या।

१४ “स्‍वर्गमि बस्‍या परमेस्‍वरको जयजयकार होइरउ।

रे धर्तिमि जइ मान्‍सनसित उन खुसि छन्, तिनुनलाइ सान्‍ति होइरउ।”

१५ स्‍वर्गदुत बिदा भयापइतर ग्‍वालानले भुन्‍यो कि,

“परमप्रभुले हामलाइ भन्‍याअन्‍सार बेथलेहेममि लउ हिट हेद्‌दाइ जानाउ।”

१६ रे तिनुन अतासिबर बेथलेहेम गया।

ताँ तिनुनले मरियम, योसेफ रे डुणमि सियाइ राख्‍या बालखलाइ धेक्‍यो।

१७ यो धेकिबर ग्‍वालानले बालखका बारेमि स्‍वर्गदुतले भणेइ कुरडि सप्‍पइलाइ सुनाइदियो।

१८ तन कुरडि सुन्‍या मान्‍स जति सप्‍पइ अचम्‍ममि पण्‍या।

१९ मरियमले यिन जम्‍माइ कुरडि बिचार अरिबर आफना मनइनि राख्‍यो।

२० ग्‍वालानले स्‍वर्गदुतले भणेइ कुरडि सुन्‍न, धेग्‍द् पाया हुनाले परमेस्‍वरको महिमा रे प्रसम्‍सा अद्‌दाअदाइ फर्किया।

बालखको नाउँ इसु राख्‍यो

२१ बालख जनमिया आठउ दिनमि इज्राएलिका निएम अन्‍सार खतना अरन्‍ज्‍या उनरो नाउँ इसु राखियो,

जो नाउँ उनरा इजाका गर्बमि हुनाहइ पइलि स्‍वर्गदुतले राख्‍या भन्‍याथ्‍यो।

मन्‍धिरमि इसुलाइ अर्पण अर्‍यो

२२ ब्‍यबस्‍था अन्‍सार तनरो चोख्‍याउन्‍या बेला पुरा भयो,

उनरा बा इजाले उनलाइ यरुसलेमका मन्‍धिरमि परमप्रभुका अगाडि अर्पण अद्‌दाइलाइ लेया।d

२३ क्‍यालाइकि परमप्रभुका निएममि लेखिया छ,

“पइलो जनम्‍या जेठो चेलो परमप्रभुकि निउति अर्पण अरिन्‍या छ।”

२४ परमप्रभुका ब्‍यबस्‍था अन्‍सार ढुकुर या, परेवा एक जोडा लेइबर बलि चणाउन्थ्‍या।

२५ तइबेला सिमियोन यरुसलेममि बसन्‍थ्‍या।

तन धर्मि मान्‍स थ्‍या,

रे परमेस्‍वरको भक्‍ति अरन्‍थ्‍या,

तन इज्राएलिलाइ बचाउन्‍या मान्‍सको बाटो हेर्‌रइथ्‍या पबित्‍र आत्‍मा तनसित थ्‍या।

२६ “परमप्रभुले पठाया मुक्‍तिदिन्‍या ख्रिस्‍टलाइ नधेकि मद्‍या आथिन्” भनिबर पबित्‍र आत्‍माले अगाडि बटहइ सिमियोनलाइ जणायो थ्‍यो।

२७ पबित्‍र आत्‍माबटहइ था पाइबर सिमियोन मन्‍धिरमि गया,

ततिबेला परमेस्‍वरको ब्‍यबस्‍था पुरा अद्‌दाइलाइ मरियम रे योसेफले इसुलाइ लेइबर मन्‍धिरमि आया।

२८ सिमियोनले इसुलाइ आफना काखिमि समाइबर परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‍दाइ भुन्‍यो।

सिमियोनको प्रसम्‍सा

२९ “परमेस्‍वरले आफना प्रतिग्‍या पुरा अद्‌दाहान्।

आब मु सान्‍तिले मद् पाउ।

३० क्‍यालाइकि तमले पठाया मुक्‍ति दिन्‍यालाइ मुइले आफनाइ आँखाले धेक्‍द्‌ पाया।

३१ जो तमले सप्‍पइ मान्‍सका अगाडि तयार पाण्‍या छउ।

३२ उन अउरजातिनका मान्‍सलाइ बाटो धेकाउन्‍या उजालो हुन्।

तमरा जाति इज्राएलिकि निउति महिमा हुन।”

३३ बालखका बारेमि सिमियोनले भुन्‍या कुरडि इसुका इजा बाले सुनिबर अचम्‍ममि पण्‍या।

३४ सिमियोनले तनलाइ आर्सिबाद दिबर बालखइ इजा मरियमलाइ भुन्‍यो,

“सुन इज्राएलमि मुक्‍तिदिन्‍या रे नास अद्‌या भनिबर परमेस्‍वरले तमरा बालखलाइ छान्‍याछन्,

परमेस्‍वरले धेकाया चिन्‍ह हुन्‌।

कतिबइले निको नमाणिबर आफना ह्रिदयका बिचार धेकाउन्‍या छन्।

३५ तमरा ह्रिदयमि तिखा तरबारले घोच्‍याजस्‍यो भउत पिडा हुन्‍याछ।”

३६ मन्‍धिरमि हन्‍ना बुडि जो अगमबादिनि थिन्,

तिन आसेरका कुलकि फनुएलकि चेलि थिन्,

तिन ब्‍या भया सात बर्समि बिधुवा भएइथिन्।

३७ तिन चउरासि बर्सकि थिन् रे तिन मन्‍धिर छाणन्थिनन्,

उबास, प्रार्थना रे आराधना दिनरात अरन्‍थिन् परमेस्‍वरलाइ माणन्‍थिन्।

३८ उनले मरियम रे योसेफका नजिक आइबर परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद दिइबर यरुसलेमलाइ छुटाउन्‍याको बाटो हेद्‌यानलाइ इसुका बारेमि बताइन्।

३९ परमप्रभुको ब्‍यबस्‍था अन्‍सार अद्‌या जति सप्‍पइ निएम अरिसकिबर योसेफ रे मरियमले इसुलाइ लेइबर आफना सहर नासरत फर्किया।

४० इसु तागतमि,

बुदिमि ग्‍यानमि भरिनाइ गया परमेस्‍वरको अनुग्रह उनमि थ्‍यो।

इसु मन्‍धिरमि

४१ इसुका इजा बा एक बर्समि हुन्‍या निस्‍तार चाड मान्‍नाइलाइ यरुसलेममि जान्‍थ्‍या।

४२ इसु बार बर्सका हुनज्‍या उनरा इजा बाले आफना रिति अन्‍सार उनलाइ लइजाइबर चाड मान्‍न गया।g

४३ चाड माणिसक्‍या पाछा,

तिन आफना घर फर्किया।

इसु यरुसलेममि बस्‍या, त्‍यो कुरा इसुका इजा बालाइ था थेइन्।

४४ इसु आफना सङिसित आउन्‍नाछन्,

भनिबर तन दिनभरिकाइ बाटामि हिट्‍या। बसाइतिकलइ उनलाइ नपायाहुनाले तिनुनले आफन्‍तका वाँ रे चिन्‍याजान्‍या वाँ इसुलाइ खोज्‍ज लाग्‍या।

४५ तनले इसुलाइ नपायाहुनाले खोज्‍जाइलाइ यरुसलेम फर्किबर गया।

४६ खोज्‍जा खोज्‍जाइ तेसरा दिनमि तिनुनले इसुलाइ मन्‍धिरमि भेट्‌यो,

इसु धर्म-गुरुhनसित बसिरइथ्‍या रे उनरा कुरा सुनिबर प्रस्‍न सोधाथ्‍या।

४७ उनरो ग्‍यान, समझ रे भन्‍या कुरडि सुनिबर सप्‍पइ अचम्‍ममि पण्‍या।

४८ इसेरि आफ्‍नो चेलो ताँ धेकिबर उनरा बा इजा अचम्‍ममि पण्‍या,

“मरियमले भुन्‍यो ए चेलो तुइले यसो क्‍यारि?

हेर,

तेरा बा लइ मुलइ अतासिबर तु लाइ खोज्‍जाथ्‍या।”

४९ इसुले भुन्‍यो “तमले मुलाइ क्‍याकि खोज्‍या?

मु आफना परमेस्‍वर पिताका घरमि हुनपणन्‍छ।

भन्‍या कुरडि कि तमलाइ थाँ थेइन?”

५० इसुले भुन्‍या कुरडि मरियम रे योसेफले बुझेन्।

५१ तइपाछा इसु आफना इजा बा सित नासरत फर्किया,

उनरो भण्‍या मानिबर बस्‍या।

इन जम्‍माइ कुरडि मरियमले आफना मनइनि राख्‍यो।

५२ इसु परमेस्‍वर रे मान्‍सका अनुग्रह पाइबर सरिलमि,

समझमि बड्‌डाइ गया।

a 

२:१ अगसटस स्रोत भासामि कइसर अगसटस लेखिया छ

b 

2:1 रोमि माहाराजालाइ प्रतेक मान्‍सनले कर बुझाउन भनिबर त्‍यो अरिया थ्‍यो।

c 

२:१३ परमेस्‍वरको बडाइ परमेस्‍वरलाइ उचाल्‍लु।

d 

2:22 रे यहुदि स्‍वानिनमध्‍ये कसइले बालख जन्‍माउन्‍थिन भन्‍या, तिन चालिस दिन पाछा मात्‍तरइ मन्‍धिरमि जान पाउन्‍थिन् रे तइपाछा मोसाका ब्‍यबस्‍था अन्‍सार बलिदान चढाउन जानपाउन्‍थिन्‌।

g 

2:42 यहुदिनकि निउति जबइ बालख बार बर्सको हुन्‍थ्‍यो, तबइ उ बालख रन्‍थेन्‌। उ जिन्‍मेबारि बोक्‍या मान्‍समि गणिन्‍यो।

h 

२:४६ धर्म-गुरु ब्‍यबस्‍था सिकाउन्‍या।

बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाको प्रचार

(मत्‍ति ३:१-१२; मर्कुस १:१-८; युहन्‍ना १:१९-२८)

३

रोमका माहाराजा तिबेरियसले राज्‍य अर्‍या पन्‍नर बर्स होइरइथ्‍या,

तइबेला पन्‍तियस पिलातस यहुदिया ठउँरका रोमि ठुला हाकिम थ्‍या,

हेरोद गालिल ठउँरमि राज्‍य अरनथ्‍या तनरा भाइ फिलिपले इतुरिया रे ताराखोनितिस ठउँरमि राज्‍य अरनथ्‍या,

अबिलेने ठउँरमि लुसानियास भन्‍या मान्‍स राज्‍य अरनथ्‍या।

२ तसइबेला ठुला पुजारि हन्‍नास रे कयाफा थ्‍या।

रे उजाड ठउँरमि परमेस्‍वरको बचन जकरियाको चेलो युहन्‍नालाइ प्रचार अर भणि आदेस दियो।

३ युहन्‍नाले यर्दन नदिका चारइतिरका ठउँरमि गइबर इसेरि प्रचार अर्‍योकि “छिमा पाउनाइलाइ आफना पापबटहइ फर्किय रे येइ कुराको प्रमाण दिनाइलाइ बप्‍तिस्‍मा लिय परमेस्‍वरले तमरा पाप छिमा अद्‍दयाछन्।”

४ यसइया अगमबक्‍ताका किताबमि लेखिया अन्‍सार भयो।

सुण,

“उजाड ठउँरमि एक जनो ठुलो स्‍वर निकालिबर यसो भुन्‍ना छ।

प्रभु आउन्‍या बाटो बना।

उन जान्‍या बाटो सिदा बना!

५ खोल्‍साखोल्‍सि पुर।

तिखा डाँणा पाजुला बना।

बाङो टेणो बाटो सोजो बना।

असजि बाटो सजि बना।

६ रे सप्‍पइ मान्‍सले परमेस्‍वरको मुक्‍ति धेक्‍द्‌याछन्।”

७ मान्‍सको भिड युहन्‍नाका वाँ बप्‍तिस्‍मा लिनाकि आया रे तिनुनखि युहन्‍नाले भुन्‍यो “ए बिखले भरिया स्‍यापका चेलाचेलि हो!

परमेस्‍वरको न्‍यायबटहइ उमकिउला भन्‍या चेतावनि कइले तमलाइ दियो।

८ तम साँच्‍चि आफना पापबटहइ फर्किया,

अन्‍सार चल्‍या अर,

हामरा पुर्खा अब्राहामकाb चेलाचेलि हुँ, भन्‍नाले तम बच्‍याछु भुन्‍या जनमाणउ मु तमलाइ भुन्‍नउकि परमेस्‍वरले अब्राहामकि निउति ढुङा बटहइलइ चेलाचेलि जनमाउन् सक्‍दाहान्‌।

९ रुखका ठेकनि बनचरो पणिसक्‍या छ,

निको फल फल्‍ल नदिन्‍या सप्‍पइ रुखलाइ ढालिबर आगामि हालिन्‍या छ।”

१० मान्‍सनले युहन्‍नालाइ सोध्‍यो कि,

“तसो भयाले हामले कि अद्‌पड्‍या हो।”

११ तनले उनुनलाइ जवाफ दियो,

“दुइ लत्‍ता हुन्‍याले एक नहुन्‍यालाइ दिय,

तसेरि खान्‍या कुरालइ नहुन्‍यालाइ दिय।”

१२ कर उठाउन्‍यालइ बप्‍तिस्‍मा लिनाकि आया रे युहन्‍नालाइ सोध्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

हामले कि अद्‌दु पड्‍या हो?”

१३ उनले तिनलाइ भुन्‍यो,

“सरकारले भुन्‍याहइ बर्ता जनलिय।”

१४ सिपाइन आइबर सोध्‍यो,

“हामले कि अद्‌पड्‍या हो?”

युहन्‍नाले तिनलाइ भुन्‍यो,

“जबरजस्‍ति अरिबर झुटा दोसलाइबर रुप्‍या जनलिया रे आफना कमाइमि खुसि हो।”

१५ मान्‍सन मुक्‍तिदिन्‍या राजा ख्रिस्‍टका आसामि थ्‍या,

तिनुनले आफ‍ना मनइनि युहन्‍नाइ ख्रिस्‍ट हुन् कि?

भनिबर बिचार अद्‌दाथ्‍या।

१६ तइपाछा युहन्‍नाले सप्‍पइखि भुन्‍यो,

“मु त तमलाइ पानिले बप्‍तिस्‍मा दिनउ रे मु हइ ठुला एक जना आउन्‍नाछन्,

मु त उनरा जुताका ताना फुकाउन्‍या लायकको लइ आथिन् उनले तमलाइ पबित्‍र आत्‍मा रे आगाले बप्‍तिस्‍मा दिन्‍याछन्।

हेर उनले हातमि नाज निफन्‍या सुप्‍पो लिसक्‍याछन्।

१७ लिफणिबर नाज उनले भकारिमि राख्‍द्‌या हुन्‌,

रे भुसलाइ कभइ ननिम्‍द्‌या आगामि जलाइदिन्‍याछन्।”

१८ इसाइ अउर भोउत अर्ति दिइबर युहन्‍नाले मान्‍सनलाइ असल रइबार सुनायो।

१९ राजा हेरोदले आफना भाइकि स्‍वानि, हेरोदियालाइ राख्‍याहुनाले युहन्‍नाले उनलाइ हकारिबर उनरा अउर भउत पापलइ धेखाइदियो।

२० तसो भयाहुनाले हेरोदले युहन्‍नालाइ झेलमि हाल्‍बर कद्‌बइ खराब काममि अर्खो एक खराब काम थप्‍यो।

इसुको बप्‍तिस्‍मा

(मत्‍ति ३:१३-१७; मर्कुस १:९-११; युहन्‍ना १:३२-३४)

२१ सप्‍पइ मान्‍सले बप्‍तिस्‍मा लिन्‍याबेला इसुलेलइ बप्‍तिस्‍मा लियो रे उनले प्रार्थना अरन्‍ज्‍या स्‍वर्ग उघण्‍यो।

२२ रे पबित्‍र आत्‍मा एक ढुकुरका रुपमि उनरा वाँ आयो,

रे स्‍वर्गबटहइ एक यसो आबाज आयो,

“तम मेरा प्‍यारा चेला हउ,

तम सङ मु भउत खुसि छु।”

इसुको बंसवालि

(मत्‍ति १:१-१७)

२३ इसुले आफ्‍नो काम सुरु अरन्‍ज्‍या उन लगभग तिस बर्सका थ्‍या,

मान्‍सनले योसेफलाइ उनरा बा हुनभनिबर माणन्‍थ्‍या योसेफ एलिको चेलो थ्‍या,

२४ एलि मत्‌तातको चेलो मत्‌तात लेविको चेलो,

लेवि मल्‍किको चेलो,

मल्‍कि यान्‍नाको चेलो,

यान्‍ना योसेफको चेलो,

२५ योसेफ मत्‌ताथियासको चेलो,

मत्‌ताथियास आमोसको चेलो,

आमोस नहुमको चेलो,

नहुम इसलिको चेलो,

इसलि नग्‍गइको चेलो,

२६ नग्‍गइ माथको चेलो,

माथ मत्‌ताथियासको चेलो,

मत्‌ताथियास सेमइनको चेलो,

सेमइन योसेखको चेलो,

योसेख योदाको चेलो,

२७  योदा योआननको चेलो,

योआनन रेसाको चेलो,

रेसा यरुबाबेलको चेलो,

यरुबाबल सालतिएलको चेलो,

सालतिएल नेरिको चेलो,

२८ नेरि मल्‍किको चेलो,

मल्‍कि अद्‍दिको चेलो,

अद्‍दि कोसामको चेलो,

कोसाम एलमादमको चेलो,

एलमादम एरको चेलो,

२९ एर यहोसुको चेलो,

यहोसु एलिएजारको चेलो,

एलिएजार योरिमको चेलो,

योरिम मत्‌तातको चेलो,

मत्‌तात लेबिको चेलो,

३० लेवि सिमियोनको चेलो,

सिमियोन यहुदाको चेलो,

यहुदा योसेफको चेलो,

योसेफ योनानको चेलो,

योनान एल्‍याकिमको चेलो,

३१  एल्‍याकिम मलेआको चेलो,

मलेआ मिन्‍नाको चेलो,

मिन्‍ना मताथाको चेलो,

मताथा नातानको चेलो,

नातान दाउदको चेलो,

३२  दाउद इसइको चेलो,

इसइ ओबेदको चेलो,

ओबेद बोअजको चेलो,

बोअज सल्‍मोनको चेलो,

सल्‍मोन नहसोनको चेलो,

३३  नहसोन अम्‍मिनादाबको चेलो,

अम्‍मिनादाब आरामको चेलो,

आराम हेरसोनको चेलो,

हेरसोन फारेसको चेलो,

फारेस यहुदाको चेलो,

३४  यहुदा याकुबको चेलो,

याकुब इसहाको चेलो,

इसहाक अब्राहामको चेलो,

अब्राहाम तेरहको चेलो तेरह नाहोरको चेलो,

३५ नाहोर सरुगको चेलो,

सरुग रउको चेलो,

रउ पेलेगको चेलो,

पेलेग एबेरको चेलो,

एबेर सेलहको चेलो,

३६  सेलह केनानको चेलो,

केनान अर्पछदको चेलो,

अर्पछद सेमको चेलो,

सेम नोआको चेलो,

नोआ लेमेखको चेलो,

३७ लेमेख मतुसेलहको चेलो,

मतुसेलह हनोकको चेलो,

हनोक एरेदको चेलो,

एरेद महलालेलको चेलो,

महलालेल केनानको चेलो,

३८  केनान एनोसको चेलो,

एनोस सेतको चेलो,

सेत आदमको चेलो,

आदम परमेस्‍वरको चेलो।

b 

३:८ अब्राहामका जइ बटहइ परमेस्‍वरले मान्‍सनलाइ आसिस दियो।

सइतानले इसुलाइ पापमि हाल्‍ल खोज्‍यो

(मत्‍ति ४:१-११; मर्कुस १:१-१२, १३)

४

इसु पबित्‍र आत्‍माaले भरपुर होइबर यर्दन नदिबटहइ फर्किया पाछा,

पबित्‍र आत्‍माले उनलाइ उजाड ठउँरमि लय्‍या।

२ इसु ताँ चालिस दिनसम्‍म रन्‍ज्‍या सइतानले उनलाइ पाप अरन्‍ना भणि परिछ्‍या अर्‍यो।

चालिसइ दिनसम्‍मइ उनले केइ लइ खाया थेइन्,

तबइखिलाइ उनलाइ भउत भोक लागिरइथि।

३ तइबेला सइतान ताँ आयो रे इसुखि यसो भुन्‍यो,

“साँच्‍चि तम परमेस्‍वरका चेला हउ भन्‍या यइ ढुङालाइ रोटो होइजाउ भुण रे त्‍यो रोटो हुन्‍या छ।”

४ इसुले भुन्‍यो,

“धर्मका किताबमि यसो लेखिया छ,

‘मान्‍स रोटाले मात्‍तरइ बाच्‍चइन्।’”

५ तइपाछा सइतानले इसुलाइ एक उच्‍चा डाँङामि लइजाइबर सन्‍सारका जम्‍माइ राज्‍य धेकाइबर भुन्‍यो,

६ “मु तमलाइ यो सप्‍पइ राज्‍य रे अधिकार दिन्‍याछु, क्‍यालाइकि यिन सप्‍पइ कुरा मुलाइ दिय्‍याछन्। मु जइलाइ चाहानउ तइलाइ दिन सक्‍दउ।

७ तमले मुलाइ माण्‍या भन्‍या यिन सप्‍पइ थोक तमरा हुन्‍याछन्।”

८ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“धर्मका किताबमि कि लेखिरइछ,

सुण तुइले परमप्रभु आफना परमेस्‍वरलाइ मान्‍नु रे उनरोइ सेवा अद्‍दु!”

९ आब सइतानले इसुलाइ यरुसलेम मन्‍धिरका टुपामि लइजाइबर भुन्‍यो,

“तम साँच्‍चिलइ परमेस्‍वरका चेला हउ भन्‍या या बटहइ उन हाम फाल।

१० क्‍यालाइकि धर्मका किताबमि इसेरि लेखिया छ,

‘तमरो सुरछ्‍या अद्‌दाइलाइ परमेस्‍वरले आफना स्‍वर्गदुतनलाइ पठाउन्‍या छन्।

११ तमरा खुट्‌टा ढुङ्‍ङामि जनठोकिउन भनिबर तिनुनले तमलाइ हातहातइ थाम्‍द्‌या छन।’”

१२ इसुले भुन्‍यो,

“धर्मका किताबमि यसो लेखिया छ,

‘तुइले परमप्रभु आफना परमेस्‍वरको परिछ्‍या जनअरेइ।’”

१३ सइतानले इसुलाइ सप्‍पइ खालका परिछ्‌यामि फसाउन खोज्‍यापाछा दोसर्‍या लइ मउका नपायासम्‍म छाणिबर गयो।

गालिलमि इसुको काम

(मत्‍ति ४:१२-१७; मर्कुस १:१४-१५)

१४ इसु पबित्‍र आत्‍माका सक्‍तिमि गालिलमि फर्किया,

उनरो चर्चा चारइतिर फिजियो।

१५ उनले सभाघरमि सिछ्‍या दियो रे सप्‍पइले उनरो बडाइ अर्‍यो।

नासरतमि इसुलाइ निको मानेइनन्

(मत्‍ति १३:५३-५८; मर्कुस ६:१-६)

१६ इसु आफु बड्‌या ठउँर नासरतमि आया,

अउर बेलाइ जसेरि उन बिस्राम दिनमि सभाघरमि गया रे उठिबर धर्मका किताब बटहइ पड्‌लाग्‍या।

१७ उनलाइ यसइया अगमबक्‍ताले लेख्‍या किताब बटहइ पड्‌डाइलाइ दियो,

किताब खोलिबर यसो लेखिया खन्‍ड पड्‌ड लाग्‍या,

१८ “परमप्रभुको आत्‍मा मु मि छ।

गरिबनलाइ असल रइबार सुनाउनाकि उनले मुलाइ अबिसेक अरिबर पठायाछन्।

कइदिन्‌लाइ छुटाउनकि।

आँखा नधेक्‍द्‌नयालाइ धेक्‍द्‌या बनाउनकि।

अत्‍यचारमि पण्‍यालाइ छुटाउनाकि।

१९ आफना मान्‍सनलाइ मुक्‍तिदिन्‍या बेला आइरइछ भणि प्रचार अदद्।

परमेस्‍वरले मुलाइ छानिराइछन्।”

२० तइपाछा इसुले किताब बन्‍द अरिबर एक सेवकलाइ दियो रे बस्‍या सभाघरमि भया सप्‍पइनले उनलाइ घोरिबर हेरिरइथ्‍या।

२१ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो कि,

“धर्मका किताबमि लेखिया बचन तमुले सुन्‍नासुन्‍नाइ पुरा होइरइ छ।”

२२ सप्‍पइ मान्‍सले उनरो बडाइ अर्‍यो,

अनुग्रहले भरिया उनरा बचन सुनिबर तिनुन अचम्‍म पण्‍या रे तिनुनले भुन्‍यो,

“क्‍या इन त योसेफका चेला हइनन् ब?”

२३ रे इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो कि,

“आब साँच्‍चि तमुले मुलाइ यो उखान भुन्‍याछउ,

‘ए बइदि तम आफुलाइ निको पाण’ तमुले मुलाइ ‘कफर्नहुममि अर्‍याजसो आफना गाँउमि अचम्‍मका काम अर’ भुन्‍याछउ।”

२४ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि लइ मु तमलाइ भुन्‍नउकि कोइ लइ अगमबक्‍तालाइ आफना गाउँ सहरका मान्‍सनले निको मान्‍या आथिनन्।

२५ अउर एक कुरा मु तमखि भुन्‍नउ तइबेला इज्राएलमि कद्‌बइ बिधुवा थिन् रे साडि तिन बर्ससम्‍म पानि नपड्‌या ठुलो भोकमरि होइरइथ्‍यो।

२६ रे परमेस्‍वरले एलियालाइ कसइका वाँ पठाएनन् सिदोन ठउँरमि पड्‌या सारपत गाउँकि बिधुवाका वाँ मात्‍तरइ पठायो।g

२७ एलिसा अगमबक्‍ताका बेलामि इज्राएलमि भउत कोड लाग्‍या मान्‍स थ्‍या रे तिनमिको सिरिया देसको नामान भन्‍या मान्‍सबाहेक अउर निका पाणिएनन्।”

२८ यो कुरडि सुनिबर सभाघरका सप्‍पइ मान्‍स रिसले चुर भया।

२९ जणमणान्‍त उठिबर तिनुनले इसुलाइ घचाणिबर सहरबटहइ बाइर निकालिदियो,

तिनुनको त्‍यो सहर डाँणामि थ्‍यो रे तिनुनले उनलाइ पंणका टुपामिहइ खित्‍ताइलाइ खोज्‍यो।

३० तइबेला उन मान्‍सका भिडबटहइ छिरिबर आफना बाटा लाग्‍या।

भुत लाग्‍या मान्‍स निको भयो

(मर्कुस १:२१-२८)

३१ तइपाछा इसु गालिलको कफर्नहुम भन्‍या सहरमि आया,

बिस्राम दिनमि उनले मान्‍सनलाइ सिछ्‍या दिन्‍नाथ्‍या।

३२ उनरो सिकाया सिछ्‍या सुनिबर मान्‍स अचम्‍ममि पण्‍या क्‍यालाइकि उनले तिनुनलाइ अधिकार सित सिकाउनथ्‍या।

३३ सभाघरमि एक जनो भुत लाग्‍या मान्‍स थ्‍यो तइले डाको छाणिबर भुन्‍यो,

३४ “हे नासरतका इसु,

तमले हामलाइ कि अद्‌द लाग्‍या?

कि तमले हामलाइ नास अद्‌द लाग्‍या?

तम परमेस्‍वरले पठाया पबित्‍र मान्‍स हउ भुन्‍या मु जान्‍नउ।”

३५ यो सुनिबर इसुले तइलाइ हकारिबर भुन्‍यो,

“चुप लाग् रे यइ मान्‍सबटहइ निकलिबर जा” तइ मान्‍सलाइ सप्‍पइका आगाडि लोटाइबर भुत निकल्‍यो रे तबलइ उइलाइ चोट लागेइन्।

३६ जम्‍माइ मान्‍स अचम्‍ममि पड्‌या रे एक अर्कामि यसो भुन्‍न लाग्‍या,

“इन मान्‍सको बोलिमि कसो अधिकार रे सक्‍ति रइछ?

इनले हकारनज्‍याइ भुत निकल्‍या रइछ।”

३७ तइपाछा कफर्नहुम सहरका चारइतिर इसुको चर्चा फिजियो।

इसुले भउत मान्‍सलाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति ८:१४-१७; मर्कुस १:२९-३४)

३८ सभाघरबटहइ निकलबर इसु सिमोनका घरमि गया तइबेला सिमोनकि सासु जरले काम्‍बर पणिरइथिन् घरका मान्‍सले तिनलाइ निको पाणिदिय भनिबर इसुखि भुन्‍यो।

३९ उन तिनरा नजिक गया जरलाइ हकार्‍यो रे जरले तनलाइ छड्‌यो तइपाछा तिन उठिबर उनरो सेवा अद्‌द लागिन्।

४० घाम गया पइतर मान्‍सनले भउत किसमका बिमारिनलाइ लेइबर इसुका वाँ आया इसुले तिनुनमि हात राखिबर निको पाण्‍यो।h

४१ भउत मान्‍सबटहइ भुत डाको छाणिबर यसो भनिबर निकल्‍यो,

“तम परमेस्‍वरका चेला हउ” रे इसुले तइ भुतलाइ हाकारिबर बोल्‍ल दिएन क्‍यालाइकि उन मुक्‍तिदिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हुन् भनिबर तिनुन चिनन्‍थ्‍या।

इसुको काम

(मर्कुस १:३५-३९)

४२ ब्‍याहान उजालो हुनज्‍याइ इसु सुनसान ठउँरमि गया,

रे मान्‍सन उनलाइ खोज्‍जाखोज्‍जाइ गया उनलाइ भेट्‌या पाछा तिनुनले “हामलाइ छाडिबर जनजा” भनिबर रोक्‍द लाग्‍या।

४३ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मुइले परमेस्‍वरका राज्‍यकि असल रइबार अउर सहरमि लइ सुनाउनपड्‌या हो।

क्‍यालाइकि परमेस्वरले मुलाइ इनइ कामकि निउति पठाया हुन्।”

४४ इसेरि उनले जम्‍माइ यहुदिया छेत्‍रका सभाघरमि जाइबर प्रचार अर्‍यो।

a 

४:१ पबित्‍र आत्‍मा परमेस्‍वरको आत्‍मा

g 

4:26 सिदोन छेत्‍रमि पड्‌या सारपतको सहर, इज्राएलमि थेन तबइखिलाइ ताँ बस्‍यान यहुदि थेनन्‌।

h 

4:40 घाम गया पइतर बिस्राम दिन सकिन्‍थो। तिन मान्‍सनले तइ भन्‍ना अगाडि आफना बिमारि सङिनलाइ लेया थेइनन्, क्‍यालाइकि यहुदि निएम उनुन तोड्‌ड चाहान्‍थेनन्‌। इसा निएम अन्‍सार, बिस्राम दिनमि काम अद्‌द मनाइ अरियाथ्‍यो रे तसेरि बिमारिलाइ बोकिबर हिट्‌टु भन्‍यालइ कामइ मानिन्‍थ्‍यो।

प्रथम सिस्‍यान

(मत्‍ति ४:१८-२२; मर्कुस १:१६-२०)

५

एक दिन इसु गालिल तालका किनारमि कल्‍लिरइथ्‍या परमेस्‍वरको बचन सुन्‍नाइलाइ भउत मान्‍सको भिड लागिरइथ्‍यो।a

२ इसुले तालका किनारमि दुइ डुङ्‍ङा धेक्‍या,

जालहारि डुङ्‍ङा छाणिबर जाल धुन्‍नाथ्‍या।

३ एक डुङ्‍ङा सिमोनको थ्‍यो।

इसु तइ डुङ्‍ङामि चण्‍या रे सिमोनलाइ भुन्‍यो डुङ्‍ङा किनारबटहइ थोक्‍काइ पल्‍तिर लइजा,

इसु डुङ्‍ङामि बसिबर भिडलाइ सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

४ सिछ्‌या दिसक्‍या पाछा इसुले सिमोनलाइ भुन्‍यो कि,

“डुङ्‍ङा गइला ठउँरतिर लइजा रे माछा माद्‌दाइलाइ जाल हाण।”

५ यो कुरा सुनिबर सिमोनले इसुखि भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

हामले रातभरि मिहिनत अर्‍या तबलइ एक माछो फेला पणेन रे तम भुन्‍नछउ भुन्‍या मु जाल हान्‍नउ।”

६ जाल हाणन्‍ज्‍या भउत माछा पण्‍या रे तिनरा जाल चिरिन लाग्‍या।

७ रे तिनुनले अर्खा डुङ्‍ङामि भया साझेदारलाइ हातका इसारा अरिबर बोलायो तिनुन आया रे माछा निकाल्‍ल लाग्‍या निकाल्‍ला निकाल्‍लाइ दुयेइ डुङ्‍ङा डुब्‍द लाग्‍या।

८ त्‍यो धेकिबर सिमोन पत्‍रुसले इसुका खुट्‌टामि घोप्‍टिबर भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

मु पापि हुँ मुबटहइ निजा।”

९ भउत माछा पड्‌या धेकिबर सिमोन रे तिनसङ भया सप्‍पइले अचम्‍म माण्‍यो।

१० रे सिमोनका साझेदार जब्‍दियाका चेला याकुब रे युहन्‍ना लइ अचम्‍म पड्‌या।

तिनुन सिमोनसित साझेदार थ्‍या।

इसुले सिमोनलाइ भुन्‍यो,

“जनडराइ आब तु माछा हइन रे मान्‍सलाइ छोप्‍द्‌या रे मेरा वाँ ल्‍याउन्‍या हुन्‍याछइ।”

११ रे तिनुनले डुङ्‍ङा किनारमि राख्‍यो तइपाछा आफना सप्‍पइ कुरा छाणिबर इसुका पाछा लाग्‍या।

इसुले कोड लाग्‍या मान्‍सलाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति ८:१-४; मर्कुस १:४०-४५)

१२ इसु एक सहरिमि हुन्‍ज्‍या तइ सहरमि सरिलभरि कोड रोग लाग्‍या एक मान्‍स थ्‍यो।

रे तइले इसुलाइ धेकिबर उनरा खुट्‌टाइनि पणिबर बिन्‍ति अद्‌दलाग्‍यो,

“हे प्रभु तमले इछ्‍या अर्‍याले मुलाइ निको पाड्‌ड सकन्‍छउ।”

१३ इसुले तइमि हात राकिबर भुन्‍यो,

“तु निको होइजा भन्‍या मु इछ्‍या अद्‌उ” तनज्‍याइ तइको कोड निको भयो।

१४ रे इसुले तइलाइ आदेस दियो,

“यो कुरडि कसइलाइ जनभणेइ रे पुजारिका वाँ जाइबर आफुलाइ धेका मोसाले भन्‍या जसेरि बलि चणाइबर सप्‍पइलाइ तु निको भया प्रमाण दिनाइलाइ भेटि चडा।”

१५ रे इसुको चर्चा झिग चारइतिर फिजियो,

ठुलो भिड उनरा कुरा सुन्‍न रे आफना रोगबटहइ निको हुनाइलाइ उनरा वाँ जमा हुन्‍थ्‍या।

१६ रे उन सुनसान ठउँरमि जाइबर प्रार्थना अरनथ्‍या।

इसुले झाड्‌डु पड्‌यालाइ निको पाण्‍यो

(मत्‍ति ९:१-८; मर्कुस २:१-१२)

१७ एक दिन इसु मान्‍सनलाइ सिछ्‍या दिन्‍नाथ्‍या कोइ कोइ फरिसि रे धर्म-गुरु उनरा नजिक बसिरइथ्‍था।

तिनुन गालिल रे यहुदिया छेत्‍रका सप्‍पइ गाउँ बटहइ यरुसलेम सहर बटहइलइ आइरइथ्‍या। इसुसङ बिमारिनलाइ निको पाड्‌या परमप्रभुको सक्‍ति थ्‍यो।

१८ मान्‍सनले एक जनो झाड्‌डुपण्‍या बिमारिलाइ खाटमि बोकिबर लेया रे तिनुनले उइलाइ भित्‌र इसुका वाँ ल्‍याउन खोज्‍यो।

१९ मान्‍सका भिणले अरनज्‍या तइलाइ इसुका वाँ पुर्‍याउनाइलाइ बाटो नपाइबर तिनुनले तइलाइ घरको पाखो उचेणिबर खाटसङइ इसुका अगाडि ओराल्‍दियो।b

२० तिन मान्‍सको यसो बिस्‍वास धेकिबर इसुले तइ बिमारिखि भुन्‍यो,

“ए मान्‍स तेरा पाप छिमा भया।”

२१ इसुले भुन्‍या सुनिबर धर्म-गुरु रे फरिसिनले एक अर्खासित भन्‍न लाग्‍या,

“परमेस्‍वरको निन्‍दा अद्‌या यो को हो?

परमेस्‍वरले मात्‍तरइ पाप छिमा अद्‌दाहान।”

२२ तिनरा मनइनिका कुरा बुजिबर इसुले भुन्‍यो,

“तमु क्‍याकि यसो सोचन्‍छउ।

२३ त्‍यो झाड्‌डु पड्‍या मान्‍सलाइ ‘तेरा पाप छिमा भया’ भुन्‍नु रे ‘उठ्‍बर हिट्‌’ भुन्‍नुमि कि निको छ भुण?

२४ रे हेर यइ धर्तिमि मान्‍सको चेलोलाइ पाप छिमा अद्‌या अधिकार छ भन्‍या कुराको प्रमाण मु तमुलाइ दिनउ।”

रे इसुले तइ बिमारिलाइ भुन्‍यो,

“मु तु लाइ भुन्‍नउ, आब उठ रे आफ्‍नो खाट बोकिबर घर जा।”

२५ त्‍यो मान्‍स तनज्‍याइ, उठ्‍यो रे आफ्‍नो खाट बोकिबर परमेस्‍वरको बडाइ अदोइ आफना घर गयो।

२६ तिनुन सप्‍पइ अचमम्‍मि पड्‌या रे डर मान्‍नाइ परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌दाइ भुन्‍यो,

“आज हामले कसो अचम्‍मको कुरा धेक्‍या!”

लेबिको बोलावट

(मत्‍ति ९:९-१३; मर्कुस २:१४-१७)

२७ रे यिन कुरा पाछा इसु बाइर गया,

रे लेबि नाउँ भया एक जनो कर उठाउन्‍या ठउँरमि बसिरया धेक्‍यो। रे तन कर उठाउन्‍थ्‍या इसुले तनलाइ भुन्‍यो कि, “मेरा पाछा लाग।”c

२८ तबइ तिनले सप्‍पइ कुरा छाड्‌या रे उठिबर इसुका पाछा लाग्‍या।

२९ तइपाछा लेबिले उनरि निउति आफना घरमि ठुलो भोजको आयोजना अर्‍यो।

ताँ कर उठाउन्‍या रे अउर कद्‌बइ मान्‍स इसुसित भोजमि बसिरइथ्‍या।

३० फरिसि रे तिनुनसितका धर्म-गुरुनले उनरा सिस्‍यानका बिरुद्‌मि कचकच अद्लाग्‍या “तमु क्‍याकि कर उठाउन्‍या रे पापिसित खानपिनमि बसन्‍नछउ?”

d

३१ रे इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“बइदि निरोगिलाइ हइन,

रोगिलाइ चाइन्‍छ।

३२ इसेरि मु धर्मिनलाइ हइन रे पापिनलाइ पस्‍यातापकि निउति बचाउनालाइ आया हुँ।”

उबास बस्‍या बारेमि सोध्‍यो

(मत्‍ति ९:१४-१७; मर्कुस २:१८-२२)

३३ तिनुनले इसुखि भुन्‍यो,

“बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाका सिस्‍यान त भउत जसो उबास बस्‍हान् रे प्रार्थना अद्‌दाहान् फरिसिका सिस्‍यान लइ तसोइ अद्‌दान,

रे तमरा सिस्‍यान खान्‍या रे पिन्‍या मात्‍तरइ अद्‌दाहान्‌।”

३४ इसुले तिनुनखि भुन्‍यो,

“क्‍या ब्‍याउलो सङइ हुन्‍ज्‍या बरेतिनलाइ उबास बस्‍स लाउनछउ ब?

३५ रे इसा दिनलइ आउन्‍याछन्,

कि ब्‍याउलो तिनुन बटहइ छुटाइन्‍या छ तबइ तिनुन तइ दिनमि उबास बस्‍याछन्।”

३६ इसुले अज अर्खो उखानलइ भुन्‍यो,

“कसइ मान्‍सले नयाँ लत्‍ता चिरिबर पुरानो लत्‍तामि टालो हाल्‍लइन्‌ रे हाल्‍यो भन्‍या लइ नयाँ लत्‍ता बिगणन्‍छ रे नयाँ लत्‍ता पुरानो लत्‍ता सित मिल्‍लइन्।

३७ नयाँ दाखमध्‍य लइ पुराना छलाका मसकमि कसइले लइ हाल्‍लाइन् रे हाल्‍यो भन्‍या लइ नयाँ दाखमध्‍यले छालाको मसक फाटन्‍छ रे दाखमध्‍य पोखिन्‍छ रे छालाको मसक नास हुन्‍छ।e

३८ नयाँ दाखमध्‍य नयाँ छालाका मसकमि राख्‍दुपणन्‍छ।

३९ कसइ मान्‍सले पुरानो दाखमध्‍य खाइबर नयाँ दाखमध्‍य निको मान्‍नाइन् रे तइले भुणन्छ ‘पुरानोइ निको थ्‍यो।’”

a 

5:1 गालिल तालका किनारलाइ अर्खो नाउँ दिइयाथ्‍यो, जो गनेसरेत ताल थ्‍यो।

b 

5:19 तन दिनमि इज्राएलिनका घरको पाखो आज भोल धेकिन्‍या कद्‌बइ तला घरजसा हुन्‍थ्‍या। तबइखिलाइ तिन फराकिला हुन्‍थ्‍या।

c 

5:27 उनलाइ मत्‍ति भनिबरलइ चिनिन्‍थ्‍यो।

d 

5:30 यहुदि धर्मका अगुवानले इसुसित बसिबर खन्‍नारया मान्‍सनलाइ असुद्‌ पापिन भनि सोचन्‍थ्‍या। तबइखिलाइ उनुनसित बसिबर खान्‍यालाइ लइ तसोइ सोचन्‍थ्‍या।

e 

5:37 तिन दिनमि मान्‍सनले इसा मध्‍यजसा झोललाइ इसा छालाका थइलामि राख्‍द्‌या अरन्‍थ्‍या।

बिस्राम दिनका बारेमि

(मत्‍ति १२:१-८; मर्कुस २:२३-२८)

६

इसु बिस्राम दिनमि गउँका खेतबटहइ भइबर जान्‍नाथ्‍या।

उनरा सिस्‍यान गउँका बाला टिपिबर हातले माणिबर खानलाग्‍या।a

२ त्‍यो धेकिबर कसइ कसइ फरिसिनले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“बिस्राम दिनमि परमेस्‍वरका निएमले नअद्‌या भन्‍या काम तमु क्‍याकि अरन्‍छउ?”

३ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो कि,

“दाउद राजा रे उन सङभयालाइ भोक लाग्‍या बेलामि दाउद राजाले कि अर्‍यो?

क्‍या तमुले पड्‌या छइनउ ब?

४ उनले त परमेस्‍वरका मन्‍धिरभित्‌र जाइबर परमेस्‍वरलाइ चडाया रोटो आफुसङ भयासित मिलिबर खायो।

जबकि परमेस्‍वरका निएम अन्‍सार पुजारिन बाहेक अउर कसइले त्‍यो रोटो खान्‍थेइन्।”

५ रे इसुले कुरा सक्दा सक्‍दाइ भुन्‍यो,

“मु मान्‍सको चेलो त बिस्राम दिनको प्रभु हुँ।”

झाड्‌डु पड्‌या मान्‍सको हात निको भयो

(मत्‍ति १२:९-१४; मर्कुस ३:१-६)

६ अर्खा एक बिस्राम दिनमि इसु सभाघरमि गइबर परमेस्‍वरका बारेमि सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

ताँ दाइन हातमि झाड्‌डु पड्‌या मान्‍स लइ थ्‍यो।

७ धर्म-गुरु रे फरिसिनले इसुलाइ दोस लाउन खोज्‍जाथ्‍या, तसो भया हुनतक तिनुनले इसुले काँइ तइ मान्‍सको हात बिस्राम दिनमि निको पाड्‌डाहान्‌ कि भनिबर हेरिरइथ्‍या।

८ तिनरा मनकि कुरडि जानिबर इसुले हात झाड्‌डु पण्‍या मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“तु उठिबर याँ आइ रे खडा हो” झट्‌ट त्‍यो मान्‍स उठ्‍यो रे खडा भयो।

९ रे इसुले तिनुनखि भुन्‍यो,

“आब भुण हामरा ब्‍यबस्‍थाले बिस्राम दिनमि क्‍या अद्‌दु निको छ भनि सिकाया छ?

निको अद्‌दु कि फुचेरो अद्‌दु?

बचाउनु कि माद्‌दु?”

१० रे इसुले तिनुनलाइ हेरिबर तइ मान्‍सखि भुन्‍यो,

“तेरो हात तान” उइले हात तान्‍यो रे उनज्‍याइ निको भयो।

११ यो धेकिबर फरिसिन रिसले चुर भया इसुलाइ कि अद्‌दु पड्‍या हो। भनिबर एक अर्खामि सल्‍लाह अद्‌द लाग्‍या।

इसुले बार जना छान्‍यो

(मत्‍ति १०:१-४; मर्कुस ३:१३-१९)

१२ एक दिन इसु डाँणामि जाइबर रातभरि परमेस्‍वरसित प्रार्थना अद्‍लाग्‍या।

१३ ब्‍याहान भया पाछा उनले आफना सिस्‍यानलाइ बोलायो रे तिनुन मध्‍येममिका बार जनालाइ छान्‍यो रे तिनुनलाइ प्रेरित भन्‍या नाउँ दियो।

१४ इसेरि छान्‍या बार जना इनइ हुन सिमोन,

जइको नाउँ इसुले पत्‍रुस राख्‍यो,

सिमोनका भाइ अन्‍द्रियास,

याकुब,

युहन्‍ना, फिलिप, बारथोलोमाइ,

१५ मत्‍ति,

थोमा,

अल्‍फयसको चेलो याकुब,

देसभक्‍त दलको सिमोन

१६ रे याकुबको चेलो यहुदा रे यहुदा इस्‍करियोत जइले इसुलाइ पकडाइदियो।

इसुले भउतनलाइ निको पाड्‌यो

१७ इसु सिस्‍यानसित डाँणाबटहइ उन आया,

उनुन ताँ एक पाजुला ठउँरखि पुग्‍या।

ताँ भउत सिस्‍या रे अउर मान्‍सनको भिड लाग्‍रइथ्‍यो। तिनुन यरुसलेम सहर लगायत सारा यहुदियाबटहइ, समुन्‍दरका नजिकइ भया टुरोस रे सिदोन छेत्‍रबटहइ समेत आइरथ्‍या।

१८ तिनुन इसुले सिकाया बचन सुन्‍नाइलाइ बिमारिबटहइ निको हुनालाइ आइरइथ्‍या,

भुत लाग्‍या मान्‍स लइ निको भया।

१९ सप्‍पइ मान्‍सनले उनलाइ छुन खोज्‍जाथ्‍या क्‍यालाइकि इसुबटहइ निकल्‍या सक्‍तिले सप्‍पइ जना निका हुन्‍नाथ्‍या।

इसुले दिया अर्ति

(मत्‍ति ५:१-१२)

२० तइपाछा इसुले आफना सिस्‍यानलाइ हेरिबर भुन्‍यो,

“हे गरिब हो,

तमु कति धन्‍यका हउ।

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरको राज्‍य तमरोइ हो!

२१ हे भोकाउन्‍या हो,

तमु कति धन्‍य हउ।

क्‍यालाइकि तमु अगाउन्‍याछउ!

हे रुन्‍यान हो,

तमु कति धन्‍य हउ।

क्‍यालाइकि तमु हास्‍या छउ!

२२ “मु मान्‍सका चेलामि तमुले बिस्‍वास अर्‍या हुनाले मान्‍सनले तमुलाइ हेला अर्‍याले,

समाजबटहइ निकाल्‍दियाले,

खिसिकाट्‍याले, तमरो बदनाम अर्‍याले, तमु धन्‍य हउ।

२३ तइबेला खुसि हो रे नाँच क्‍यालाइकि हेर,

तमरि निउति स्‍वर्गमि ठुलो इनाम राखिया छ।

उइबेलाका तिनरा पुर्खानले लइ अगमक्‍तालाइ तसेरि सतायाथ्‍यो।

२४ “रे धिक्‍कार,

अइले धनि हुन्‍या हो!

क्‍यालाइकि तमुले सुखचइन पाइसक्‍या छउ।

२५ धिक्‍कार अइले अगाउन्‍यान हो!

क्‍यालाइकि तमु भोकाउन्‍या छउ।

धिक्‍कार अइले हास्‍या खेल्‍या हो!

क्‍यालाइकि तमुले दुःख पाउन्‍याछउ रे रुन्‍या छउ,

सोक अद्‍या छन्।

२६ “धिक्‍कार अइले मान्‍सबटहइ इज्‍जत पउन्‍या हो।

क्‍यालाइकि यसो इजत त तिन मान्‍सनका पुर्खानले झुटा अगमबक्‍तानलाइ दियाथ्‍यो।

सत्‍तुरलाइ निको माण

(मत्‍ति ५:३८-४८; ७:१२)

२७ “तर मुइले सिछ्‍या दिया सुन्‍या जति तमुलाइ मु भुन्‍नउ सत्‍तुरलाइ पिरिम अर रे आफुलाइ पिरिम नअदद्‍यालाइ पिरिम अर।

२८ तमुलाइ सराप दिन्‍यालाइ आसिस दिय कसइले तमुलाइ ननिको अरन्‍छ भुन्‍या उइका भलाइकि निउति प्रार्थना अरिदिय।

२९ कसइले तमुलाइ एक गालामि हाणन्‍छ भुन्‍या अर्खा गालामि लइ हान्‍नदिय रे तमरो कोट खोस्यालाइ कमिजलइ लइजानदिय।

३० माग्‍द्‌या जति सप्‍पइलाइ दिय तमरो चिजबिज लइजान्‍यासित फिर्ता जनमाग।

३१ अउरनले तमुलाइ जि अरिदिया चाहान्‍छउ,

तमुले लइ अउरनलाइ तसोइ अर।

३२ “पिरिम अद्‌यालाइ मात्‍तरइ पिरिम अरन्‍छउ भन्‍या तमुलाइ कि लाभ भयो ब?

पापिनले लइ आफुलाइ पिरिम अद्‍दयानलाइ पिरिम अद्‍दहान्‌।

३३ आफुलाइ भलाइ अद्‌यालाइ मात्‍तरइ भलाइ अरन्‍छउ भुन्‍या तमलाइ कि लाभ भयो ब?

पापिनले लइ तसोइ अद्‌दाहान्।

३४ रे तिद्‌द सक्‍द्‍यालाइ मात्‍तरइ रिण दिन्‍छउ भुन्‍या तमुलाइ कि ठुलो कुरा भयो ब?

पापिनले लइ त तिद्‌द सक्‍द्‍यालाइ रिण दिनाहान।

३५ तसो हइन सत्‌तुरलाइ पिरिम अर,

तिनुनको भलाइ अर।

रे रिण माग्‍द्‌यालाइ फिर्ता नआउन्‍या आसा अरिबर रिण दिय,

तसो अर्‍याले तमरो इनाम ठुलो हुन्‍या छ,

रे तमु माहान परमेस्‍वरका चेलाचेलि हुन्‍याछउ, क्‍यालाइकि परमेस्‍वर त बइगुनि रे स्‍वार्थिलाइ लइ दया अद्‌दाहान्।

३६ परमेस्‍वर जसा दयालु छन्, तमु लइ तसाइ दयालु हउ।

अउरलाइ दोस जनलगा

(मत्‍ति ७:१-५)

३७ “अउरको गल्‍ति जनखोजउ रे परमेस्‍वरले तमरो गल्‍तिलइ खोज्‍या आथिनन्।

अउरलाइ दोस जनलगा रे परमेस्‍वरले लइ तमुलाइ दोस लाउन्‍या आथिनन्।

अउरलाइ छिमा दिय रे परमेस्‍वरले लइ तमुलाइ छिमा दिन्‍याछन्।

३८ अउरलाइ दिय रे परमेस्‍वरले तमुलाइ लइ दिन्‍याछन्।

परमेस्‍वरले खादि खादि पोखिनज्‍या सम्‍म दिन्‍याछन्।

जइ नापले तमु अउरलाइ दिन्‍छउ तसइ नापले तमु पाउन्‍याछउ।”

३९ इसुले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो,

“कि अन्‍धा मान्‍सले अन्‍धा मान्‍सलाइ डोर्‍याउन सकन्‍छ?

रे डोर्‍यायो भन्‍या लइ तिन दुएइ खाल्‍डामि पड्‌डयाछन्।

४० कोइ लइ सिस्‍य आफना गुरुहइ ठुलो हुनइन् रे सिकिसक्‍या पाछा उ आफना गुरु जसोइ हुन्‍छ।

४१ “आफना भाइका आँखाको छेस्‍को धेक्‍द्‌या आफना आँखाको मुणो क्‍याकि धेक्‍दानु?

४२ आफना आँखाको मुणो नधेक्‍द्‌याले आफना दाइभाइलाइ कसेरि भुन्‍न सकन्‍छउ ‘कि तमरा आँखाको छेस्‍को निकाल्दिनउ।’

ए कपटिन हो!

पल्‍लि आफना आँखाको मुणो निकाल रे तइपाछा तमु भाइका आँखामि भया छेस्‍को निकाल्‍लाइ निकेरि धेक्‍द्‍याछउ।

रुख रे तइको फल

(मत्‍ति ७:१६-२०; १२:३३-३५)

४३ “निका रुखमि फुचेरो फल फल्‍लइन्‌ तसेरि फुचेरा रुखमिलइ निको फल फल्‍ल सक्‍दइन्‌।

४४ रे कोइ लइ रुख तइको फलबटहइ चिनिन्‍छ।

काँडाका झाङबटहइ नेभारा टिप्‍दाइन रे न त अंगुर बटुलाहान्।

४५ निका मान्‍सले आफना मनमि भया निका कुराको भन्‍डारबटहइ निकाइ कुरा निकालन्‍छ।

फुचेरो मान्‍सले आफना मनमि भया फुचेरा भन्‍डार बटहइ फुचेराइ कुरा निकालन्‍छ।

क्‍यालाइकि जि मनमि छ,

तेइ कुरा मान्‍सले बोलन्‍छ।

दुइ किसिमका घर

(मत्‍ति ७:२४-२७)

४६ “मुइले भन्‍या कुरा मान्‍नानु भन्‍या,

तमु क्‍याकि मुलाइ प्रभु प्रभु भुनन्‌छउ?

४७ मेरा वाँ आइबर मेरा कुरा सुन्‍या रे मुइले भुण्‍या मान्‍या मान्‍स कसा हुनाहान्,

मु तमुखि भुन्‍नउ।

४८ उ एक घर बनाउन्‍या मान्‍सजसो हो,

जइले गइलो अरि खणिबर आफ्‍नो घरको जग चट्‌टानमि बसाल्‍यो।

पानिको बाड आउनज्‍या तइ घरमि ठोकियो पक्‍का अरिबर बनायाहुनाले बाडले तइ घरलाइ भत्‍काउन सकेइन्‌।

४९ रे मेरा कुरा सुनिबर नमान्‍या मान्‍स जमिनमि घरको जग नहालि बनाउन्‍या जसो हुन्‍छ।

बाड आइबर तइका घरमि ठोकियो,

तबइ त्‍यो घर तन्‍जेइ ढल्‍यो रे भत्‍किबर तइ घरको केइ रएन्‌।”

a 

6:1 ब्‍यबस्‍थाअन्‍सार (ब्‍यबस्‍था २३:२५), यहुदिन खेतबटहइ भइबर जान्‍ज्‍या हातले अन्‍न उखेलिबर खानसक्‍थ्‍या रे त्‍यो चोरि माणिन्‍थेन। रे गउँका बाला हातले माण्‍या हुनाले फरिसिनले सिस्‍यानलाइ दोस लाउन्‍नाथ्‍या क्‍यालाइकि त्‍यो उनुनका अन्‍सार बिस्राम दिनमि काम अर्‍या मानिन्‍थ्‍यो।

रोमि हाकिमको बिस्‍वास

(मत्‍ति ८:५-१३)

७

मान्‍सका भिडलाइ सिछ्‌या दिसक्‍या पाछा इसु कफर्नहुममि गया।

२ कसइ एक जनो रोमि कप्‍तानको सप्‍पइ हइ निको नउकर बिमारिले मद्‌दाकि बटिरइथ्‍यो।

३ इसुका बारेमि सुन्‍या पाछा तन कप्‍तानले कसइ यहुदि अगुवानलाइ इसुका वाँ पठायो रे आइबर मेरा नउकरलाइ निको पाणिदिय भनि बिन्‍ति चणाउन लायो।

४ तन अगुवानले इसुका वाँ आइबर जोडदार बिन्‍ति अरिबर भुन्‍यो,

“रोमि कप्‍तान साँच्‍चि तमरो साहायता पाउन्‍या लाइका मान्‍स हुन्।

५ उनले हामरा जातिलाइ निको मान्‍नाहान् रे हामरा निउति सभाघर बनाइदिया छन्।”

६ यसो कुरा सुनिबर इसु तिनुनसङइ गया।

घरका नजिकइ पुग्‍द्‌याबेला रोमि कप्‍तानले आफना सङिलाइ इसुका वाँ यसो भनिबर पठायो,

“तम दुख जनअर,

तमलाइ मु आफना घरभित्‌र ल्‍याउन्‍या लाइकको आथिन्।

a

७ न त मु आफुइलइ तमरा नजिक आउन्‍या लाइकको छु रे तमले भनिदियाले मेरो नउकर निको हुन्‍या छ।

८ मु आफुलइ ठुला हाकिमका अधिनमि छु रे मेरा अधिनमि लइ अउर सिपाइ छन्।

मु एकलाइ ‘जा’ भन्‍नउ,

रे त्‍यो जान्‍छ,

अर्खालाइ ‘आइ’ भन्‍नउ,

रे त्‍यो आउन्‍छ आफना नउकरलाइ लइ ‘यसो अर’ भन्‍नउ,

तइलेलइ तसोइ अरन्‍छ।”

९ यो कुरडि सुनिबर इसु अचम्‍ममि पण्‍या रे आफना पाछालाग्‍द्‌या मान्‍सका भिडतिर हेरिबर उनले भुन्‍यो,

“मु तमुखि भन्‍नउ,

इति ठुलो बिस्‍वास त मुइले इज्राएलिनमि लइ धेकेइन्।”

१० रोमि कप्‍तानले पठाया मान्‍स घर पुगनज्‍या त्‍यो नउकर निको भइसक्‍याथ्‍यो।

इसुले बिधुवाको मर्‍या चेलो जिउनो पाण्‍यो

११ केइ दिनपाछा इसु नाइन भन्‍या सहरमि गया उनरा सिस्‍यान रे अउर भउत मान्‍स लइ उनरा पाछा लाग्‍या।

१२ इसु सहरका देलाम्‍ब आइपुगनज्‍या एक मुर्दा बोकिबर मलामिन जान्‍नाथ्‍या।

मर्‍या मान्‍स बिधुवाको एकइ चेलो थ्‍यो।

रे बिधुवासित मलामि जान्‍या सहरका भउत मान्‍सलइ थ्‍या।

१३ बिधुवाको दुख धेकिबर प्रभुको ह्रिदय खातिले भरियो रे उनले तिनलाइ भुन्‍यो,

“जनरोउ।”

१४ रे नजिक्‍कइ जाइबर इसुले मुर्दाका काठमि छोयो रे मलामिन कल्‍लिया।

इसुले मुर्दाखि भुन्‍यो,

“ए केटो,

मु तुखि भुन्‍नउ उठ्‌।”

१५ तनज्‍याइ केटो उठिबर बस्‍यो रे बोल्‍ल लाग्‍यो। इसुले तइ केटालाइ उइकि इजाका वाँ दियो।

१६ परमेस्‍वरको यसो सक्‍ति धेकिबर सप्‍पइ अचम्‍ममि पड्‌या रे डर मान्‍नाइ परमेस्‍वरको बडाइ अद्‌दाइ भुन्‍यो,

“एक जनो ठुला अगमबक्‍ता हामरा बिचमि धेकिरइछन्। परमेस्‍वर आफना मान्‍सनलाइ बचाउन आयाहुन।”

१७ इसुले तइ केटालाइ बचाया कुरडि यहुदियाभरि रे वल्‍तिर पल्‍तिरका ठउँरमि फिजियो।

युहन्‍नाले इसुका बारेमि बुज्‍जाकि पठायो

(मत्‍ति ११:२-१९)

१८ युहन्‍नाका सिस्‍यानले इसुले अर्‍या सप्‍पइ कुरडि आफना गुरुलाइ सुनायो रे युहन्‍नाले आफना दुइ सिस्‍यालाइ बोलायो।

१९ प्रभु इसुका वाँ यसो भनिबर सोद्‌दाकि पठायो,

“हामले आसा अर्‍या मुक्‍तिदिन्‍या राजा तमुइ हउ कि हामले कसइ अउरको बाटो हेद्‌दुपड्‌या हो?”b

२० रे तिनुनले इसुका वाँ आइबर सोध्‍यो,

“हामले आसा अर्‍या मुक्‍तिदिन्‍या राजा तमुइ हउ कि हाम कसइ अउरको बाटो हेद्‌दाउ?

यो कुरडि बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाले हामलाइ सोद्‌दाकि पठाया हुन्‌।”

२१ तन्‍ज्‍याइ इसुले भउत मान्‍सनलाइ रोग रे भुतलाग्‍या बटहइ निको अद्‌दाथ्‍या रे अन्‍धालइ धेक्‍द्‌या भया।

२२ इसुले युहन्‍नाका सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“तमुले जि जि धेक्‍याछउ रे सुन्‍याछउ गइबर युहन्‍नालाइ तेइ कुरडि भनिदिय अन्‍धा धेक्‍दाछन्,

लङडा हिट्‍ट सक्‍दाछन्,

कोडिन निका होइरइछन्,

कान नसुन्‍या कान सुन्‍नाछन्,

मर्‍या जिउना हुन्‍नाछन् रे दुःखि गरिबनले परमेस्‍वरकि असल रइबार सुन्‍न पाउन्‍नाछन्।

२३ मेरा बारेमि संका नअद्‌या मान्‍स साँच्‍चि धन्‍यको हो।”

२४ युहन्‍नाका सिस्‍यान गयापइतर इसुले भउत मान्‍सनखि युहन्‍नाका बारेमि भुन्‍यो,

“तमु उजाड ठउँरमि कि हेद्‌दाकि गया थ्‍या?

कि हावामि हल्‍लिरया निङलोलाइ?

२५ हइन भन्‍या कि हेद्‌द गया?

निका निका लत्‍ता लाया मान्‍सलाइ?

निका निका लत्‍ता लाउन्‍या मान्‍स त राजदरबारमि मोज मजाले बस्‍या हुनाहान।

२६ साँच्‍चि भुन,

तमु कि हेद्‌दाकि गयाथ्‍या?

कि अगमबक्‍तालाइ?

साँच्‍चि भन तमुले अगमबक्‍ता हइ ठुला एक जनालाइ धेक्‍याछउ।

२७ क्‍यालाइकि युहन्‍नाका बारेमि धर्मका किताबमि परमेस्‍वरले इसेरि भन्‍याछन्,

‘हेर मु मेरा दुतलाइ मु भन्‍ना अगाडि पठाउन्‍या छु रे उनले तमरो बाटो तयार पाड्‌याछन्।’

२८ मु तमखि भन्‍नउ स्‍वानिबटहइ जन्‍मिया मध्‍ये युहन्‍नाहइ ठुलो मान्‍स कोइ आथिनन्‌।

रे परमेस्‍वरका राज्‍यमि जो सब भन्‍ना नानो छ उइ युहन्‍नाहइ ठुलो हुन्‍या छ।”

२९ युहन्‍नाको सिछ्‌या सुणिबर मान्‍सनले “परमेस्‍वरको भन्‍या साँच्‍चि ठिक रइछ” भनिबर उनले दिन्‍या बप्‍तिस्‍मा लियो।

कर उठाउन्‍या पापि भयालइ तिनुनलेलइ भन्‍या मानिबर बप्‍तिस्‍मा लियो।

३० फरिसि रे धर्म-गुरुले युहन्‍नाबटहइ बप्‍तिस्‍मा नलिनाको कारण परमेस्‍वरका योजनालाइ आफ्‍नि निउति असुकार अर्‍यो।

३१ इसुले भुन्‍यो,

“तसा मान्‍सनको बयान मु कसेरि अरु ब?

तनुन कि जसा छन्?

३२ तनुन त बजारमि बसिबर इसेरि कुरडि अद्‌या बच्‍चानजसा छन्।

‘हामले तमरि निउति ब्‍याका बाजा बजाइदिया तमु नाच्‍यानु हामले दुःखको गित गाउनज्‍या तमु रोयानु।’

३३ दाखमध्‍य नखान्‍या रे उबास बस्‍या बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना आया।

उनलाइ तमुले भुत लाग्‍या मान्‍स भन्‍या।

३४ खान्‍या पिउन्‍या मु मान्‍सको चेलो आया रे मुलाइ तमुले ‘हेर त्‍यो खन्‍चुवा,

सरप्‍या,

कर उठाउन्‍या रे पापिनको सङि’ भनिबर दोस लाउछउ।

३५ बुद्‌दि ठिक हो भनिबर बुद्वि अन्‍सार चल्‍यानले धेकाउनाहान्।”

इसु सिमोन फरिसिका घरमि गया

३६ एक जनो फरिसिले इसुलाइ खानाइ बोलायो।

इसु गइबर उनरा घरभित्‌र खानाकि बस्‍या।

३७ सहरकि एक पापि स्‍वानि थि तइले इसु फरिसिका घरमि खाना खान्‍नाछन् भनिबर सुन्‍यो रे उइले एक सिङगमरमरका भाडामि बास आउन्‍या तेल लेइबर सिमोन फरिसिका घरमि आइ।

३८ त्‍यो इसुका पछाडिबटहइ आइबर उनरा खुट्‌टाखि कल्‍लिबर रुनलागि रे आँसु इसुका खुट्‌टाइनि झड्‌या।

उनरा खुट्‌टा रउले पुछिबर भात्‍तिखाइबर बास आउन्‍या तेल उनरा खुट्‌टाइनि खणेइ दियो।d

३९ त्‍यो धेकिबर इसुलाइ खान बोलाउन्‍या फरिसिले मनमि भुन्‍यो,

“साँच्‍चि इसु अगमबक्‍ता हुनाहुन त उनलाइ छुन्‍या कसि पापि स्‍वानि हो भनिबर जानन्‍थ्‍या।”

४० तनज्‍या इसुले तइ फरिसिलाइ भुन्‍यो,

“सिमोन,

मुइले तमलाइ केइ कुरा भन्‍न छ।”

तिनले भुन्‍यो,

“भण गुरुज्‍यु।”

४१ इसुले भुन्‍यो,

“कोइ एक जनो मान्‍सका दुइ जना रिणि थ्‍या। एकले पाँच सउ चाँदिका सिक्‍का रे अर्खाले पचास चाँदिका सिक्‍का लियाथ्‍यो।

४२ तिनुन कसइले लइ रिन तिद् सक्‍या थेइन् रे मालिकले दुएलाइ रिन माफ अरिदियो।

आब भुन,

कइले मालिकलाइ बर्ता निको मानलो?”

४३ सिमोनले भुन्‍यो,

“मेरा बिचारमि बर्ता छिमा पाउन्‍याले।”

इसुले भुन्‍यो, “तमले ठिक भन्‍या।”

४४ उनले तइ स्‍वानितिर फर्किबर भुन्‍यो,

“इनलाइ हेर मु तमरा घरमि आयाँ रे तमले मुलाइ खुट्‌टा धुनाकि पानिसमेत दियानु।

रे इनले त मेरा खुट्‌टा आँसुले धोइबर आफना रउले पुछिदियो।

४५ तमले मुलाइ भात्‍तिखाइबर स्‍वागत अर्‍यानु इनले त मु आउनज्‍याइबटहइ खुट्‌टामि भात्‍ति खान्‍नाछिन्।

४६ तमले मुन्‍डामि तेल लाइ दियानु इनले त मेरा खुट्‌टाइनि बास आउन्‍या तेल खण्‍याइदियो।e

४७ इनले क्‍याइ यसो अर्‍यो भन्‍या मु तमखि भन्‍नउ,

इनका भउत पाप छिमा भइसक्‍या छन्।

तबइखिलाइ इनले मुलाइ भउत निको मान्‍यो।

नान पाप छिमा भया मान्‍सले नान निको मानन्‍छ।”

४८ इसुले स्‍वानिखि भुन्‍यो,

“तमरा पाप छिमा भइसक्‍या छन्।”

४९ ताँ खानाइ खान्‍नारया मान्‍सले एक अर्खामि भुन्‍यो,

“पाप छिमा अद्‌या यो को हो?”

५० रे इसुले तइ स्‍वानिखि भुन्‍यो,

“तमरा बिस्‍वासले तमलाइ बचाया छ।

आब सान्‍तिसित जा।”

a 

7:6 अयहुदिका घरमि यहुदि कभइलइ जान्‍थेनन्‌ भन्‍या कुरा सिपाइलाइ थाँ हुनपडन्‍थ्‍यो क्‍यालाइकि तइले उनुनलाइ असुद्‌ बनाउथ्‍यो।

b 

7:19 आउन्‍याबाला भनि मसिहलाइ जणाइया थ्‍यो जइका बारेमि अगमबक्‍तानले अगमबाणि अर्‍या थ्‍यो।

d 

7:38 यहुदिका परम्‍परामि, स्‍वागतको आदर अद्‍या सङकेत भन्‍या अभिबादन अरिबर खुट्‌टाइनि पडिबर भात्‍ति खान्‍या चलन थ्‍यो।

e 

7:46 तिन दिनमि यहुदिनले पाउनानलाइ तसेरि स्‍वागत अरन्‍थ्‍या। उनुनले खुट्‍टा धुनाइलाइ पानि दिन्‍थ्‍या रे तइमि भात्‍ति खान्‍थ्‍या रे मुन्‍डाइनि तेल खण्‍याउन्या काम अरन्‍थ्‍या।

इसुलाइ साहेता अद्‌देइ स्‍वानिन

८

तइपाछा इसु परमेस्‍वरका राज्‍यका बारेमि असल रइबार प्रचार अद्‍दाइ रे सहर सहर रे गाउँ गाउँ गया।

बार जना सिस्‍यालइ उनसित थ्‍या।

२ कतिबइ जनि स्‍वानिन लइ उनसङ थिन्‌,

जो भुत आत्‍मा रे रोगबटहइ निकि भयइ थिन्‌। तिनुन मध्‍ये मरियम मग्‍दलिनि भन्‍नेइ स्‍वानि थिन्‌ जइबटहइ सात भुत निकल्‍याथ्‍या।

३ हेरोद राजाका भन्‍डार्‍या खुजासकि स्‍वानि योअन्‍ना थिन् सङइ सुसन्‍ना रे अउर भउत स्‍वानिनलइ थिन्,

जइले इसु रे उनरा सिस्‍यानलाइ आफ्‍नो धन दिइबर सयोग अरन्‍थिन्‌।

बि बुन्‍या किसानिको उखान

(मत्‍ति १३:१-९; मर्कुस ४:१-९)

४ एक दिन भउत सहर सहरबटहइ मान्‍स जम्‍मा भयापाछा इसुले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो,

५ “एक जनो मान्‍स गइबर आफना खेतनमि बि बुन लाग्‍यो।

बि बुनज्‍या केइ बि बाटाका किनारमि पड्‌यो, रे मान्‍सनका खुट्‌टाले कुल्‍चियो, चणानले आइबर खाइदियो।

६ थोक्‍काइ बि ढुङा भया जमिन पड्‌यो।

ताँ उमद् त उमर्‍यो रे ओस नभया माटो भयाहुनाले त्‍यो बि सुकियो।

७ कतिपइ बि काँडाका झ्‍याङ भया जमिनमि पण्‍यो,

रे त्‍यो बि काँडा सङसङइ बडिबर आयो, काँडानले अरन्‍ज्‍या तइ बिलाइ बड्‍ दिएन्‌।

८ रे अउर कतिबइ बि मलिलो माटो भया जमिनमि पण्‍यो,

रे लहलह बड्‍यो रे एक एक दानाबटहइ सउ सउ गुणा फल्‍यो।”

इति भुनिसक्‍या पाछा इसुले भुन्‍यो,

“जइखि सुन्‍या कान छन्, तइले मेरा सिछ्‌यामि मनलाइबर सुणउ!”

उखानको अर्थ इसुले बतायो

(मत्‍ति १३:१०-२३; मर्कुस ४:१०-२०)

९ इसुका सिस्‍यानले उनलाइ यो उखानको अर्थ कि हो,

भनिबर सोध्‍यो।

१० इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुलाइ परमेस्‍वरको राज्‍यभित्‌रका कुरा जान्‍या ग्‍यान दिय्‍या छ।

रे अउरलाइ यिन कुरडि उखान दिबर भुणिन्‍छ रे तिनुनले हेद्‌दा त हेद्‌दाहान्‌ रे धेक्‍दाइन् सुन्‍न त सुन्‍नाहान् रे बुज्‍जाइन्।

११ “यइ उखानको अर्थ हो, बि भन्‍या परमेस्‍वरको बचन हो।

१२ बाटाका किनारमि पड्‍या बि ले बुझाउछ कि तिनुनले बचन सुन्‍ना त सुन्‍नाहान्‌ रे मनइनि राख्‍द सक्‍दाइन्‌ क्‍यालाइकि बिस्‍वास अरिबर जनबाचउ भनि सइतान आउन्‍छ रे तिनरा मनबटहइ बचन टिपिबर लइजान्‍छ।

१३ ढुङेनि जमिनमि पड्‌या बि ले बुझाउन्‍छ कि तिनुन परमेस्‍वरको बचन सुनिबर खुसि होइबर लिनाहान्‌ रे त्‍यो बचन निकेरि मनइनि राख्‍द् सक्‍दाइन्‌।

तसो भया हुनतक तिनुनको बिस्‍वास केइ दिनकि निउति हुन्‍छ रे दुःख आउनज्‍या तिनुनको बिस्‍वास हराइबर जान्‍छ।

१४ काँडानका बिच पड्‌या बिले बुझाउन्‍छ कि तिनुनले परमेस्‍वरको बचन सुन्‍न त सुन्‍नाहान रे सन्‍सारको चिन्‍ता धनसम्‍पति रे सुख बिलासले अरनज्‍या बिस्‍वासलाइ बड् दिनइन्‌ रे तिनुनबटहइ केइ फल फल्‍लइन्।

१५ रे मलिला माटामि पड्‌या बि ले बुझाउन्‍छ कि कति जनाले बचन सुन्‍नाहान्‌ रे सुन्‍या अन्‍सार बचनलाइ निकेरि आफना मनइनि राख्‍दाहान रे आफना समयमि भउत फल फलाउनाहान्‌।

बत्‍तिको उजालो

(मर्कुस ४:२१-२५)

१६ “कसइले लइ बत्‍ति बालिबर भाडाले ढाक्‍दइन्‌ रे खाटका तल्‍तिर लइ राख्दाइन्।

घर भित्‌र आउन्‍यानलाइ उजालो हउ भनिबर सप्‍पइले धेक्‍द्‌या ठउँरमि राख्‍दाहान्।

१७ इसेरि लुकाइबर राखिया कुरडि जि जति छन्,

तन सप्‍पइ धेकिन्‍या छन् रे बुज्‍जाइलाइ असजि भया कुरा जि जति छन् तिन लइ थाँ हुन्‍या छन्।

१८ तबइखिलाइ तमुले सुन्‍या कुरा निकेरि ध्‍यान दिय क्‍यालाइकि जइसित छ,

तइलाइ अज दिइन्‍या छ,

रे जइसित आथिन् तइसित भयालइ खोसिन्‍या छ।”

इसुका इजा रे भाइन्

(मत्‍ति १२:४६-५०; मर्कुस ३:३१-३५)

१९ एक दिन इसुका इजा रे भाइन् उनलाइ भेट्‌टाकि आया।

रे मान्‍सका भिडले अरनज्‍या तिनुनले उनलाइ भेट् सकेइन्।

२० तिनुन मध्‍येको कसइले इसुखि भुन्‍यो,

“तमरा इजा रे भाइ तमलाइ भेट्‍ट बाइर आइरइछन्।”

२१ इसुले तिनुनखि भुन्‍यो,

“मेरि इजा रे भाइन्‌ तिन हुन्‌ जइले परमेस्‍वको बचन सुन्‍नाहान्‌ रे पालन अद्‍दाहान्‌।”

इसुले हुरिबतासलाइ सान्‍त पाड्‌यो

(मत्‍ति ८:२३-२७; मर्कुस ४:३५-४१)

२२ एक दिन इसु सिस्‍यानसित डुङ्‍ङामि चड्‌या रे तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“हाम तालका पारिबाटा जानाउ।” उनुन गया।

२३ जान जानाइ इसु सिय्‍या रे अचानक तालमि ठुलो हुरिबतास आयो डुङ्‍ङामि पानि भरिन् लाग्‍यो रे तिनुन आपत्‌मि पड्‌या।

२४ तसो भयाहुतनक सिस्‍यानले इसुलाइ उठायो रे भुन्‍न लाग्‍या,

“गुरुज्‍यु,

गुरुज्‍यु,

हाम त मरिजानाउ।”

यो सुनिबर इसु उठ्‌या रे हुरिबतास रे छाललाइ हकार्‍यो। तन्‍जेइ हुरिबतास थामियो रे सान्‍त भयो।

२५ इसुले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“तमरो बिस्‍वास काँ छ?”

तिनुन अचम्‍ममि पड्‌या,

उनरो यसो सक्‍ति धेक्‍याहुनाले तिनुन एक अर्खामि कुरडि अद्लाग्‍या,

“इन को हुन?

इनले हकार्‍यापाछा त हुरिबतास रे छाल लइ तनरो भन्‍या मान्‍या रइछन्।”

भुत लाग्‍या मान्‍स निको भयो

(मत्‍ति ८:२८-३४; मर्कुस ५:२-२०)

२६ इसु रे उनरा सिस्‍यान गालिल तालका पारि गेरासेनसका छेत्‍रमि पुग्‍या।

२७ जबइ उनुन डुङ्‍ङाबटहइ ओरल्‍या तइ सहरको एक जनो मान्‍सलाइ उनले भेट्‍यो जइलाइ भुत लाग्‍याथ्‍यो।

त्‍यो मान्‍स भउत दिनबटहइ लत्‍ता लाउन्‍थेइन् रे घरमि नबसिबर च्‍याहानमि बसन्‍थ्‍यो।

b

२८ तइले इसुलाइ धेकिबर जोरले कला हाल्‍लोइ उनरा आगाडि घोप्‍टिबर भुन्‍यो,

“हे इसु,

माहान परमेस्‍वरका चेला तमरो मुसित कि काम?

बिन्‍ति छ, मुलाइ दुःख जनदिय।”

२९ इसुले भुतलाइ तइ मान्‍सबटहइ निकल्‍या आग्‍या दियाहुनाले तइ मान्‍सले यसो भुन्‍या थ्‍यो।

तइलाइ भुतले भउतफेर समाउन्‍थ्‍यो।

साङलाले उइका हातखुट्‍टा बाद्‌यालइ भुतका सक्‍तिले साङला चुणिबर उजाड ठउँरमि भागन्‍थ्‍यो।

३० इसुले उइलाइ सोध्‍यो,

“तेरो नाउँ कि हो?”

उइले भुन्‍यो “भुतको हुल” क्‍यालाइकि उइभित्‌र भउत भुत पस्‍याथ्‍या।c

३१ भुतले इसुलाइ बिन्‍ति अर्‍यो, “हामलाइ गइला खाड्‌डामि जान्‍या आग्‍या जनदिय।”

३२ तइ नजिकइका डाँणामि एक हुल सुङर चद्‍दा‍थ्‍या।

रे भुतले इसुसित तिन सुङर भित्‌र पस्‍सदिय भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जा।”

३३ रे भुतको हुल तइ मान्‍सबटहइ निकलिबर सुङरका भित्‌र पस्‍या।

तनज्‍याइ सुङरको हुल पंणबटहइ तल्‍तिर उछिट्‌टिबर तालइनि ढुब्‍बर मर्‍या।

३४ यसो धेकिबर सुङर चराउन्‍या भाग्‍या,

रे त्‍यो कुरा तिनुनले गाउँ रे सहरमि बताइदियो।

३५ भउत मान्‍सन कि भयो भनिबर हेद्‌दाकि इसुका वाँ आया।

पइलि भुतले सताया तइ मान्‍सलाइ अइले निको होइबर लत्‍ता लाइबर इसुका खुट्‌टाखि बसिरया तिनुनले धेक्‍यो।

त्‍यो धेकिबर तिनुनले भउत डर मान्‍यो।

३६ तइ मान्‍सलाइ निको भया धेक्‍द्‌यानले सप्‍पइ कुरडि अउरनलाइ सुणायो।

३७ तइपाछा तइ ठउँरका सप्‍पइ मान्‍सले इसुलाइ याँबटहइ निजा,

भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो क्‍यालाइकि तिनुन भउत डरायाथ्‍या।

तबइखिलाइ इसु फर्किबर जानालाइ डुङ्‍ङामि चड्‌या।

३८ तइबेला भुत निकल्‍या मान्‍सले इसुलाइ बिन्‍ति अर्‍यो,

“हजुर मुलाइ लइ तमसित लइजा।”

रे इसुले उइलाइ भुन्‍यो,

३९ “तम आफना घरमि जाँ रे परमेस्‍वरले तमरि निउति अर्‍या कुरडि अउरनलाइ सुना।”

इसुले तइ मान्‍सकि निउति अर्‍या कामका बारेमि तइ मान्‍सले सहरभरि भन्‍नोइ हिट्‍यो।

याइरसकि चेलि रे रगत बग्‍द्‌या स्‍वानि निकि भइ

(मत्‍ति ९:१८-२६; मर्कुस ५:२१-४३)

४० इसु तालका पारिबाट आउन्‍ज्‍या भिडले उनलाइ स्‍वागत अर्‍यो,

क्‍यालाइकि तिनुन उनलाइ पख्‍रइथ्‍या।

४१ केइ समयपाछा सभाघरका याइरस भन्‍या सासक आइबर इसुका खुट्‌टामि पड्‌या रे मेरा घरमि आइदिय भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो।

४२ क्‍यालाइकि उनरि बार बर्सकि चेलि मद्‍दलागेइ थि।

तनरो बिन्‍ति सुनिबर इसु तनसित जानलाग्‍या यो धेकिबर मान्‍सनले उनलाइ चारइतिर बटहइ घेद्‍द लाग्‍या।

४३ तइ हुलमि बार बर्सबटहइ रगत बगिबर दुःख पाएकि एक स्‍वानि थि।

तिनले आफुसित भया धन आफु निको हुनालाइ खर्च अरिबर लइ केइले तिनलाइ निको पाड् सक्‍या थेइन्।

४४ तइ स्‍वानिले मान्‍सका भिडमि पाछाडिबटहइ आइबर इसुका लत्‍ताको किनार छोयो उनरा लत्‍ता छुनज्‍याइ तिनरो रगत बग्‍द्‍द निको भयो।

४५ इसुले सोध्‍यो,

“मुलाइ कइले छोयो?”

रे सप्‍पइले भुन्‍यो,

“मुइले छोया आथिन्।”

पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

तमलाइ त मान्‍सनका भिडले घोचाल्‍ला छन्।”

४६ रे इसुले भुन्‍यो,

“हइन्,

कसइले मुलाइ छोएकोइ हो क्‍यालाइकि मुबटहइ सक्‍ति निकलिबर गया मुइले था पाया।”

४७ तइ स्‍वानिले आब मु लुक्‍दु सक्‍दइन्‌ भन्‍या जानिबर डरले काम्‍दि आइ रे उनरा खुट्‌टामि पणि।

तइले उनलाइ छोइबर निकि भएइ कुरडि सप्‍पइका आगाडि भुन्‍यो।

४८ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“ए चेलि,

तेरा बिस्‍वासले तुलाइ निको पाड्‌या छ आब सान्‍तिसित जा।”

४९ इसुले यसो भुन्‍ना भुन्‍नाइ याइरसका घरबटहइ एक जनो मान्‍स आइबर याइरसलाइ भुन्‍यो,

“हजुरकि चेलि त मरिगइ आब गुरुलाइ दुःख जनदिय।”

५० रे यो कुरा सुनिबर इसुले याइरसलाइ भुन्‍यो,

“हरेस जनखा,

बिस्‍वास मात्‍तरइ अर, तमरि चेलि बाच्‍चेइ छ।”

५१ याइरसका घर पुग्‍या पइतर इसुले पत्‍रुस,

याकुब,

युहन्‍ना रे केटिका इजा बालाइ बाहेक अउर कसइलाइ भित्‌र आउन दिएन्।

५२ केटि मर्‍याहुनाले ताँ जम्‍मा भया सप्‍प मान्‍स रुन्‍नाथ्‍या।

इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जनरो,

उ त सिरइछ मरेइ आथिन्।”

५३ यो कुरा सुनिबर तिनुनले इसुको खिसि काट्‍यो क्‍यालाइकि तिनुनलाइ केटि मरेइ हो भनिबर पक्‍का थाँ थ्‍यो।

५४ रे इसुले केटिको हात समाइबर भुन्‍यो,

“ए चेलि,

उठ्‌।”

५५ केटिको आत्‍मा फर्किबर आयो रे त्‍यो उन्‍जेइ उठि,

रे इसुले तइ केटिलाइ केइ खान्‍या कुरा दिय,

भनिबर भुन्‍यो।

५६ केटिका इजा बा अचम्‍ममि पड्‌या।

रे इसुले तिनुनलाइ “यो कुरा कस्‍सइलाइ जनभन्‍या!” भनिबर कडा आग्‍या दियो।

b 

8:27 यहुदिनको च्‍याहान गुफानमि हुन्‍थ्‍यो।

c 

8:30 ग्रिकमि “हुल” भनिया छ रे तइको अर्थ ६०००० सिपाइन भन्‍या हुन्‍छ।

इसुले बार जना सिस्‍यालाइ प्रचार अद्‌दाइ पठायो

(मत्‍ति १०:५-१५; मर्कुस ६:७-१३)

९

इसुले बारइ जना सिस्‍यालाइ बोलायो,

रे तिनुनलाइ सप्‍पइ किसिमका भुत निकाल्‍या रे बिमारिनलाइ निको पाड्‌या सक्‍ति रे अधिकार दियो।

२ उनले तिनुनलाइ परमेस्‍वरको राज्‍यका बारेमि प्रचार अद्‌द रे बिमारिनलाइ निको पाड्‌ड पठायो।

३ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमरा यात्‍राकि निउति आफुसित केइ जन्‍लइजा।

लठ्‌ठि,

झोला,

रुप्‍या,

खान्‍या कुरा रे लत्‍ता समेत जन्‍लइजा।

४ जइ घरका मान्‍सनले तमुलाइ स्‍वागत अद्‌दाहान्‌,

तइ गाउँबटहइ बिदा नहुन्‍ज्‍यासम्‍म तसइ घरमि बस्‌।

५ कसइ ठउँरका मान्‍सनले तमुलाइ स्‍वागत अरेन्‌ भन्‍या तिन मान्‍सनलाइ परमेस्‍वरले अद्‍या न्‍यायको चेताउनि दिनाइलाइ आफना खुट्‌टाको धुलो तिनरा बिरुद्‍दमि गवाइकि निउति टट्‌क्‍याइबर त्‍यो सहर छाडिदिय।”a

६ तबइ सिस्‍यान इसुबटहइ बिदा भया, रे असल रइबार प्रचार अद्‌दाइ, सप्‍पइतिर रोगि बिमारिलाइ निको पाड्‌डाइ गाउँ गाउँमि गया।

हेरोद दोधारमि पड्‌यो

(मत्‍ति १४:१-१२; मर्कुस ६:१४-२९)

७ इसुले अर्‍या कामका बारेमि सुनिबर सासक हेरोद दोधारमि पड्‌या,

क्‍यालाइकि बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना मर्‍याबटहइ जिउना भइ उठ्‌या छन् भनिबर कोइ कोइ भनन्‌थ्‍या।

८ रे कसइले भनन्‌थ्‍या,

“एलिया अगमबक्‍ता धेकिया छन्, रे अउरले भनन्‌थ्‍या उइबेलाका कोइ अगमबक्‍तानमध्‍ये एक जनो जिउना भयाछन्।”

९ रे हेरोदले यसो भुन्‍यो,

“युहन्‍नाको त मुइले मुन्‍टो काट्‍ट लाया हुँ।

रे यिन मान्‍स को हुन् जइका बारेमि मु इसि अचम्‍मकि कुरडि सुन्‍ना छु?”

रे तिनले इसुलाइ भेट्‌टया इछ्‌या अर्‍यो।

इसुले पाँच हजार मान्‍सलाइ ख्‍वायो

(मत्‍ति १४:१३-२१; मर्कुस ६:३०-४४; युहन्‍ना ६:५-१३)

१० इसुले पठाया बार जना प्रेरितले प्रचार अरिबर फर्किया पाछा तिनुनले आफुले अर्‍या सप्‍पइ कुरडि इसुलाइ सुनायो।

रे उनले तिनुनलाइ आफुसित लइजाइबर बेथसेदा सहरमि गया।

११ रे यो कुरडि जानिबर भिड उनरा पाछा लाग्‍यो।

उनले तिनुनलाइ स्‍वागत अर्‍यो रे परमेस्‍वरका राज्‍यका बारेमि सुनायो रे बिमारिनलाइ निको पाड्‌यो।

१२ आब दिन ढल्‍कन्‍नारया बेलामि तिन बारइ जना सिस्‍या आइबर उनलाइ भुन्‍यो,

“भिडलाइ बिदा अरिदिय,

रे तिनुन वल्‍तिरपल्‍तिरका गाउँघरमि जाइबर आफ्‍नि निउति खान्‍या,

बस्‍या बन्‍दोबस्‍त आफुइ अद्‌दाहान्,

क्‍यालाइकि हाम याँ केइ नभया ठउँरमि छु।”

१३ इसुले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“तमुलेइ यिनुनलाइ खानाइ दिय।”

तबइ तिनुनले भुन्‍यो,

“प्रभु,

हामसित पाँच रोटा रे दुइ माछा मात्‍तरइ छन्। नभया हाम जाइबर यिन सप्‍पइ मान्‍सकि निउति खानाइ किन्‍नुपणलो।”

१४ ताँ लगभग लोग्‍न्‍या मान्‍स मात्‍तरइ पाँच हजार जति थ्‍या।

इसुले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सलाइ पचास पचासका पङतिमि बस्‍स लगा।”

१५ सिस्‍यानले मान्‍सलाइ तसेरि बस्‍स लायो।

१६ तइपाछा इसुले पाँच रोटा रे दुइ माछा लिबर स्‍वर्गतिर हेरिबर धन्‍यबाद दियो।

रे उनले रोटा रे माछालाइ टुक्ररा टुक्ररा पाडिबर सिस्‍यानलाइ बाड्‌न लायो।

१७ सप्‍पइले पेटभरि खायो,

रे बच्‍या माछा रे रोटाका टुक्रराले बार डाला भरियो।

इसु को हुन?

(मत्‍ति १६:१३-१९; मर्कुस ८:२७-३३)

१८ इसु एकबेर एक्‍कलाइ प्रार्थना अद्‌दारया बेला सिस्‍या उनरा नजिक थ्‍या।

उनले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“मान्‍सनले मुलाइ को हो भनिबर भन्‍नाहान्?”

१९ तिनुनले भुन्‍यो,

“कसइले बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍ना हो भन्‍नाहान् रे कसइले एलिया हो भन्‍नाहान् कसइले पइलिका अगमबक्‍तानमध्‍ये एक जनो जिउनो भइ उठ्‌या हुन् भन्‍नाहान्।”

२० इसुले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“तमु मुलाइ को हो भनन्‍छउ?”

पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“तम परमेस्‍वरले पठाया ख्रिस्‍ट हउ!”

२१ तबइ इसुले तिनुनलाइ आग्‍या दियो, रे चेतावनि लइ दियो, कि “तिनुनले यो कुरा कसइलाइ लइ जनभन्‍या भुन्‍यो।”

२२ रे उनले भुन्‍यो,

“मान्‍सको चेलोb ले भउत दुःख पाउनपणन्‍छ।

अगुवा,

ठुला पुजारिन रे धर्म-गुरुनले उइलाइ बहिस्‍कार अद्‍या छन् रे माद्‍दयाछन्।

तेसरा दिनमि उ मर्‍याबटहइ जिउनो हुन्‍या छ।”

इसुको साँचो सिस्‍या कस्‍या हुन्‌ सकिन्‍छ

(मत्‍ति १६:२०-२८; मर्कुस ८:३०—९:१)

२३ अज उनले सप्‍पइलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

कोइ मेरो सिस्‍या हुन चाहन्‍छ भन्‍या उइले आफुलाइ इन्‍कार अरिबर दिन दिनइ आफ्नो क्रुस आफुइ बोकिबर मेरा पाछा लागउ।c

२४ क्‍यालाइकि आफ्‍नो जिबन बचाउन खोज्‍याले गुमाउन्‍या छ रे जइले आफ्‍नो जिबन मेरा निउति गुमान्‍या छ तइले बचाउन्‍या छ।

२५ क्‍यालाइकि मान्‍सले सारा सन्‍सार हात पाडिबर आफ्नो जिबन गुमायो भन्‍या उइलाइ कि फाइदा भयो ब?d

२६ जइले मेरो नाउँ लिन्‌ रे मेरा सिछ्‍यासित सरम माणन्‍छ,

मान्‍सको चेलोलइ आफना महिमा, रे परमेस्‍वर पिता रे पबित्‍र स्‍वर्गदुतका महिमामि आउनज्‍या तइसित सर्माउन्‍या छ।

२७ साँच्‍चि मु तमखि भुन्‍नउ,

याँ कल्‍लिया मध्‍ये कोइ कोइ छन्, जइले परमेस्‍वरको राज्‍य नधेकेइ मद्‌दया आथिनन्।”

इसुको अनार फेरियो

(मत्‍ति १७:१-८; मर्कुस ९:२-८)

२८ इन कुरडि भया लगभग आठ दिनपाछा पत्‍रुस युहन्‍ना रे याकुबलाइ लइजाइबर इसु डाँणामि प्रार्थना अद्‌दाकि गया।

२९ उनले प्रार्थना अद्‌या बेलामि उनरो अनार फेरियो, रे उनरा लत्‍ता सेता रे चम्‍किला भइबर आया।

३० एक्‍कासि दुइ जाना मान्‍स धेकिया रे इसुसित कुरा अद्‌द लाग्‍या,

तिन मोसा रे एलिया थ्‍या।e

३१ उनुन महिमित रुपमि धेकिया इसुले मद्‌द पड्‌या बिसयमि बातचित अद्‍दाथ्‍या।

यो कुरा उनले यरुसलेममि पुरा अद्‌पड्‍या थ्‍यो।

३२ पत्‍रुस रे उनरा सङिन मस्‍त सिरइथ्‍या।

बिउजनज्‍या त तिनुनले उनरो महिमा रे उनसङ कल्‍लिया दुइ जना मान्‍सलाइ धेक्‍यो।

३३ तबइ तिन दुइ मान्‍स उनसङ बिदा भइबर जान्‍ज्‍या पत्‍रुसले इसुलाइ भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

हाम याँ बस्‍सु निकोरइछ।

हाम तिन छाप्रा बनाउनाउ एक तमरि निउति,

एक मोसाकि निउति रे एक एलियाकि निउति।”

रे आफु कि बोल्‍लाछु भनिबर तिनलाइ थाइ थेइन्।

३४ पत्‍रुस बोल्‍लाबोल्‍लाइ बादल आयो रे उनुनलाइ छोप्‍यो, उनुन बादल भित्‌र पसन्‍ज्‍या सिस्‍यानले डर मान्‍यो।

३५ तनज्‍या बादलबटहइ एक यसो आबाज आयो,

“यिन मेरा चेला हुन,

जइलाइ मुइले छान्‍या हुँ। यिनरो बचन सुन।”

३६ त्‍यो आबाज रोकिया पइतर सिस्‍यानले इसुलाइ मात्‍तरइ धेक्‍यो।

तइबेला सिस्‍यानले आफुले धेक्‍या कुरडि कसइखि भनेइन।

इसुले भुत लाग्‍या केटालाइ निको पाड्‌यो

(मत्‍ति १७:१४-१८; मर्कुस ९:१४-२७)

३७ भोलिबार इसु सिस्‍यानसित डाँणा बटहइ तल्‍तिर आउनज्‍या कतिबइ मान्‍स उनलाइ भेट्‌टाइ आया।

३८ तिनुनमिको एक जनाले कला हालिबर भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

दया अरिबर मेरो चेलोलाइ हेरिदिय क्‍यालाइकि यो मेरो एकइ चेलो हो।

३९ भुतले तइलाइ जनज्‍यालइ समाउन्‍छ रे त्‍यो कालाहालन्‍छ।

मुखबटहइ फिज निकालन्‍छ,

घडबणिन्‍छ रे तइलाइ चोट नलाउन्‍ज्‍यासम्‍म छाड्‍डइन्‌।

४० मुइले हजुरका सिस्‍यानलाइ भुत निकालिदिय भनिबर खुसामत अर्‍या,

रे तिनुनले सकेइन।”

४१ इसुले भुन्‍यो,

“कसा बिस्‍वास नभया रे भ्रममि पड्‍या मान्‍सन रइछउ!

तमुसङ मु कति दिनसम्‍म बस्‍लो?

मुइले तमलाइ कन्‍ज्‍या सम्‍म सहनु हो?”

तइपाछा इसुले केटाका बालाइ भुन्‍यो,

“तमरो चेलो याँ ल्‍यास्।”

४२ बाले चेलोलाइ ल्‍याउना ल्‍याउनाइ भुतले तइलाइ ढलाइबर घडबणायो।

रे इसुले भुतलाइ हकारिबर केटालाइ निको पाडिबर उइका बालाइ दियो।

४३ परमेस्‍वरको यसो ठुलो सक्‍ति धेकिबर सप्‍पइ मान्‍स अचम्‍ममि पड्‌या।

इसुले अज आफु मद्‌या बारेमि भुन्‍यो

(मत्‍ति १७:२२-२३; मर्कुस ९:३०-३२)

मान्‍सन उनरो काम धेकिबर अचम्‍म पड्‍या बेला इसुले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

४४ “मु जि भन्‍नाछु यो कुरडि जनभुल क्‍यालाइकि मान्‍सका चेलालाइ पकणिबर मान्‍सनका हातमि सुम्‍पिन्‍या छ।

४५ रे सिस्‍यानले यो कुरा बुझेइन्‌।

क्‍यालाइकि यो कुरा बुज्‍ज सक्‍द्‌या ग्‍यान नपायाहुनाले इसुले कि भन्‍नाछन् तिनुनले बिचार अद्‌द सकेइन,

रे कि हो भनिबर सोध्‍या साहास लइ अरेइन।”

सप्‍पइ भन्‍ना ठुलो को हो?

(मत्‍ति १८:१-५; मर्कुस ९:३३-४०)

४६ बार जना सिस्‍याका बिचमि को ठुलो हो भन्‍या बहस चल्‍यो।

४७ रे इसुले तनरो बिचार बुजिबर एक बालखलाइ आफना नजिकइ लेइबर राख्‍यो,

४८ रे तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मेरा नाउँमि इसा बालखलाइ ग्रहण अद्‌याले मुलाइ ग्रहण अरन्‍छ।

रे मुलाइ ग्रहण अद्‌याले मुलाइ पठाउन्‍या पितालाइ ग्रहण अरन्‍छ।

क्‍यालाइकि तमुमध्‍ये सप्‍पइ हइ जो नानो छ,

त्‍यो सप्‍पइ हइ ठुलो हुन्‍या छ।”

४९ युहन्‍नाले भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

एक जनाले तमरा नाउँमि भुतलाइ निकाल्‍लारया हामले धेक्‍या,

रे हामले तइलाइ जनअरइ भन्‍या।

क्‍यालाइकि त्‍यो हाम्‍मिको हइन्।”

५० रे इसुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तइलाइ जनरोक,

तमरो बिरोध नअद्‌या त्‍यो तमराइ पछ्‌यको हो।”

सामरिनले इसुलाइ स्‍वागत अरेइन्‌

५१ इसुको स्‍वर्गजान्‍या बेला नजिकइ आउन्‍नाथ्‍यो रे इसुले यरुसलेमतिर जान्‍या पक्‍का अठोट अर्‍यो।

५२ रे उनले खबर लइन्‍या मान्‍सलाइ पइलि पठायो।

तिनुन गया रे उनरि निउति सप्‍पइ कुरा तयार अद्‌दाइलाइ सामरिनका एक गाउँमि पस्‍या।

५३ रे यरुसलेमतिर जान्‍या उनरो पक्‍का मन जानिबर तिनुनले उनलाइ स्‍वागत अरेइन।f

५४ यो धेकिबर उनरा सिस्या याकुब रे युहन्‍नाले भुन्‍यो,

“प्रभुजि,

कि तम चाहान्‍छउ कि स्‍वर्गबटहइ आगो बर्साइबर इन नास होइजाउन् भनिबर हाम भन्‍नाउ?”

५५ रे फर्किबर उनले तिनुनलाइ हकार्‍यो।g

५६ तइपाछा उनुन अर्खा गाउँतिर गया।

इसुलाइ पछ्‍याउन्‍ज्‍या को कठिनाइ

(मत्‍ति ८:१९-२२)

५७ इसु रे उनरा सिस्‍या बाटामि जान्‍याबेला एकजनो मान्‍सले उनलाइ भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

तम जाँ जान्‍छउ मु लइ तमरा पाछा लाग्‍दउ।”

५८ रे इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“स्‍यालका त दुला छन् रे अग्‍गासका चंणाचुणुङिका घोल छन्,

रे मान्‍सका चेलाको त मुन्‍डो लुकाउन्‍या ठउँर लइ आथिन्।”

५९ उनले अर्खा एक मान्‍सलाइ भुन्‍यो,

“मेरा पाछा लाग्।”

रे तइले भुन्‍यो प्रभु,

“पइलि गइबर मेरो बाको लास खड्‌याउन दिय।”

६० इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“मुर्दानले मुर्दानलाइ खड्‌याउन दे।

रे तु गइबर परमेस्‍वरका राज्‍यकि असल रइबार प्रचार अर।”h

६१ अर्खालेलइ भुन्‍यो,

“प्रभु,

मु तमरा पाछालाग्‍द्‌या छु,

रे पइलि आफना घरमि हुन्‍यानबटहइ मुलाइ बिदा लिन दिय।”

६२ रे इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“आफ्‍नो हात हलामि लाइबर पाछा हेद्‌या कोइ लइ परमेस्‍वरका राज्‍यको योग्‍य हुन्‍या आथिन्।”

a 

9:5 खुट्‍टाको धुलो टट्‌क्‍याउनु भन्‍या इसुका बारेमि कुरा सुन्‍न इन्‍कार अद्‍या मान्‍सनलाइ तमले इन्‍कार अर्‍या रे आब बटहइ तमरो उनसित कोइलइ सरोकार आथिन्‌ भन्‍या हो।

b 

९:२२ मान्‍सको चेलो भउत ठउँर इसुले आफुलाइ “मान्‍सको चेलो भन्‍याछन्।”

c 

9:23 इसुका पाछालाग्‍द्‌या मान्‍सले आफ्‍नो इछ्‌या छाडिबर जसोइ दुःख भयालइ सइबर उनरो आग्‍या पालन अरिबर हिट्‌ट पडन्‍छ। उनरि निउति मद्‌दलइ तयार हुनपड्‌न्‍छ।

d 

9:25 ताँ त्‍यो कभइ नमद्‍या जिबन हो।

e 

9:30 परमेस्‍वरले मोसालाइ ब्‍यबस्‍था दियो। रे सपहइ माहान अगमबक्‍ता एलिया माणिन्‍थ्‍या। परमेस्‍वरले यहुदि जातिसित बाध्‍या पइलो करारलाइ तिन दुयेइ अगमबक्‍ताले धेकाया छन्।

f 

9:53 सामरियाको गेरासिन पाहाडमि परमेस्‍वरको आराधना अद्‍द पडन्‍छ भणि सामरिनले बिस्‍वास अरनथ्‍या। तबइखिलाइ यरुसलेमका मन्‍धिरमि आराधना अद्‍द जानाइलाइ उनरो बाटो यहुदिले प्रयोग अर्‍या निको मानन्‍थेइनन्‌

g 

9:55 यो कुरा तमले सुरुवातका केइ पान्‍डुलिपिनमि लइ पाउन्‍याछउ, “उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो, ‘तमुसित भया आत्मालाइ तमुले चिन्‍या आथिनउ। क्‍यालाइकि मान्‍सको चेलो मान्‍सनलाइ नास अद्‍द आया हइन्‌, रे उन तिनुनलाइ बचाउन आया हुन्‌।’”

h 

9:60 लास खड्‍डयाउन्‍या कुरालाइ यहुदिनले खास मान्‍नथ्‍या। रे लास खड्‍डयाउन भन्‍ना ठुलो कुरा इसुलाइ पछ्‍याउन हो भनिबर उनले भन्‍या

इसुले सत्‍तरि जना सिस्‍यानलाइ पठायो

१०

तइपाछा प्रभुले अउर सत्‍तरि जनालाइa चुनिबर आफु जान्‍नारया हरेक सहर रे गाउँमि आफु हइ आगाडि तिनुनलाइ दुइ दुइ जना अरिबर पठायो।

२ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“फसल बर्ताइ छ रे खेतालानकि कमि छ।

तबइखिलाइ,

फसल भित्‌र्‍याउनाकि निउति कद्‌बइ खेतालान पठाइ दिउन्‌ भनिबर फसलका मालिकसित प्रार्थना अर,

३ तमु जा।

हेर, मु तमुलाइ ब्‍वासाका बिचमि भेडानकि जसेरि पठाउन्‍या छु।

४ तमुले रुप्‍याको थइलो,

झोला,

जुता जनबोक बाटामि कसइलाइ ढोक जनअर।

५ जइ घरमि जान्‍छउ पइलि भुण,

‘यइ घरमि सान्‍ति हउ!’

६ ताँ सान्‍ति चाहान्‍या मान्‍स छन् भन्‍या तमरो सान्‍ति तिनसङ रन्‍या छ।

रे ताँ सान्‍ति चाहान्‍या मान्‍स आथिन्‌ भन्‍या त्‍यो सान्‍ति तमसित फर्किन्‍या छ।

७ तिनले दिया खान्‍या कुरा खाइबर तसइ घरमि बस्‌।

क्‍यालाइकि खेतालाले आफ्नो ध्‍याडि पाउनइ पडन्‍छ। घर घरमि नपसिबर हिट।

८ जब तम कसइ सहरमि जान्‍छउ,

रे तिनुनले तमुलाइ स्‍वागत अद्‌हान्‌ भन्‍या तमरा आगाडि राखिदिया खानाइ खा।

९ ताँ भया बिमारिनलाइ निको पाड,

रे तिनलाइ भुन,

‘परमेस्‍वरको राज्‍य तमरा नजिक आइरइछ।’

१० रे तमु कसइ सहरमि जान्‍छउ रे तमुलाइ तिनुनले स्‍वागत अरेइन भन्‍या ताँ बटहइ निकलबर तइ सहरका रोडमि जा, रे भुन,

११ ‘हामरा खुट्‌टामि टासिया तमरो सहरको धुलो समेत हाम तमरा बिरुदमि टट्‍क्‍याउनाउ।

रे तबइलइ यो जाण कि परमेस्‍वरको राज्‍य नजिकइ आया छ।

१२ मु तमलाइ भुन्‍नउ,

न्‍यायका दिनमि यइ सहरको भन्‍नाहइ सदोम सहरको हालत सहनिय हुन्‍या छ।’”

बिस्‍वास नअद्‌या सहर

(मत्‍ति ११:२०-२४)

१३ “हे खोराजिन रे बेथसेदाका मान्‍सन हो,

धिक्‍कार तमुलाइ,

क्‍यालाइकि तमुमि भया सक्‍तिका काम टुरोस रे सिदोनमि अरिया भयाले तिनुनले आगाडि बटहइ पाप अद्‌द छाडिबर रे पाप छाड्‌या छु भनिबर बोराका लत्‍ता लाइबर खरानिमि बस्‍याथ्‍या।

१४ न्‍यायका दिनमि त तमरो भन्‍ना टुरोस रे सिदोन सहरका मान्‍सनको हालत सहनिय हुन्‍या छ।

१५ हे कफर्नहुमका मान्‍सन हो!

क्‍या तमु स्‍वर्ग पुग्‍ला भनन्‌छउ?

तमु त नरकइमि पुग्‍द्‍या छउ।

१६ “जइले तमरा कुरडि सुनन्‍छ,

तइले मेरा कुरडि लइ सुनन्‍छ जइले तमलाइ असुइकार अरन्‍छ,

तइले मुलाइ असुकार अरन्‍छ। रे तइले मुलाइ पठाउन्‍यालाइ लइ असुइकार अरन्‍छ।”

सत्‍तरि चेला फर्किबर आया

१७ तिन सत्‍तरि जना आनन्‍नले भरिबर फर्किया रे यसो भुन्‍यो,

“प्रभुजि,

तमरा नाउँमि भुत लइ हामरा बसमि आया।”

१८ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मुइले सइतानलाइ स्‍वर्गबटहइ बिजुलि चमक्‍या जसेरि झड्‌डारया धेक्‍या।

१९ मुइले तमुलाइ स्‍याप रे बिच्‍छिलाइ कुचल्‍या रे सत्‌तुरका सप्‍पइ सक्‍तिलाइ जित्‍या अधिकार दिया छु,

रे केइ कुराले तमुलाइ हानि अद्‌या आथिन्‌।

२० तबइलइ भुत आत्‍मा तमरा बसमि छन् भनिबर रमाउन्‍या हइन रे तमरा नाउँ स्‍वर्गमि लेखिरइछ भनिबर रमा।”

इसुको धन्‍यबादको प्रार्थना

(मत्‍ति ११:२५-२७; १३:१६,१७)

२१ तसइबेला इसु पबित्‍र आत्‍मामि भरिबर भुन्‍न लाग्‍या,

“हे पिता स्‍वर्ग रे धर्तिका परमेस्‍वर मु तमलाइ धन्‍यबाद चणाउनउ क्‍यालाइकि तमले इन कुरडि बुद्‌दिमान रे समझदार बटहइ लुकाइबर राख्‍या रे केइ नजान्‍यानलाइ धेकाया।

क्‍यालाइकि पिता तमलाइ यसोइ अद्‌द निको लाग्‍यो।

२२ “मेरा पिताले सप्‍पइ थोक मुलाइ दिया छन्।

चेलो को हो भनि पिता बाहेक कसइले जान्‍नइन।

तस्‍याइ चेलो रे उनले चिनाया मान्‍सले बाहेक अउर कसइले पितालाइ जान्‍नाइन्।”

२३ सिस्‍यानतिर फर्किबर इसुले तिनलाइ खुसुक्‍क भुन्‍यो,

“यिन सप्‍पइ कुरा धेक्‍द पाउन्‍या तमु कति धन्‍यकाहउ।

२४ क्‍यालाइकि मु तमुलाइ भुन्‍नउ भउत अगमबक्‍ता रे राजाले तमले जि धेक्‍याछउ तिन धेक्‍द्‌दया मन अर्‍याथ्‍यो,

रे धेक्‍द्‌ पाएन,

जि तमु सुन्‍नाछउ तिन सुन्‍या मन अर्‍याथ्‍यो रे सुन्‍न पाएन्‌।”

निको सामरिको उखान

२५ एक दिन एक जनो धर्म-गुरुले इसुलाइ पाइन लाउनाकि सोध्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

मुइले कभइ नमद्‌या जिबन पाउनाइलाइ कि अद्‌दपड्‍या हो ब?”

२६ इसुले तिन धर्म-गुरुलाइ भुन्‍यो कि,

“यइका बारेमि ब्‍यबस्‍थाले कि भुणन्‍छ? तइमि तमले कि पड्‍या छउ?”

२७ तनज्‍याइ तन धर्म-गुरुले भुन्‍यो,

“तुइले आफना परमप्रभु परमेस्‍वरलाइ पुराइ हिर्‌दयले,

पुराइ परानले,

पुराइ तागतले,

पुराइ मगजले पिरिम अद्‍दु, ‘रे आफना पडउसिलाइ आफुलाइ जस्‍या पिरिम अद्‍दु।’”

२८ इसुले तनलाइ भुन्‍यो कि,

“तमले निकोइ भन्‍या।

तमलइ जा रे तसोइ अर,

तम बाच्‍या छउ।”

२९ तनज्‍या तन धर्म-गुरुले आफुलाइ निको धेकाउनाइलाइ इसुलाइ भुन्‍यो,

“मेरो पडउसि को हो ब?”

३० इसुले भुन्‍यो,

“एक जनो मान्‍स यरुसलेमबटहइ यरिहो होइबर उन जान्‍नाथ्‍यो।

रे त्‍यो लभारउनका हात पड्‍यो।

तन लभारउनले तइ मान्‍सलाइ नाङोइ बनाइबर हाण्‍यो अद्‍मरो पाडिबर गया।

३१ तनज्‍या एक जनो पुजारि आयो,

रे तइ अद्‍मरो मान्‍स धेकिबर नधेक्‍या जसो अरि तर्किबर गयो।

३२ तसेरि एक जनो लेबि कुलको पुजारि लइ तसइ बाटाबटहइ आयो रे तइ अद्‍मरो मान्‍स धेकिबर नधेक्‍या जसो अरिबर तर्किबर गयो।

३३ तनज्‍या तसइ बाटाबटहइ सामरिया ठउँरको मान्‍सd आयो,

तइ अद्‍मरो मान्‍स धेकिबर, तइको मन खातिले भरियो।

३४ तइ अद्‍मरो मान्‍सका घामि तेलe रे दाखमध्‍य लाइबर पट्‌टि बादिबर आफना घोडामि राखिबर धर्मसालामि लइयो रे तइको हेरविचार अर्‍यो।

३५ भोलिबार धर्मसालाका मान्‍सलाइ दुइ चाँदिका सिक्‍काf दिबर भुन्‍यो,

‘यइको हेरबिचार अरिदिया,

यइको निकेरि ओखोदो अरिदिया, अउर खर्च लाग्याले मु फर्किबर आउनज्‍या तिर्लो।’”

३६ इसुले तति भनिसक्‍या पाछा तन धर्म-गुरुसित भुन्‍यो कि,

“तमरा बिचारमि इन तिन जना मध्‍ये लभारउनका हात पड्‌या मान्‍सको पडउसि को भयो ब?”

३७ तनज्‍या तन धर्म-गुरुले इसुलाइ भुन्‍यो कि,

“जइको मन तइ मान्‍स धेकिबर खातिले भरियो।”

तनज्‍या तन धर्म-गुरुसित इसुले भुन्‍यो कि, “जा तमलइ तसोइ गर।”

मार्था रे मरियमसित इसुको भेट

३८ इसु रे उनरा सिस्‍या जाना जानाइ एक गाँउमि पुग्‍या।

रे तइ गाँउमि मार्था नाउँ भयइ स्‍वानिले उनलाइ आफना घरमि स्‍वागत अर्‍यो।

३९ मरियम नाउँ भएकि तिनरि एक बइनि थि।

तिन इसुका खुट्‌टाखि बसिबर उनरो बचन सुन्‍नाथिन्।

४० रे मार्था सेवा सत्‍कार अद्‌या काममि लागिरइथिन्‌।

तिनले इसुका वाँ आइबर भुन्‍यो।

“प्रभुजि,

मेरि बइनिले सेवा सत्‍कारका काममि मुलाइ एक्‍लि पणिराइछ।

तम धेक्‍दानु ब?

तइखि भुनिदिय रे तइले मुलाइ कममि साहेता अदेइ थि।”

४१ रे इसुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“मार्था,

मार्था तु क्‍याकि भउत कुरामि चिन्‍ता रे फिक्रि अरन्‍छेइ।

४२ रे जरुडि त एकइ कुरडि छ,

त्‍यो असल रइबार मरियमले छानिराइछ, जो तिनबटहइ खोसिन्‍या आथिन्‌।”

a 

10:1 कसइ कसइ पान्‍डुलिपिमा बाहत्‍तर जना पाइन्‍छ।

d 

१०:३३ सामरिया ठउँरको मान्‍स यहुदिहरुले सामरि मान्‍सनलाइ घिणा अरन्‍थ्‍या।

e 

१०:३४ तेल तइबेलाका मान्‍सनले दुखाइ कम अद्‌दालाइ जइतुनको तेल रे दाख मध्‍य लगउन्‍थ्‍या।

f 

१०:३५ दुइ चाँदिका सिक्‍कादुइ दिन काम अरिबर आउन्‍या दुइ दिनकि ध्‍याणि हो।

इसुले सिकाया प्रार्थना

(मत्‍ति ६:९-१३; ७:७-११)

११

एक दिन इसु एक ठउँर प्रार्थना अद्‌दाथ्‍या।

उनले प्रार्थना अरि सक्‍या पाछा सिस्‍यानमिको एक जनाले उनलाइ भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

युहन्‍नाले आफना सिस्‍यानलाइ प्रार्थना अद्‌द सिकायाजसेरि हामलाइ लइ सिका।”

२ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

तमुले प्रार्थना अरनज्‍या यसो भुण,

“हे पिता,

तमरो नाउँ पबित्‍र अरियोस।

तमरो राज्‍य आइजाउ।

३ हामरो दिनभरिको खानाइ हामलाइ दिया।

४ हामरा पाप छिमा अरिदिय।

क्‍यालाइकि हामलइ हामरा बिरुद्‌मि पाप अद्‌यालाइ छिमा अद्‌दाउ।

हामलाइ परिछ्‍यामि पड् जनदिया।”

५ रे उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मानउ,

तमु मध्‍ये कसइ एक जनाको सङि छ।

तन आधा रातमि सङिका वाँ जाइबर भुन्‍नाहान्‌,

ए सङि,

मुलाइ तिन रोटा पइचो दिय।

६ क्‍यालाइकि मेरा एक जना सङि यात्‍राबटहइ मेरा वाँ आइरइछन्,

रे तिनलाइ खानाइ दिनाइलाइ मुसित केइ आथिन्।”

७ तइ सङिले भित्‌रबटहइ भुन्‍यो,

“मुलाइ दिक्‍क जन्‍ला।

देलो बन्‍द अरि सक्‍याछु,

रे मेरा चेलाचेलि मुसित सिरइछन्।

मु उठिबर तमलाइ केइ दिन सक्‍दइन।”

८ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“सङिका नाताले उनले तनलाइ केइ नदिया लइ तनले मागि रयाले उठिबर उनले चाया जति दिन्‍याछन्।

९ मु तमुखि भुन्‍नउ,

माग त तमुलाइ दिइन्‍या छ।

खोज त तमु पाउन्‍याछउ,

घचघच्‍या त तमरि निउति देलो खोलिन्‍या छ।

१० क्‍यालाइकि जइले मागन्‍छ तइले पाउछ,

जइले खोजन्‍छ तइले भेटाउन्‍छ।

जइले घचघच्‍याउन्‍छ तइकि निउति खोलिन्‍या छ।

११ तममि हइ को बा होलो जइका चेलाले रोटो मागनज्‍या तइलाइ ढुङा दिन्‍छ, रे माछा मागनज्‍या स्‍याप दिन्‍छ?

१२ यात अन्‍डा मागनज्‍या बिच्‍छि दिन्‍छ?

१३ तमु दुस्‍ट होइबर त आफना चेलाचेलिलाइ निका कुरा दिन जाणन्‍छउ भन्‍या तमरा पिता जो स्‍वर्गमि बस्‍साहान्‌ उनसंग माग्‍द्‌यालाइ कति बर्ता अरिबर पबित्‍र आत्‍मा दिनाहान्‌।”

इसु रे बालजिबुल

(मत्‍ति १२:२२-३०; मर्कुस ३:२०-२७)

१४ एक दिन इसुले भुत लागिबर बोल्‍ल नसक्‍द्‍या मान्‍सबटहइ भुत निकाल्‍लाथ्‍या।

तइ मान्‍सबटहइ भुत निकलबर गया पाछा त्‍यो मान्‍स बोल्‍ल सक्‍द्‌या भयो।

यो धेकिबर मान्‍सन अचम्‍ममि पड्‌या।

१५ तिन मान्‍स मध्‍ये कसइ कसइले भुन्‍यो,

“भुतको मालिक बालजिबुलaका सक्‍ति बटहइ तइले भुत निकालन्‍छ।”

१६ अउरले उनरो जाँच अद्‌दाइलाइ उनसङ स्‍वर्गबटहइ एक चिन्‍ह माग्‍यो।

१७ रे तिनरा मनइअसल रइबार जाणिबर इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जइ राज्‍यमि फुट हुन्‍छ,

त्‍यो रन्‍या आथिन्‌, रे जइ घरमि फुट हुन्‍छ, त्‍यो नास हुन्‍या छ।

१८ सइतानको लइ आफुसितफाटो भयाले तइको राज्‍य कसेरि रलो?

क्‍यालाइकि तमु भनन्‍छउ कि मु बालजिबुलका सक्‍ति बटहइ भुत धपाउनउ।

१९ मु बालजिबुल बटहइ भुत धपाउनउ भन्‍या,

तमरा सिस्‍यानले कइका सक्‍ति बटहइ भुत धपाउनाहान् ब?

तबइखिलाइ तमरा सिस्‍यानले तमुले अर्‍या गलत कुरा धेकाइदिहान्‌।

२० रे मुइले परमेस्‍वरका सक्‍तिले भुत निकाल्‍या भन्‍या परमेस्‍वरको राज्‍य तममि आइसक्‍याछ।

२१ “हतियार बोग्‍द्‌या बलियो मान्‍सले घरको हेरबिचार अर्‍यो भन्‍या सप्‍पइ मालसामान सुरछित रनाहान्।

२२ रे तइभन्‍ना बलियो मान्‍स आइबर तइसित जाइ लागिबर जित्‍यो भन्‍या,

उइले भर पड्‍या तइका जम्‍माइ हतियार खोसिबर लइजान्‍छ, रे तइका मालसामान लुटिबर आफना मान्‍ससित बाणन्‍छ।

२३ “जो मेरा पछ्‍यमि आथिन्‌,

त्‍यो मेरा बिरुदमि हुन्‍छ, रे जइले मुसित बटुल्‍लइन्, तइले छर्बट् पाणन्‍छ।

भुत आत्‍मा फर्किबर आउछ

(मत्‍ति १२:४३-४५)

२४ “जब कसइ मान्‍सबटहइ भुत आत्‍मा निकलिबर जान्‍छ,

रे त्‍यो उजाड ठउँर पुगन्‍छ रे आराम अद्‌द खोजन्‍छ।

रे काइलइ ठउँर नपाइबर तइले भणन्‍छ, ‘मु निकलिबर आया मेराइ घर जानउ।’

२५ जब त्‍यो फर्किबर आउछ त्‍यो घर झाडिबर सजाइ राख्या धेकन्‍छ।

२६ रे त्‍यो जाइबर आफु सित अउर सात भुत आत्‍मा सङइनि लेइबर आउछ,

तिनुन तइ भित्‌र पस्‍साहान रे बास अद्‍दाहान्‌ तइ मान्‍सको दसा पइलिका हइ पाछा अज फुचेरो हुन्‍छ।”

साँचो आसिस

२७ इसुले इन कुरडि बोल्‍लाबोल्‍लाइ भिडबटहइ कसइ स्‍वानिले कला हालिबर भुन्‍यो,

“धन्‍यकि हुन तिन स्‍वानि जइले तमलाइ जन्‍मायो रे आफ्‍नो दुद ख्‍वायो।”

२८ रे इसुले भुन्‍यो,

“धन्‍य हुन तिनुन जइले परमेस्‍वरको बचन सुन्‍नाहान्‌ रे मान्‍नाहान्‌।”

मान्‍सनले चिन्‍ह खोज्‍यो

(मत्‍ति १२:३८-४२)

२९ भिड बडन्‍ज्‍या उनले भुन्‍यो,

“येइ पुस्‍ताका दुस्‍ट मान्‍सनले चिन्‍ह खोज्‍जाहान्‌,

रे योना अगमबक्‍ताको चिन्‍ह बाहेक इनुनलाइ अउर चिन्‍ह दिइन्‍या आथिन्‌।

३० क्‍यालाइकि जइ रितिले योना निनबेका मान्‍सनकि निउति चिन्‍ह भया थ्‍या,

तसइ रितिले मान्‍सको चेलोलइ यइ पुस्‍ताखिलाइ चिन्‍ह हुन्‍या छ।

३१ न्‍यायका दिनमि यइ पुस्‍ताका मान्‍सनलाइ दछिण देसकि रानिले उठिबर इनुनलाइ दोस लाउन्‍या छन्,

क्‍यालाइकि तिन धर्तिका पल्‍ला छेउबटहइ सोलोमन राजाको बुद्‌दिका कुरा सुन्‍नाइलाइ आएइ थिन्‌।

रे हेर,

याँ एक जनो छ, जो सोलोमन राजा भन्‍नालइ ठुला छन्।

३२ निनबेका मान्‍सनले न्‍यायका दिनमि यइ पुस्‍तासित कल्‍लिबर यिनुनलाइ दोस लाउन्‍या छन्,

क्‍यालाइकि तिनुनले योनाका प्रचारमि पस्‍याताप अर्‍याथ्‍यो,

रे हेर, याँ एक जनो छ जो योना हइ माहान छन्।

सरिलको बत्‍ति

(मत्‍ति ५:१५; ६:२२-२३)

३३ “कसइले बत्‍ति बालिबर भाँडाले छोप्‍दइन या लुकाइबरलइ राख्‍दइन,

रे भित्‌र आउन्‍या सप्‍पइले उजालो धेकन्‍ना भनिबर उच्‍चा ठउँर राख्‍दाहान्।

३४ तमरो सरिलको बत्‍ति तमरो आँखा हो।

तमरा आँखा ठिक छन् भन्‍या तमरो पुराइ सरिल उज्‍यालो हुन्‍छ, रे त्‍यो खराब छ भन्‍या तमरो पुराइ सरिल अन्‍यारो हुन्‍छ। b

३५ तबइखिलाइ बिचार अर,

तमुमिको उज्‍यालो अन्‍यारो जन हउ।

३६ रे तमरो पुराइ सरिल उज्‍यालो छ भन्‍या,

रे केइ भागलइ अन्‍यारो आथिन्‌ भन्‍या त्‍यो पुराइ उज्‍यालो हुन्‍छ, जसेरि बत्‍तिका उज्‍यालाले तमुलाइ चमक दिन्‍छ।”

फरिसि रे धर्म-गुरुलाइ इसुको चेतावनि

(मत्‍ति २३:१-३६; मर्कुस १२:३८-४०)

३७ इसुले बोलिसक्‍या पाछा एक जनो फरिसिले उनलाइ खाना खानाइलाइ बोलायो।

उन घरभित्‌र जाइबर खाना खानालाइ बस्‍या।

३८ रे इसुले खाना खानाहइ पल्‍लि हात नधोया धेकिबर तन फरिसि अचम्‍ममि पड्‌या।

३९ रे प्रभुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तम फरिसि कटउरा रे थालका बाइर माजन्‍छउ,

रे तमरा मन भित्‌र लोभ रे दुस्‍टताले भरिया हुन्‍छ।

४० मुर्ख मान्‍स हो,

जइले बाइरको भाग बनायो,

तसइले भित्‌रको लइ बानाया हइन ब?

४१ रे गरिबनलाइ दान दिय,

रे तमरि निउति सप्‍पइ कुरा सुद्‍द हुन्‍या छ।”

४२ “धिक्‍कार तम फरिसिलाइ!

क्‍यालाइकि तम पुदिना,

मेथि,

जडिबुटि जसानको दसाम्‍स दिन्‍छउ।

न्‍याय रे परमेस्‍वरलाइ पिरिम अद्‌या कुरामि वास्‍ता अद्‍दानु, यिनइ कुराका सङसङइ तमुले न्‍याय रे पिरिम अद्‌द पणन्‍थ्‍यो।”

४३ “तमु फरिसिलाइ धिक्‍कार!

क्‍यालाइकि तम सभाघरमि सम्‍मान पाउन्‍या ठउँर रे बजारमि अभिबादन चाहान्‍छउ।

४४ धिक्‍कार तमुलाइ!

क्‍यालाइकि तमु नधेकिन्‍या च्‍याहान जसा छउ,

तसा नधेकिन्‍या च्‍याहानबटहइ थाँइ नपाइबर मान्‍सन हिट्‌टाहान्‌।”c

४५ परमेस्‍वरका निएम सिकाउन्‍या मध्‍ये एक जनाले उनलाइ भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

इन कुरडिअरिबर तमले त हामरोलइ बेजत अरन्‍छउ।”

४६ इसुले भुन्‍यो,

“तम ब्‍यबस्‍था सिकाउन्‍यालाइ लइ धिक्‍कार!

क्‍यालाइकि बोक्‍द नसकद्‌या धर्म-कर्मको गरुवा भारि मान्‍सलाइ बोकाउछउ।

रे तम आफुइ भन्‍या तइ गरुवा भारिलाइ एक अउलाले लइ छुनानु।”

४७ धिक्‍कार तमलाइ!

क्‍यालाइकि तमरा पुर्खाले मार्‍या अगमबक्‍ताका च्‍याहान बनाउछउ।

४८ इसेरि तम आफना पुर्खानले अर्‍या कामका साछि छउ रे तिनसित सहमत हुन्‍छउ,

क्‍यालाइकि तिनले अगमबक्‍तालाइ मार्‍या हो,

रे तमु उनरा च्‍याहान बनाउछउ।

४९ तबइलाइ परमेस्‍वरले आफना बुद्‌दि बटहइ भन्‍नाहान्,

“मु तमरा वाँ अगमबक्‍ता रे प्रेरित पठाउन्‍या छु।

रे उनुन मध्‍ये कसइलाइ तिनुनले माद्‍याछन् रे कसइलाइ सताउन्‍याछन्।

५० तसेरि सन्‍सारका सुरुबटहइ जम्‍माइ अगमबक्‍तानका रगतको दोस यइ पुस्‍तासित लिइन्‍या छ।

५१ हो,

मु तमखि भन्‍नउ,

हाबिलको रगत बटहइ लेइबर बेदि रे मन्‍धिरको पबित्‍र ठउँरमि मारिया जकरियासम्‍मका रगतको लेखा यइ पुस्‍तासित लिइन्‍या छ।d

५२ “धिक्‍कार तम परमेस्‍वरका निएम सिकाउन्‍यालाइ!

क्‍यालाइकि तमले ग्‍यानको साँचो लिन त लिया रे तम आफुइ भित्‌र गयानु रे अउर आउन्‍यालाइ लइ आउन दियानु।”

५३ इसु ताँ बटहइ निकल्‍या, फरिसिनले उनरो भउत बिरोध अद्‌दाइ कद्‍बइ बिसयमि उनलाइ सोधपुछ अद्‌द लाग्‍या,

५४ रे उनले जवाफ दिन्‍ज्‍या काइ केइ भुल भेटिन्‍छ कि भनिबर तिनुन उनरो मउका हेद्‌दलाग्‍या।

a 

११:१५ बालजिबुल भन्‍या सइतानको अर्खो नाम हो। रे भुतको राजा लइ हो।

b 

11:34 क्‍यालाइकि यहुदिनकि निउति, अउरसित निकेरि ब्‍याबहार अद्‌या बुजाउथ्‍यो भन्‍या, “खराब नजरले,” लोबि भन्‍या बुजाउथ्‍यो।

c 

11:44 तिन दिनमि, यहुदिनले च्‍याहानमि चिन्‍ह लाउथ्‍या क्‍यालाइकि कसइले तइमि कुचल्‍यो भन्‍या, त्‍यो असुद्‌द हुन्‍थ्‍यो। यहुदि जइले तसेरि च्‍याहान छोयाले सात दिनसम्‍म बिधिअन्‍सार असुद्‌द हुन्‍या अरन्‍थ्‍या। गन्‍ति १९:१६

d 

11:51 पुराना नियममि मारिया पइलो मान्‍स हाबिल थ्‍यो, भन्‍या जकरिया अन्‍तिम (उत्‍पति ४:८ रे २ इतिहास २४:२०-२२)। हिब्रु बाइबलमि इतिहासका किताबलाइ अन्‍तिम तहमि राखिया छन् भन्‍या जनभुल।

इसुले कपट भया ह्रिदयका बिरुदमि चेतावनि दियो

(मत्‍ति १०:२६-३३)

१२

तइ समयमि हजारउ मान्‍सको भिड जम्‍मा भयो,

याँ सम्‍मकि एकले अर्खालाइ कुचल्‍ल लाग्‍या,

उनले पइलि आफना सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“तमु फरिसिका खमिरबटहइ बच। क्‍यालाइकि त्‍यो खमिर भुन्‍या तिनुनको कपटले भरिया ह्रिदय हो।

२ ढाकिबर राख्‍या कुरा जे जति छन् तिन धेकिन्‍या छन्,

रे लुकाइया कुरा जे जति छन् तिनसप्‍पइ थाँ लाग्‍द्‌या छन।

३ तबइखिलाइ जि तमले अन्‍यारमि भुन्‍या छउ,

त्‍यो उज्‍यालामि सुनिन्‍या छ। कसइले गुप्‍त कोठामि कान्‍याखुसि अर्‍या लइ घरका धुरिमि जाइबर प्रचार अरिन्‍या छ।”

परमेस्‍वरको डर मान्‍नुपड्‌न्‍छ

(मत्‍ति १०:२८-३१)

४ इसुले अजलइ भुन्‍यो,

“मेरा सङि हो,

मु तम्‍खि भुन्‍नउ,

तन धेकि जनडरा जइले सरिललाइ मारन्‍छ,

रे तइपाछा अउर केइ अरिसक्‍दाइन्‌।

५ रे कइ धेकिबर डर मान्‍नु पडन्‍छ,

मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

परमेस्‍वरसित डर मान सरिललाइ मार्‍या पइतर नरकमि खित्‍दिन्‍या सक्‍ति उनइमि छ। मु तमखि भुन्‍नउ, उन धेकिबर डर मान।”

६ क्‍या दुइ पइसामि पाँच भँगेरा बेचिनाइन्‌?

तिनमध्‍ये एकलाइ लइ परमेस्‍वर बिसद्‌दाइन्‌।

७ रे तमरा त मुन्‍टाका रउसमेत परमेस्‍वरले गण्‍याछन्।

तबइखिलाइ जनडरा,

तम भँगेरा हइ बर्ता मुल्‍यका छउ।

८ “मु तमुखि भुन्‍नउ,

हरेक जइले मुलाइ मान्‍सका आगाडि सुइकार अरन्‍छ मान्‍सका चेलाले लइ परमेस्‍वरका स्‍वर्गदुतका आगाडि तइलाइ सुइकार अद्‌या छ।

९ रे जइले मुलाइ मान्‍सनका आगाडि असुइकार अरन्‍छ,

परमेस्‍वरका दुतनका आगाडि त्‍यो लइ असुइकार हुन्‍या छ।

१० “हरेक जइले मान्‍सका चेलाका बिरुदमि बोलन्‍छ,

तइलाइ छिमा हुन्‍या छ, रे जइले पबित्‍र आत्‍माका बिरुदमि बोलन्‍छ तइलाइ छिमा हुन्‍या आथिन्‌।

११ “जबइ मान्‍सनले तमलाइ सभाघर,

सासक रे अधिकारिनका अगाडि ल्‍याउनाहान्‌,

तसइबेला तमुले कसेरि कि बोल्‍लो रे कि भुण्‍लो भनि चिन्‍ता जनअर।

१२ क्‍यालाइकि तसइबेला तमुले कि भुन्‍न पड्‍या हो भनिबर पबित्‍र आत्‍माले तमुलाइ सिकाउन्‍या छन्।”

मुर्ख धनि मान्‍सको उखान

१३ भिडबटहइ एक जनाले इसुलाइ भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

मेरा ‘भाइको भागबन्‍डा अरिदय’ भनिबर मेरा दाइलाइ भुनिदिय।”

१४ रे उनले तइलाइ भुन्‍यो,

“सङि कइले मुलाइ तममिको न्‍याय अद्‌या याँ तमरो सम्‍पति बाडिदिन्‍या बनायो?”

१५ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“बिचार अर सप्‍पइ किसिमका लोभ बटहइ बच्‍या काम अर,

क्‍यालाइकि मान्‍सको जिबन उइको धनसम्‍पतिमि रनइन्‌।”

१६ उनले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो,

“कसइ एक जनो धनि मान्‍सका जमिनमि भउत खेति भयो।

१७ तइले मनमनइ यसो भुन्‍यो,

‘यिन सप्‍पइ अन्‍न राख्‍द्‌या ठउँर मुखि आथिन्‌,

आब मु क्‍यारु?’

१८ रे तइले भुन्‍यो,

‘मु यसो अद्‌उ,

आफना भकारि उदारिबर अज ठुला ठुला बनाउनउ, रे मेरा जम्‍माइ अनाज रे मालसामान ताँइ राख्‍द्‌या छु।

१९ रे तइपाछा मु आफना परानलाइ भुन्‍न्‍याछु,

ए परान,

कदबइ बर्ससम्‍म पुग्‍द्‌या भउत सम्‍पति तेरि निउति जम्‍मा अरिराइछु।

आब सुख चइनमि बस्‌। खा, पि रे मोज अर!’

२० रे परमेस्‍वरले तइलाइ भुन्‍यो,

‘ए मुर्ख,

आज रातइ तेरो परान तु बटहइ लिइन्‍या छ,

रे जि कुरा तुइले आफ्‍नि निउति राख्‍याछइ, त्‍यो कसइ अउरको हुन्‍या छ?

२१ आफनि निउति धनसम्‍पति थुपाड्‍या,

रे परमेस्‍वरका नजरमि धनि नहुन्‍या मान्‍सको अवस्‍था यसोइ हुन्‍छ।’”

चिन्‍ता जनमानउ

(मत्‍ति ६:२४-३४)

२२ इसुले आफना सिस्‍यालाइ भुन्‍यो,

“तबइलाइ मु तमखि भुन्‍नउ,

आफु जिउनाकि निउति कि खाउलो रे सरिलकि निउति कि लाउलो भनिबर चिन्‍ता जनअरउ।

२३ क्‍यालाइकि परान खान्‍या कुराहइ रे सरिल लत्‍ताहइ महत्‍वपर्ण हो।

२४ कउवालाइ विचार अर तिनुन न त बुनान न काट्‍टाहान,

तिनुनको न त भकारि न त ढुकुटि तबलइ परमेस्‍वरले तिनुनलाइ ख्‍वाउनाहान्‌।

तमु चणाचुणुङि हइ बर्ता मुल्‍यका छउ!

२५ तमुमध्‍ये कइले चिन्‍ता अरिबर आफना आयुमि थोक्‍काइलइ थप्‍द सकन्‍छ?

२६ तबइलाइ तमु इति नानो काम लइ अरिसक्‍दानु भन्‍या,

अउर कुराको चिन्‍ता क्‍याकि अरन्‍छउ?

२७ आब लिलि फुललाइ बिचार अर,

कसेरि तिन नत मिहिनत अद्‌दाहान्‌ न काट्‌टाहान्‌,

रे मु तमखि भुन्‍नउ,

सोलमन राजाले आफना सारा गउरबमि निका लत्‍ता लायालइ उनरा लत्‍ता लिलि फुल जसा निका थेइनन्।

२८ आज हुन्‍या रे भोल आगामि खितिन्‍या मइदानका घाँसलाइ परमेस्‍वरले इसेरि सजाउनाहान्‌ भन्‍या,

ए बिस्‍वास नभया हो,

उनले तमलाइ झिग कति बर्ता अरिबर सजाउन्‍या छन्।

२९ “तबइखिलाइ कि खाउलो कि पिउलो भनिबर तमु जनखोजउ रे चिन्‍ता लइ जनअरउ।

३० क्‍यालाइकि सन्‍सारका सप्‍पइ मान्‍स इन कुराका खोजिमि हुनाहान्‌।

तमरा परमेस्‍वर पिताले जान्‍नाहान कि तमुलाइ यिन जम्‍माइ कुराको खाचो छ।

३१ रे परमेस्‍वरका राज्‍यको खोजि अर,

रे इन सप्‍पइ कुरा तमुलाइ थपिन्‍या छ।”

३२ इसुले भुन्‍यो,

“नानो बगाल,

जनडरा!

क्‍यालाइकि तमुलाइ राज्‍य दिनाइलाइ तमरा परमेस्‍वर पिता खुसि छन्।

३३ तमरो सम्‍पति बेचिबर खाँचामि पड्‍यालाइ दान दिय,

आफनि निउति नफाट्‍या थइलो बना।

स्‍वर्गमि कभइ नास नहुन्‍या धन राख।

जाँ चोर आउनाइन रे किणालइ लाग्‍दाइन्‌।

३४ क्‍यालाइकि जाँ तमरो धन छ, ताँइ तमरो मनलइ हुन्‍छ।”

बिउजाइ रउ

(मत्‍ति २४:४२-५१; मर्कुस १३:३२-३७)

३५ तइपाछा इसुले भन्‍यो,

“आफनो पट्‍को निकेरि कसिबर तयार होइबर बस रे बत्‍ति बालिराख।

३६ तम तिन मान्‍स जसा हउ,

जइले आफना मालिक ब्‍याका भोजबटहइ फर्किआइबर देलो ढकढक्‍याउज्‍या तिनरि निउति छिट्‍टाइ देलो खोलिदिनाहान्।

३७ तिन नउकर धन्‍यका हुन्‌,

जइका मालिक घर आउनज्‍या तिनुनलाइ जागिरया भेट्‍टयाछन्।

साँच्‍चि मु तमलाइ भुन्‍नउ,

तिनले आफ्‍नो पट्‍को कसबर तिनुनलाइ आफुसित खानाइ बसाउन्‍या छन्, रे आइबर तिनरो सेवा अद्‍दयाछन्।

३८ तिन मालिक आधारातमि या तइहइ अज ढिला आउनज्‍या लइ नउकरनलाइ जागाइरया भेट्‌टयाले, तिन नउकर धन्‍यका हुन्‌।

३९ रे यो जाण,

कि चोर कइबेला आउन्‍छ भणिबर घरका मालिकले जाण्‍या भयाले तिन बिउजाइ रनेइथ्‍या, रे चोरलाइ घर फुटाइबर लइजान्‌ दिन्‍याथेनन्‌।

४० तमु लइ तयार बस,

क्‍यालाइकि तमुले नसोच्‍या बेलामि मान्‍सको चेलो आउन्‍याछ।”

इमानदार रे बेमान नउकरको उखान

(मत्‍ति २४:४५-५१)

४१ रे पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

क्‍या यो उखान भुण्‍या हामरि निउति मात्‍तरइ हो, कि अउर सप्‍पइकि निउति लइ हो?”

४२ प्रभुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“त्‍यो बिस्‍वासयोग्‍य रे बुद्‌दिमानि नउकर को हो,

जइलाइ उइका मालिकले आफना घरको रेखदेख रे उनरा परिवारमि खटाया अन्‍सार को काम अरन्‍छ रे अउर नउकरलाइ समय समयमि खानाइ दिन्‍छ।

४३ त्‍यो नउकर धन्‍यको हो, जइलाइ तइका मालिक आउनज्‍याइ तसोइ अर्‍या भेटाउन्‍याछन्।

४४ साँच्‍चि मु तमलाइ भुन्‍नउ,

तिनले तइ नउकरलाइ आफना जम्‍माइ सम्‍पतिमि अधिकार दिन्‍याछन्।

४५ रे तइ नउकरले आफना मनमि मेरा मालिक आउन ढिलाउन्‍या छन्,

भनिबर कमारा कमारिनलाइ हान्‍न लाग्‍यो,

रे त्‍यो खान्‌ पिउन्‌ रे मात्‍तिन लाग्‍यो भन्‍या,

४६ तइका मालिक तइले नसोच्‍या बेलामि आउन्‍या छन् रे तइलाइ सजाय दिन्‍याछन्,

तइको दसा परमेस्‍वरलाइ बिस्‍वास नअद्‌यानको जसोइ हुन्‍या छ।

४७ “आफना मालिकको इछ्‍या जाणिबर लइ अद्‍दुपड्‍या काम तइले नअर्‍याले तइका मालिकले तइलाइ सजाइ दिन्‍या छन्।

४८ रे मालिकको इछ्‍या नजाणिबर सजाइ पाउन्‌पड्‍या काम अद्‍या नउकरलाइ भन्‍या उनले कम सजाइ दिन्‍या छन्।

जइलाइ भउत दिय्‍या छ, तइले भउत दिन्‍पड्‍या छ तसोइ अरिबर जइलाइ भउत सउपिया छ, उइबटहइ अउर बर्ता मागिन्‍या छ।”

सान्‍ति हइन रे फाटो

(मत्‍ति १०:३४-३६)

४९ “मु धर्तिमि आगो लाउन आया हुँ,

त्‍यो त अगाडि बटहइ सल्‍किया भयाले हुन्‍याथ्‍यो!

५० मुइले एक दुःखको बप्‍तिस्‍मा लिन पड्‍या छ।

यो पुरा नहुन्‍ज्‍यासम्‍म मु सान्‍तिमि रन्‍या आथिन्‌!

५१ मु धर्तिमि सान्‍ति दिन आय हुँ भन्‍न्‍या तमु सम्‍जिन्‍छउ?

हइन,

मु तमुलाइ भुन्‍नउ, मु धर्तिमि फाटो ल्‍याउन आया हुँ।

५२ क्‍यालाइकि आबबटहइ एक परिवारमि पाँच जना एक अर्खामि फुट्‍टया छन्,

तिन जनाका बिरुदमि दुइ जना हुन्‍या छन् रे दुइ जनाका बिरुद्‌मि तिन जना उठ्‍या छन्।

५३ तिनुनमि फाटो हुन्‍या छ: बा का बिरुद्‌मि चेलो,

रे चेलाका बिरुद्‌मि बा रे चेलि इजाका बिरुद्‌मि,

रे ब्‍वारि आफ्‍नि सासुका बिरुद्‌मि हुनेइ छ।”

समयका लछिण

(मत्‍ति १६:२-३; ५:२५-२६)

५४ इसुले भिडलाइ भुन्‍यो,

“तमु पस्‍सिमतिर बादल उठ्‌ठारया धेकन्‍जेइ भुनन्‍छउ,

‘पानि पड्‍या रइछ’ रे तसोइ हुन्‍छ।

५५ जबइ दछिण बतास चलन्‍छ तनजेइ तमु भुनन्‌छउ,

‘गरम हुन्‍या छ’ रे तसोइ हुन्‍छ।

५६ ए कपटिन हो!

तम अग्गास रे धर्तिका कुरा बताइदिन सकन्‍छउ,

बर्तमान समयको अर्थ लाउन क्‍याकि जान्‍नानु?

५७ कि कुरा ठिक हो भनिबर तमु आफुइ क्‍याकि जान्‍नानु?

५८ “तमरो उजुरिवाला सङ हाकिमका वाँ जान्‍या,

बाटाइमि तइसित मिलाप अर,

नति तइले तमलाइ न्‍यायधिसका वाँ तानिबर लइजान्‍या छ।

रे न्‍यायधिसले तमलाइ हाकिमका हातमि जिम्‍मा दिन्‍याछन्, रे हाकिमले तमलाइ झेलमि हालिदिन्‍या छ।

५९ मु तमखि भुन्‍नउ,

तमुले सप्‍पइ पइसा नदियासम्‍म ताँ बटहइ छुट्‌या आथिनउ।”

पस्‍याताप या बिनास

१३

तसइबेला ताँ भया केइ मान्‍सनले इसुलाइ भुन्‍यो,

“गालिलिका मान्‍सनले बलि चडाउन्‍नारया बेलामि रोमि सासक पिलातसले केइ गालिलिनलाइ माद् लाइबर तिनुनको रगत बलि हुन्‍नारया पसुका रगतसङ मिसाइदियाथ्‍यो।”

२ रे इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुले इसेरि कस्‍ट भोग्‍या भन्‍नाइमि,

क्‍या इन मारिया गालिलिन अउर सप्‍पइ गालिलिन भन्‍ना बर्ता पापि थ्‍या भन्‍या तमु सोचन्‍छउ?

३ मु तमुखि भुन्‍नउ,

तसो हइन,

रे तमुले पस्‍याताप अर्‍यानु भन्‍या तमु लइ सप्‍पइ तसेरि नास हुन्‍याछउ।

४ या सिलोआममि धररा ढलिबर मर्‍या तिन अठार जना मान्‍सन यरुसलेमि बस्‍या मान्‍सन हइ बर्ता पापि थ्‍या भन्‍या तमु सोचन्‍छउ?

५ तसो हइन,

रे मु तमुखि भुन्‍नउ,

तमुले लइ पस्‍याताप अर्‍यानु भन्‍या, तम सप्‍पइ तसेरि नास हुन्‍याछउ।”

फल नदिन्‍या तिम्‍लाको बोट

६ तइपाछा उनले यो उखान भुन्‍यो,

“कसइ मान्‍सले आफना अंगुरका गाणानमि एक तिम्‍लोको बोट लाइराइथ्‍यो।

तइ बोटमि फल फल्‍यो कि भनिबर त्‍यो हेद्‌द आयो,

७ रे तइले मालिलाइ भुन्‍यो हेर,

‘तिन बर्स भयो,

मु यइ तिम्‍लाका रुखमि फल खोज्‍जाछु,

रे यइले फल दिया आथिन्‌।

यइलाइ काटिबर खित्‍दे,

यइले जमिन क्‍याकि ओगट्‍या?’

८ रे मालिले भुन्‍यो,

‘हजुर,

यइलाइ अज एक बर्स रन दिय।

मु यइका वरनिपरइनि खणिबर पर्सो हाल्‍लउ,

९ रे तइपाछा फल फल्‍यो भन्‍या निकोइ भयो,

फलेन भण्‍या तमले तइलाइ काटिबर खित्‍दिया।’”

बिस्राम दिनमि निको पाड्‌या काम

१० एकबर बिस्राम दिनमि इसुले एक सभाघरमि सिछ्‍या दिन्‍नाथ्‍या।

११ ताँ एक स्‍वानि थिइ,

जइलाइ अठार बर्सबटहइ कमजोर पाड्‍या फुचेरो आत्‍मा लाग्‍रइथ्‍यो।

त्‍यो कुपडि पडेइथिइ, रे आफुइ पुराइ सिधा हुन्‌ सकन्‍थिन।

१२ इसुले तइलाइ धेक्‍यो,

रे बोलाइबर भुन्‍यो “ए नारि,

तु आफना बिमार बटहइ मुक्‍त भइ।”

१३ रे उनले तइमि आफ्‍नो हात राख्‍यो,

त्‍यो उन्‍जेइ सिधा भइ रे परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌द लागि।

१४ सभाघरका सासक रिसाया,

क्‍यालाइकि इसुले बिस्राम दिनमि निको पाण्‍याथ्‍या,

रे तिनले मान्‍सनलाइ भुन्‍यो,

“काम अद्‌दया छइ दिन छन्। तबइलाइ इन छइ दिनमि आइबर निको हो, बिस्राम दिनमि हइन।”

१५ रे प्रभुले भुन्‍यो,

“ए कपटिन हो!

तममध्‍ये कइले बिस्राम दिनमि आफना गोठबटहइ गोरबाखरा खोइबर पानि ख्‍वाउन लइनानु ब?

१६ अब्राहामका कुलकि यो चेलि जो अठार बर्ससम्‍म सइतानका बन्‍धनमि थिइ,

रे बिस्राम दिनमि यइ बन्‍धनबटहइ त्‍यो मुक्‍त हुनपड्‍या हइन ब?”

१७ उनले इन कुरा भनिसक्‍या पाछा उनरा बिरोधि सप्‍पइ सर्ममि पड्‌या,

रे उनले अर्‍या अचम्‍मका काममि मान्‍स आनन्‍नित भया।

रायाको बिउ रे खमिरको उखान

(मत्‍ति १३:३१-३३; मर्कुस ४:३०-३२)

१८ इसुले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको राज्‍य कि जसो छ?

तइको तुलना मु कि सित अरु?

१९ त्‍यो राया बिको एक दानो जसो हो,

जो एक जनो मान्‍सले लइजाइबर आफना गाणामि लायो रे त्‍यो बडिबर ठुलो भयो,

तइका हाँङा-बिङ्‍गामि चणाचुणुङिले घोल बनायो।”

२० तइपाछा उनले भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको राज्‍यलाइ मु क्‍यासित तुलना अरु?

२१ त्‍यो खमिर जसो हो,

जो एकनजि स्‍वानिले पच्‍चिस किलोका धुलामि मिसाइ, रे पुराइ धुलो सोडा होइयो।”

साघुरो देलो

(मत्‍ति ७:१३-१४,२१-२३)

२२ आब सहर सहर रे गाउँ गाउँ होइबर सिछ्‍या दिनाइ इसु यरुसलेमतिर गया।

२३ कसइ एक जनाले उनलाइ सोध्‍यो,

“प्रभु,

कि उद्‍दार पाउन्‍या थोक्‍काइ छन्?”

रे उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

२४ “साघुरो देलाबटहइ पस्‍या कोसिस अर,

क्‍यालाइकि,

मु तमखि भन्‍नउ,

कद्‌बइ मान्‍स पस्‍स खोज्‍याछन्, रे सक्‍दद्‍या आथिनन्।

२५ घरका मालिक उठिबर देलो बन्‍द अर्‍यापइतर,

तमु बाइर कला हालिबर यसो भन्‍नाइ ढकढकाउन्‍याछउ,

‘प्रभु,

हामरि निउति देलो खोलिदिय’ रे उनले भन्‍याछन्,

‘तमु काँ बटहइ आया हउ मु चिन्‍नइन।’

२६ तबइ तमु भन्‍याछउ,

‘हामले तमराइ अगाडि खाया,

पिया रे हामरा गाउँघरमि तमले सिछ्‍या दिन्‍थ्‍या।’

२७ उनले भन्‍न्‍याछन्,

‘मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

तम काँ बटहइ आया हउ मु जान्‍नइन।

फुचेरा काम अद्‌यान हो,

मुबटहइ दुर होइजा!’

२८ रे तमले अब्राहाम,

इसाहक,

याकुब रे सप्‍पइ अगमबक्‍तालाइ परमेस्‍वरका राज्‍य भित्‌र धेक्‍द्‌या छउ,

रे तमु आफुइ बाइर फालिया हुन्‍याछउ।

तबइ तमु बिलाप अद्‌या छउ रे दाणा किट्‍टया छउ।

२९ मान्‍स पुर्ब,

पस्‍सिम,

उत्‍तर रे दछिण बटहइ आइबर परमेस्‍वरका राज्‍यमि भोज खानाइ बस्‍या छन्।

३० हेर,

पछिल्‍ला हुन्‍यान पइला हुन्‍याछन्,

रे पइला हुन्‍यान पछिल्‍ला हुन्‍याछन्।”

यरुसलेमकि निउति इसु दुःखित भया

(मत्‍ति २३:३७-३९)

३१ तसइबेला कोइ कोइ फरिसिन आइबर इसुलाइ भुन्‍यो,

“तम याँ बटहइ निकलिबर जा,

क्‍यालाइकि हेरोद राजाले तमलाइ माद्‍द चाहान्‍छ।”

३२ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“गइबर तइ बाठा मान्‍सलाइ भण,

‘हेर,

आज रे भोल मु भुत निकाल्‍लउ रे निको पाड्‌या काम अद्‌दउ, रे तेसरा दिनमि मेरो काम पुरा हुन्‍या छ।’

३३ तबइलाइ आज,

भोल रे पोर्कि लइ मुइले हिटिरन पड्‍या हो,

क्‍यालाइकि यरुसलेम बाहेक अउर ठउँरमि अगमबक्‍ता मद्‌या आथिन्‌।”

३४ “यरुसलेम,

ए यरुसलेम,

तु अगमबक्‍तानलाइ माद्‌या छइ,

रे तेरा वाँ पठाइयानलाइ ढुङगा बर्साउन्‍या छइ!

जसेरि पोथिले आफना चल्‍लालाइ प्‍वाखमणि बटुलन्‍छ तसेरि मुइले भउतबेर तेरा बालखनलाइ बटुल्‍या इच्‍छा अर्‍या,

रे तुइले माणिनि।

३५ हेर,

तेरो घर उजाड भया छ।

मु तुलाइ भुन्‍नउ,

जन्‍ज्‍यासम्‍म तुइले ‘धन्‍य हुन, परमप्रभुका नाउँमि आउन्‍या’ भन्‍नइनि, तन्‍ज्‍याइसम्‍म मुलाइ धेक्‍द्‌या आथिनि।”

इसुले बिस्रराम दिनमि एक जनो मान्‍सलाइ निको पाड्‌यो

१४

कसइ एक बिस्राम दिनमि उन फरिसिनमिको कसइ एक जनो सासकका घरमि खाना खान गया।

फरिसिन उनरा दोबा लागिरइथ्‍या।

२ हातखुट्‍टा ओसाउन्‍या रोगले पिडित एकजनो मान्‍स उनरा आगाडिथ्‍यो।

३ इसुले परमेस्‍वरका निएम सिकाउन्‍यान रे फरिसिनलाइ सोध्‍यो,

“बिस्राम दिनमि निको पाड्‌डु उचित छ, कि छइन्?”

४ रे तिनुनले केइ भणेनन्‌,

तइपाछा उनले तइ रोगिलाइ छोइबर निको पाण्‍यो रे तइलाइ पठायो।

५ तइपाछा उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तममिको कसइले आफना चेलाचेलि या गोरुबाखरा बिस्राम दिनमि नोलामि झड्‌याले तइलाइ छिट्‌टाइ निकाल्‍लाइन ब?”

६ तिनुनले इन कुराको जवाफ दिनइ सकेन।

इसुले नम्रताका बिसयमि सिकायो

७ भोजमि आया पाउनाले आदरको ठउँर छान्‍या धेकिबर उनले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो,

८ “ब्‍याका भोजमि तमले कसइको निउतो पाया भन्‍या आदरका ठउँरमि जनबस्‍या।

तम हइ बर्ता आदरका मान्‍सले लइ ताँ निउतो पाया हुन्‍ना।

९ तमलाइ रे तिनलाइ निउतो दिन्‍याले आइबर तमलाइ भन्‍या छन्,

‘इनलाइ बस्‍या ठउँर दिय’ रे तम सर्ममि पडिबर सप्‍पइ भन्‍ना तल्‍ला ठउँरमि बस्‍स पड्‍या छ।

१० रे जब तमले निउतो पाउन्‍याछउ,

गइबर तल्‍ला ठउँरमि बस,

रे निउतो दिन्‍याले आइबर तमलाइ भन्‍या छ,

ए सङि,

मथिमि गइबर बस। तइबेला तमसङ खान बस्‍यानका आगाडि तमरो इज्‍जत हुन्‍या छ।

११ क्‍यालाइकि हरेक जइले आफुलाइ ठुलो बनाउन्‍छ,

त्‍यो नानो हुन्‍या छ। रे आफुलाइ नानो बनाउन्‍या ठुलो हुन्‍या छ।”

१२ रे उनलाइ निउतो दिन्‍यालाइ लइ उनले भुन्‍यो,

“तमले ब्‍याहान रे बासाइतिकको भोज लाउनज्‍या,

आफना सङिनलाइ,

आफना दाइ भाइलाइ रे तमरा आफना,

धनि पडउसिनलाइ निउतो जनदिय,

नति त तिनले लइ तमलाइ निउतो दिबर तमरो पालो फर्काउन्‍या छन्।

१३ रे तमले भोज लाउन्‍ज्‍या,

गरिब,

लुला, लङणा, आँखा नधेक्‍द्‌यालाइ बोला,

१४ रे तमले आसिस पाउन्‍याछउ,

क्‍यालाइकि तिनुनले तमरो पालोबदेलो फर्काउन सक्‍दाइन्।

रे मर्‍याबटहइ धर्मिनको बउरि उठाइ हुनज्‍या तमले यइको प्रतिफल पाउन्‍याछउ।”

ठुलो भोजको उखान

(मत्‍ति २२:१-१०)

१५ इसुसङ खानाइ खान बस्‍या मध्‍ये एक जनाले इन कुरा सुनिबर उनलाइ भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरका राज्‍यमि भोज खानपाउन्‍या कति धन्‍यका हुन्‌।”

१६ रे उनले तइलाइ भुन्‍यो,

“कसइ एक जनो मान्‍सले बसाइतिकको एक ठुलो भोज तयार अर्‍यो रे कतिबइलाइ निउतो दियो।

१७ उइले आफना नउकरलाइ भोज खान्‍याबेलामि निउतेरानलाइ यसो भन्‍न पठायो, ‘आस, आब सप्‍पइ थोक तयार छ।’

१८ रे तिनुन सप्‍पइले एक एक बाहाना बनाउन लाग्‍या।

पल्‍लिकाले तइलाइ भुन्‍यो,

‘मुइले एक खेत किन्याछु,

मुइले त्‍यो हेद्‌दाइ जानपणन्‍छ।

मु बिन्‍ति अद्‌दउ, मुलाइ माफि हउ।’

१९ रे अर्खाले भुन्‍यो,

‘मुइले पाँच हल गोरु किनिराइछु,

मुइले तिनुनलाइ जोतिबर हेद्‌द पडन्‍छ। मु बिन्‍ति अद्‌दउ, मुलाइ माफि हउ।’

२० अर्खाले भुन्‍यो,

‘मुइले ब्‍या अर्‍या छु तबइलाइ मु आउन सक्‍दइन्‌।’

२१ तबइ नउकरले आइबर आफना मालिकलाइ यो कुरा भुनिदियो।

रे घरका मालिकले रिसाइबर आफना नउकरलाइ भुन्‍यो,

‘सहरका सडक रे गल्‍लिनमि झट्‌ट जा,

रे गरिबन,

लुला,

आँखा नदेख्‍या, डुणानलाइ याँ भित्‌र ल्‍यास्‌।’

२२ यो काम अर्‍या पइतर नउकरले भुन्‍यो,

‘हजुरले आग्‍या अर्‍या अन्‍सार काम होइरइ छ,

रे अज ठउँर खालि छ।’

२३ तबइ मालिकले नउकरलाइ भुन्‍यो,

‘मुल रोड रे गल्‍लिनमि जाइबर मान्‍सनलाइ भित्‌र आउनकि कर लगा, रे मेरो घर भरियोउ।

२४ क्‍यालाइकि मु तमखि भन्‍नउ,

निउतेरान मध्‍ये कसइले लइ मेरा भोजको स्‍वाद चाख्‍द पाउन्‍या आथिन्‌।’”

ख्रिस्‍टका सिस्‍यानले अद्‌दु पड्‌या त्‍याग

(मत्‍ति १०:३७-३८)

२५ एक दिन मान्‍सनको ठुलो भिड उनरा सङ जान्‍नाथ्‍यो,

रे उनले फर्किबर तिनुनलाइ भुन्‍यो,

२६ “कोइ मेरा पाछा आउन्‍छ,

भन्‍या आफना बा,

इजा,

स्‍वानि,

चेलाचेलिन, दाइ भाइ, दिदिबइनिलाइ रे आफना जिबनलाइ समेत मुलाइ भन्‍ना बर्ता माया अरन्‍छ भन्‍या, त्‍यो मेरो सिस्‍य हुन्‌ सक्‍दइन।

२७ जो मान्‍स आफ्‍नो क्रुस बोकिबर मेरा पाछा लाग्‍दइन, त्‍यो मेरो सिस्‍य हुन सक्‍दइन्‌।a

२८ “तममि हइ कसइले एक धरहारा बनाउन्‍या इछ्‍या अरन्‍छ भन्‍या,

त्‍यो धरहारा बनाइ सक्‍द्‌या खर्च आफुसित छ कि छइन भनि कि तइले पइलि बसिबर हिसाब अद्‌इन ब?

२९ नति भन्‍या तइले जग बसालिसक्‍यापाछा पुरा अद्‍द सकेइन भनिबर, धेक्‍द्‍या सप्‍पइले यसो भणिबर तइको खिसि अद्‍या छन्,

३० ‘यइ मान्‍सले बनाउन त सुरु अर्‍यो रे पुरा अद्‍द सकेइन्‌।’

३१ को राजा होलो जइले अर्खा राजासङ लडाइ अद्‌द जानज्‍या आफना सङ भया दस हजारले तइको बिरुद्‌मि आउन्‍या बिस हजारसङ लडाइ अदद् सक्‍दउ कि सक्‍दइन भनिबर पइलि बसिबर सल्‍ला अद्‌दाइन?

३२ तिनले नसक्‍द्‌या हुन भन्‍या, त्‍यो अर्खा राजा दुर हुनज्‍या मिलापको सर्त सोद्‌या राजदुत पठाउन्‍या छन्।

३३ तबइखिलाइ तमुमध्‍ये जइले आफुसित भया सप्‍पइ थोक छाड्‌डइन, त्‍यो मेरो सिस्‍य हुन सक्‍दइन।

अलिउनो नुन

(मत्‍ति ५:१३; मर्कुस ९:५०)

३४ “नुन निको हो,

रे नुनको स्‍वाद गयो भन्‍या त्‍यो क्‍याले नुनिलो हुन्‍या?

३५ त्‍यो न त धर्तिकि निउति न पर्सोकि निउति काम लाग्‍द्‌या हुन्‍छ।

मान्‍सले तइलाइ खित्‍दिनाहान।

जइको सुन्‍या कान छ,

तइले सुनउ।”

a 

14:27 क्रुस बोक्‍द भन्या ख्रिस्‍टकि निउति सताइनु रे मद्‍द लइ तयार हुन्‌ हो।

हराया भेडाको उखान

(मत्‍ति १८:१२-१४)

१५

एक दिन कर उठाउन्‍या रे पापिन इसुका सिछ्‍या सुन्‍नाइलाइ उनरा नजिकइ आइरइथ्‍या।

२ “यइ मान्‍सले त पापिनलाइ स्‍वागत अरन्‍छ,

रे खानपिन अरन्‍छ” भनिबर फरिसिन रे धर्म-गुरु गनगन अद्‌द लाग्‍या।a

३ तबइ उनले तिनुनलाइ यो उखान भुन्‍यो,

४ “तमुमि को मान्‍स होलो, जइका एक सय भेडामध्‍ये एक हराउनज्‍या उनान्‍सयलाइ चराउन्‍या ठउँरमि छाडिबर हराया भेडो नपाउनज्‍यासम्‍म तइको खोजि अद्‌दइन ब?

५ हराया तइ भेडालाइ पाया पाछा रमाउनोइ तइलाइ आफना कानिमि राखन्‍छ,

६ रे घरमि आइबर उइले आफना सङिनलाइ रे पडउसिनलाइ बोलाउछ,

रे तिनुनलाइ भुणन्‍छ,

‘मु सित रमा क्‍यालाइकि मुइले आफ्‍नो हराया भेडो पाया छु।’

७ मु तमुखि भुन्‍नउ,

इसेरि पस्‍याताप अद्‌दु नपड्‍या उनान्‍सय धार्मिक जनकि निउति भन्‍ना पस्‍याताप अद्‌या एक जना पापिकि निउति स्‍वर्गमि अज बर्ता आनन्‍न हुन्‍या छ।

हराया सिक्‍का उखान

८ “को स्‍वानि होलि जइका दस चाँदिका सिक्‍का मध्‍ये एक हरायो भन्‍या बत्‍ति बालिबर उइले त्‍यो नपाउन्‍ज्‍या सम्‍म घर झाडिबर मिहिनतसित खोज्‍जिन्?

९ हराया चाँदिका सिक्‍का उइले पायापाछा आफना सङिन रे पडउसिनलाइ बोलाइबर भुणन्‍छे,

‘मुसित रमा,

क्‍यालाइकि मुइले मेरा हराया सिक्‍का पाइराइछु।’

१० मु तमुखि भुन्‍नउ,

इसेरि पस्‍याताप अद्‍या एक जनो पापिखिलाइ परमेस्‍वरका स्‍वर्गदुतनका आगाडि आनन्‍न हुन्‍छ।”

हराया चेलाको उखान

११ इसुले भुन्‍यो,

“कसइ मान्‍सका दुइ चेला थ्‍या।

१२ कान्‍साले आफ्‍नो बालाइ भुन्‍यो,

‘बा,

मेरा भागमि पड्‍या धनसम्‍तिको हिस्‍सा मुलाइ दिय।’

तबइ तिनले धनसम्‍तिको हिस्‍सा तिनुनलाइ बाडिदियो।

१३ केइ दिन बित्‍या पाछा सप्‍पइ धनसम्‍पति बटुलिबर कान्‍सो चेलो दुर देसमि गयो,

रे मोजमज्‍जा अरिबर धनसम्‍पति उडायो।

१४ तइले सप्‍पइ धनसम्‍पत्‍ति खर्च अरि सक्‍याथ्‍यो।

तसइबेला तइ देसमि ठुला रुडा पड्‍या,

रे तइले केइ खान्‌ पाएन्‌।

१५ तइपाछा त्‍यो तइ देसका एक जना मान्‍सका वाँ काम माग्‍द् गयो।

तइ मान्‍सले तइलाइ आफना खेतमि सुङुर चराउन्‍या काम दियो।b

१६ सुङुरले खान्‍या चाराले तइले आफ्‍नो पेट भद् चाहान्‍थ्‍यो, रे कसइले तइलाइ केइ दिन्‍थेइन्।

१७ जब तइको होस खुल्‍यो,

तइले भुन्‍यो, ‘मेरा बाका कद्‌बइ नउकरचाकरले पेटभरि खाइबर उबरन्‍थ्‍यो, रे मु याँ भोकले मद्‌दाछु।

१८ आब मु आफना बाका वाँ जान्‍याछु,

रे उनलाइ भुन्‍या छु,

“बा, मुइले परमेस्‍वरका बिरुद्‌मि रे तमरा बिरुद्‌मि पाप अरराइछु।

१९ आबबटहइ मु तमरो चेलो भनिन्‍या लाइको आथिन्‌।

मुलाइ तमरो नउकरचाकर मध्‍येको एक जनो बनाइबर राख।”’

२० तबइ त्‍यो उठिबर आफना बा का वाँ गयो।

रे त्‍यो भउत दुर हुन्‍ज्‍याइ तइका बाले तइलाइ धेक्‍यो,

रे तिन दयाले भरिया, रे दगुडिबर गया खुसि होइबर चेलालाइ अङाल हालिबर तइलाइ भात्‍ति खायो।

२१ चेलाले तिनलाइ भुन्‍यो,

‘बा,

मुइले परमेस्‍वरका बिरुद्‌मि रे तमरा नजरमि पाप अर्‍या छु।

मु अज तमरो चेलो भनिन्‍या लाइको आथिन्।’

२२ रे बाले आफना नउकरनलाइ भुन्‍यो,

‘छिट्‍टाइ सप्‍पइ हइ निका लत्‍ता लेइबर यइलाइ लगाइदिय।

यइका हातमि अङउठि, रे खुट्‌टामि जुता लगाइदिय,

२३ रे मोटाइ राख्‍या पसु काट, रे हाम खाइबर आनन्‍न मनाउनउ।

२४ क्‍यालाइकि यो मेरो चेलो मर्‍या थ्‍यो,

अज जिउनो भया छ,

हराया थ्‍यो,

रे पाइया छ।’ तबइ तिनुन आनन्‍न मनाउन लाग्‍या।

२५ “तसइबेला तिनरो जेठो चेलो खेतमि थ्‍यो,

रे त्‍यो घरका नजिकइ आयापइतर तइले नाचगानको आबाज सुन्‍यो।

२६ तइले नउकरमिको एक जनोलाइ आफना वाँ बोलाइबर ‘यो कि भइरइ छ?’

भनिबर सोध्‍यो।

२७ तइ नउकरले उइलाइ भुन्‍यो,

‘तमरो भाइ फर्किबर आया छन्,

रे तमरा बाले पालिराख्‍या मोटो पसु काट्‍यो। क्‍यालाइकि उनले तिनलाइ निकेरि फर्किबर आया भेट्‌यो।’

२८ त्‍यो रिसायो,

रे भित्‌र जान माणेइन।

तइका बा आइबर तइलाइ मनाउन लाग्‍या।

२९ तइले बालाइ भुन्‍यो,

‘हेर,

इतिका बर्स मुइले तमरो सेवा अरराइछु,

रे तमरो भन्‍या कभइ नमाण्‍या आथिन्‌, तबइलइ मुइले आफना सङिनसित आनन्‍न मनाउनाइ लाइ तमले मुलाइ कभइ लइ एक पाठो दियानु।

३० रे तमरो सम्‍पति बेस्‍यासित उणाउन्‍या यो तमरो चेलो आउन्‍ज्‍या तमले पालिराख्‍या मोटो पसु तइकि निउति भोज लाउनाइलाइ काट्‍या।’

३१ तबइ बाले तइलाइ भुन्‍यो,

‘चेलो,

तु त मुसित सदइखिलाइ छइ,

रे मेरो सप्‍पइ सम्‍पति तेरोइ हो।

३२ रे हामले आनन्‍न मनाउनु रे खुसि हुन्‍पडन्‍छ,

क्‍यालाइकि यो तेरो भाइ मर्‍या थ्‍यो,

अज जिउनो भया छ,

हराया थ्‍यो, रे पाइया छ।’”

a 

15:2 इसुसित खान्‍नारया मान्‍सलाइ यहुदि धर्मका अगुवानले असुद्‌ माणन्‍थ्‍या रे इसेरि इसासित खान्‍यानलाइ लइ तसाइ हुन्‌ भनिबर मानन्‍थ्‍या

b 

15:15 सुङुर असुद्‍द जनावर हो भन्‍या यहुदिनका ब्‍यबस्‍थाले धेकाया छन्। तबइखिलाइ यहुदिनले सुङुरको मासु खान्‍थेनन्‌। (लेबि ११:७) लाइ हेर। तबइखिलाइ यहुदि मान्‍सनले सुङुर रे सुङुरको मासु खान्‍या लाइ घ्रिणा मान्‍नाहान्‌।

बाठो ब्‍यबस्‍थापको उखान

१६

इसुले आफना सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“कसइ धनि मान्‍सको एक जनो ब्‍यबस्‍थापक थ्‍यो।

तइले आफना मालिकको धनसम्‍पति उडाउन्‍ना छ भन्‍न्‍या अरोप तइका बिरुद्‌मि लाग्‍याथ्‍यो।

२ तबइ मालिकले तइलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

‘मु तेरा बिसयमि यो कि सुन्‍ना छु?

तेरो सप्‍पइ हिसाब किताब मुलाइ बुजा।

आबबटहइ तु ब्‍यबस्‍थापक हुन्‍या आथिनि।’

३ तबइ ब्‍यबस्‍थापकले आफना मनइनि भुन्‍यो,

‘आब मु कि अरु?

क्‍यालाइकि मेरा मालिकले मुबटहइ ब्‍यबस्‍थापकको काम खोस्‍साछन्।

खन्या जोत्‍या मेरो ताकत आथिन्‌,

भिक माग्‍द् मुलाइ सरम लागन्‍छ।

४ आब मुइले कि अद्‍दु पड्‍या हो मु सोच्‍चा छु। ब्‍यबस्‍थापकको काम बटहइ निकाल्‍दियापाछा मान्‍सनले मुलाइ तिनुनका घरमि कसेरि स्‍वागत अद्‌या छन् मुइले निस्‍चय अर्‍या छु।’

५ तइपाछा तइले मालिकका रिणिनलाइ एक एक अरिबर बोलायो,

रे पल्‍लिकालाइ सोध्‍यो,

‘तमलाइ मालिकको रिण कति छ?’

६ उइले भुन्‍यो,

‘तिन हजार लिटर जइतुनको तेल।’

तबइ ब्‍यबस्‍थापकले उइलाइ भुन्‍यो,

‘तमरो तमसुक ल्‍यास, रे छिट्‍टाइ बसिबर पन्‍नर सया लिटर लेख।’

७ तइपाछा तइले अर्खालाइ सोध्‍यो,

‘तमरो रिण कति छ?’

उइले भुन्‍यो,

‘तिन सय पचास कुन्‍डल गउँ।’

तइलाइ भुन्‍यो,

‘तमरो तमसुक ल्‍यास, रे तिन सया कुन्‍डल लेख।’

८ आब तइका मालिकले तइ अधर्मि ब्‍यबस्‍थापकको चलाखिपनको बडाइ अर्‍यो।

क्‍यालाइकि यइ सन्‍सारका मान्‍सनले आफनाइ पुस्‍ताका अउर मान्‍ससित व्‍यवहार अरन्‍ज्‍या ज्‍योतिका सन्‍तान भन्‍ना बर्ता चलाख हुनाहान।”

९ “मु तमखि भुन्‍नउ,

आफनि निउति सन्‍सारका धनले सङिन बना,

रे जब त्‍यो धन सकिन्‍छ,

तमुलाइ अनन्‍त ठउँरमि स्‍वागत अरिन्‍या छ।

१० जो थोक्‍काइ कुरामि इमान्‍दार हुन्‍छ,

त्‍यो बर्ताइमि लइ इमान्‍दार हुन्‍छ,

रे जो थोक्‍काइ कुरामि बेमान हुन्‍छ, त्‍यो कद्‌बइ कुरामि बेइमानि हुन्‍छ।

११ तबइलाइ तमु सन्‍सारका धनमि इमान्‍दार भयानु भन्‍या तमुलाइ साँचो धनको जिम्‍मा कइले देलो?

१२ रे तमु अर्खाका धनमि इमान्‍दार भयानु भन्‍या,

तमुले पाउन्‍या धन तमुलाइ कइले देलो रे?

१३ “कसइ नउकरले दुइ मालिकको सेवा अदद् सक्‍दइन,

क्‍यालाइकि तइले एकलाइ घुणा अरन्‍छ,

अर्खालाइ निको माणन्‍छ,

या त्‍यो एकको भक्‍त भइबर अर्खालाइ निको मान्‍नइन्‌। तमु परमेस्‍वर रे धन दुयेइको सेवा अद्‌दसक्‍दानु।”

इसुका अउर सिछ्‌या

(मत्‍ति ११:१२-१३; ५:३१-३२)

१४ धनका लोबि फरिसिले इन सप्‍पइ कुरा सुनिबर इसुको खिसि काट्‍यो।

१५ तबइ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सनका आगाडि आफुलाइ धर्मि धेकाउन खोजन्‍छउ,

रे परमेस्‍वरले तमरो ह्रिदय जान्‍नाहान,

क्‍यालाइकि मान्‍सका बिचमि जो उच्‍चो गणिरइ छ,

परमेस्‍वरका नजरमि त्‍यो तुछ्‍छ ठहरिन्‍या छ।

१६ “बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाका बेलासम्‍म ब्‍यबस्‍था रे अगमबक्‍ताका सिछ्‍या प्रचार अरिया।

तइ बेलाबटहइ परमेस्‍वरका राज्‍यकि असल रइबार प्रचार अरिया छ,

रे सप्‍पइ जना तइ राज्‍य भित्‌र जानाइलाइ जोडतोड अद्‌दाछन्।

१७ रे परमेस्‍वरका निएम बटहइ एक मात्‍तरइ बिन्‍दु मेटिन भन्‍ना त स्‍वर्ग रे धर्ति हराइबर जान सजि छ।

१८ “जइले आफ्‍नि स्‍वानिलाइ छाडिबर अर्खिलाइ ब्‍या अरन्‍छ,

तइले ब्‍यभिचार अरन्‍छ,

रे लोग्‍न्‍याले छाणेइ स्‍वानिलाइ ब्‍या अद्‌या मान्‍सले लइ ब्‍यभिचार अरन्‍छ।”

धनि मान्‍स रे लाजरस

१९ “एक जनो धनि मान्‍स थ्‍यो,

जो महङगा मलमलका लत्‍ता लाइबर दिनदिनि मोजमज्‍जा अरन्‍थ्‍यो।

२० उइका देलिखि लाजरस नाउँको एक जनो गरिब मान्‍सलाइ ल्‍याइबर राखिदिन्‍थ्‍या।

तइको सरिल घाइघाले भरिया थ्‍यो।

२१ त्‍यो धनि मान्‍सका टेबुलबटहइ झड्‍या टुक्ररा खाइबर लाजरसले आफ्‍नो पेट भद्‌या इछ्‍या अरन्‍थ्‍यो।

कुकुर आइबर तइका घाँ चाटन्‍थ्‍या।

२२ एक दिन त्‍यो गरिब मान्‍स मर्‍यो,

रे स्‍वर्गदुतनले तइलाइ लइजाइबर अब्राहामका सङ राख्‍यो।

त्‍यो धनि मान्‍स लइ मर्‍यो रे तइलइ खडड्‌यो।

२३ तइ धनि मान्‍सले नरकमि भउत दुःख पाउन्‍याबेला उइले हेर्‍यो रे दुरमि अब्राहाम रे उनरा सङमि लाजरसलाइ धेक्‍यो।

२४ रे उइले डाको छाडिबर भुन्यो,

‘हे पिता अब्राहाम,

मु मि दयाअरिबर।

लाजरसलाइ याँ पठाइदिय रे तइले आफना अउलाका टुप्‍पा पानिमि चोपिबर मेरा जिबणालाइ ठन्‍नो पाडिदिय,

क्‍यालाइकि मु यइ आगामि भउत दुःख पाउन्‍नाछु।’

२५ रे अब्राहामले भुन्‍यो ‘चेलो,

याद अर,

तुइले आफना जिबनमि निका निका कुरा भोग अरि रे यइ लाजरसले दुःख भोग्‍यो।

त्‍यो आब या आराममि छ,

रे तु दुःखमि छइ।

२६ इन सप्‍पइ कुराबाहेक याँ बटहइ तेरा वाँ पारि जान खोज्‍या जान नसकुन रे ताँ बटहइ याँ हामरा वाँ वारि आउन लइ नसकुन भनिबर हामरा रे तमरा बिचमि एक गइलो खाड्‍डो छ।’

२७ उइले भुन्‍यो,

‘पिता,

तबइखिलाइ मु तमरि खुसामत अद्‌उ,

तमले तइलाइ मेरा बाका घरमि पठाइदिय,

२८ क्‍यालाइकि मेरा पाँच भाइ छन्,

रे तइले जाइबर तिनुनलाइ चेतावनि दियाले हुनेइथ्‍यो नति तिनुन लइ इसइ दुःखका ठउँरमि आउन्‍याछन्।’

२९ रे अब्राहामले भुन्‍यो,

‘तिनुनसित मोसा रे अगमबक्‍ताका किताब छन्। तिनुनले सुणुन।’

३० रे उइले भुन्‍यो,

‘नाइ,

पिता अब्राहाम,

मर्‍याकाबटहइ कोइ एक जनो तिनुनका वाँ गयो भन्‍या त तिनुनले पस्‍याताप अद्‌या छन्।’

३१ अब्राहामले उइलाइ भुन्‍यो,

‘मोसा रे अगमबक्‍तानका कुरा तिनुनले सुन्‍नाइनन् भन्‍या,

मर्‍याबटहइ कोइ मान्‍स जिउनो भइबर लइ गयाले तिनुनले बिस्‍वास अद्‌या आथिनन्‌।’”

पाप, बिस्‍वास रे कर्तब्‍य

(मत्‍ति १८:६-७,१५; मर्कुस ९:४२)

१७

इसुले आफना सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“पाप अद्‍द लाउन्‍या परिछ्‌या अवस्‍य आउनाहान्‌।

रे धिक्‍कार तइ मान्‍सलाइ जइले पाप अद्‌द लाउछ!

२ जइ मान्‍सले यिन नानामध्‍ये एकलाइ पाप अदद् लाउछ,

तइका घाँटिन जाँतो बाधिबर तइलाइ समुन्‍दरइन खित्‍दिनु तइकि निउति निको हुन्‍या छ।

३ आफना बिसयमि होस अरिबर बस!

“तमरा भाइले पाप अर्‍यो भन्‍या तइलाइ हकार रे तइले पस्‍याताप अर्‍यो भन्‍या तमले तइलाइ छिमा अर।

४ तमरा भाइले दिनमि सात बेर तमरा बिरुद्‌मि पाप अर्‍यो भन्‍या,

रे सातइ बेर तमतिर फर्किबर आइ ‘मु पस्‍याताप अद्‌उ’ भुन्‍यो भन्‍या, तमले तइलाइ छिमा अद्‌दुपणन्‍छ।”

५ प्रेरितनले प्रभुलाइ भुन्‍यो,

“प्रभु,

हामरो बिस्‍वास बडाइदिय।”

६ प्रभुले भुन्‍यो,

“तममि रायाका गेडो जतिलइ बिस्‍वास भयाले तमुले यइ किम्मुका रुखलाइ ‘उखलिबर समुन्‍दरमि रोपिन जा’ भन्‍याले तइले मान्‍न्‍या छ।

७ “तमुमध्‍ये कसइको नउकर गडो जोतिबर या भेडा चराइबर घर फर्किन्‍ज्‍या,

तइ नउकरलाइ ‘झटट् आइबर खान बस् भनन्‍छउ ब?’

८ कि उइले तइलाइ यसो भन्‍नइन्?

‘मेरि निउति खाना पका रे पटुको बाद,

मुइले खाइपिइ नसकन्‍ज्‍या मेरो सेवा अर’ तइपाछा तुइले खानपान अर।

९ आफुले अराया अन्‍सारको काम अर्‍यामि कि उइले तइ नउकरलाइ धन्‍यबाद दिन्‍छ ब?

१० तसेरि तमुलाइ अराया सप्‍पइ काम अर्‍यापाछा तमुले लइ यसो भन,

‘हाम त अयोग्‍य दास हुँ,

हामले त हामरो कर्तब्‍य मात्‍तरइ मान्‍या हुँ।’”

इसुले दस जना कोड रोग लाग्‍या मान्‍सलाइ निको पाड्‌यो

११ इसु यरुसलेतिर जान्‍ज्‍या सामरिया रे गालिल छेत्‍रका सिमाना होइबर जान्‍नाथ्‍या।

१२ उन एक गाउँमि पसन्‍ज्‍या दस जना कोड रोग लाग्‍या मान्‍सनसित इसुको भेट भयो।

दुरइ कल्‍लिबर तिनुनले

१३ ठुला सोरले भुन्‍यो,

“हे प्रभु इसु,

हाम्‍मि दया अर।”

१४ उनले तिनुनलाइ धेकिबर भुन्‍यो,

“तमु पुजारिनका वाँ जाइबर आफुलाइ धेका” तिनुन जाना जानाइ निका भया।

१५ तिनुनमिको एक जनाले आफु निको भया थाँ पायो रे ठुला स्‍वरले परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌दोइ त्‍यो फर्कियो।

१६ इसुलाइ धन्‍यबाद दिबर त्‍यो इसुका खुट्‌टानि घोप्‍टो पण्‍यो।

त्‍यो एक सामरि थ्‍यो।

१७ इसुले भुन्‍यो,

“कि निको भया दस जना होइनन् ब?

अउर नउ जना काँ छन्?

१८ कि यो सामरि बाहेक फर्कि आइबर परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌या अउर कोइ भएन्‌?”

१९ तइपाछा उनले तइलाइ भुन्‍यो,

“उठ,

रे आफना बाटा लाग्।

तेरा बिस्‍वासले तु लाइ निको पाण्‍या छ।”

परमेस्‍वरका राज्‍यको आगमन

(मत्‍ति २४:२३-२८,३७-४१)

२० परमेस्‍वरको राज्‍य कब आउछ भन्‍न्‍या फरिसिनको प्रस्‍नका जवाफमि इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको राज्‍य धेकिन्‍या अरिबर आउन्‍या आथिन्‌।

२१ कसइले लइ,

‘हेर परमेस्‍वरको राज्‍य याँ छ या ताँ छ’ भन्‍न सक्‍दइन्‌, क्‍यालाइकि परमेस्‍वरको राज्‍य तमराइ बिचमि छ।”

२२ उनले सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

“तन दिन आउन्‍य छन्,

जबइ तमले मान्‍सका चेलाको एक दिन हेद्‌या इछ्‍या अद्‌या छउ,

तबइलइ धेक्‍द्‌या आथिनउ।

२३ मान्‍सनले तमुलाइ भन्‍या छन्,

‘हेर,

उ याँ छ!’ वा ‘उ ताँ छ।’ रे तइबेला तम तिनरा पाछा जनलागउ।

२४ क्‍यालाइकि जसेरि बिजुलि चम्‍कन्‍ज्‍या अग्‍गासमि एक ठउँरहइ अर्का ठउँरसम्‍म उजालो पणन्‍छ,

मान्‍सका चेलाकोलइ आफना दिनमि तसोइ हुन्‍या छ।

२५ रे तसो हुन्‌ भन्‍नापइलि उइले भउत कस्‍ट सहन पड्‍या छ, रे यइ पुस्‍ताका मान्‍सनले उइलाइ असुइकार अद्‌या छन्।

२६ नोआका पालामि जसो भयाथ्‍यो मान्‍सको चेलो आउनज्‍या लइ तसोइ हुन्याछ।

२७ नोआ जहाज भित्‌र नपसन्‍ज्‍यासम्‍म मान्‍स खान्‍नाथ्‍या,

पिउन्‍नाथ्‍या, ब्‍याबारि अद्‌दाथ्‍या। रे तइबेला जलप्रलय आयो रे सप्‍पइलाइ नस्‍ट पाड्‌यो।

२८ लोत भन्‍न्‍या मान्‍सका पालामि लइ यसोइ होइरइथ्‍यो।

मान्‍सन खान्‍नाथ्‍या,

पिउन्‍नाथ्‍या,

किनबेच अद्‌दाथ्‍या, गाडानमि रोप्‍दाथ्‍या, घर बनाउन्‍नाथ्‍या।

२९ रे जइ दिन लोतले सदोम सहर छाड्‌बर गयो,

अग्‍गास बटहइ आगो रे गन्‍धक झडिबर तिनुन सप्‍पइलाइ नस्‍ट पाड्‍यो।

३० मान्‍सको चेलो प्रकट हुन्‍या दिनमि यसोइ हुन्‍या छ।

३१ “तइ दिन जो घरका छतमि छ,

तइको मालसामान घरभित्‌र छ भन्‍या लइ त्‍यो ल्‍याउनाइलाइ तल्‍तिर जन ओरलउ।

तसेरि खेतमि हुन्‍यालइ फर्किबर घर जनआउ।

३२ लोतकि स्‍वानिलाइ याद अर!a

३३ जइले आफ्‍नो जिबन बचाउन खोजन्‍छ,

तइले त्‍यो गुमाउन्‍या छ,

रे जइले आफ्‍नो जिबन गुमाउन्‍या छ, तइले त्‍यो बचाउन्‍या छ।

३४ मु तमखि भुन्‍नउ,

तइ रात दुइ जना एकइ खाटमि हुन्‍या छन्। एक जनो लइन्‍या छ रे अर्खो छाडिन्‍याछ।

३५ दुइ जनि स्‍वानिन सङइ जितरा पिस्‍सारयइ हुनेइछन्। एक लइनेइ छ, अर्खि छाडिनेइछ।

३६ [दुइ जना मान्‍स खेतमि हुन्‍याछन्,

एक जनो लइन्‍याछ, अर्खो छाडिन्‍याछ।]”b

३७ रे सिस्‍यानले इसुलाइ सोध्‍यो,

“यो काँ हुन्‍या हो प्रभु?”

इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जाँ सिनो हुन्‍छ ताँइ गिद् लइ जम्‍मा हुनाहान्।” c

a 

17:32 परमेस्‍वरले लोत रे उइकि स्‍वानिलाइ तइ सहरबटहइ भाग रे फर्किबर जन हेर्‍या भन्‍या थ्‍यो। रे स्‍वानिले फर्किबर हेर्‍यो क्‍यालाइकि आफुले छाड्‍या कुरामि तिनरो मन अड्‍किया थ्‍यो। परमेस्‍वरले तइलाइ नुनको खामो बनाइ दियो। उत्‍पति १९:२६

b 

17:36 कतिब पुराना ग्रिक बाइबलमि पाइनइन।

c 

17:37 मर्‍या सिनोमि गिद्‍न वरिपरि भया जसेरि, सप्‍पइले मान्‍सको चेलोलाइ तसेरि धेक्‍द्‌या छन्।

बिधुवा रे न्‍यायधिसको उखान

१८

तइपाछा इसुले सिस्‍यानलाइ सधइ प्रार्थना अरुन रे निरास नहोउन भन्‍या कारणले उनले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो।

२ “कसइ एक सहरमि परमेस्‍वरको डर नमान्‍या रे मान्‍सको वास्‍ता नअद्‌दया एक जनो न्‍याधिस थ्‍यो।

३ तसइ सहरमि एक बिधुवा थिइ।

त्‍यो बेरबेरि न्‍यायधिसका वाँ आइबर भुणन्‍थि,

‘मेरा बादिका आगाडि मेरो न्‍याय अरिदिय।’

४ तन न्‍यायधिसले केइ समयसम्‍म त माणेइन,

रे पाछा तनले आफना मनमि भुन्‍यो,

‘मु परमेस्‍वरको डर मान्‍नइन, रे मान्‍सनको वास्‍ता लइ अद्‌इन्‌।

५ रे यइ बिधुवाले मुलाइ दिक्‍क लाया हुनाले मु तइको न्‍याय अरिदिनउ,

नति त्‍यो जन्‍ज्‍याइ तनज्‍याइ आइबर मुलाइ दिक्‍क लाउनेइ छ!’”

६ प्रभुले भुन्‍यो,

“सुन,

तन अधर्मि न्‍यायधिसले कि भुन्‍यो।

७ तसेरि कि परमेस्‍वरले उनलाइ रातदिन पुकाद्‌या आफना चुनियाको न्‍याय अरिदिनाइन ब?

कि उनले तिनरि निउति ब्‍यालो अद्‍दयाछन्?

८ मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

उनले छिट्‌टाइ तिनुनको न्‍याय अरिदिन्‍या छन्।

तबइलाइ मान्‍सको चेलो आउन्‍ज्‍या कि उनले धर्तिमि बिस्‍वास भेटाउन्‍या छ?”

फरिसि रे कर उठाउन्‍याको उखान

९ आफुइमि भरोसा राख्‍द्‌या रे आफुइलाइ धर्मि सोच्‍या अउरलाइ तुच्‍छ मान्‍या कसइ कसइलाइ उनले यो उखान सुनायो।

१० “दुइ जना मान्‍स प्रार्थना अदाइलाइ मन्‍धिरमि गया एक जनो फरिसि रे अर्खो कर उठाउन्‍या।

११ फरिसिले कल्‍लिबर मनमनइ इसेरि प्रार्थना अर्‍यो,

‘हे परमेस्‍वर,

मु तमलाइ धन्‍यबाद दिनउ,

मु अउर मान्‍सजसो धुताहा,

अन्‍यायि,

ब्‍यभिचारि या यइ कर उठाउन्‍या जसो लइ आथिन्‌।

१२ मु हप्‍तामि दुइबेर उबास बस्‍सउ, मुइले पाया सप्‍पइ चिजको दसाम्‍स मु तमलाइ दिनउ।’

१३ रे कर उठाउन्‍या मान्‍स दुरइ कल्‍लिबर स्‍वर्गतिर आँखा लइ नउठाइ यसो भुन्‍नोइ आफ्‍नो छाति पिट्‍यो,

‘हे परमेस्‍वर,

मु पापिमि दया अर!’

१४ मु तमखि भुन्‍नउ,

तइ फरिसि भन्‍ना बर कर उठाउन्‍या मान्‍स धर्मि ठहरिबर आफना घरतिर लाग्‍यो।

क्‍यालाइकि जो आफु ठुलो हुन्‌ खोजन्‍छ,

त्‍यो होच्याइन्‍या छ।

रे जइले आफ्‍लाइ होच्‍याउछ, त्‍यो उच्‍च पाडिन्‍या छ।”

इसु रे नाना बालखन

(मत्‍ति १९:१३-१५; मर्कुस १०:१३-१६)

१५ इसुले छोइबर आसिस दिउन्‌ भनि मान्‍सनले बालखनलाइ उनरा वाँ लेइबर आया।

रे सिस्‍यानले त्‍यो धेकिबर तिनुनलाइ हकार्‍यो।

१६ इसुले तिनुनलाइ आफुतिर बोलाइबर भुन्‍यो,

“बालखनलाइ मेरा वाँ आउनदिय,

तिनुनलाइ जनरोक क्‍यालाइकि परमेस्‍वरको राज्‍य इनइजसाको हो।

१७ साँच्‍चि मु तमखि भुन्‍नउ,

जइले बालखइ जसेरि परमेस्‍वरका राज्‍यलाइ ग्रहण अदइन त्‍यो कसइ रितिले तइ भित्‌र पस्‍या आथिन्‌।”

धनि सासक

(मत्‍ति १९:१६-३०; मर्कुस १०:१७-३१)

१८ कसइ एक जनो सासकले इसुलाइ यसो भनिबर सोध्‍यो,

“हे असल गुरु कभइ नमद्‌या जिबन पाउनाइलाइ मु क्‍या अरु?”

१९ इसुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तम मुलाइ क्‍याकि असल मान्‍स भुनन्‍छउ?

एक परमेस्‍वरबाहेक कोइ असल आथिन्‌।

२० तम परमेस्‍वरले दिया आग्‍या जाणन्‍छउ,

‘ब्‍यभिचार जनअर,

हत्‍या जनअर,

चोरि जनअर,

झुटा गवाहि जनदिय,

आफना बा रे इजालाइ आदर अर।’”

२१ तिनले भुन्‍यो,

“यिन सप्‍पइ त मुइले नानाइ छन्‍ज्‍याबटहइ मान्‍नोइ आइरइछु।”

२२ यो सुनिबर इसुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तमले अज एक काम अद्‌द बांकि छ।

तमसङ भया जि जति छन् तिन सप्‍पइ बेचिबर गरिबनलाइ बाडिदिय,

रे तमलाइ स्‍वर्गमि धन हुन्‍या छ।

आस रे मेरा पाछा लाग्।”

२३ रे यिन कुरा सुनिबर तिन सासक उदास भया,

क्‍यालाइकि तिन भउत धनि थ्‍या।

२४ रे इसुले तिनलाइ हेरिबर भुन्‍यो,

“धनसम्‍पति हुन्‍यानलाइ परमेस्‍वरका राज्‍य भित्‌र जान भउत असजि छ!

२५ क्‍यालाइकि धनि मान्‍सलाइ परमेस्‍वरका राज्‍यमि जानाहइ त उँटलाइ सुयाका दुलाबटहइ छिद् सजि हुन्‍या छ।”

२६ रे सुन्‍यानले भुन्‍यो,

“तबइ कइको उद्‍दार हुन सकन्‍छ ब?”

२७ उनले भुन्‍यो,

“मान्‍सनले अद्‌द नसक्‍द्‍या काम,

परमेस्‍वरले अद्‌द सक्‍दाहान।”

२८ तबइ पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“सुण,

आफ्नाघरबार छाडिबर हाम तमरा पाछा लाग्‍रइछु।”

२९ तबइ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमखि भुन्‍नउ जइले घर,

स्‍वानि,

दाइ भाइ, इजा बा रे चेलाचेलिलाइ परमेस्‍वरका राज्‍यकि निउति त्‍यागन्‍छ,

३० तइले इसइ जिबनमि बर्ता फल पाउन्‍या छ रे आउन्‍या युगमि लइ कभइ नमद्‌या जिबन पाउन्‍या छ।”

इसुलाइ माद्‍या बिसयमि

(मत्‍ति २०:१७-१९; मर्कुस १०:३२-३४)

३१ इसुले बारइ सिस्‍यानलाइ अलगइ लइजाबर भुन्‍यो,

“हेर,

हाम यरुसलेमतिर जान्‍ना छु,

रे मान्‍सको चेलाका बिसयमि अगमबक्‍तानले लेख्‍या हरेक कुरा पुरा हुन्‍याछन्।

३२ क्‍यालाइकि उ अउरजातिनका हातमि सुम्‍पिन्‍या छ,

रे तिनुनले उइको खिसि अद्‌या छन,

अत्‍याचार अद्‌या छन् रे थुक्‍द्‍याछन्।

३३ तिनुनले उइलाइ कोर्राले हान्‍याछन्,

मद्‌याछन, रे तेसरा दिनमि उ अज मर्‍याबटहइ जिउनो होइबर उठ्‌या छ।”

३४ रे सिस्‍यानले यिन कुराको अर्थ एकइलइ बुझेनन्।

तिनुनकि निउति यो कुराको अर्थ लुकाइबर राखियो,

रे इसुले भुन्‍या कुरा तिनुनका चेतमि आएन।

इसुले अन्‍धा मान्‍सलाइ धेक्‍द्‌या बनायो

(मत्‍ति २०:२९-३४; मर्कुस १०:४६-५२)

३५ उन यरिहोका नजिकइ पुग्‍या।

ताँ एक जनो आखाँ नधेक्‍द्‍या मान्‍स बाटाका किनारमि बसिबर भिख माग्‍दाथ्‍यो।

३६ भउत मान्‍सको भिड आफना किनार बटहइ जान्‍नारया तइले सुण्‍याहुनाले “यो कि हुन्‍ना छ?”

भनिबर तइले सोध्‍यो।

३७ मान्‍सनले तइलाइ भुन्‍यो,

“नासरतका इसु इसइबटहइ जान्‍नाछन्।”

३८ तबइ त्‍यो यसो भनिबर कला हाल्‍ल लाग्‍यो,

“हे इसु, दाउदका चेला, मुमि दया अर!”

३९ अगाडि अगाडि हिट्‌यानले तइलाइ चुप लाग् भनिबर हकार्‍यो,

रे तइले “हे दाउदका चेला,

मुमि दया अर!” भनिबर झिग कला हाल्‍ल लाग्‍यो।

४० इसु कल्‍लिया रे तइलाइ आफु भया ठउँर ल्‍याउन्‍या आग्‍या अर्‍यो।

त्‍यो नजिक आया पइतर उनले तइलाइ सोद्‍यो,

४१ “तु कि चाहान्‍छइ?

मु तेरि निउति कि अरु?”

तइले भुन्‍यो,

“प्रभु,

मु धेक्‍द सकु।”

४२ तबइ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“तु धेक्‍द्‌या होइजा।

तेरा बिस्‍वासले तु लाइ निको पाण्‍या छ।”

४३ रे उन्‍जेइ त्‍यो मान्‍स धेक्‍द्‌या भयो,

रे परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌दोइ त्‍यो उनरा पाछा लाग्‍यो। त्‍यो धेकिबर सप्‍पइ मान्‍सनले परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अर्‍यो।

कर उठाउन्‍या जखायस

१९

इसु यरिहो सहरमि प्रवेस अरिबर ताँ बटहइ जान्‍नाथ्‍या।

२ ताँ जखायस नाउँ भया एक जनो मान्‍स थ्‍यो।

तिन कर उठाउन्‍यामिका प्रमुख मान्‍स थ्‍या, रे धनि लइ थ्‍या।

३ उनले इसु को हुन भणिबर हेद्‌द चाहान्‍थ्‍या,

रे पुट्‌को भया हुनाले भिडले अरन्‍ज्‍या तिनले इसुलाइ धेक्‍द सकेन्‌।

४ तबइखिलाइ तिन उनलाइ हेद्‌दाइलाइ अगाडि दगुडिबर एक तिम्‍लाका रुखमि चढ्‌या।

क्‍यालाइकि इसु तसइ बाटो भइबर जान्‍नाथ्‍या।

५ जबइ इसु तइ ठउँर आइ पुग्‍या,

उनले मल्‍तिर हेरिबर तिनलाइ भुन्‍यो,

“ए जखायस,

छिट्‌टाइ तल्‍तिर ओरलिबर आस, क्‍यालाइकि आज मुलाइ तमरा घरमि बस्‍स पण्‍या छ।”

६ जखायस छिट्‌टाइ ओरलिबर आया। रे खुसि होइबर उनरो सत्‍कार अर्‍यो।

७ जबइ मान्‍सनले यो धेक्‍यो,

तिनुन सप्‍पइ यसो भनिबर गनगन अद्लाग्‍या, “इन मान्‍स त पापिका घरमि पाउना लाग्‍द गया।”

८ जखायासले उठिबर प्रभुलाइ भुन्‍यो,

“प्रभु,

सुन,

मु आफ्‍नो सम्‍पतिको आधा भाग गरिबनलाइ दिनउ, रे कसइबटहइ अन्‍याय अरिबर केइ लिराइछु भन्‍या मु तइको चार गुण फिर्ता अर्दिन्‍या छु।”

९ तबइ इसुले तिनलाइ भुन्‍यो,

“आज यइ घरमि मुक्‍ति आइरइछ,

क्‍यालाइकि यिनलइ अब्राहामका सान्‍तान हुन्।

१० क्‍यालाइकि मान्‍सको चेलो हरायालाइ खोज्‍ज रे बचाउन आया हो।”

सुनका सिक्‍काको उखान

(मत्‍ति २५:१४-३०)

११ तिनुनले यिन कुरा सुन्‍नासुन्‍नाइ इसुले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍न लाग्‍या, क्‍यालाइकि उन येरुसलेमका नजिकइ आइ पुग्‍या थ्‍या, रे मान्‍सन परमेस्‍वरको राज्‍य छिट्‌टाइ प्रकट हुन्‍ना छ भन्‍या समझन्‍नाथ्‍या।

१२ उनले भुन्‍यो,

“एक जनो खान्‍दानि मान्‍स राज्‍य अद्‍या अधिकार पाइबर फर्कि आउलो भनि कसइ दुर देसमि गयो।

१३ तिनले आफना दस जना नउकरलाइ बोलाइबर तिनुनलाइ दस सुनका सिक्‍का दिबर भुन्‍यो,

‘जबसम्‍म मु फर्कि आउनइन येइबटहइ ब्‍यापार अर।’

१४ रे तिनरा प्रजा तिनलाइ घिणा अरन्‍थ्‍या रे तिनरा प्रजाले पाछापाछा यसो भनिबर खबर पठायो,

‘तिनले हाम्‍मि राज्‍य अर्या हाम चाहानाइन।’

१५ “तबइ राज्‍यको अधिकार पाया पाछा आफुले पइसा दिया नउकरलाइ आफना वा बोलाउन्‍या हुकुम दियो,

रे ब्‍यापारबटहइ तिनुनले कति नाफा अर्‍यो भन्‍या तिनले जान्‍न चायो।

१६ तबइ पइलो नउकर आइबर यसो भुन्‍यो,

‘मालिक,

तमले दिया सिक्‍काले अज दस सिक्‍का कमाया छु।’

१७ तिनले तइ नउकरलाइ भुन्‍यो,

‘स्‍याब्‍बास असल नउकर,

तु भउत नाना कुरामि बिस्‍वासि भइ,

तुइले दस सहरमि अधिकार पाउन्‍या छइ।’

१८ दोसरो नउकर आइबर यसो भुन्‍यो,

‘मालिक तमले दिया सिक्‍काले अउर पाँच सिक्‍का कमाया छु।’

१९ तिनले तइलाइ भुन्‍यो,

‘तुइले लइ पाँच सहरमि अधिकार पाउन्‍या छइ।’

२० रे अर्खो नउकरलइ आइबर यसो भुन्‍यो,

‘मालिक,

हेर तमले दिया सिक्‍का याँ छ।

यो मुइले रुमालमि पोको पाडिबर राख्‍याथ्‍या।

२१ मु तमसङ डराया,

क्‍यालाइकि तम कठोर मान्‍स हउ।

जो तम राख्‍दानु त्‍यो लिन्‍छउ, रे जो बुनानु तसइको कटनि अरनछउ।’

२२ तिनले तइलाइ भुन्‍यो,

‘ए दुस्‍ट नउकर!

तेराइ मुखका कुरा बटहइ मु तुलाइ दोसि ठराउन्‍या छु,

जे राखिनइन् त्‍यो लिन्‍या जे बोइनइन तइको कटनि अद्‌या मु कठोर मान्‍स हु भनिबर तुइले जाण्‍याकोइ थिइ।

२३ तबइ मेरो सिक्‍का ब्‍याजमि क्‍याकि लाइनि?

मु आइबर तइ पइसाको ब्‍याजसमेत पाउनेइथिउ।’

२४ तबइ नजिकइ कल्‍लियालाइ तिनले भुन्‍यो,

‘तइबटहइ त्‍यो सिक्‍का लिबर दस सिक्‍का हुन्‍यालाइ दिइहाल्।’

२५ तिनुनले तनलाइ भुन्‍यो,

‘हजुर,

तइसङ त दस सिक्‍का छनइछन्!’

२६ तइ मान्‍सले भुन्‍यो ‘मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

जइसङ छ तइलाइ अज बर्ता दिइन्‍या छ,

रे जइसङ आथिन्‌ तइसङ भयालइ तइबटहइ खोसिन्‍या छ।

२७ रे मुइले तिनुनमि राज अर्‍या नचाहान्‍या मेरा तिन सत्‍तुरनलाइ याँ ल्‍यास्‌,

रे तिनुनलाइ मेराइ अगाडि मार।’”

यरुसलेममि इसुको प्रवेस

(मत्‍ति २१:१-११; मर्कुस ११:१-११; युहन्‍ना १२:१२-१९)

२८ इसुले यिन कुरा भनिसक्‍या पाछा, उन तिनुनका अगाडि अगाडि यरुसलेमतिर लाग्‍या।

२९ जबइ उन बेथफागे रे बेथानिया गाँउका नजिक जइतुन भनिन्‍या डाँणामि पुग्‍या,

उनले आफना सिस्‍यानमध्‍येका दुइ जनालाइ यसो भुनिबर पठायो,

३० “तमु नजिकइका गाउँमि जाँ रे भित्‌र पस्‍सापस्‍साइ तमुले गधाको एक बछेडो बाध्‍या भेट्‌टाउन्‍या छउ,

जइमि अइलसम्‍म कोइ मान्‍स चड्‌या आथिन्।

तइलाइ फुकाइबर याँ लेइबर आस्।

३१ कसइले येइलाइ क्‍याकि फुकाउन्‍छउ?

भुनिबर तमुलाइ सोध्‍याले,

प्रभुलाइ यइको खाँचो छ भुण्‍या।”

३२ तिन पठाइया सिस्‍यान गया रे उनले तिनुनलाइ जसो भन्‍याथ्‍यो तसोइ गधाको बछेडो भेट्‍यो।

३३ तिनुनले बछेडो फुकाउनज्‍या बछेडाका मालिकले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“तमु यो बछेडो क्‍याकि फुकाउनाछउ?”

३४ तिनुनले भुन्‍यो,

“प्रभुलाइ यइको खाँचो छ।”

३५ सिस्‍यानले तइलाइ इसुका वाँ लेया।

रे आफना लत्‍ता बछेडाका पिठिमि हालिबर इसुलाइ तइमि चडायो।

३६ उन जान्‍ज्‍या मान्‍सनले आफना लत्‍ता बाटामि बिछायो। a

३७ इसु यरुसलेमका नजिकइ जइतुन डाँणाका ओरालाइनि आउन्‍ज्‍या,

तइबेला इसुले अर्‍या सक्‍तिसालि कामलाइ सम्‍जिबर सिस्‍यानले रमाउनाइ ठुला सोरमि परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‌द लाग्‍या।

३८ “परमप्रभुका नाउँमि आउन्‍या राजा धन्‍यका हुन्।

स्‍वर्गमि सान्‍ति रे परमेस्‍वरको महिमा।”

३९ रे भिडमिका कसइ कसइ फरिसिले उनलाइ भुन्‍यो,

“हे गुरु,

तमरा सिस्‍यानलाइ हकार।”

४० रे उनले भुन्‍यो,

“मु तमलाइ भुन्‍नउ यिनुन चुप लाग्‍याले ढुङा कला हाल्‍या छन्।”

इसु यरुसलेम धेकिबर रोया

४१ जबइ इसु यरुसलेम सहर नजिकइ आइ पुग्‍या तइ सहरलाइ धेकिबर रोया,

४२ “सान्‍ति कि कुराले ल्‍याउछ भनिबर तुइले आजलइ जान्‍या भयाले हुनेइथ्‍यो!

रे तुइले त्‍यो धेक्‍द सकिनि!

४३ क्‍यालाइकि तु मि इसा दिन आउन्‍याछन्,

जबइ तेरा सत्‌तुरले तेरो वरिपरि घेरा हाल्‍याछन् रे सप्‍पइतिर बटहइ तुलाइ थुनिराख्‍द्‌या छन्।

४४ तिनुनले तु लाइ रे तुभित्‌र बास अद्‌या तेरा सन्‍तानलाइ नास अद्‌या छन्,

रे एक ढुङामि अर्खो ढुङो रन्‍या आथिन्‌,

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरले बचाउन आया समयलाइ तुइले चिन्‍न सकिनि।”

इसु मन्‍धिरमि गया

(मत्‍ति २१:१२-१७; मर्कुस ११:१५-१९; युहन्‍ना २:१३-२२)

४५ इसु मन्‍धिर भित्‌र पस्‍या रे किनबेच अद्‌दारयालाइ निकालिदियो।

४६ रे तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“धर्मका किताबमि लेखिया छ,

‘मेरो घर प्रार्थनाको घर हुन्‍या छ’ रे तमुले येइलाइ डाकुको अड्‌डा बनाया छउ।”

४७ तइपाछा इसु दिन दिनइ मन्‍धिरमि सिछ्‍या दिन्‍थ्‍या।

रे मुख्‍य पुजारि,

धर्म-गुरु रे मान्‍सका प्रमुख अगुवानले उनलाइ माद्‌द खोजन्‍थ्‍या।

४८ तिनुनले उनलाइ माद्‌दाइ केइ उपाय पायेन्,

क्‍यालाइकि सप्‍पइ मान्‍स उनरा सिछ्‍यामि मगन थ्‍या।

a 

19:36 यहुदि निएम अन्‍सार ठुलाबडा मान्‍स आफना सहरमि आउनज्‍या, तसोइ अरन्‍थ्‍या।

इसुका अधिकारमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २१:२३-२७; मर्कुस ११:२७-३३)

२०

एक दिन इसुले मन्‍धिरमि मान्‍सनलाइ सिछ्‍या दिन्‍नाथ्‍या,

रे तिनुनलाइ असल रइबार प्रचार अद्‍दाथ्‍या।

तइबेला धर्म-गुरुन, मुख्‍यपुजारिन रे धर्म-गुरुन उनरा वाँ आया।

२ रे उनलाइ सोध्‍यो,

“हामलाइ भण,

कइ अधिकारले तम यिन काम अद्‍दाछउ?

यो अधिकार तमलाइ कइले दियो?”

३ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मु लइ तमलाइ एक कुरा सोद्‌दउ,

मुलाइ उत्‍तर दिय।

४ युहन्‍नाले बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या अधिकार स्‍वर्गबटहइ थ्‍यो,

कि मान्‍सबटहइ थ्‍यो?”

५ तिनुन एक आपस्‍मि बहस अद्‌द लाग्‍या,

“स्‍वर्गबटहइ भुन्‍नाउ भन्‍या,

‘तमुले युहन्‍नालाइ क्‍याकि बिस्‍वास अर्‍यानु?’

भनिबर तिनले भन्‍याछन्।

६ मान्‍सबटहइ भुन्‍नाउ भन्‍या,

सप्‍पइ मान्‍सले हामलाइ ढुङा हान्‍याछन्,

क्‍यालाइकि युहन्‍ना अगमबक्‍ता हुन्‌ भन्‍या तिनुनले पक्‍का बिस्‍वास अर्‍या छन्।”

७ तबइखिलाइ तिनुनले भुन्‍यो,

“हाम जान्‍नाइन् काँबटहइ उनले यो अधिकार पाया हो।”

८ तबइ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तसो भया मुइले यो अधिकार काँबटहइ पाइबर यिन काम अद्‌दाछु तमुलाइ भुन्‍नइन्।”

दुस्‍ट किसानको उखान

(मत्‍ति २१:३३-४६; मर्कुस १२:१-१२)

९ उनले मान्‍सनलाइ यो उखान भुन्‍यो,

“एक जना मान्‍सले अंगुर खेति लायो,

रे किसानलाइ अधिया दिबर भउत समयखिलाइ प्रदेस गयो।

१० फल पाकिसक्‍यापाछा अंगुर खेतिबटहइ केइ फल ल्‍याउनाइलाइ अंगुर खेतिका मालिकले आफना एक नउकरलाइ अधिया अद्‌या किसानका वाँ पाठायो।

रे किसानले तइलाइ हाणिबर रितोइ पठाइदियो।

११ तिनले अज अर्खा नउकरलाइ पठायो,

रे तिनुनले तइलाइ लइ हाणिबर तइको बेजत अरिबर रिताइ हात पठाइदियो।

१२ तइपाछा तिनले तेसरालाइ लइ पठायो,

रे तिनुनले तइ नउकरलाइ लइ घाइत्‍या बनाइबर निकाल्‍दियो।

१३ रे अंगुर खेतिका मालिकले भुन्‍यो,

‘आब मु कि अरु?

मु आफ्‍नो प्‍यारो चेलो पठाउन्‍या छु,

सायद उइलाइ त तिनुनले आदर अरन्‍ना!’

१४ रे अधिया कमाउन्‍या किसानले उइलाइ धेकिबर आपसमि कुरा अर्‍यो,

‘यो त हकवालो हो।

हाम यइलाइ माद्‌दाउ, रे सम्‍पतिको हक हामरो हुन्‍या छ।’

१५ तइपाछा तिनुनले उइलाइ अंगुर खेतिका बाइर लइजाइबर मार्‍यो।

आब अंगुर खेतिका मालिकले तिनलाइ कि अरन्‍ना?

१६ “तिन आइबर अदिंया अद्‍या किसानलाइ माद्‌या छन्।

रे अंगुर खेति अउरलाइ दिन्‍याछन्।”

मान्‍सनले यो सुनिबर भुन्‍यो, “यसो कभइ जनहोउ!”

१७ रे इसुले तिनुनलाइ हेरिबर भुन्‍यो,

“यो लेखिया अर्थ कि हो?

“‘जइ ढुङालाइ घर बनाउन्‍याले रद्‌दि अर्‍यो।

त्‍यो ढुङो कुनाको सिर ढुङो बन्‍यो।’

१८ तइ ढुङामि झड्‌या हरेक चकनाचुर हुन्‍या छ,

रे जइमि त्‍यो झडन्‍छ तइले तइ मान्‍सलाइ धुलोपिठो पाड्‍या छ।”

कर तिद्‌या बिसयमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २२:१५-२२; मर्कुस १२:१३-१७)

१९ तबइ धर्म-गुरु रे मुख्‍य पुजारिनले तसइबेला उनलाइ पकड्‌खोज्‍यो,

तिनुनलाइ थाँ थ्‍यो कि यो उखान तिनराइ बिरुद्‌मि भनिया थ्‍यो रे तिनुन मान्‍ससङ डराउथ्‍या।

२० तिनुनले इसुलाइ पकड्‍या मउका हेद्‌लाग्‍या।

रे इमान्‍दार हुँ भणि टोपल्‍या जासुसनलाइ तिनुनले उनरा वाँ पठायो,

क्‍यालाइकि इसुले भुन्‍या कुरामि उनलाइ फसाइबर अधिकारि रे हाकिमका हातमि उनलाइ सुम्‍पिदिन्‍या दाउमि तिनुन थ्‍या।

२१ तिन जासुसनले इसुलाइ सोध्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

हाम जान्‍नउकि तम ठिक बोलन्‍छउ,

कसइको पछ्‍यपात अद्‌दानु,

रे सत्‍यतासाथ परमेस्‍वरका मार्ग सिकाउन्छउ।

२२ हामले रोमि सरकारलाइ कर तिद्‌दु ठिक छ कि छइन्?”

b

२३ रे इसुले तिनुनको कपट बुजिबर तिनुनलाइ भुन्‍यो,

२४ “मुलाइ एक सिक्‍का धेका।

यइमि कइको चित्‌र रे कइको नाउँ खोपिया छ?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“रोमि माहाराजाको।” c

२५ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तबइखिलाइ जे रोमि माहाराजाको हो त्‍यो रोमि माहाराजालाइ दिय, रे जे परमेस्‍वरको हो त्‍यो परमेस्‍वरलाइ दिय।”

२६ मान्‍सनका अगाडि तिनुनले इसुलाइ कुरामि फसाउन सकेनन्,

रे उनरा जवाफमि तिनुन अचम्‍ममि पड्‍या रे चुप लाग्‍या।

जिउना भइ उठ्‌या बारेमि प्रस्‍न

(मत्‍ति २२:२३-३३; मर्कुस १२:१८-२७)

२७ तइपाछा इसुका वाँ कोइ कोइ सदुकिन आया।

मर्‍याबटहइ जिउना हुनाइन् भन्‍या तिनुनको बिचारथ्‍यो।

तिनुनले उनलाइ सोध्‍यो,

२८ “गुरुज्‍यु,

मोसाले हामरि निउति लेख्‍या ब्‍यबस्‍थामि,

‘क्‍या कसइ मान्‍सको ब्‍याअर्‍या दाइ सन्‍तान नभएइ मर्‍यो भन्‍या,

भाइले तइकि स्‍वानिलाइ ब्‍या अरिबर दाइकि निउति सन्‍तान जन्‍माइदिनपड्‌न्‍छ।’

२९ सात भाइ थ्‍या जेठाले एक स्‍वानि लेइबर सन्‍तान नभएइ मर्‍यो।

३० माइला

३१ रे साइलाले तइलाइ ब्‍या अर्‍यो रे तसोइ अरिबर तन सातइ जना सन्‍तान नभएइ मर्‍या।

३२ रे पाछा त्‍यो स्‍वानिलइ मरि

३३ तबइखिलाइ मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍ज्‍या त्‍यो स्‍वानि तिनुनमध्‍ये कइकि स्‍वानि हुन्‍छे?

क्‍यालाइकि त्‍यो सातइ जनाकि स्‍वानि भएइ थि।”

३४ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“यइ युगका मान्‍सन ब्‍या अद्‌दाहान्, रे ब्‍या अरदिनाहान्।

३५ रे मर्‍याबटहइ जिउना भइबर स्वर्ग जानाइलाइ योग्‍य भया मान्‍सनले तइ युगमि न ब्या अद्‌दाहान न ब्‍या अरिदिनाहान।

३६ तिनुन दोसर्‍या मद्‌या आथिनन्‌ क्‍यालाइकि तिनुन स्‍वर्गदुत समान हुनाहान् रे तिनुन मर्‍याबटहइ जिउना भया परमेस्‍वरका सन्‍तान हुन्‍याछन्।

३७ रे मर्‍याबटहइ जिउना भइ उठ्‌याछन् भन्‍या कुरा मोसाले बलिरया पोथ्राका बिबरणमि परमप्रभुलाइ ‘अब्राहामका परमेस्‍वर इसाहकका परमेस्‍वर रे याकुबका परमेस्‍वर’ भनिबर पुकारा अरन्‍ज्‍या धेकाइदियो।

३८ उन मर्‍याका परमेस्‍वर हइनन्,

रे जिउनाका परमेस्‍वर हुन क्‍यालाइकि सप्‍पइ उनरि निउति जिया छन्।”

३९ रे धर्म-गुरुमध्‍ये कसइ कसइले भुन्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

तमले निकोइ भुन्‍या।”

४० तइपाछा अज कसइले उनलाइ केइ प्रस्‍न सोध्‍या आँटइ अरेइन।

ख्रिस्‍ट कइका चेला?

(मत्‍ति २२:४१-४६; मर्कुस १२:३५-३७)

४१ इसुले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“ख्रिस्‍ट दाउदका चेला हुन्‌ भन्‍या तिनुन कसेरि भुन्‍नसक्‍दाहान्?

४२ क्‍यालाइकि दाउदले लेख्‍या भजनमि आफुइ भुन्‍नाहान्,

“परमप्रभुले मेरो प्रभुलाइ भुन्‍यो।

तम मेरा दाइन हाततिर बस।

४३ जबसम्‍म मु तमरा सत्‍तुरलाइ तमरा खुट्‌टा तल्‍तिरको तुल्‍याउनइन्।”

४४ “इसेरि दाउदले उनलाइ ‘प्रभु’ भुन्‍नाहान् भन्‍या,

अज उन कसेरि दाउदका चेला भया?”

४५ रे सप्‍पइ मान्‍सले सुन्‍नासुन्‍नाइ इसुले आफना सिस्‍यानलाइ भुन्‍यो,

४६ धर्म-गुरुन बटहइ होसियार बस,

“तिनुन लामा लामा लत्‍ता लाइबर इथउथ हिट्‌या,

बजारमि अबिबादन खोज्‍या, सभाघरमि प्रमुख आसन रे भोजमि आदरको स्‍थान रुचाउनाहान।

४७ तिनुनले बिधुवानका घर कबज्‍जा अद्‌दाहान्,

रे लामो देखावटि प्रार्थना अद्‌दाहान् यिनुन नइ बर्ता दण्‍ड पाउन्‍याछन्।”

b 

20:22 रे इसुले “हुन्‍छ,” भनिबर भन्‍या भयाले, यहुदिनको धार्मिक ब्‍यबस्‍थालाइ तोण्‍या आरोप लाग्‍द्‌सक्‍देइथ्‍यो क्‍यालाइकि तइले इस्‍वर निन्‍दा अद्‍या मान्‍समि आफ्नो भक्‍ति राख्‍या हुनथ्‍यो। रे इसुले “हुनइन” भन्‍या भयाले, तइले रोमि कानुनलाइ तोण्‍या साबित हुनेइथ्‍यो क्‍यालाइकि तइले सत्‍ताधारि सरकार प्रति भक्‍तिलाइ इन्‍कार अर्‍या धेकाउथ्‍यो।

c 

२०:२४ रोमि माहाराजाको कइसर भन्‍याको रोमि राजालाइ दिएको पद हो।

बिधुवाले दिया भेटि

(मर्कुस १२:४१-४४)

२१

इसुले हेरन्‍ज्‍या धनिनले आफना आफना भेटि मन्‍धिरका दानपेटिकामि राख्‍या धेक्‍यो।

२ इसुले एक गरिब बिधुवालाइ ताँ दुइ पइसा चढायालइ धेक्‍यो।

३ तबइ उनले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमखि भुन्‍नउ यइ गरिब बिधुवाले अउर सप्‍पइका हइ बर्ता भेटि चढाइराइ छ।

४ क्‍यालाइकि यिनुन सप्‍पइले आफना बर्ता बटहइ भेटि चढाया छ,

रे यइले आफु गरिब होइबर लइ आफ्‍नो सारा जिबन चलाउन्‍या खर्च चडायो।”

इसुले येरुसलेमको मन्‍धिर नास हुन्‍या बिसयमि भुन्‍यो

(मत्‍ति २४:१-४१; मर्कुस १३:१-१३)

५ आब कसइ कसइ सिस्‍यानले निका निका ढुङाले बनाइया रे चडाया भेटिबटहइ सिङारिया मन्‍धिरका बिसयमि कुरा अद्‌द लाग्‍या।

रे इसुले भुन्‍यो,

६ “तमुले जि अइले धेक्‍द्‌दा छउ,

यसो बेला आउन्‍या छ जब एक ढुङो अर्खा ढुङामि रन्‍या आथिन्‌ तिन जम्‍माइ भत्‍किन्‍याछन्।”

७ तिनुनले उनलाइ सोध्‍यो,

“गुरुज्‍यु,

यिन सप्‍पइ कुरा कब हुन्‍याछन्?

रे यो कुरा हुन्‍ज्‍या कि चिन्‍ह हुन्‍या छ ब?”

८ उनले भुन्‍यो,

“होसियार बस,

तमुलाइ कसइले जनबहकाउ।

क्‍यालाइकि मेरा नाउँमि कतिबइ जना ‘मु ख्रिस्‍ट हुँ,

भुन्‍नाइ आउन्‍या छन्।’

रे ‘समय नजिकइ छ’ भुन्‍न्‍या छन्, तनुनका पाछा जनलागउ।

९ तमुले जबइ युद्‍दका होहल्‍ला रे लडाइ झगडा भया कुरा सुन्‍या छउ तबइ जनडरा,

क्‍यालाइकि पइलि यिन घटना हुनपड्‌या छ,

रे अन्‍त्‍य तन्‍जेइ हुन्‍या आथिन्।”

१० तबइ इसुले अज तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जाति जातिका बिरुद्‌मि रे राज्‍य,

राज्‍यका बिरुद्‌मि उठ्‌याछन्।

११ भंयकर भुइचालो जान्‍या छ।

भउत ठउँरमि अनिकाल रे महामारि हुन्‍या छ,

भंयकर आतंक्‍क हुन्‍या छ रे अग्‍गासमि ठुला ठुला चिन्‍ह धेकिन्‍या छन्।

१२ रे यिन सप्‍पइ कुरा हुनाहइ अगाडि,

मान्‍सनले तमुलाइ पकड्‍या छन्,

सताउन्‍याछन्,

तमुलाइ सभाघरमि सुम्‍पिन्‍या छन् रे झेलमि हालदिन्‍या छन्। तमुलाइ मेरा नाउँका खातिर राजान रे हाकिमका अगाडि पुर्‍याउन्‍या छन्।

१३ रे तमरा निउति यो एक साक्‍छि दिन्‍या अबसर हुन्‍या छ।

१४ तबइलाइ आफना बचाउका निउति कि भन्‍या हो भनिबर पटकइ चिन्‍ता जनअर,

१५ क्‍यालाइकि मु तमलाइ यसो बोल्‍या मुख रे बुद्‌दि दिन्‍याछु,

कि तमरा बिरोधिनले तमरो प्रति उत्‍तर दिन सक्‍द्‌या आथिनन्‌।

१६ रे तमरा इजा बा रे दाइ भाइ,

नातेदार रे सङिले लइ तमुलाइ पकडाइ दिन्‍याछन्,

रे तमुमध्‍ये कसइ कसइलाइ तिनुनले माद्‌याछन्।

१७ मेरा नाउँका खातिर तमुलाइ सप्‍पइ मान्‍सले घिणा अद्‌या छन्।

१८ रे तमरा मुन्‍टाका एकलइ रउ नास हुन्‍या आथिन्।

१९ तमरा आफना धइर्य बटहइ आफ्‍नो जिबन पाउन्‍याछउ।

यरुसलेम सहर नास हुन्‍या छ भणि इसुले भुन्‍यो

(मत्‍ति २४:१५-२१; मर्कुस १३:१४-१९)

२० “यरुसलेम सहरलाइ सेनानले घेरा हाल्‍या धेक्‍या पाछा,

आब सहरको नास हुन्‍याबेला आया छ भणि तमुले जान।

२१ तबइ यहुदिया प्रदेसमि हुन्‍यान डाँणातिर भागुन,

सहर भित्‌र हुन्‍यान सहर बाइर भागुन, रे बाइर गाँउमि हुन्‍यान सहर भित्‌र जनपसुन।

२२ क्‍यालाइकि धर्मका किताबमि लेखिया कुरा सप्‍पइ पुरा हुनाइलाइ यिन सजाइ पाउन्‍या दिन हुन्‍याछन्।

२३ कठइ,

तन दिनमि बच्‍चा पाउनेइ रे दुध ख्‍वाउनेइ स्‍वानिका निउति असजि बेला हुन्‍या छ!

क्‍यालाइकि धर्तिमि ठुलो सङकस्‍ट आउन्‍या छ, रे यइ जातिमि दण्‍ड आउन्‍या छ।

२४ तिनुन तरबारले मारिन्‍या छन्,

रे सप्‍पइ देसमि कइदि बनाइबर लइजाइन्‍या छन्।

रे अउरजातिको समय पुरा नभयासम्‍म तिनुनले यरुसलेमलाइ कुल्‍चिमिल्‍चि राख्‍द्‌या छन्।

मान्‍सका चेलाको अगमन

(मत्‍ति २४:२९-३१; मर्कुस १३:२४-२७)

२५ “सुर्य,

जुन रे तारामि चिन्‍ह धेकिन्‍या छन्,

रे समुन्‍दरको गर्जन रे छालले अरन्‍ज्‍या धर्तिका सप्‍पइ जातका मान्‍सन सङकस्‍टमि पडिबर हइरान हुन्‍याछन्।

२६ सन्‍सारमि हुन आउन्‍या घटनाका बिसयमि सुनिबर मान्‍सन मुर्छा पड्‌याछन्,

क्‍यालाइकि अग्‍गासको सक्‍ति हल्‍लिन्‍या छन्।

२७ तइपाछा मान्‍सको चेलोलइ ठुला सक्‍ति रे माहान महिमासङ बादलमि आउन्‍नारया तिनुनले धेक्‍द्‌या छन्।

२८ जबइ यिन कुरा हुनाहान् तबइ साहासि भइबर मल्‍तिर हेर क्‍यालाइकि तमरो उद्‍दार नजिकइ आइरइछ।”

तिम्‍लाका रुखबटहइ सिछ्‍या

(मत्‍ति २४:३२-३५; मर्कुस १३:२८-३१)

२९ इसुले तिनुनलाइ एक उखान भुन्‍यो,

“तिन्‍लाको रुख रे सप्‍पइ रुखलाइ हेर।

३० तिनमि पालुवा फेरिया धेकिबर तमु आफुइ थाँ पाउन्‍याछउ,

कि गर्मिको बेला नजिकइ छ।

३१ तसेरि तमु लइ जब यिन कुरा होइरया धेक्‍द्‌या छउ,

तबइ परमेस्‍वरको राज्‍य नजिकइ छ भनि जान।

३२ “साँच्‍चि मु तमखि भन्‍नउ यिन सप्‍पइ घटना पुरा नभयासम्‍म यो पुस्‍ता बित्‍या आथिन्।

३३ अग्‍गास रे धर्ति बितिजान्‍या छ,

रे मेरा बचन कभइ बित्‍या आथिन्।

होसियार बस

३४ “रे तमु आफना बिसयमि होसियार बस,

नति त भोग बिलासमि मात्‍तिबर रे जिबनका चिन्‍ता फिक्रिले तमरो मन दबाइ राख्‍द्‌या छ।

रे तमुमि एकइबर त्‍यो दिन पासोहाल्‍या जसेरि आउन्‍या छ।

३५ क्‍यालाकि इसेरि सारा धर्तिमि बास अद्‍या सप्‍पइ मान्‍सनमि यो आइपड्‌या छ।

३६ तबइखिलाइ चल्‍लाख होइबर बस,

रे आउन्‍या यिन सप्‍पइ कुरा बटहइ उम्‍कनाइलाइ रे मान्‍सका चेलाका अगाडि कल्‍लिन सक्‍द्‌या सक्‍ति पाउनाइलाइ प्रार्थना अर।”

३७ इसुले दिनमि मन्‍धिरमि सिछ्‌या दिन्‍थ्‍या रे रात जाइबर जइतुन भनिन्‍या डाँणामि रात बिताउथ्‍या।

३८ उनरो बचन सुन्‍नाइलाइ सप्‍पइ मान्‍स ब्‍याहानइ मन्‍धिरमि आउथ्‍या।

इसुलाइ पकडाइ दिनाइ यहुदा सहमत भयो

(मत्‍ति २६:१-५,१४-१६; मर्कुस १४:१-२, १०-११; युहन्‍ना ११:४५-५३)

२२

अखमिरि रोटा खान्‍या चाड नजिकइ आइरइथ्‍यो।

जइलाइ निस्‍तार चाड भणिन्‍छ।

२ मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुले उनलाइ कसेरि माद्‌या भनि मउका खोज्‍जाथ्‍या,

रे मान्‍सबटहइ तिनुन डराउथ्‍था।

३ तबइ बार सिस्‍या मध्‍यको एक जनो यहुदा इइस्‍करियोतका मनमि सइतान पस्‍यो।

४ तिनुनका हातमि इसुलाइ कसेरि पकडाइ दिन्‍या भनि मुख्‍य पुजारिन रे कप्‍तानसङ गइबर तइले सल्‍लाह अर्‍यो।

५ तिनुन खुसि भया, रे तइलाइ रुप्‍या पइसा दिन्‍या कबोल अर्‍यो।

६ यहुदा सहमत भयो रे भिड नभया बेलामि इसुलाइ पकडाइ दिन्‍या मउका खोज्‍ज लाग्‍यो।

निस्‍तार चाडको तयारि

(मत्‍ति २६:१७-२५; मर्कुस १४:१२-२६; युहन्‍ना १३:२१-३०)

७ अखमिरि रोटा खान्‍या चाड आयो,

जइ दिन निस्‍तार काजाबारको थुमा बलि चडाउन्‌ पडन्‍थ्‍यो।

८ इसुले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ यसो भुणिबर पठायो,

“गइबर हामरि निउति निस्‍तार चाडको भोज तयार अर।”

९ तिनुनले उनलाइ भुन्‍यो,

“यो भोज काँ तयार अद्‌दाउ?”

१० उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

तमु सहरमि पस्‍या पाछा फोलामि पानि बोक्‍या एक जनो मान्‍सले तमुलाइ भेट्‍टया छ। त्‍यो जइ घरमि पसन्‍छ ताँ सम्‍म तइका पाछा लाग,

११ रे तमुले तइ घरका मालिकलाइ भुण,

‘गुरुले तमलाइ सोधिराइ छ।

मुइले आफना सिस्‍यानसङ निस्‍तार चाडको भोज खान्‍या पाउना कोठा काँ छ?’

१२ उनले तमुलाइ मल्‍ला तलामि सजिसजाउ भया ठुलो कोठा धेकाउन्‍या छन्,

रे ताँइ भोज तयार अर।”

१३ तिनुन गया,

रे उनले भुण्‍या जसेरि पायो, रे तिनुनले निस्‍तार चाडको भोज तयारि अर्‍यो।

प्रभु-भोज

(मत्‍ति २६:२६-३०; मर्कुस १४:२२-२६; १ कोरिन्थि ११:२२-२५)

१४ आब खान्‍या बेला भया पाछा, इसु प्रेरितनसित खान बस्‍या।

१५ उनले तनुनलाइ भुन्‍यो,

“मुइले दुःख भोग्‍दु भन्‍ना पइलि यो निस्‍तार चाडको भोज तमुसङ खान्‍या ठुलो इछ्‍या अर्‍या थ्‍या,

१६ क्‍यालाइकि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

परमेस्‍वरका राज्‍यमि यो हाम्‍ले खान्‍नारया भोजको अर्थ पुरा नहुन्‍ज्‍यासम्‍म मु यो भोज दोसर्‍या खान्‍या आथिन्।”

१७ तइपाछा इसुले बट्‌क्‍या समाइबर धन्‍यबाद चडाया पाछा उनले भुन्‍यो,

“यो लिय रे तमु एक अर्कामि बाडिबर खाँ।

१८ क्‍यालाइकि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

परमेस्‍वरको राज्‍य नआउन्‍ज्‍यासम्‍म आब बटहइ मु अंगुरको रस खान्‍या आथिन्।”

१९ रे उनले रोटो समाइबर परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद चणायो,

रे रोटो तोडिबर तिनुनलाइ यसो भुन्‍नाइ दियो,

“तमरि निउति दिया यो मेरो सरिल हो। मेरो सम्‍झनामि यो अद्‌या अर।”

२० तसोइ अरिबर खाइसक्‍या पाछा उनले बट्‍क्‍या समाइबर भुन्‍यो,

“यो बट्‌क्‍या मेरा रगतमि बादिया नयाँ करार हो। यो रगत तमरि निउति बगाइन्‍या छ।a

२१ “रे हेर, मुलाइ पकडाइ दिन्‍या मान्‍स मुसितइ मेरा टेबुलमि छ।

२२ क्‍यालाइकि मान्‍सका चेलालाइ त परमेस्‍वरको इछ्‌या अन्‍सार मद्‍इ पड्‍या छ,

रे धिक्‍कार तइ मान्‍सलाइ,

जइले मान्‍सका चेलालाइ धोका दिन्‍छ!”

२३ “हाममध्‍ये यसो काम अद्‌या को होलो?”

भनिबर तिनुन एक अर्खामि बहस अदद् लाग्‍या।

सप्‍पइ भन्‍ना ठुलो को हो?

(मत्‍ति २०:२५-२८; १९:२८; मर्कुस १०:४२-४५)

२४ तइपाछा सिस्‍यान सप्‍पइ भन्‍ना ठुलो को हो भणि एक आपसमि बादबिबाद अद्‌द लाग्‍या।

२५ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“सन्‍सारका राजानले आफना प्रजामि आफु खुसि सासन अद्‌दाहान्, रे तिनुनमि अधिकार चलाउन्‍यालाइ भलाइ अद्‌दयान भुन्‍नाहान्।”

२६ रे तमुमि यसो जनहउ,

तमुमध्‍ये जो ठुलो छ,

त्‍यो नानो बनउ,

रे अगुवा हुन चाहान्‍याले सप्‍पइको सेवा अरउ।

२७ क्‍यालाइकि ठुलो को हो?

भोज खान बस्‍या कि सेवा अद्‌या?

कि भोजन खान बस्‍या हइन् ब?

रे मु तमरा बिचमि एक जनो सेवा अद्‌या जसोइ छु।

२८ “तमु मेरा दुःखमि मुलाइ साथ दिन्‍या हउ।

२९ जसेरि मेरा बाले मुलाइ एक राज्‍य अधिकार अद्‌द दियो,

मु लइ तमुलाइ अधिकार दिनउ।

३० इसेरि मेरा राज्‍यमि तमु मेरा टेबुलमि खान्‍या रे पिउन्‍या छउ,

रे सिंहासनमि बसिबर इज्राएलका बारइ कुलको न्‍याय अद्‌या छउ।”

पत्‍रुसले इसुलाइ इन्‍कार अद्‍या बिसयमि भुन्‍यो

(मत्‍ति २६:३१-३५; मर्कुस १४:२७-३१; युहन्‍ना १३:३६-३८)

३१ इसुले भुन्‍यो,

“सिमोन!

ए सिमोन,

हेर सइतानले तुलाइ गउँकि जसेरि निफनन्‍या आग्‍या माग्‍या छ।

३२ रे मुइले तेरो बिस्‍वास नडमगाउ भनिबर तेरि निउति प्रार्थना अर्‍या,

रे अज तु पस्‍याताप अरिबर मु तिर फर्कियापाछा, तेरा दाइ भाइलाइ बलियो बना।”

३३ रे पत्‍रुसले उनलाइ भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

मु तम सङ झेलखानामि जान रे मद्‌दलइ तायर छु।”

३४ रे इसुले भुन्‍यो,

“पत्‍रुस मु तु लाइ भुन्‍नउ,

तुइले मुलाइ चिन्‍नइन भनिबर तिनबर असुइकार नअरन्‍ज्‍यासम्‍म भोल ब्‍याहान भाल्‍या बास्‍या आथिन्।”

३५ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“जबइ मुइले तमुलाइ पइसाको थइलो रे झोला रे जुताबिना पठायाथ्या,

क्‍या तमुलाइ केइ कुराको अभाव भयो?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“भएन्।”

३६ उनले भुन्‍यो,

“रे जइको पइसाको थइलो छ,

तइले त्‍यो बोकउ,

तसोइ अरिबर झोला लइ बोकउ, जइसित तरबार आथिन् तइले लत्‍ता बेचिबर एक तरबार किनउ।

३७ मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

‘उन अपराधिनसङ गनिया भनि लेखिया कुरा मुमि पुरा हुनइपड्‌न्‍छ।’

हो मेरा बारेमि धर्मका किताबमि लेखिया कुरा पुरा हुन्‍नाछन्।”

३८ तबइ सिस्‍यानले भुन्‍यो,

“हे प्रभु हेर,

याँ दुइ तरवार छन्।”

इसुले भुन्‍यो,

“तति भया पुग्‍न्‍छ।”

जइतुन डाँणामि इसुको प्रार्थना

(मत्‍ति २६:३६-४७; मर्कुस १४:३२-४२)

३९ बाइर निक्‍ल्‍बर इसु सधइकि जसेरि जइतुन डाँणामि गया,

रे उनरा सिस्‍यालइ उनरा पाछापाछा लाग्‍या।

४० तइ ठउँर पुग्‍या पइतर उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमु परिछ्‍यामि नपडउ भनिबर प्रार्थना अर।”

४१ उन तिनुन बटहइ लगभग तिस मिटर पल्‍लतिर गइबर घुडा टेकिबर प्रार्थना अर्‍यो।

४२ “हे पिता,

तमरो इछ्‍या भयाले,

यो बट्‌क्‍या मुबटहइ हटाइदिय।

तबलइ मेरो इछ्‌या हइन्, तमरो इछ्‍या पुरा हउ।”

४३ तब स्‍वर्गबटहइ स्‍वर्गदुत उनलाइ बल दिनाइलाइ उनरा वाँ धेकिया।

४४ उनरो ह्रिदया दुःखले भरिबर उन जोरले प्रार्थना अदद् लाग्‍या,

रे उनरो पसिना रगतका ठुला ठुला थोपाजसा जमिनमि झड्‍या।

c

४५ प्रार्थना अरि सक्‍या पाछा इसु सिस्‍यानका वाँ आउन्‍ज्‍या उनले तिनुनलाइ सोकले थकित भइबर सिरया धेक्‍यो।

४६ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमु क्‍याकि सिरइछउ?

उठ रे परिछ्‍यामि नपड्‌डाइलाइ प्रार्थना अर।”

इसुको पकडाउ

(मत्‍ति २६:४७-५६; मर्कुस १४:४३-५०; युहन्‍ना १८:३-११)

४७ इसुले बोल्‍ल बोल्‍लाइ भिड ताँ आयो।

बार सिस्‍यानमध्‍ये एक जनो यहुदा भन्‍याले तिनुनको अगुवा भइबर तइ ठउँर लेयो। इसुलाइ भात्‍ति खानाइलाइ त्‍यो उनरा नजिक आयो।

४८ रे इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“यहुदा,

कि तु मान्‍सको चेलोलाइ भात्‍तिखाइबर बिस्‍वास घात अद्‌द चाहान्‍छइ?”

४९ तबइ उनरा अगाडि पछाडि हुन्‍यानले कि हुन्‍या हो,

भनिबर उनलाइ भुन्‍यो,

“प्रभु, कि हाम तरवार चलाउ?”

५० तिनुनमध्‍ये एक जनाले ठुला पुजारिका नउकरलाइ हाण्‍यो रे तइको दाइनितिरको कान च्‍वाट काट्‌दियो।

५१ रे इसुले भुन्‍यो,

“भयो आब यसो जनअरउ।”

रे तइ मान्‍सको कान छोइबर उनले तइलाइ निको पाडिदियो।

५२ रे उनरा बिरुद्‌मि आया मुख्‍य पुजारिन,

मन्‍धिरका कप्‍तान,

रे अगुवानलाइ उनले भुन्‍यो,

“कि तम डाँकुका बिरुद्‌मि आया जसेरि तरवार रे लठ्‍ठि लेइबर आया ब?

५३ मु दिनदिनि त मन्‍धिरमि तमरासङइ हुन्‍ज्‍या तमले मेरो बिरुद्‌मि हात उठायानु।

रे आब तमरो बेला हो,

रे अन्‍धकारको सक्‍ति यइ हो।”

पत्‍रुसले इसुलाइ असुइकार अर्‍यो

(मत्‍ति २६:५७,६९-७५; मर्कुस १४:५३, ५४, ६६-७२; युहन्‍ना १८:१२-१८,२५-२७)

५४ तिनुनले इसुलाइ पकणिबर लय्‍या,

रे उनलाइ ठुला पुजारिका घरमि लेइबर आया। रे पत्‍रुस दुरबटहइ उनरा पाछापाछा लाग्‍या।

५५ ताँ आँगनका बिचइमि आगो बालिबर मान्‍सन जमा होइबर बसरइथ्‍या,

पत्‍रुस लइ तिनसङ बस्‍या।

५६ एक जनि नउकरनिले पत्‍रुसलाइ आगाका उज्‍यालामि बसिरया धेकिबर एकोरिबर हेर्‍यो,

रे भुन्‍यो, “यिन मान्‍स लइ इसुइसङ थ्‍या।”

५७ रे पत्‍रुसले यसो भनिबर असुइकार अर्‍यो,

“ओ बइनि,

मु उनलाइ चिनइन्।”

५८ केइ बेर पाछा अर्खा एक जनाले लइ तिनलाइ धेकिबर भुन्‍यो,

“तम लइ तिनुनइ मध्‍येमिको एक जनो हउ।”

रे पत्‍रुसले जवाफ दियो,

“ओ हजुर,

मु त हइन्।”

५९ लगभग एक घण्‍टा बित्‍या पाछा अर्खा एक जनाले जोड दिबर भुन्‍यो,

“साँच्‍चि यिन मान्‍स इसुइसितइ थ्‍या,

क्‍यालाइकि यिनलइ गालिलि रइछन्।”

६० रे पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“ओ हजुर,

तम कि भुन्‍नाछउ,

मु जान्‍नइन्।”

तिन बोल्‍लाबोल्‍लाइ भाल्‍या बास्‍यो।

६१ रे प्रभुले फर्किबर पत्‍रुसलाइ हेर्‍यो।

“आज भाल्‍या बास्‍साहइ अगाडि तुइले मुलाइ तिनबर असुइकार अद्‌याछइ” भनिबर भुन्‍या प्रभुको बचन टलाइ याद आयो।

६२ रे तिन बाइर निकल्‍लबर धणधण रोया।

इसुको अपमान

(मत्‍ति २६:५९-६६; मर्कुस १४:६५)

६३ तबइ इसुलाइ पकड्‌या मान्‍सनले उनलाइ खिसि अद्‌दाइ हान्‍यो।

६४ उनरा आँखा छोपिदियो रे सोद्‌द लाग्‍या,

“तु अगमबक्‍ता हइ भन्‍या तुलाइ कइले हाण्‍यो लउ भुण।”

६५ इसेरि तिनुनले उनरो बेइज्‍जत अद्‌दाइ फुचेरा फुचेरा गालि दिन्‍लाग्‍या।

माहासाभाका अगाडि इसु

(मत्‍ति २६:५७-६६; मर्कुस १४:५५-६४; युहन्‍ना १८:१९-२४)

६६ उज्‍यालो हुन्‍ज्‍याइ यहुदि अगुवान जमा भया।

तिन अगुवान मुख्‍य पुजारिन रे धर्म-गुरुन थ्‍या।

तिनुनले इसुलाइ माहासभामि लेया रे भुन्‍यो,

६७ “तु ख्रिस्‍ट हइ भन्‍या हामलाइ भुण।”

उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मुइले बतायालइ तमु पत्याउन्‍या हइनु।

६८ मुइले प्रस्‍न अर्‍यालइ तम जवाफ दिनानु।

६९ रे आब मान्‍सको चेलो सर्बसक्‍तिमान परमेस्‍वरका दाइनितिर बस्‍याछ।”

७० तबइ तिनुन सप्‍पइले भुन्‍यो,

“तसो भया,

कि तु परमेस्‍वरको चेलो हइ?”

इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमले भुन्‍या जसो मु उइ हुँ।”

७१ तिनुनले भुन्‍यो,

“हामलाइ आब अउर कि साछिको आवस्‍यक छ ब?

क्‍यालाइकि हामले तसइका मुखबटहइ सुणिहाल्‍या।”

a 

22:20 पद १९ मि भया इसुका इन बचन पइलिका पान्‍डुलिपिमि आथिनन्‌। “यो मेरो सरिल हो” रे पद २० त आथिन।

c 

22:44 कद्‍बइ पुराना पान्‍डुलिपिमि पद ४३-४४ आथिनन्‌

इसुलाइ पिलातसका वाँ लइया

(मत्‍ति २७:१,२,११-१४; मर्कुस १५:१-५; युहन्‍ना १८:२८-३८)

२३

तइपाछा माहासभाका सप्‍पइ सदस्‍य उठ्‍या, रे इसुलाइ रोमि सासक पिलातसका वाँ लेइबर आया।

२ तिनुनले उनलाइ यसो भन्‍या दोस लाउन लाग्‍या,

“यइ मान्‍सले मु मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हुँ भणन्‍छ। रे रोमि माहाराजालाइ कर तिद्‍दुपड्‍इन्‌ भनिबर हामरा देसका मान्‍सनलाइ भड्‌काउन्‍नारया हामले भेट्‍या।”

३ तिनुनका कुरा सुनिबर पिलातसले उनलाइ सोध्‍यो,

“कि तम यहुदिका राजा हउ?”

इसुले भुन्‍यो,

“त्‍यो त तम आफुइ भन्‍नाछउ।”

४ तबइ पिलातसले मुख्‍य पुजारिन रे भिडलाइ भुन्‍यो,

“मु यिन मान्‍समि केइ दोस पाउनइन्‌।”

५ रे तिनुनले खुब जोड दिबर भुन्‍यो,

“यइले सारा यहुदिया, रे गालिलबटहइ यइ ठउँरसम्‍म सिछ्‌या दिनोइ मान्‍सनलाइ भड्‌काउन्‍ना छ।”

६ पिलातसले यो सुनिबर,

“यो मान्‍स गालिलको हो?” भनिबर सोध्‍यो।

इसुलाइ हेरोदका अगाडि लेया

७ रे इसु हेरोदले सासन अर्‍या छेत्‍रका मान्‍स रइछन् भन्‍न्‍या थाँ पाइबर पिलातसले उनलाइ हेरोदका वाँ पठाइदियो।

तइबेला हेरोद आफुइ लइ यरुसलेममि थ्‍या।

८ आब इसुलाइ धेकिबर हेरोद भउत खुसि भयो।

क्‍यालाइकि तिनले उनरा बिसयमि सुन्‍या हुनाले भउत दिनबटहइ उनलाइ हेद्‌या इछ्‍या अर्‍या थ्‍यो,

रे उनले केइ अचम्‍मका काम अर्‍या हेद्‌दाइलाइ आसा अर्‍या थ्‍यो।

९ हेरोदले इसुलाइ भउत प्रस्‍न अर्‍यो,

रे उनले तिनलाइ केइ जबाफ दिएन।

१० मुख्‍य पुजारिन रे धर्म-गुरुन खडा होइबर उनलाइ जोडतोडले दोस लाउनलाग्‍या।

११ हेरोदले आफना सिपाइसङ मिलिबर उनलाइ अमान अद्‌दोइ उनरो खिसि अर्‍यो।

तइपाछा उनलाइ राजाले लाउन्‍या जसाइ लत्‍ता लाइबर पिलातसका वाँ पठाइदियो।

१२ पइलि हेरोद रे पिलातसका बिचमि दुस्‍मनि थ्‍यो,

तइ दिनबटहइ तिन दुयइ जनाका बिचमि एक आपसमि मेलमिलाप भयो।

इसुलाइ मिरत्‍युदण्‍ड दिइयो

(मत्‍ति २७:१५-२६; मर्कुस १५:६-१५; युहन्‍ना १८:३९—१९:१६)

१३ तइपाछा पिलातसले मुख्‍य पुजारिन,

सासक रे मान्‍सनलाइ जम्‍मा अर्‍यो।

१४ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सनलाइ भड्काउन्‍या भनिबर तमुले यिनलाइ मेरा अगाडि लेया।

रे तमराइ आगाडि केरकार अरन्‍ज्‍या मुइले यिनमि तमुले लाया दोस पाएन्‌।

१५ हेरोद राजाले लइ इसुमि केइ दोस नपायाहुनाले तिनले यिनलाइ हामरा वाँ फर्काइदियो।

आब हेर,

यिनले मिरत्‍युदण्‍ड पाउन्‍या योग्‍यको काम केइ लइ अर्‍या आथिनन्।

१६ तबइखिलाइ मु यिनलाइ हाणिबर मात्‍तरइ छाडिदिन्‍या छु।”

१७ [ताँ को चलन अन्‍सार निस्‍तार चाडका उपलछ्‍यमि तिनुनकि निउति पिलातसले एक जनो कइदिलाइ छाडिदिन्‌ पड्‌न्‍थ्‍यो।]a

१८ तिनुन सप्‍पइ एक होइबर यसो भन्‍नाइ कला हाल्‍ल लाग्‍या,

“यइ मान्‍सलाइ माद्‌दइ पडन्‍छ! रे हामरि निउति बारब्‍बालाइ छाडिदिय!”

१९ (बारब्‍बा त सहरमि भया बिद्रोह रे हत्‍याका आरोपमि कारागारमि थुनिरइथ्‍यो।)

२० इसुलाइ छाड्‌दिन्‍या इछ्‍या अरिबर पिलातसले दोसर्‍यालइ तिनुनलाइ सम्‍झायो।

२१ रे तिनुन यसो भुन्‍नाइ,

कला हालिबर भुन्‍न लाग्‍या “तइलाइ क्रुसमि टांङ,

तइलाइ क्रुसमा टांङ!”

२२ रे पिलातसले तेसर्‍या लइ तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“क्‍याइ?

यिन मान्‍सले कि अपराध अर्‍या छ रे?

मुइले त यिनलाइ मिरत्‍युदण्‍ड दिन्‍या केइ कारण पाएन,

तबइलाइ मु यिनलाइ हाणाइ दिबर छाड्‌दिन्‍या छु।”

२३ रे तिनुनले ठुला ठुला सोरले कला हाल्‍लाइ क्रुसमि टाङदइपडन्‍छ भन्‍न्‍या माग अद्‌द लाग्‍या।

इसेरि मान्‍सनले कला हालिबर जित्‍यो।

२४ रे पिलातसले तिनुनको माग पुरा अरदिन्‍या फइसला सुनायो।

२५ तनले बारब्‍बा भनिन्‍या मान्‍सलाइ छाडिदियो,

जो बिद्रोह रे हत्‍याका आरोपमि कारागारमि पड्‌याथ्‍यो। तइलाइ छाड्‌दिय भनिबर तिनुनले माग अर्‍याथ्‍यो। रे इसुलाइ तिनराइ इछ्‍यामि सउपिदियो

इसुलाइ क्रुसमि टाङ्‍यो

(मत्‍ति २७:३२-४४; मर्कुस १५:२१-३२; युहन्‍ना १९:१७-२७)

२६ तिनुनले इसुलाइ ताँ बटहइ लइजान्‍ज्‍या,

गाँउबटहइ आउन्‍नारया सिमोन नाउँको कुरेनि निवासिलाइ समायो,

रे इसुको क्रुस बोकिबर उनरा पाछापाछा जान लायो।

२७ मान्‍सको ठुलो भिड उनरा पाछा पाछा लाग्‍याथ्‍यो।

तइ भिडमि स्‍वानिन लइ थिन्‌,

तिनुन रुनि रे बिलाप अद्‍दि उनरा पाछा लागेइथिन्‌।

२८ रे तिनुनतिर फर्किबर इसुले भुन्‍यो,

“ए यरुसलेमकि चेलिन हो,

मेरि निउति जनरोउ रे तमु आफ्‍नि निउति रे आफना चेलाचेलिनकि निउति रोउ।

२९ क्‍यालाइकि तन दिन आउन्‍नाछन्,

जब मान्‍सनले भन्‍न्‍याछन्,

‘बच्‍चा नहुनेइ स्‍वनिन्‌ रे दुध ख्‍वाउन नपड्‍या स्‍वानिन्‌ धन्‍याकि हुन्‌ भन्‍न्‍या छन्।’

३० तइबेला मान्‍सनले पाहाडलाइ ‘हाम्‍मि झड’ रे डाँणानलाइ ‘हाम्‍मलाइ पुर’ भन्‍न्‍या छन्।

३१ क्‍यालाइकि तिनुनले हरिया रुखलाइ त,

यसो अद्‌हान्‌ भन्‍या सुक्‍या रुखलाइ कि अरन्‍ना?”

३२ तइपाछा तिनुनले दुइ अपराधिनलाइ उनसङ मिरत्‍युदण्‍ड दिनाइलाइ लेया।

३३ जब उनुन खप्‍पर्‍या भन्‍न्‍या डाँणामि आइपुग्‍या पाछा तिनुनले इसुलाइ क्रुसमि टाङ्‍यो,

रे तिन अपराधिनमध्‍ये एक जनालाइ दायातिर रे अर्कालाइ बायातिर क्रुसमि टाङ्‌यो।

३४ रे इसुले भुन्‍यो,

“हे पिता,

यिनुनलाइ छिमा अर,

क्‍यालाइकि यिनुन कि अद्‌दाछन् जान्‍नाइन्।”

रे तिनुनले उनरो लत्‍ता बान्‍नाइलाइ चिठ्‌ठा हाल्‍यो।

३५ मान्‍सन कल्‍लिबर हेरिरइथ्‍या।

सासकनले उनरो गिल्‍ला अद्‌दाइ भुन्‍यो,

“यइले अउरलाइ बचायो,

रे यो परमेस्‍वरको ख्रिस्‍ट या उनरो चुनिया जन हो भन्‍या, यइले आफुलाइ बाचाउ!”

३६ सिपाइनले लइ आइबर उनलाइ सिर्काc दिनोइ यसो भनिबर खिसि अर्‍यो,

३७ “तु यहुदिनको राजा हइ भण्‍या आफुलाइ बचा!”

३८ “यो यहुदिनको राजा हो, भन्‍या दोस पत्‌र लइ क्रुसमि उनरा मुन्‍डाका मल्‍तिर टाङिदियो।”

३९ क्रुसमि टाङिया अपराधि मध्‍ये एक जनाले उनरो अपमान अद्‌दोइ भुन्‍यो,

“कि तम ख्रिस्‍ट हउ भुन्‍या?

तम आफुलाइ रे हामलाइ बचा!”

४० रे तइलाइ हकारिबर अर्खाले भुन्‍यो,

“तुलाइ परमेस्‍वरको डर लाग्‍दइ, तुइले लइ त उनरोइ जसो दण्‍ड भोग्‍दाछइ।

४१ हामरो दण्‍ड त उचित छ,

क्‍यालाइकि हामले त आफ्‍नो काम अन्‍सार भोग्‍दाछु, रे यिन मान्‍सले त केइ अनुचित काम अर्‍या आथिनन्।”

४२ तबइ तइले भुन्‍यो,

“हे इसु,

तम आफना राज्‍यमि आउन्‍ज्‍या मुलाइ सम्‍जिया।”

४३ इसुले तइलाइ भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु तमलाइ भन्‍नउ,

आजइ तम मु सित स्‍वर्गमि हुन्‍याछउ।”

इसुको मिरत्‍यु

(मत्‍ति २७:४५-५६; मर्कुस १५:३३-४१; युहन्‍ना १९:२८-३०)

४४ लगभग दिनको बार बज्‍याथ्‍यो।

तसइबेला बटहइ तिन बजेसम्‍म सारा देसमि अन्‍धकारले ढाक्‍यो।

४५ सुर्यको तेज कम भयो।

रे मन्‍धिर भित्‌र टाङ्‌या पर्दाd मल्‍तिरबटहइ तल्‍तिरसम्‍म चिरिबर दुइ भाग भयो।

४६ रे ठुला सोरले डाको हलिबर इसुले भुन्‍यो,

“हे पिता,

मु मेरो आत्‍मा तमारा हातमि सुम्‍पनउ।”

इति भनिसक्‍या पाछा उनले आफ्‍नो परान त्‍याग्‍यो।

४७ यो सब घटना धेकिबर कप्‍तानले यसो भन्‍नोइ परमेस्‍वरको महिमा अर्‍यो,

“साँच्‍चिलइ यिन मान्‍स धर्मि रइछन्।”

४८ यिन घटना हेद्‌दाइ जम्‍मा भया सप्‍पइ मान्‍सनले यिन सब धेक्‍यो,

रे छाति पिट्‌टाइ रुनाइ आफना घर फर्किया।

४९ रे उनरा चिन्‍याजान्‍या रे गालिल छेत्‍रबटहइ उनरा पाछापाछा आएइ स्‍वानिन्‌ दुरहइ कल्‍लिबर यिन घटना हेरिरइथिन्।f

इसुलाइ च्‍याहानमि राख्‍यो

(मत्‍ति २७:५७-६१; मर्कुस १५:४२-४७; युहन्‍ना १९:३८-४२)

५०-५१ तइबेला, यहुदिया छेत्‍रका अरिमाथिया सहरबटहइ आया एक जनो योसेफ नाउँ अर्‍या मान्‍स थ्‍या। उन माहासभाका सदस्‍य लइ थ्‍या। तिन निका रे इमान्‍दार मान्‍स थ्‍या रे तिन परमेस्‍वरका राज्‍यलाइ पख्‌रइथ्‍या। इसुलाइ माद्‌दु पडन्‍छ भन्‍या माहासभाका मान्‍सनको सल्‍ला रे काममि उन सहमत भया थेइनन्।

५२ उनले पिलातसका वाँ जाइबर इसुको लास माग्‍यो।

५३ उनरो लास तलतिर झाणिबर मलमलका लत्‍तामि बेडिबर,

रे ढुङामि खोपिया एक च्‍याहानमि राख्‍यो,

जाँ कोइ लइ लास राखिया थेइन्।

५४ त्‍यो दिन बिस्राम दिनकि निउति तयारि अद्‌दुपड्‌या दिन थ्‍यो, बिस्राम दिन सुरु हुनइलाथ्‍यो।

५५ गालिलबटहइ इसुसित आएइ स्‍वानिन लइ योसेफका पाछापाछा गइन् रे त्‍यो च्‍याहान हेर्‍यो।

इसुको लास च्‍याहानमि राख्‍या तिनुनले धेक्‍यो।

५६ घर फर्किया पाछा तिनुनले बास आउन्‍या मलम रे अत्‍तर तयार अर्‍यो।

रे ब्‍यबस्‍थाको आग्‍या अन्‍सार बिस्राम दिनमि तिनुनले बिस्राम अर्‍यो।

a 

23:17 ग्रिक भासाका केइ पाण्‍डुलिपिमि यो पद पाइनइन्‌।

c 

२३:३६ सिर्का घाममि राखिबर चुकिलो बनाया लिखु, अंगुर रे अनारको रस हो।

d 

२३:४५पर्दाले पबित्‍र ठउँर रे महापबित्‍र ठउँर छुट्‍याउथ्‍यो रे ताँ ठुला पुजारिले मात्‍तरइ प्रतेक बर्स जान पाउथ्‍यो (प्रस्‍थान २६:३१-३३) परमेस्‍वरले त्‍यो पर्दा चिरदियो रे सप्‍पइ उनरा अगाडि सिदाइ जानसक्‍द्‌या भया रे ठुला पुजारि मात्‍तरइ हइन।

f 

23:49 इसुले गालिल छेत्‍रबटहइ प्रचार अद्‍द सुरु अर्‍यो।

मर्‍याबटहइ इसु जिउना भया

(मत्‍ति २८:१-१०; मर्कुस १६:१-८; युहन्‍ना २०:१-१०)

२४

हप्‍ताका पइला दिनमि ब्‍याहानइ तन स्‍वानिनले तयार अर्‍या बास आउन्‍या मलम लेइबर तिनुन इसुका च्‍याहानमि आया।

२ तिनुनले च्‍याहानबटहइ ढुङो हटाया पायो।

३ रे भित्‌र पसन्‍ज्‍या तिनुनले प्रभु इसुको सरिल पाएन्‌।

४ जबइ तिनुन यइ बिसयमि अलमल पणिरइथ्‍या,

अचानक चम्‍किला लत्‍ता लाया दुइ मान्‍स तिनुनका अगाडि कल्‍लिया।

५ तिन स्‍वानिन डराइन रे तल्‍तिर मुण्‍डो झुकायो।

रे तन दुइ मान्‍सनले भुन्‍यो,

“तमु जिउना मान्‍सलाइ मर्‍याका बिचमि क्‍याकि खोजन्‍छउ?

६ उन याँ आथिनन्,

रे जिउना भइबर उठ्‌याछन्।

गालिलमि हुन्‍ज्‍या उनले तमलाइ कि भुण्‍या थ्‍यो याद अर।

७ उनले भुण्‍याथ्‍यो, मान्‍सको चेलो पापिनका हातमि सुम्‍पिन्‍या छ रे क्रुसमि टाङिन्‍या छ रे तेसरा दिनमि जिउनो होइबर उठ्‌ठु आवस्‍यक छ।”

८ तिनुनले उनरा बचन समझ्‍या।

९ रे च्‍याहानबटहइ फर्किबर तिनुनले यिन सप्‍पइ कुरा एघारइ सिस्‍यान रे अउर सप्‍पइलाइ बातायो।

१० तन स्‍वानि मरियम मग्‍दलिनि,

योअन्‍ना,

रे याकुबकि इजा मरियम थ्‍या। तिनुनसङ रया अउर स्‍वानिनले लइ यिन कुरा प्रेरितनलाइ भुन्‍यो।

११ प्रेरितनले यिन कुरा बिस्‍वास अरेन्‌ रे भुन्‍यो यो त नभयाकुरा मात्‍तरइ हो।

१२ रे पत्‍रुस उठिबर च्‍याहानमि दगुडिबर गया,

रे घोप्‍टिबर हेरन्‍ज्‍या कात्‌रो मात्‍तरइ धेक्‍यो।

त्‍यो घटना धेकिबर अचम्‍म मानि उन निय्‍या।

इसु इम्‍माउसका बाटामि

(मर्कुस १६:१२, १३)

१३ तसइ दिन इसुका सिस्‍यान मध्‍ये दुइ जना यरुसलेमबटहइ लगभग एघार किलोमिटरका दुरिमि इम्‍माउस भणिन्‍या गाँउतिर जान्‍नाथ्‍या।

१४ आज भोलइ घट्‍या सप्‍पइ घटनाका बारेमि तिनुन आपसमि कुराकानि अद्‌दाथ्‍या।

१५ तिनुन आपसमि कुराकानि अद्‌दाइ रे बहस अद्‌दारया बेलामि इसु आफुइ तिनुनका नजिक आइबर सङइ हिट्‍ट लाग्‍या।

१६ तिनुनले इसुलाइ धेक्‍यालइ चिन्‍न सकेन्‌।

१७ उनले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“तमु हिट्‌टाइ आपसमि क्‍याका बिसयमि कुरा अद्‌दा छउ?”

१८ तिन दुइमध्‍ये क्‍लेओपास भन्याले उनलाइ भन्‍यो,

“यरुसलेम घुमफिर अरिबर आउन्‍या भइबरलइ आजभोल याँ कि घटना घट्‍या छ,

तमलाइ थाँ आथिन्?”

१९ इसुले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“कि कुरा?”

तिनुनले भन्‍यो,

“इसु नासरिका बारेमि,

उन एकजना अगमबक्‍ता थ्‍या।

उन परमेस्‍वर रे मान्‍सका अगाडि सक्‍तिसालि काम अरन्‍थ्‍या रे गहकिला सिछ्‍या दिन्‍थ्‍या।

२० “रे मुख्‍य पुजारिन रे हामारा सासकनले उनलाइ मिरत्‍युदण्‍डकि निउति सउपिदियो,

रे उनलाइ क्रुसमि टाङयो।

२१ इज्राएलको उद्‍दार अद्‌या उनइहुन्‌ भन्‍न्‍या हामले आसा अर्‍याथ्‍या।

रे यो घटना घट्‍या आज तेसरो दिन हो।

२२ यिन बाहेक हाम मध्‍येका कसइ कसइ स्‍वानिनले हामलाइ अचम्‍ममि पाड्‌यो।

तिनुन आज ब्‍याहानइ च्‍याहानमि गइन्,

२३ रे तिनुनले इसुको सरिल पाएन्।

तिन स्‍वानिन फर्कि आइबर तिनुनले स्‍वर्गदुतलाइ धेक्‍यो रे तन स्‍वर्गदुतनले ‘इसु जिउना भया छन्’ भन्‍या कुरा हाम्‍लाइ सुणायो।

२४ हाम्‍मध्‍येका कोइ कोइ च्‍याहानमि गया,

रे तिन स्‍वानिनले जि भुन्‍याथ्‍यो,

तसोइ तिनुनले भया धेक्‍यो, रे इसुलाइ धेकेन्।”

२५ इसुले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“ए अबुज,

मान्‍सन हउ तमरो ह्रिदय इति सुस्‍त होइरछ,

कि अगमबक्‍ताले भुन्‍या कुरा तमु बिस्‍वास अद्‌दानु!

२६ कि ख्रिस्‍टले यिन कस्‍ट भोग्‍दु रे आफना महिमामि प्रवेस अद्‌दु आवस्‍यक थेइन् ब?”

२७ इसुले मोसाबटहइ लिबर सप्‍पइ अगम्‍वक्‍तानले धर्मका किताबमि उनरा बिसमि लेखिया कुराको अर्थ तिनुनलाइ खोल्‍दियो।

२८ तिनुन जइ गाँउमि गइरइथ्‍या तइका नजिकइ पुग्‍या। इसुले अज पल्‍तिर सम्‍म जान चाहान्‍या जसो अर्‍यो।

२९ रे तिन दुयेइ जनाले उनलाइ यसो भनिबर कर लायो,

“हामसङइ बस्‌,

क्‍यालाइकि रात पड्‌डा छ,

दिन भउत ढल्‍लिकिसक्‍या छ।” रे उन तिनुनसङ बास बस्‍साइलाइ गया।

३० इसु तिनुनसङ खानइ बसन्‍ज्‍या उनले रोटो समाइबर धन्‍यबाद दियो, रे तोडिबर तिनुनलाइ दियो।

३१ तबइ तिनरा आँखा खुल्‍या,

रे तिनुनले उनलाइ चिन्‍यो। रे उन तिनरा अगाडि बटहइ अद्रिस्‍य भया।

३२ तिनुनले आपसमि भुन्‍यो,

“उनले हामसित बाटामि कुरडि अरन्‍ज्‍या रे हामलाइ धर्मका किताब बटहइ अर्थ खोल्‍दिन्‍ज्‍या कि हामरो ह्रिदय आनन्‍न भया थेइन् ब?”

३३ तिनुन तन्‍जेइ उठिबर यरुसलेममि फर्किया।

एघारइ सिस्‍यान रे तिनुनसित जम्‍मा भयाले

३४ यसो भन्‍नारया भेट्‌यो,

“प्रभु साँच्‍चिलइ जिउना भइबर उठ्‌या छन् रे सिमोनका वाँ धेकिया रइछन्!”

३५ तिन दुयेइ जनाले बाटामि भया कुरा रे रोटो तोडन्‍ज्‍या कसेरि तिनुनले उनलाइ चिन्‍यो, सप्‍पइ तिनुनलाइ बताइदियो।

इसु सिस्‍यानका वाँ धेकिया

(मत्‍ति २८:१६-२०; मर्कुस १६:१४-१८; युहन्‍ना २०:१९-२३; प्रेरित १:६-८)

३६ तिनुनले यिन कुरा अद्‌दाअद्‌दाइ इसु तिनरा बिचमि खडा भया,

रे भुन्‍यो, “तमुलाइ सान्‍ति हउ।”

३७ भुत धेक्‍दाछु भनि ठानिबर तिनुन डरले तरासिबर आत्‍तिया।

३८ रे उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमु क्‍याकि डराउछउ, रे तमरा ह्रिदयमि क्‍याकि संका उतपन्‍न हुन्‍छ?

३९ मेरा हात रे मेरा खुट्‌टा हेर,

मुइ हु।

मुलाइ छोइबर हेर।

क्‍यालाइकि भुतको त मासु रे हाड हुनइन्,

रे तमु धेकन्‍छउ,

मेरा त छन्।”a

४० यसो भुन्‍या पाछा उनले तिनुनलाइ आफना हात रे खुट्‌टा धेकायो।

४१ रे खुसिले पत्‍याउन नसकिबर तिनुन अचम्‍ममि पडन्‍ज्‍या उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुसित याँ केइ खान्‍या कुरा छ?”

४२ तिनुनले पकाया माछाको एक टुक्रो उनलाइ दियो।

४३ तइपाछा उनले त्‍यो समाइबर तिनराइ अगाडि खायो।

४४ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुसित हुन्‍ज्‍या मुइले बोल्‍या बचन यिनइ हुन,

कि मोसाका ब्‍यबस्‍थामि,

अगमबक्‍ता रे भजनका किताबमि मेरा बिसयमि लेखिया सप्‍पइ कुरा पुरा हुनपडन्‍छ।”

४५ तइपाछा धर्मका किताबमि लेखिया कुरा बुज्‍जाइलाइ इसुले तिनुनको समज खोलदियो।

४६ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“धर्मका किताबमि यसो लेखिया छ, कि ख्रिस्‍टले दुःख भोग्‍द् रे तेसरा दिनमि मर्‍याबटहइ जिउनो हुनपडन्‍छ,

४७ रे यरुसलेमबटहइ सुरु अरिबर सप्‍पइ जातिनलाइ उनरा नाउँमि पस्‍याताप रे पाप छिमाको प्रचार हुनपड्‌न्‍छ।

४८ तमु यिनइ कुराका साछि हउ।

४९ हेर,

मु मेरा पिताले अर्‍या प्रतिग्‍या तमरा वाँ पठाउन्‍या छु।

रे स्‍वर्गबटहइ सक्‍ति नपाउन्‍ज्‍यासम्‍म तमु इसइ सहरमि बसिराख।”

इसुको स्‍वर्गारोहण भयो

(मर्कुस १६:१९-२०; प्रेरित १:९-११)

५० तइपाछा उनले तिनुनलाइ बेथानिया गाउँसम्‍म लइजाबर गया, रे आफना हात उठाइबर तिनुनलाइ आर्सिबाद दियो।

५१ उनले तिनुनलाइ आर्सिबाद दिनादिनाइ, उन तिनुन बटहइ छुट्‌टिया रे स्‍वर्गमि लइया।

५२ तिनुनले उनलाइ दण्‍डवत अर्‍यो रे खुब आनन्‍न सित यरुसलेममि फर्किया।

५३ तिनुन दिन दिनइ मन्‍धिरमि भेला हुनथ्‍या रे परमेस्‍वरलाइ स्‍तुति चडाउनथ्‍या।

a 

24:39 इसुले त्‍यो भन्‍या ताकि आफना हात रे खुट्‍टामि किला ठोकिया दाग तिनुनलाइ धेकाउन सकुन रे आफु इसु भया धेकाउ सकुन।

प्रेरितनको काम

किताबको परिचय

“प्रेरितनको काम” भन्‍न्‍या किताब लुकाले लेख्‍या दोस्रो भाग हो। पइलो भाग लुकाले लेख्‍या असल रइबारको किताब हो। यो किताब लेख्‍दुको कारण इसु ख्रिस्‍टका पइला सिस्‍यानले कसेरि पबित्‍र आत्‍मा पायो, रे पबित्‍र आत्‍माले उनुनलाइ कसेरि डोर्‍यायो रे उनुनले यरुसलेममि सप्‍पइ यहुदियाका छेत्‍रमि रे धर्तिका पल्‍ला किनारसम्‍म कसेरि असल रइबार पुर्‍यायो भन्‍न्‍या कुरा बताउनाइलाइ लेख्‍या हो। “प्रेरितका काम” का किताबमि तिनले बिसेस अरिबर इसुका सिस्‍या रे पावल प्रेरितका कामका बिसयमि लेख्‍या छन्। प्रेरितका कामको किताब इस्‍बि सम्‍बत्‌ ६० बटहइ ६५ का बिचमि लेख्‍या हो भन्‍न्‍या भउत जना बिद्‌दवानको भुणाइ छ। यइ किताबमि लुकाले ख्रिस्‍टियान बिस्‍वास यहुदि जातिनबटहइ सुरु होइबर कसेरि धर्तिभरि फइलिनोइ गयो भन्‍न्‍या बिसयमि लइ जानकारि दिराइछन्।

बिसय सुचि

साछिकि निउति तयारि (१:१-२६)

क) इसुका अन्‍तिम आग्‍या रे प्रतिग्‍या (१:१-१४)

ख) यहुदाका सट्‍टामि चुनिया मान्‍स (१:१५-२६)

यरुसलेममि साछि (२:१—८:३)

यहुदिया रे सामरियामि साछि (८:४—१२:२५)

पावलको प्रचार (१३:१—२८:३१)

क) पइलो प्रचार यात्‍रा (१३:१—१४:२८)

ख) यरुसलेममि भया सम्‍मेलन (१५:१-३५)

ग) दोस्रो प्रचार यात्‍रा (१५:३६—१८:२२)

घ) तेस्रो प्रचार यात्‍रा (१८:२३—२१:१६)

ङ) यरुसलेम, कइसरिया रे रोममि पावल कइदि भया (२१:१७—२८:३१)

यइ किताबमि सप्‍पइ भन्‍ना खास कुरणि भण्‍या पबित्‍र आत्‍माको काम हो। पबित्‍र आत्‍मा पेन्‍तिकोसका दिनमि ठुलो सक्‍तिसित आइबर यरुसलेममि भया बिस्‍वासिनलाइ सक्‍ति दियो। साहासि बनायो रे परमेस्‍वरको काम अद्‍दाइलाइ अगुवाइ अर्‍यो। यइ कुराका बिसयमि लइ इसइ किताबमि लेखिरइछ।

प्रेरितनको काम

परमेस्‍वरले प्रतिग्‍या अर्‍या पबित्‍र आत्‍मा

१

माननिय थियोफिलस,

इसुले काम अद्‍द सुरु अर्‍याबटहइ उन स्‍वर्ग नगयासम्‍म उनले अर्‍या काम रे सिकाया सप्‍पइ कुराका बिसयमि मेरा aपइला किताबमि लेख्‍या छु।

२ इसु स्‍वर्ग जानु भुन्‍ना पइलि आफुले छान्‍या प्रेरितनलाइ पबित्‍र आत्‍माका सक्‍तिबटहइ आग्‍या दियापाछा उन स्‍वर्गमि उचालिबर लइया दिनसम्‍म सप्‍पइ कुरा तसइ किताबमि लेखिया छन्।

३ आफुले दुःख भोग्‍यापाछा भउत किसमका पक्‍का प्रमाणबटहइ सिस्‍यानका आगाडि उनले आफुइलाइ जिउनो भया धेकायो।

चालिस दिनसम्‍मइ उन तिनुनका वा धेका पण्‍या रे परमेस्‍वरको राज्‍यका बिसयमि तिनुनलाइ बतायो।

४ एकबर इसु सिस्‍यानसित भोजमि बसन्‍ज्‍या उनले तिनुनलाइ इसेरि आग्‍या दियो,

“मेरा पिताले पबित्‍र आत्‍मा दिनउ भुणि अर्‍या प्रतिग्‍या पुरा नहुन्‍ज्‍यासम्‍म तमु यरुसलेम छाडिबर काँइ जनजा,

रे यइ बिसयमि मुइले तमुलाइ अगाडिबटहइ भुणिसक्‍या छु।

५ क्‍यालाइकि युहन्‍नाले त पानिले बप्‍तिस्‍मा दियो,

तर आबका केइ दिनपाछा तमुले पबित्‍र आत्‍माको बप्‍तिस्‍मा पाउन्‍या छउ।”

इसु स्‍वर्ग उठाइ लइया

६ एक दिन प्रेरितन इसुसित भेला हुन्‍ज्‍या तिनुनले उनलाइ सोध्‍यो,

“हे प्रभु,

कि तमले हामरा इज्राएल राज्‍यलाइ अगाडिकोइ जसो बनाउन्‍या छउ?”

७ उनले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“यो समय त पिता आफुइले तोक्‍याछन्,

यो जान्‍न्‍या काम तमरो हइन्‌।

८ तर पबित्‍र आत्‍मा तमुमि आयापाछा तमुले सक्‍ति पाउन्‍याछउ,

रे तमु यरुसलेममि,

सारा यहुदियामि,

सामरियामि रे धर्तिका सप्‍पइ ठउँरमि मेरा साछि हुन्‍या छउ।”

९ इति भुणिसक्‍यापाछा तिनुनले हेद्‍दाहेद्‍दाइ इसु स्‍वर्गमि उचालि लइया।

बादलले उनलाइ ढाक्‍यो तइपाछा तिनुनले उनलाइ धेकेन।

१० जबइ तिनुन अग्‍गासतिर एकोहोरिबर हेद्‍दा थ्‍या,

bतबइ अचानक चम्‍किला लत्‍ता लाया दुइ जना मान्‍स तिनुनका नजिक कलिया धेकिया।

११ तिनुनले भुन्‍यो,

“ए गालिलका मान्‍सन हो,

तमु क्‍याकि अग्‍गास तिर हेरिबर कल्‍लिरइछउ?

तिनइ इसु,

जो अइल तमुबटहइ स्‍वर्गमि उचालि लय्‍या,

जसेरिकि तमुले उनलाइ स्‍वर्गमि गया धेक्‍या,

तसेरि उन अज आउन्‍या छन्।”

यहुदा इइस्‍करियोतका ठउँर मतियासको निउक्‍ति

१२ तइपाछा सिस्‍यान जइतुन डाँणाबटहइ यरुसलेमतिर फर्किया,

यरुसलेमबटहइ यो पाहाड लगभग एक किलोमिटर जति दुरमि पडन्‍थ्‍यो।

१३ यरुसलेममि पुग्‍यापाछा तिनुन आफु बस्‍या घरका मल्‍ला तलाका कोठामि उकल्‍या।

तिनुन पत्‍रुस,

याकुब,

अन्‍द्रियास,

फिलिप,

थोमा,

बारथोलोमाइ,

मत्‍ति,

अल्‍फयसको चेलो याकुब,

देसभक्‍त दलको सिमोन रे याकुबको चेलो यहुदा थ्‍या।

१४ कति जनि स्‍वानिन रे इसुकि इजा मरियम रे उनरा भाइनसित यिनुन सप्‍पइ एकइ मनका होइबर निरन्‍तर प्रार्थना अरन्‍थ्‍या।

१५ केइ दिनपाछा ताँ लगभग एक सय बिस जना प्रभु इसुमि बिस्‍वास अद्‍दया मान्‍सन जम्‍मा होइरइथ्‍या,

पत्‍रुसले कल्‍लिबर तिनुनका बिचमि बोल्‍ल लाग्‍या,

१६ “दाइभाइन हो,

इसुलाइ पक्राउ अद्‍दया मान्‍सनको अगुवा यहुदाका बारेमि दाउद राजाले पबित्‍र आत्‍माबटहइ धर्मका किताबमि भउत पइलि भुण्‍या थ्‍यो।

यो कुरा पुरा हुनइपड्‍डया थ्‍यो।

१७ क्‍यालाइकि त्‍यो हाम मध्‍येकोइ थ्‍यो,

रे इसइ सेवामि प्रभुको काम अद्‍दाइलाइ चुनिया थ्‍यो।”

१८ यहुदाले फुचेरा कामबटहइ कमाया पइसाले एक जग्‍गा किन्‍याथ्‍यो।

तसइ खेतमि उ उन्‍या मुन्‍टो होइबर झण्‍यो,

रे तइको पेट फुटिबर आनणाभुणि बाइर आइ मर्‍यो।

१९ यो कुरडि यरुसलेमका बासिन्‍दा सप्‍पइलाइ था भयो।

तइ जग्‍गाको नाउँ तिनुनले आफना भासामि आखेल्‍दामि राख्‍यो,

जइको अर्थ हो “रगतको खेत।”

२० पत्‍रुसले अज भुन्‍यो,

“क्‍यालाइकि भजनका किताबमि यसो लेखिया छ,

‘तइको बासस्‍थान उजाड हउ,

रे ताँ बास अद्‍दया कोइ लइ जन हउ।’

‘तइले अद्‍दया कामको जिम्‍मा अर्खाइले लेउ भनिबर लेखिया छ।’

२१-२२ “तबइखिलाइ इसु अज जिउना भया कुराको साछि हुनाइलाइ आब हामरा बिचबटहइ एक मान्‍सलाइ चुन्‍नुपणन्‍छ।

त्‍यो मान्‍सभन्‍या यसो हुनपणन्‍छ,

जो युहन्‍नाले बप्‍तिस्‍मा दिया समयबटहइ प्रभु इसु स्‍वर्गमि उठाइ लइया दिनसम्‍म इसु हामसङइ हिड्‍डुल अरन्‍ज्‍या त्‍यो मान्‍स हामसङइ भया हुन्‌पणन्‍छ।”

२३ यो कुरा सुण्‍यापाछा ताँ जम्‍मा भया मान्‍सनले दुइ जनालाइ अगाडि लेया।

एक जनो योसेफ थ्‍यो,

जइलाइ बारसाबास या युस्‍तस लइ भनिन्‍थ्‍यो,

रे अर्खो मान्‍स मतियास थ्‍यो।

२४ तबइ प्रेरितनले इसेरि प्रार्थना अर्‍यो,

“हे प्रभु,

तमले सप्‍पइ मान्‍सका ह्रिदयाका कुरा जाणन्‍छउ।

यिन दुइ जनामध्‍ये तमले कइलाइ चुन्‍या छउ त्‍यो हामलाइ धेकाइदिय,

२५ यिन दुइ मध्‍ये प्रेरित होइबर सेवा अद्‍द सकउ,

जइ सेवाबटहइ यहुदा भट्‍किबर आफनाइ निजि ठउँर गइबर मर्‍यो।”

२६ तइपाछा तिनुनले तन दुइ जनाका नाउँमि चिट्‍टा हाल्‍यो,

रे मतियासका नाउँमि चिट्‍टा पण्‍यो,

इसेरि एघारइ प्रेरितनसित तनरो गन्‍ति भयो।

a 

1:1 पइलो किताब भुन्‍या लुकाको किताब हो।

b 

1:10 तिन दुइ जना सेता लत्‍ता लाया मान्‍सन स्‍वर्गदुत थ्‍या।

पेन्‍तिकोसका दिनमि पबित्‍र आत्‍मा आया

२

पेन्‍तिकोस भनिन्‍या यहुदि चाडका दिनमि,

प्रभु इसुमि बिस्‍वास अद्‍दयान जम्‍माइ एकइ ठउँर भेला होइरइथ्‍या।

२ तइबेला स्‍वर्गबटहइ अचानक ठुलो बतासको झोकाजसो एक आबाज आयो,

रे तइ आबाजले तिनुन बस्‍या पुराइ घर भरिदियो।

३ रे आगाका जिब्रणाजसा तिनुनका वाँ धेकिया,

रे भाग-भाग होइबर तिनुनमि बस्‍या।

४ रे तिनुन सप्‍पइ जना पबित्‍र आत्‍माले भरिया,

रे तिनुनले पबित्‍र आत्‍माबटहइ बोल्‍या सक्‍ति पाइबर अउर भासानमि बोल्‍ल लाग्‍या।

५ तइ बेला सन्‍सारका भउत ठउँरबटहइ इस्‍वरभक्‍त यहुदिन यरुसलेममि आइबर बसिरइथ्‍या।

६ त्‍यो आबाज सुनिबर भिड जम्‍मा भयो,

रे तिनुन अचम्‍ममि पण्‍या।

तिन भउत ठउँरबटहइ आया यहुदिनले आफना आफना भासामि बोल्‍लारया सुन्‍यो।

७ तिनुन सप्‍पइ अचम्‍म पणिबर भुन्‍न लाग्‍या,

“क्‍या यिन बोल्‍लारया गालिलका मान्‍सन हइनन्‌ ब?

८ तबइ कसेरि तिनुन हरेकले हामरा आफनाइ भासामि बोल्‍लारया हाम सुन्‍ना छु?

९ हाम याँ पार्थिन,

मादिन,

एलामिन,

मेसोपोटामियाका,

यहुदियाका,

कापाडोकियाका,

पोन्‍टस रे एसियाका बासिन्‍दान छउँ।

१० रे फ्रिगिया,

पामफिलिया,

मिस्र रे कुरेनिमि पड्‍डया लिबियाका कतिबइ छेत्‍रनबटहइ,

११ रोम सहरबटहइ आया यहुदिन रे यहुदि धर्म मान्‍यान दुएइ छउँ,

क्रेट टापु रे अरब देसबटहइ आया मान्‍सन छउँ,

रे हाम आफना आफना भासामि परमेस्‍वरका माहान कामको चर्चा तिनुनले अद्‍दारया सुन्‍ना छु!”

१२ तिनुन सप्‍पइ अचम्‍मि पण्‍या रे एक अर्खामि यसो भुन्‍न लाग्‍या,

“यइको अर्थ कि हो?”

१३ रे कति जनान्‌ले तिनुनको खिसि काट्‍टाइ भुन्‍न लाग्‍या,

“यिनुन त नयाँ दाखमध्‍य खाइबर मात्‍तिया छन्!”

भिडलाइ पत्‍रुसले प्रचार अर्‍यो

१४ तबइ पत्‍रुसले एघारइ प्रेरितनसित कल्‍लिबर ठुला सोरले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“यहुदियाका मान्‍सन रे यरुसलेमका जम्‍माइ बासिन्‍दान हो,

यो कि भया हो भणि मु तमुलाइ भुन्‍नउ रे मेरा कुरा ध्‍यान दिबर सुण।

१५ क्‍यालाइकि तमुले सोच्‍या जसेरि यिनुन मात्‍तिया हइनन्‌,

रे अइल त ब्‍याहानको नउ मात्‍तरइ बज्‍या छ।

१६ रे यो कुरा हुन्‍या छ भुनिबर योएल अगमबक्‍ताले धर्मका किताबमि इसेरि लेख्‍या थ्‍यो।

१७ “परमेस्‍वर भुन्‍नाहान,

‘अन्‍त्‍यका दिनमि मेरो आत्‍मा

मु सप्‍पइ मान्‍सनमि खणेइ दिन्‍या छु,

रे तमरा चेलाचेलिन अगमबाणि बोल्‍या छन्,

तमरा ज्‍वान मान्‍सनले दर्सन धेक्‍द्‍या छन्,

रे तमरा बुणापाकान सुइना धेक्‍द्‍या छन्।

१८ तन दिनमि मु आफना दास-दासिनमि मेरो आत्‍मा खणेइदिन्‍या छु

रे तिनुनले अगमबाणि बोल्‍या छन्।

१९ मल्‍तिर अग्‍गासमि मु अचम्‍मका चिन्‍ह धेकाउन्‍या छु,

रे तलतिर धर्तिमि अचम्‍मका काम अद्‍दया छु,

ताँ रगत,

आगो,

रे धुकाको मुस्‍लो धेकिन्‍या छ।

२० परमप्रभुको माहान रे अचम्‍म लाग्‍द्‍या दिन आउनु भन्‍ना अगाडि,

सुर्य अन्यारो हुन्‍या छ,

रे जुन रगत जसो रातो हुन्‍या छ।

२१ तर जइले परमप्रभुको नाउँ पुकारा अद्‍दया छ,

तइको उद्‍दार हुन्‍या छ।’”

२२ “इज्राएलका मान्‍सन हो,

मेरा कुरा सुण!

नासरतका इसुका जिबनबटहइ परमेस्‍वरले तमरा बिचमि सक्‍तिसालि काम अर्‍यो रे भउत अचम्‍मका चिन्‍ह धेकायो।

त्‍यो त तमुलाइ थाँइ छ,

परमेस्‍वरले इसुलाइ आफुले पठाया हुँ भनिबर तिनइ कामबटहइ धेकायो।

२३ परमेस्‍वरले अर्‍या पक्‍का योजना रे पइलिबटहइ थाँ भयाअन्‍सार इसुलाइ तमरा हातमि सउपिदियो रे तमुले अधर्मि मान्‍सनका हातमि सउपिबर क्रुसमि टाङि माद्‍द लाया।

२४ तर इसुलाइ परमेस्‍वरले मिरत्‍युका पिडाबटहइ छुट्‍कारा दिबर जिउनो पाण्‍यो,

क्‍यालाइकि मिरत्‍युले इसुलाइ रोकिराख्‍द सकेन।

२५ क्‍यालाइकि दाउद राजा लइ उनरा बिसयमि यसो भन्‍नाहान्‌,

“‘मुइले प्रभुलाइ सधइखिलाइ मेरा अगाडि धेक्‍या,

मु हरेस जनखाउ,

क्‍यालाइकि उन मेरा दाइन हाततिर छन्।

२६ तबइखिलाइ मेरो ह्रिदय आनन्‍नित छ

रे मु खुसिको गित गाउनउ!

मरिबर जानु पण्‍या लइ मु आसामि बाँचिबर जिउन्‍या छु।

२७ क्‍यालाइकि तमले मेरो परान मर्‍या मान्‍सन बस्‍या ठउँर छाड्‍डया आथिनउ,

न त तमले आफना पबित्‍र जनको सरिल च्‍याहानमि कुन दिन्‍या छउ।

२८ तमले मुलाइ जिबनको बाटो बताया,

रे मु तमरा अगाडि हुन्‍ज्‍या तमले मेरो ह्रिदय आनन्‍नले भरिपुर अद्‍दया छउ।’”

२९ “हे मेरा दाइभाइन हो,

हामरा पुर्खा दाउदका बिसयमि मु तमलाइ साँच्‍चि भुन्‍न सक्‍दउ,

कि उन मर्‍या रे गाडिया तर आजका दिनसम्‍म उनरो च्‍याहान छनइछ।

३० तर दाउद अगमबक्‍ता थ्‍या रे उनराइ सन्‍तानमि एक जनो उनरा सिहासनमि बस्‍याछ भन्‍न्‍या कुरा उनलाइ थाँ थ्‍यो।

परमेस्‍वरले उनसित यो प्रतिग्‍या अर्‍या थ्‍यो।

३१ परमेस्‍वरले अद्‍दया काम दाउदले अगाडिबटहइ धेक्‍या थ्‍यो।

तबइखिलाइ मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍या छन् उनले इसेरि भुन्‍यो,

“‘परमेस्‍वरले उनलाइ मर्‍या मान्‍सन बस्‍या ठउँर छाडेनन्‌,

उनरो सरिललाइ कुन दिएन।’”

३२ इनइ इसुलाइ परमेस्‍वरले जिउना पाड्‍यो,

यइ कुराका हाम सप्‍पइ साछि छउ।

३३ d परमेस्‍वरले इसुलाइ उच्‍च पाणिबर आफना दाइन हाततिर राख्‍यो रे आफना प्रतिग्‍या अन्‍सार उनलाइ पबित्‍र आत्मा दियो।

तेइ पबित्‍र आत्‍मा प्रभु इसुले अइल हाम्‍मि खणेया हो,

जो कुरा तमले अइल धेक्‍दा छउ रे सुन्‍ना छउ।

३४-३५ क्‍यालाइकि दाउद स्‍वर्गमि चडेनन्‌,

तर उन आफुइ भुन्‍नाहान्‌,

“‘परमप्रभुले मेरा प्रभुलाइ इसेरि भुन्‍यो,

जन्‍ज्‍यासम्‍म मु तमरा सत्‍तुरनलाइ तमरा खुट्‍टामणिको बनाउनइन,

तम मेरा दाइन हात तिर बस।’

३६ “तबइखिलाइ आब इज्राएलका सप्‍पइ मान्‍सन यो कुरडि साँच्‍चि जान्‍नुपणन्‍छ कि तमुले क्रुसमि मार्‍या इसुलाइ परमेस्‍वरले प्रभु रे मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट बनायो।”

३७ पत्‍रुसले भुण्‍या कुरा सुनिबर तिनुनको ह्रिदय भउत काहिल भयो।

तिनुनले पत्‍रुस रे अउर प्रेरितनलाइ सोध्‍यो,

“ए दाइभाइ हो,

तसो भयाले आब हामले कि अद्‍दपड्‍या हो?”

३८ “पत्‍रुसले तिनुनलाइ भन्‍यो,

तमु सप्‍पइले पाप छिमापाउनाइलाइ पस्‍याताप अरिबर इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि बप्‍तिस्‍मा लिय,

रे तमुले पबित्‍र आत्‍माको बर्दान पाउन्‍या छउ।

३९ क्‍यालाइकि यो प्रतिग्‍या तमरि निउति,

तमरा सन्‍तानकि निउति रे दुर दुरमि रया सप्‍पइकि निउति हो।

प्रत्‍येक जइलाइ प्रभु हामरा परमेस्‍वरले बोलाउनाहान्‌।”

४० पत्‍रुसले अउर भउत कुराबटहइ यसो भुनिबर बिन्‍ति अर्‍यो,

“यइ दुस्‍ट पुस्‍ताबटहइ तमुले आफुइलाइ बचा।”

४१ तबइखिलाइ भउतले पत्‍रुसले दिया सन्‍देसमि बिस्‍वास अर्‍यो रे बप्‍तिस्‍मा लियो।

तइ दिन लगभग तिन हजार मान्‍सन तिनुनका संख्‍यामि थपिया।

४२ तिनुन प्रेरितनका सिछ्‍या,

संगति,

fसङसङइ खान्‍थ्‍या रे प्रार्थनामि भक्‍तिसित लागिरन्‍थ्‍या।

बिस्‍वासिनको संगति

४३ प्रेरितनबटहइ भउत अचम्‍मका काम रे चिन्‍ह भया,

रे हरेकका ह्रिदयमि डर उत्‍पन्‍न भयो।

४४ बिस्‍वास अद्‍दया जति सप्‍पइ सङइ बसन्‍थ्‍या,

रे तिनुनको सप्‍पइ थोक साजा थ्‍यो।

४५ तिनुनले आफना सम्‍पति रे मालमत्‍ता बेचिबर जइ जइलाइ जि जि कुराको खाँचो पणन्‍थ्‍यो सप्‍पइलाइ बाणिदिन्‍थ्‍या।

४६ तिनुन एकइ मनका होइबर gमन्‍धिरमि भेला हुन्‍थ्‍या,

रे घर घरमि मिलिबर खुसि रे उद्‍दार मनले खानाइ खान्‍थ्‍या।

४७ उनुन सदइ परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अरन्‍थ्‍या,

रे सप्‍पइ मान्‍सनले निको माणन्‍थ्‍या।

उद्‍दार पाउन्‍यानको सङ्‍ख्‍या प्रभुले तिनुनका समुहमि दिनदिनि थपिदियो।

d 

2:33 परमेस्‍वरले इसुलाइ दाइन हाततिर राख्‍दु भन्‍या आफनो अधिकार दिया रे माहान बनाया भन्‍न्‍या बुज्‍जसकिन्‍छ।

f 

2:42 यइले प्रभु-भोज रे सङइ मिलिबर खाना खान्‍या बिसयमि बुजाइछ।

g 

2:46 यो मन्‍धिर भुन्‍या यरुसलेमको मन्‍धिरका हो।

पत्‍रुसले एक जनो लङ्‍गडो निको पाण्‍यो

३

एक दिन पत्‍रुस रे युहन्‍ना दिनका तिन बजेतिर प्रार्थना अद्‍दया समयमि मन्‍धिरतिर जान्‍नाथ्‍या।

२ मन्‍धिरका चोकमि पस्‍या सुन्‍दर भन्‍न्‍या देलिमि एक जन्‍मइबटहइको लङ्‍गडो बसन्‍थ्‍यो।

मान्‍सनले उइलाइ दिनदिनि बोकिबर ताँइ ल्‍याउथ्‍या।

उइले मन्‍धिर भितर जान्‍यान्‌ मान्‍सनसित भिक मागन्‍थ्‍यो।

३ पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ मन्‍धिर भितर जान्‍नारया धेकिबर तइले भिक पाउनउ कि भनिबर भिक माग्‍यो।

४ युहन्‍नासितइ पत्‍रुसले तइलाइ एकोहोरो हेरिबर भुन्‍यो,

“हामतिर हेर्‌!”

५ तिनुनबटहइ केइ पाउन्‍या आसा अरिबर तइले तिनुनलाइ ध्‍यान दिबर हेर्‍यो।

६ तबइ पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“सुनचाँदि मुसित आथिन्‌,

तर जि मुसित छ तेइ मु तुलाइ दिनउ।

नासरतका इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि उठिबर हिट्‌!”

७ पत्‍रुसले तइको दाइन हात समाइबर उठायो।

तन्‍जेइ तइका खुट्‍टामि रे गोलिगाँठामि ताकत आयो।

८ रे त्‍यो जुणुक्‍क उठिबर सिदा कलियो रे हिट्‍ट लाग्‍यो।

उफड्‍डोइ रे नाच्‍चोइ परमेस्‍वरको इस्‍तुति प्रसम्‍सा अद्‍दोइ तिनुनसित मन्‍धिर भितर गयो।

९ सप्‍पइ मान्‍सनले तइलाइ हिट्‍टोइ रे परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‍दोइरया धेक्‍यो।

१० तिनुनले तइलाइ मन्‍धिरका सुन्‍दर भन्‍न्‍या देलिमि बसिबर भिक माग्‍द्‍या यइ हो भनिबर चिन्‍यो।

त्‍यो कसेरि हिट्‍ट लाग्‍यो भनिबर तिनुन अचम्‍ममि पण्‍या।

पत्‍रुसले मन्‍धिरमि प्रचार अर्‍यो

११ त्‍यो निको भया मान्‍स मन्‍धिरका सोलोमन भन्‍या खलामि पत्‍रुस रे युहन्‍नाका संङ संङइ लाग्‍या धेकिबर सप्‍पइले अचम्‍म मान्‍नाइ दगुणिबर आया।

१२ तिन मान्‍सनलाइ धेकिबर पत्‍रुसले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“हे इज्राएलि दाइभाइन हो,

तमु क्‍याकि यइ कुरामि अचम्‍म मानिबर हेरिरइछउ?

क्‍या हामले यइ मान्‍सलाइ आफना सक्‍ति रे भक्‍तिबटहइ हिट्‍ट सक्‍द्‍या बनाया हुँ भन्‍न्‍या तमु सोचन्‍छउ?

१३ तसो हइन,

हामरा पिता-पुर्खा अब्राहाम,

इसहाक रे याकुबका परमेस्‍वरइले आफना सेवक इसुलाइ आदर अर्‍यो।

तमुले इसुलाइ माद्‍दइ पणन्‍छ भुनिबर पक्राइदिया।

पिलातसले उनलाइ छाडिदिन्‍या बिचार अरन्‍ज्‍या लइ तमुले उनराइ अगाडि असुइकार अर्‍या।

१४ रे तमुले पबित्‍र रे धर्मि जनलाइ असुइकार अरिबर एक जनो ज्‍यानमारालाइ छाडिदिन्‍या माग अर्‍या।

१५ जिबन दिन्‍यालाइ तमुले मार्‍या,

परमेस्‍वरले उनलाइ मर्‍याबटहइ जिउना बनाया छन्,

यइ कुराका हाम साछि छु।

१६ इसुका नाउँमि अर्‍या बिस्‍वासले अरज्‍या तमुले धेक्‍या रे चिन्‍या यो लङडो मान्‍स निको भयो।

यइ मान्‍सले इसुलाइ बिस्‍वास अर्‍या हुनाले तमराइ अगाडि उ पुराइ निको भया धेक्‍दाछउ।

१७ “हे मेरा दाइभाइ हो,

मुलाइ था छ,

कि तमुले अन्‍जानमि तसो अर्‍या हउ,

रे तमरा सासकनले लइ तसोइ अर्‍यो।

१८ ख्रिस्‍टले दुःख भोग्‍दु पणन्‍छ भनि परमेस्‍वरले सप्‍पइ अगमबक्‍ताका मुखबटहइ भुन्‍या अगमबाणि उनले इसेरि पुरा अर्‍यो।

१९ तबइखिलाइ पस्‍साताप अर रे परमेस्‍वरतिर फर्किय,

उनले तमरा पाप छिमा अद्‍दया छन्।

रे परमप्रभु परमेस्‍वरले तमुलाइ आत्‍मामि ताजापन दिन्‍या समय दिन्‍या छन्।

२० परमेस्‍वरले तमरि निउति चुन्‍या मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍टलाइ अज पठाइदिन्‍याछन्,

उनइ इसु हुन।

२१ पबित्‍र अगमबक्‍ताले भुण्‍या जसेरि परमेस्‍वरले सप्‍पइ कुरा नयाँ बनाउन्‍या समय नआयासम्‍म इसु स्‍वर्गइमि रनपड्‍या हो।

२२ मोसाले इसेरि भुण्‍या थ्‍यो,

‘परमप्रभु परमेस्‍वरले मलाइ खडा अर्‍याजसेरि तमरा दाइभाइनका बिचबटहइ एक जनो अगमबक्‍ता तमरि निउति खडा अद्‍दयाछन्।

उनले तमुलाइ जि जि भुण्‍याछन् तिन सप्‍पइ कुरा तमुले पालन अद्‍दुपणन्‍छ।

२३ यसो हुन्‍याछ,

कि तन अगमबक्‍ताले भुण्‍या नमान्‍न्‍या जति सप्‍पइ मान्‍सन परमेस्‍वरका जनबटहइ अलग अरिन्‍या छन् रे नास हुन्‍या छन्।’

२४ समुएलबटहइ लिबर तन पाछाका सप्‍पइ अगमबक्‍तान जतिले बोल्‍या छन्,

तन सप्‍पइले बेलि रे आजका दिनका बिसयमि भुण्‍या थ्‍या।

२५ तमु तिनइ अगमबक्‍तानका रे परमेस्‍वरका प्रतिग्‍या अर्‍या सन्‍तान हउ।

परमेस्‍वरले अब्राहामसित यसो भन्‍यो,

‘तेरा सन्‍तानमि धर्तिका सप्‍पइ जातिनले आसिस पाउन्‍या छन्।’

२६ तमु हरेकलाइ आफना दुस्‍टताबटहइ परमेस्‍वरतिर फर्काइबर तमुलाइ आसिस दिनाइलाइ परमेस्‍वरले आफना सेवक इसु ख्रिस्‍टलाइ निउक्‍ति अर्‍यो रे सबभन्‍ना पइलि तमरा वाँ पठायो।”

माहासभाका अगाडि पत्‍रुस रे युहन्‍ना

४

पत्‍रुस रे युहन्‍ना मान्‍सनसित कुरा अद्‍दा अद्‍दाइ,

पुजारिन,

सदुकिन रे मन्‍धिरको हेरबिचार अद्‍दया कप्‍तान तिनरा वा आया।

२ उनुन रिसाया थ्‍या क्‍यालाइकि इसु मर्‍याबटहइ जिउना भया छन्,

तबइखिलाइ अउर मर्‍या मान्‍सन लइ जिउना हुन्‍या छन्।

भन्‍न्‍या कुरा तिनुनले मान्‍सनलाइ सिकाउन्‍नाथ्‍या।

३ तिनुनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ पकड्‌यो रे भोलिबारसम्‍म थुनिबर राख्‍यो,

क्‍यालाइकि तइबेला बसाइतिक भइसक्‍याथ्‍यो।

४ रे तन दुइ प्रेरितनले अर्‍या प्रचार सुनिबर भउतनले इसुमि बिस्‍वास अर्‍यो,

रे बिस्‍वास अद्‍दया लोग्‍न्‍या मान्‍सन लगभग पाँच हजार भया।

५ aभोलिबार इनरा सासकन,

अगुवान रे धर्म-गुरुन यरुसलेममि भेला भयाथ्‍या।

६ यइ सभामि हन्‍नास भन्‍या ठुला पुजारि,

कइयाफा,

युहन्‍ना,

अलेक्‍जेन्‍डर रे ठुला पुरारिनका आफन्‍तन ताँइ थ्‍या।

७ तिनुनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ सभाका बिचमि कल्‍लेइबर सोदपुछ अर्‍यो,

“कइ सक्‍तिबटहइ या कइका नाउँमि तमुले यइ लङ्‍गडोलाइ निको पाड्‍या हउ?”

८ तबइ पबित्‍र आत्‍माले भरिबर पत्‍रुसले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मान्‍सनका सासक रे अगुवान हो,

९ आज हामले यइ लङ्‍गडो मान्‍सखिलाइ निका काम अर्‍या बिसयमि त्‍यो कि उपायले निको पाणियो भनिबर सोधपुछ अरन्‍छउ भन्‍या,

१० तमु सप्‍पइ रे इज्राएलका सारा मान्‍सनलाइ था हउ कि,

तमुले क्रुसमि टाङिबर मार्‍या रे परमेस्‍वरले मर्‍याबटहइ जिउना पाण्‍या उनइ नासरतका इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि यो मान्‍स तमरा अगाडि निको भइबर कलिया छ।

११ धर्मका किताबमि यो कुरणि इसुकाइ बिसयमि लेखिया हो,

“घर बनाउन्‍या मान्‍सनले काम नलाग्‍द्‍या भनिबर खित्‍या ढुङो जसोइ उनइ हुन्‌

जो अइल घराका जगको मुख्‍य ढुङो बन्‍यो।”

१२ इसु ख्रिस्‍टबाहेक अउर कसइले लइ मान्‍सनलाइ मुक्‍ति दिन सक्‍दइन्‌ क्‍यालाइकि हामले मुक्‍ति पाउनाइलाइ स्‍वर्गतल्‍तिर मान्‍सनमि अर्खो कोइ नाउँ दिइया आथिन्‌।

१३ पत्‍रुस रे युहन्‍ना नपड्‍यालेख्‍या साधारण मान्‍सन थ्‍या,

तबइ लइ तिनुनले नडराइबर बोल्‍या धेकिबर माहासभाका सप्‍पइ मान्‍सन अचम्‍म पण्‍या।

यिनुन त इसुसङइ रनथ्‍या भन्‍न्‍या लइ तिनुनले था पायो।

१४ तर तइ निको भया मान्‍सलाइ पत्‍रुस रे युहन्‍नासित कलिया धेकिबर तिनुनले उनरा बिरुद्‍दमि केइ बोल्‍ल सकेन।

१५ तबइखिलाइ तिनुनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ माहासभाबटहइ बाइर जान्‍या आग्‍या दिबर तिनुन एक अर्कामि मिलिबर इसेरि सरसल्‍हा अद्‍द लाग्‍या,

१६ “आब हाम इन दुइ मान्‍सलाइ क्‍याअद्‍दाउ?

क्‍यालाइकि साँच्‍चिलइ यिनुनबटहइ कभइ नधेक्‍या अचम्‍मको काम होइरइछ भन्‍न्‍या यरुसलेमका बासिन्‍दा जम्‍माइलाइ था भइसक्‍या छ,

रे हाम यइ कुरालाइ हइन भन्‍न सक्‍दाइन्‌।

१७ तर यो कुरडि मान्‍सनमि नफइलियो भनिबर अज ‘इसुका नाउँमि कसइ मान्‍ससित तमुले केइ जनबोल्‍या’ भनिबर हामले यिनुनलाइ चेतावनि दिन पणन्‍छ।”

१८ तइपाछा तिनुनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ भितर बोलाइबर भुन्‍यो,

आबबटहइ इसुका नाउँमि बोल्‍लइ जनबोल्‍या रे कसइलाइ सिछ्‍या लइ जनदिया भनि चेतावनि दियो।

१९ तर पत्‍रुस,

युहन्‍नाले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुले भुण्‍या कुरा मान्‍नु कि परमेस्‍वरइले भुण्‍या कुरा मान्‍नु,

परमेस्‍वरका अगाडि कि कुरा ठिक छ?

तमु आफुइ बिचार अर।

२० क्‍यालाइकि हामले धेक्‍या रे सुण्‍या कुरा हाम नबोलि सक्‍दाइ सक्‍दाइन्‌।”

२१ यो कुरा सुनिबर माहासभाका मान्‍सनले उनुनलाइ अज बर्ता धम्‍कि दिबर छाड्‍दियो।

तिनुनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ सजाइ दिन्‍या केइ कारण पाएन्‌ क्‍यालाइकि उनुनले अर्‍या अचम्‍मको काम धेक्‍या हुनाले सप्‍पइ मान्‍सनले परमेस्‍वरको महिमा अद्‍दा थ्‍या।

२२ क्‍यालाइकि जो मान्‍स अचम्‍म किसिमले निको पाडिया थ्‍यो,

तइको उमर चालिस बर्सभन्‍ना लइ बर्ता थ्‍यो।

बिस्‍वासिनको प्रार्थना

२३ ताँबटहइ छुटन्‍जेइ पत्‍रुस रे युहन्‍ना आफना बिस्‍वासि संङिनका वाँ आया,

रे मुख्‍य पुजारिन रे अगुवानले भुण्‍या सप्‍पइ कुरा उनुनलाइ बताइदियो।

२४ जबइ तिनुनले यो कुरा सुण्‍यो,

तबइ तिनुनले सङइ ठुला स्‍वरले परमेस्‍वरसित इसेरि प्रार्थना अद्‍द लाग्‍या,

“हे सर्बसक्‍तिमान प्रभु,

तमले स्‍वर्ग,

धर्ति,

समुन्‍दर रे तिनमि भया जम्‍माइ थोक बनाया,

२५ तमले पबित्‍र आत्‍माबटहइ आफना सेवक हामरा पुर्खा दाउदका मुखबटहइ भुन्‍या,

e“अउरजातिन क्‍याकि झोकिया,

रे मान्‍सनले खालिसारा कुराको क्‍याकि योजना अर्‍यो?

२६ परमप्रभुका बिरुद्‍दमि रे उनरा मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍टका बिरुद्‍दमि धर्तिका राजान खडा भया,

रे सासकन एक होइबर भेला भया।”

२७ “यो कुरा साँच्‍चि भया छ,

क्‍यालाइकि तमले अबिसेक अर्‍या तमरा पबित्‍र सेवक इसुका बिरुद्‍दमि हेरोदfराजा,

पन्‍तियस पिलातस रे अउरजातिन इज्राएलिनसित इसइ सहरमि भेला भया थ्‍या।

२८ तर तमरा सक्‍ति रे इछ्‍याबटहइ तमले अगाडिबटहइ निर्णय अर्‍याअन्‍सारइ तिनुनले अर्‍यो।

२९ आब हे प्रभु,

तिनुनका धम्‍किमि नजर राख,

रे तमरा सेवकनलाइ पुरा साहाससित तमरो बचन बोल्‍ल दिय,

३० बिमारिनलाइ निको पाड्‍डाइलाइ तमरो हात फइलाइदिय।

आफना पबित्‍र सेवक इसुका नाइँबटहइ चिन रे अचम्‍मका काम हउन।”

३१ इसेरि प्रार्थना अरिसक्‍यापाछा तिनुन भेला भया ठउँरमि कम्‍प भयो।

तिनुन सप्‍पइ जना पबित्‍र आत्‍माले भरिया।

रे तिनुनले साहाससित परमेस्‍वरको बचन बोल्‍यो।

बिस्‍वासिनको साजा सम्‍पति

३२ बिस्‍वास अद्‍दयान सप्‍पइ एकइ मनका रे एकइ चित्‍तका भया थ्‍या।

तिनुनमध्‍ये कसइले लइ आफ्‍नो धन-सम्‍पतिको केइ थोकलइ यो मेरो आफनो हो भनन्‌थेएनन्‌,

रे तिनुनको सप्‍पइ थोक साजा थ्‍यो।

३३ तन प्रेरितनले ठुला सक्‍तिसित प्रभु इसु मर्‍याबटहइ जिउना होइबर उठ्‍याछन् भन्‍या गवाइ दिन्‍थ्‍या,

रे प्रेरितनले ठुलो सक्‍ति पाइबर गवाइ दिन्‍थ्‍या रे परमेस्‍वरले तिनुन सप्‍पइमि दया अरिबर भउत आसिस खण्‍याथ्‍यो।

३४ तिनुनमध्‍ये कसइलाइ केइ कुराको खाँचो पडन्‍थेन क्‍यालाइकि जति जना जग्‍गा जमिन कि घरका मालिक थ्‍या,

तिनुनले ति बेचिबर तइको रकम ल्‍याउथ्‍या,

३५ त्‍यो रकम तिनुनले प्रेरितनका जिम्‍मामि लाउथ्‍या रे जइ जइलाइ जि जि कुराको खाँचो पडन्‍थ्‍यो त्‍यो हरेकलाइ बाड्‍दिन्‍थ्‍या।

३६ लेबि कुलका योसेफ नाउँ भया एक जना मान्‍स थ्‍या।

तिन साइप्रस भन्‍न्‍या ठउँरबटहइ आया थ्‍या।

प्रेरितनले तिनलाइ बारनाबास भनि नाउँ राख्‍या थ्‍यो,

जइको अर्थ हो उत्‍साहको चेलो।

३७ उनले आफनो जमिन बेच्‍यो रे त्‍यो रकम लेइबर प्रेरितनका जिम्‍मामि दियो।

a 

4:5 यिनुन भन्‍या प्रधान पुजारि अउर मुख्‍य पुजारि हुन्‍थ्‍या, जइले यहुदिनलाइ सासन अरन्‍थ्‍या।

e 

4:25 अउरजातिन भुण्‍या गइर यहुदि जातिन हुन्‌। जइलाइ अउरजातिन भुणिन्‍छ।

f 

4:27 हेरोद भुन्‍या राजा अन्‍तिपास हुन्‌।

हननिया रे सफिरा

५

तर हननिया भुन्‍न्‍या एक जना मान्‍स थ्‍या।

तनरि स्‍वानिको नाउँ सफिरा थ्‍यो।

तिनुनले लइ आफना खेतबटहइ थोक्‍काइ बेच्‍यो।

२ रे त्‍यो जमिन बेच्‍या मोलबटहइ तिनरि स्‍वानिका जानकारिमि केइ हिस्‍सा आफुसित राख्‍यो,

रे केइ हिस्‍सा लेइबर प्रेरितनका जिम्‍मामि राख्‍दियो।

३ तर पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“ए हननिया,

क्‍याकि सइतानलाइ तेरा मनमि बस्‍स दिबर पबित्‍र आत्‍मासित झुटो बोलि?

रे क्‍याकि बेच्‍या‍ जमिनबटहइ थोक्‍काइ पइसा आफनि निउति लुकाइबर राखि?

४ त्‍यो बेचिन भन्‍ना पइलि लइ कि तेरोइ थेएन ब?

रे त्‍यो बेच्‍या पाछा लइ तेराइ अधिकारमि थेएन ब?

यसो काम अद्‍दया बिचार तेरा ह्रिदयमि कसेरि आयो?

तुइले मान्‍सनलाइ त हइन,

रे परमेस्‍वरइलाइ छल्‍या छइ।”

५ यो कुरा सुणिबर हननिया भुइयइन लोट्‍यो रे मर्‍यो,

यो सुन्‍न्‍या जति सप्‍पइमि ठुलो डर छायो।

६ तबइ ज्‍वान मान्‍सन उठिबर तइलाइ लत्‍ताले बेणि बाइर बोकिबर लइया,

रे गाड्‍दियो।

७ लगभग तिन घन्‍टापाछा हननियाकि स्‍वानि भितर आइ।

तिनलाइ आफनो लोग्‍न्‍या मर्‍या कुरा थाँ थेएन।

८ पत्‍रुसले तइलाइ सोध्‍यो,

“मुलाइ भुण,

तमुले जमिन तत्‍तिमि बेच्‍या हउ?”

रे तइले भुन्‍यो,

“हो,

तत्‍तिमि हो।”

९ तर पत्‍रुसले तइलाइ भुन्‍यो,

“तमु दुएइले प्रभुका आत्‍मालाइ छल अद्‍दया मिल्‍यामतो कसेरि अर्‍या?

हेर,

तेरा लोग्‍न्‍यालाइ गाड्‌डयान देलिमि छन् रे तिनुनले तुलाइ लइ बोकिबर बाइर लइजान्‍या छन्।”

१० रे तन्‍जेइ त्‍यो पत्‍रुसका खुट्‍टाइनि ढलि रे मरि।

ज्‍वान मान्‍सन भितर आइबर तइलाइ मरिसकेइ धेकिबर बाइर बोकिबर लइया,

रे तइका लोग्‍न्‍याको लास नजिकइ गाड्‍दियो।

११ यसो घटना भयापाछा मण्‍डलिका सप्‍पइ मान्‍सन रे यो कुरा सुन्‍यान जति सप्‍पइमि एकदमइ ठुलो डर छायो।

प्रेरितनबटहइ चिन रे चमत्‍कार भया

१२ आब प्रेरितनले भउत चिन रे अचम्‍मका काम मान्‍सनका बिचमि अद्‍दा थ्‍या रे तिनुन सप्‍पइ aसोलोमन मन्‍धिरका खलामि सङइ जमा हुन्‍थ्‍या।

१३ तर अउर मान्‍सनले तिनुनसित घुलमेल हुन्‍या आटइ अरेन्‌,

रे मान्‍सन तिनुनलाइ आदर अरन्‍थ्‍या।

१४ प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया लोग्‍न्‍या मान्‍सन रे स्‍वानिनको संख्‍या झन बर्ता थपिनलाग्‍यो।

१५ या सम्‍मकि मान्‍सनले बाटा बाटामि बिमारिनलाइ लेया,

रे पत्‍रुस आउन्‍ज्‍या तिनरो छाया मात्‍तरइ भया लइ तन बिमारिनमध्‍ये कसइ कसइमि पडउ भणि खाटमि रे बिस्‍तरामि स्‍याइराखन्‍थ्‍या।

१६ यरुसलेम वल्‍तिर पल्‍तिरका सहरनबटहइ लइ भउत मान्‍सनले बिमारिनलाइ रे फुचेरा आत्‍माले सतायानलाइ लेइबर आउथ्‍या रे तिन सप्‍पइ निका हुन्‍थ्‍या।

प्रेरितनलाइ सतावट

१७ ठुला पुजारि रे उनसित हुन्‍यान सदुकिले प्रेरितनको भउत रिस माणिबर डाहा अद्‍द लाग्‍या।

१८ रे तिनुनलाइ पकणिबर सार्बजनिक झेलखानामि हाल्‍दियो।

१९ रे प्रभुका एक स्‍वर्गदुतले रात झेलखानाको देलो खोल्‍दियो,

रे प्रेरितनलाइ बाइर लेइबर भुन्‍यो,

२० “जा रे मन्‍धिरमि खडा होइबर कभइ नमद्‍या जिबनका सारा सन्‍देस मान्‍सनलाइ सुणा।”

२१ यो सुण्‍यापाछा तिनुन भोलिबार ब्‍याहानइ मन्‍धिरमि गइबर मान्‍सनलाइ सिछ्‍या दिन लाग्‍या।

इसइ बिचमि ठुला पुजारि रे तिनुनसित हुन्‍यान सङइ आया,

रे इज्राएलिनका माहासभाका सप्‍इ अगुवानलाइ बोलायो।

तइपाछा प्रेरितनलाइ झेलखानाबटहइ ल्‍याउनाइलाइ सिपाइनलाइ पठायो।

२२ रे सिपाइनले तिनुनलाइ झेलखानामि नभेट्‍याहुनाले फर्कि आइबर यो खबर दियो,

२३ “हामले झेलखानामि सुरछ्‍यासित ताला लाया रे चउकिदार देलिमि कल्‍लिया धेक्‍या,

रे देलि उघाणन्‍ज्‍या त भितर कसइलाइ धेकेन।”

२४ यो सुनिबर मन्‍धिरका सिपाइका कप्‍तान रे मुख्‍य पुजारिन अचम्‍म पड्‍या,

रे आब कि हुन्‍या हो भनिबर अलमलमि पड्‍या।

२५ तसइबेला एक मान्‍स आइबर तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“सुन,

तमुले कइद अर्‍या मान्‍सन त मन्‍धिरमि कल्‍लिबर मान्‍सनलाइ इसुका बिसयमि सिछ्‍या दिन्‍नाछन्।”

२६ यसो सुनिबर सिपाइनका सङ मन्‍धिरका कप्‍तान गया रे प्रेरितनलाइ जबरजस्‍ति नअरिबर लेया,

क्‍यालाइकि मान्‍सनले तिनुनलाइ ढुङाले हाणन्‍नाकि भुनिबर तिनुन डराया।

२७ तिनुनले प्रेरितनलाइ माहासभाका अगाडि कलेयो,

रे ठुला पुजारिले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

२८ “हामले तमुलाइ इसुका नाउँमि अज कसइलाइ केइ जन भुन्‍या भनिबर कडा आदेस दियाथ्‍या,

तर तमुले त आफनो सिछ्‍या यरुसलेमभरि फिजाइसक्‍या,

रे इसुलाइ मार्‍या दोस हामलाइ पो लाउन्‌ चाहान्‍छउ!”

२९ रे पत्‍रुस रे अउर प्रेरितनले भुन्‍यो,

“मान्‍सनको भुन्‍ना परमेस्‍वरइको आग्‍या हामले मान्‍न पडन्‍छ।

३० तमुले काठका कुस्रमि किल्‍ला ठोकिबर मार्‍या इसुलाइ हामरा पिता-पुर्खाका परमेस्‍वरले उनलाइ मर्‍याबटहइ जिउना पाड्‌यो।

३१ इज्राएलिनले पस्‍साताप अरि पापबटहइ छिमा पाउन्‌ भनिबर परमेस्‍वरले इसुलाइ मुक्‍ति दिन्‍या राजा बनाइबर आफना दाइनतिर आदरका ठउँर बसायो।

३२ यइ कुराका साछि हाम छउँ,

रे परमेस्‍वरले उनरा आग्‍या मान्‍यान्‌लाइ दिया पबित्‍र आत्‍माले लइ साछि दिन्‍नाछन्।

३३ रे जबइ उनुनले यो कुरा सुण्‍यो,

तबइ माहासभाका अगुवान रिसले आगो भया,

रे प्रेरितनलाइ माद्‍दया इछ्‍या आर्‍यो।

३४ तसइबेला गमलिएल नाउँ भया फरिसि सभाका अगाडि खडा भया।

उन सप्‍पइले माण्‍या धर्म-गुरु थ्‍या।

उनले प्रेरितनलाइ एक्‍कइबेरइ निउति बाइर जान्‍या आग्‍या दियो।

३५ रे उनले माहासभाका मान्‍सनलाइ भुन्‍यो,

इज्राएलि हो,

यिन मान्‍सलाइ तमुले जि अद्‍दया सोच राख्‍या छउ,

तइमि होस्‌ अर।

३६ क्‍यालाइकि आजभन्‍ना अगाडि लइ थुदास भन्‍न्‍या एक जनो मान्‍सले आफुलाइ ठुलो मान्‍स हुँ भन्‍न्‍या दाबि अर्‍या थ्‍यो।

लगभग चार सय मान्‍सन तइका पाछा लाग्‍या।

त्‍यो मारियो,

रे तइका पाछा लाग्‍द्‍दयान सप्‍पइ छरबट्‍ट भया।

इसेरि तइको नाउँनिसानइ मेटियो।

३७ तइपाछा जनगणनाका समयमि गालिलको यहुदा भन्‍या मान्‍स धेकियो।

भउत मान्‍सन तइका पाछा लाग्‍या।

त्‍यो लइ मारियो रे तइका पाछा लागद्‍यान लइ छरबट्‍ट भया।

३८ तबइखिलाइ आब यइ मामिलामि मु तमुलाइ भुन्‍नउ,

तिन मान्‍सनका बिरोधमि केइ जनअर,

बर तिनुनलाइ छाड्‍दिय क्‍यालाइकि तिनुनको यो बिचार रे काम मान्‍स आफुबटहइ बनाया हो भन्‍या,

त्‍यो आफुइ हराइबर जान्‍छ।

३९ तर यो काम परमेस्‍वरबटहइ हो भन्‍या,

तमुले यइलाइ रोक्‍द सक्‍दानु,

नति तमु परमेस्‍वरका बिरुद्‍दमि उठ्‍या हुन्‍या छउ।”

४० तबइ सभाका मान्‍सनले गमलिएलका सल्‍लाह मान्‍यो।

तिनुनले प्रेरितनलाइ भितर बोलाइबर हान्‍न लायो,

रे इसुका नाउँमि अज कभइ लइ प्रचार जनअर्‍या भन्‍न्‍या कडा आदेस दिबर छाड्‌दियो।

४१ प्रेरितन माहासभाबटहइ बाइर आया रे परमेस्‍वरले हामलाइ इसुका नाउँमि दुःख रे अमान सहन्‍या योग्यका बनाइया भनिबर तिनुन आन्‍नदले भरिपुर भया।

४२ तइपाछा तिनुनले दिनदिनि मन्‍धिरका वल्‍तिरपल्‍तिर रे मान्‍सनका घरघरमि गइबर इसुइ मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट हुन्‌ भुणि सिकाउन रे प्रचार अद्‍द छाडेन।

a 

5:12 यो यरुसलेम मन्‍धिरका वरिपरि पणन्‍थ्‍यो, जइलाइ सोलोमनको दलान भुणिन्‍थ्‍यो। जइ ठउँर मान्‍सन हिटन्‍थ्‍या तइका मल्‍तिर पाखो हालियाथ्‍यो, यो ठउँर अउरजातिनको भेला हुन्‍या ठउँरका नजिकइ थ्‍यो। रे यो सार्बजनिक छेत्‍र थ्‍यो। १राजा ६:३; युहन्‍ना १०:२३; मा पाउछउ

सात जना सेवकको नियुक्‍ति

६

तइ समयमि सिस्‍यानको संख्‍या बड्‍डइ जान्‍ज्‍या,

ग्रिक भासा बोल्‍या रे हिब्रु भासा बोल्‍या यहुदिनका बिचमि भुणाभुण चल्‍ल लाग्‍यो।

दिनदिनि खान्‍या कुरा बाणन्‍ज्‍या तिनुनका बिधुवानको वास्‍ता भएन भन्‍न्‍या ग्रिक भासा बोल्‍या यहुदिनको भुणाइ थ्‍यो।

२ तबइ बारइ प्रेरितनले अउर सिस्‍यानलाइ लइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको बचन प्रचार अद्‍द छाडिबर ख्‍वाउन्‍या प्‍याउन्‍या सेवा अद्‍द हामलाइ उचित आथिन्‌।

३ तबइखिलाइ दाइभाइन हो,

तमु मध्‍ये पबित्‍र आत्‍मा रे बुद्‍दिले भरिया सप्‍पइको आदर पाया सात जना मान्‍सन छान,

जइलाइ हाम यइ काममि नियुक्‍ति अद्‍दाउ।

४ रे हाम प्रार्थना रे बचन प्रचारका काममि पुराइ समय दिन्‍याछउ।”

५ भेला भया सप्‍पइलाइ यो कुरा निको लाग्‍यो।

तिनुनले बिस्‍वास अर्‍या रे पबित्‍र आत्‍माले भरिपुर भया स्‍तिफनस,

फिलिप,

प्रखरस,

निकनोर,

तिमोन,

पर्मिनास,

रे एन्‍टिओखियाका यहुदि मत मान्‍या निकोलाउसलाइ छान्‍यो।

६ तिनुनले यिन मान्‍सलाइ प्रेरितनका अगाडि लेया रे प्रेरितनले तिनुनमि आफना aहात राखिबर प्रार्थना अर्‍यो।

७ इसेरि परमेस्‍वरको बचन फइलिनोइ गयो,

रे सिस्‍यानको संख्‍या यरुसलेममि झिग झिग बड्‍यो।

पुजारिनमध्‍ये भउत जनाले लइ यइ बिस्‍वासलाइ सुइकार अर्‍यो।

स्‍तिफनसलाइ पकणाउ अर्‍यो

८ स्‍तिफनसले प्रभुबटहइ भउत आसिस रे सक्‍ति पाइबर मान्‍सनका बिचमि ठुला ठुला अचम्‍मका काम रे चिन्‍ह अर्‍यो

९ तर कति मान्‍सनले उनरो बिरोध अद्‍द लाग्‍या।

तिनुन यहुदि सभाघरका स्‍वतन्‍त्‍र भनिन्‍या दलका मान्‍सन रे अलेक्‍जेन्‍डिरिया सहर रे कुरेनि,

किलिकिया रे एसिया इलाकाबटहइ आया यहुदिन थ्‍या।

तिनुन सप्‍पइ मिलिबर स्‍तिफनसका बिरुद्‍दमि उठ्‍या।

१० तर पबित्‍र आत्‍माले स्‍तिफनसलाइ यसो ग्‍यान रे सक्‍ति दियो,

तिन बोलन्‍ज्‍या मान्‍सले तिनरा बिरोधमि बोल्‍लइ सकेन।

११ तबइखिलाइ तिनुनले गुप्‍तमि मान्‍सनलाइ उचालिबर यसो भुन्‍न लायो,

“मोसा रे परमेस्‍वरका बिरुद्‍दमि यइले बोल्‍या हामले सुण्‍या।”

१२ तबइ तिनुनले मान्‍सन,

अगुवान,

धर्म-गुरुनलाइ भड्‍कायो।

रे स्‍तिफनसलाइ पकणिबर माहासभाका अगाडि लेया।

१३ तइपाछा तिनुनले स्‍तिफनसका बिरुद्‍दमि इसा झुटा साछिनलाइ अगाडि सार्‍यो,

“यइ मान्‍सले त जन्‍ज्‍या लइ हामरो पबित्‍र मन्‍धिर रे मोसाले दिया ब्‍यबस्‍थाका बिरोधमि बोल्‍ल छाड्‍डइन्‌।

१४ क्‍यालाइकि यइले यसो भुण्‍या हामले सुन्‍या,

नासरतका इसुले यइ मन्‍धिरलाइ भत्‍काउन्‍या छन्,

रे मोसाले हामलाइ दिया रितिथिति लइ बदलि अरिन्‍या छ।”

१५ तनज्‍याइ माहासभामि बस्‍यान सप्‍पइले स्‍तिफनसलाइ एकोहोरो होइबर हेरिरया,

तिनरो अनार स्‍वर्गदुतको जसो उज्‍यालो भइबर चम्‍किन्‍ना थ्‍यो।

a 

6:6 हात राख्‍या भुन्‍या, काममि निउक्‍ति भया भन्‍या बुजिन्‍छ।

माहासभाका अगाडि स्‍तिफनसको भासण

७

तबइ ठुला पुजारिले स्‍तिफनसलाइ सोध्‍यो,

“क्‍या तुलाइ दोस लाया यो कुरा साँच्‍चि हो?”

२ तनले भुन्‍यो,

“हे मेरा दाइभाइन रे बा हो,

मेरा कुरा सुण पइ!”

महिमित परमेस्‍वरले हामरा पुर्खा अब्राहामलाइ तन हारानमि जानाहाइ अगाडि मेसोपोटामिया भन्‍न्‍या देसमि बसन्‍ज्‍या,

परमेस्‍वर ताँइ उनरा वा धेकिया

३ रे तनलाइ भुण्‍याथ्‍यो,

“तु आफनो देस रे आफनो कुटुम्‍बबटहइ निकलबर जो देस मु तुलाइ धेकाउनउ ताँइ जा।”

४ तबइ तन bकल्‍दि जातिनका देसबटहइ निकल्‍बर हारान भन्‍न्‍या ठउँर आइबर बस्‍या।

रे तनरा बा मर्‍यापाछा परमेस्‍वरले तनलाइ ताँबटहइ यइ देसमि लेइबर आया,

जाँ अइल तमु बास अद्‍दाछउ।

५ तइ बेला परमेस्‍वरले अब्राहामलाइ यइ देसमि आफना खुट्‍टा राख्‍द्‍यासम्‍म जमिन लइ दिएन,

रे परमेस्‍वरले यो देस तु रे तेरा सन्‍तानलाइ दिन्‍या छु भनिबर प्रतिग्‍या अर्‍यो।

यो प्रतिग्‍या अरन्‍ज्‍या अब्राहामका चेला चेलि भया थेनन्‌।

६ परमेस्‍वरले अब्राहामलाइ इसेरि भुन्‍यो,

“तेरा सन्‍तानन अर्खाका देसमि जाइबर बिदेसि जसा होइबर बस्याछन्।

ताँका मान्‍सनले तिनुनलाइ चार सय बर्ससम्‍म कमारा बनाउन्‍या छन् रे ननिको ब्‍याबाहार अद्‍दया छन्।”

७ तर परमेस्‍वरले भुन्‍यो,

“तिनुन जइ जातिका कमारा भइबर बस्‍या छन्,

मु तइ जातिको इन्‍साफ अद्‍दया छु।

तइपाछा तिनुन निकलिबर आउन्‍या छन् रे इसइ ठउँरमि मेरो आराधना अद्‍दया छन्।

८ तइपाछा परमेस्‍वरले अब्राहामसित खतनाको करार बाध्‍यो।

अब्राहाम इसहाकका बा भया रे आठउ दिनमि इसहाकको खतना अर्‍यो।

इसहाक याकुबका बा भया रे इसहाकले याकुबको खतना अर्‍यो।

रे याकुब बारइ कुलका बा भया।

याकुबले तिनुनको लइ खतना अर्‍यो।

९ “याकुबका अउर दाइनले योसेफको डाह अरिबर तिनलाइ मिस्र देसमि बेचिदियो।

तर परमेस्‍वर तनसित थ्‍या।

१० परमेस्‍वरले योसेफलाइ सप्‍पइ कठिनाइबटहइ छुट्‍कारा दियो।

रे मिस्रदेसका राजा फारोका अगाडि तिनलाइ किर्पा अरि बुद्‍दि दियो रे फारोले तिनलाइ मिस्रदेस रे उनरा मउकपिलाका सासक बनायो।

११ तइपाछा सारा मिस्रदेसमि रे हामरा पुर्खान बस्‍या कनान देसभरि अनिकाल पण्‍यो।

तसो भया हुनाले सप्‍पइ जना ठुला दुःखमि पण्‍या,

रे हामरा पुर्खानले खान्‍या कुरा पाउन सकेन्‌।

१२ तर याकुबले मिस्रमि अन्‍न छ भन्‍न्‍या कुरडि सुनिबर तिनले आफना चेलानलाइ पइलिबेर तइ देसमि पठायो।

१३ दोसर्‍याका भेटमि योसेफले तिनरा दाइभाइनका अगाडि आफुलाइ चिनायो।

तसइबेला योसेफका मउकपिलाका बिसयमि फारोलाइ थाहा भयो।

१४ तइपाछा योसेफले आफना बा याकुबलाइ रे आफना जम्‍माइ मउकपिलालाइ मिस्रमि आस भणिबर खबर पठायो।

जो सप्‍पइ गन्‍ति अरि पचहत्‍तर जना थ्‍या।

१५ इसेरि याकुब मिस्रमि गया,

रे ताँइ उन मर्‍या,

हामरा पुर्खान लइ ताँइ मर्‍या।

१६ तइपाछा तिनुनको मर्‍या सरिल सकेम भन्‍न्‍या ठउँर लइयबर खड्‍यायो।

जो अब्राहामले सकेममि हमोरका चेलानबटहइ पइसा हालिबर किन्‍या च्‍याहान थ्‍यो।

१७ “तर जबइ परमेस्‍वरले अब्राहामलाइ अर्‍या करार पुरा हुन्‍या समय नजिक आयो,

तबइ मिस्रदेसमि हामरा मान्‍सन बड्‍ड लाग्‍या,

रे तिनुनको संख्‍या बडिबर भउत भयो।

१८ तबइ मिस्रदेसमि योसेफलाइ नचिन्‍या अर्खा राजाले राज्‍य अद्‍द लाग्‍या।

१९ तिनले हामरा जातिका बिरुद्‍दमि छल अरिबर अत्‍यचार अर्‍यो,

तिनले इज्राएलिका बालखनलाइ मरुन भनिबर जन्‍मनाजन्‍मनाइ जबरजस्‍ति अरिबर घरबटहइ बाइर खित्‍त लाउथ्‍या।

२० तसइ बेला मोसाको जन्‍म भयो।

तन परमेस्‍वरका नजरमि सुन्‍दर थ्‍या।

तनलाइ तिनरा बा इजाले तिन मइनासम्‍म घरइमि लुकाइबर पाल्‍यो।

२१ तर पाछा मोसालाइ लुकाउन नसकिबर घर बाइर एक खोलाका किनारमि राख्‍यो,

ताँ फारो राजाकि चेलि राजकुमारिले तिनलाइ पाइन्‌ रे तिनलाइ उनले आफनो चेलो बनाइबर पाल्‍यो।

२२ मोसाले पडिलेखिबर मिस्रको सप्‍पइ ग्‍यान पायो,

रे उन बोल्‍लाचाल्‍लामि रे कामकाजमि सिपालु हुनाइ गया।”

२३ “मोसा चालिस बर्सका हुन्‍ज्‍या,

आफना इज्राएलि दाइभाइलाइ भेट अद्‍दया निर्णय अर्‍यो।

२४ एक दिन एक जना मिस्रि मान्‍सले एक जनो इज्राएलिलाइ हान्‍नारया मोसाले धेक्‍यो।

उनले तइ इज्राएलिको रछ्‍या अरि मिस्रिलाइ मारिबर आफना इज्राएलि भाइमि भया अन्‍यायको बदला लियो।

२५ परमेस्‍वरले मोसाबटहइ आफना जातिका मान्‍सनलाइ छुट्‍टकारा दिन्‍या छन् भनि उनले स्‍वच्‍याथ्‍यो।

तर तिनुनले त्‍यो कुरा बुजेनन्‌।

२६ भोलिबार दुइ जना इज्राएलिन एक अर्खासित झगडा अद्‍दारया बेलामि मोसा ताँ आइपुग्‍या रे तिनुनलाइ मिलाउन्‍या कोसिस अरिबर भुन्‍यो,

‘दाइभाइन हो,

तमु त एकइ जातका दाइभाइ होइबरलइ क्‍याकि इसेरि आपसमि झगडा अरन्‍छउ?’

२७ रे आफना जातिका मान्‍सलाइ अत्‍याचार अद्‍दारया मान्‍सले आइबर मोसालाइ घोचालिबर भुन्‍यो,

‘कइले तुलाइ हामरो हाकिम रे न्‍यायधिस बनायो?

२८ बेलि तइ मिस्रिलाइ मार्‍या जसेरि क्‍या तु मुलाइलइ माद्‍द चाहान्‍छइ?’

२९ यो कुरा सुनिबर मोसा डरले भागिबर मिध्‍यानदेसमि गया,

रे तिन ताँ बिदेसि जसा होइबर बस्‍या।

ताँइ उनले ब्‍या अर्‍यो रे दुइ जना चेला जन्‍मिया।

३० “चालिस बर्स बित्‍यापाछा सिनइ पाहाडका उजाड ठउँरमि जलिरया झाडिमि rस्‍वर्गदुत मोसाका वाँ धेकिया।

३१ जबइ मोसाले यो धेक्‍यो,

तिन अचम्‍ममि पड्‍या रे निकेरि हेद्‍दाइलाइ तइ झाणिका नजिकइ जान्‍ज्‍या प्रभुको यसो आबाज सुण्‍यो,

३२ ‘मु तेरा पुर्खान अब्राहाम,

इसहाक रे याकुबका परमेस्‍वर हुँ।’

यो सुनिबर मोसा डरले थरथर काम्‍द लाग्‍या,

रे तिनले तइतिर हेद्‍दयासम्‍म लइ आँट अरेन।

३३ तबइ परमप्रभुले तिनलाइ भुन्‍यो,

‘तेरा जुता निकाल,

क्‍यालाइकि जइ ठउँरमि तु कलिरइछइ त्‍यो पबित्‍र भुमि हो।

३४ मिस्रमि भया मेरा प्रजाको अत्‍याचार मुइले धेक्‍या,

रे तिनुनका बिलउना लइ सुण्‍या।

तबइखिलाइ मु तिनुनलाइ छुट्‍कारा दिनालाइ ओरल्‍बर आया छु।

आब यइ कामकि निउति मु तुलाइ मिस्रमि पठाउन्‍ना छु।’”

३५ “यिनइ मोसा हुन्‌,

जइलाइ आफनाइ जातिले यसो भनिबर इनकार अर्‍याथ्‍यो,

‘कइले तुलाइ हाम्‍मि हाकिम रे न्‍यायधिस बनायो?’

बल्‍लारया झाडिमि तिनसित परमेस्‍वरले स्‍वर्गदुतबटहइ बोल्‍या रे उनइले इज्राएलिनलाइ छुट्‍कारा दिनाइलाइ रे तिनुनमि अगुवा हुनाइलाइ पठायो।

३६ इनइ मोसाले इज्राएलिनलाइ मिस्रदेसबटहइ बाइर निकाल्‍यो रे परमेस्‍वरले प्रतिग्‍या अर्‍या देसमि जान्‍ज्‍या मिस्रदेस,

लाल समुन्‍दर रे उजाड-ठउँरमि उनले चालिस बर्ससम्‍म अचम्‍मका काम रे चिन्‍ह धेकायो।

३७ यिन तिनइ मोसा हुन्‌,

जइले इज्राएलिलाइ भुण्‍या थ्‍यो,

‘परमेस्‍वरले मुलाइ खडा अर्‍या जसेरि तमरा दाइभाइनका बिचबटहइ तमरि निउति एक जनो अगमबक्‍ता खडा अद्‍दयाछन्।’

३८ इज्राएलिन उजाड ठउँरमि भया बेलामि मोसा तिनुनसितइ थ्‍या।

सिनइ पाहाडमि स्‍वर्गदुत उनसित बोल्‍या रे त्‍यो जिबन दिन्‍या परमेस्‍वरको बचन उनले पायो।

रे हामरा पुर्खानलाइ दिया हुनाले हामले लइ त्‍यो जिबन दिन्‍या बचन पाया छउ।”

३९ हामरा पुर्खानले तिनरो आग्‍यापालन अद्‍द माणेन,

तर तिनुनले मोसालाइ त्‍यागिबर मिस्रदेसतिरइ फर्कन्‍या मन अर्‍यो।

४० तिनुनले मोसाका दाइ हारुनलाइ यसो भुन्‍यो,

“हामरा अगाडि अगाडि लाग्‍द्‍या कोइ देबता हामरि निउति बनाइदिय,

क्‍यालाइकि हामलाइ मिस्रदेसबटहइ निकालिबर ल्‍याउन्‍या तिन मोसालाइ कि कसो भयो हाम जान्‍नाइन।”

४१ तइपाछा इज्राएलिनले एक बाछ्‍छाको मुर्ति बनायो,

रे तइमि बलि चडायो,

रे आफुले अर्‍या काममि खुसि मनायो।

४२ तर परमेस्‍वरले तिनुनलाइ त्‍याग्‍यो रे अग्‍गासको सुर्य,

चन्‍द्र रे तारानलाइ पुज्‍ज तिनुनलाइ छाडिदियो।

जसेरि अगमबक्‍तानका किताबमि इसेरि लेखिया छ,

ए इज्राएलिन हो!

क्‍या तमुले चालिस बर्ससम्‍म उजाड ठउँरमि

पसु बलि रे भेटिन मुलाइ चडाया?

४३ तमुले त मोलेख भन्‍या देबताको मुर्ति राख्‍द्‍या पाल बोकिबर लेया।

रे रेफन देबता भन्‍या ताराको मुर्ति लइ लेया,

तिनुन तमुइले पुज्‍जाइलाइ बनाया थ्‍या।

तबइखिलाइ मु तमुलाइ दन्‍ड दिनाइलाइ बेबिलोन पल्‍तिरसम्‍म पठाउन्‍या छु।

४४ “उजाड ठउँरमि हामरा पिता-पुर्खासित परमेस्‍वरको उपस्‍तिथि हुन्‍या पबित्‍र पाल थ्‍यो।

मोसाले त्‍यो पाल उनले धेक्‍या नमुना जसोइ परमेस्‍वरका निर्देसनमि बनाया थ्‍यो।

४५ परमेस्‍वरले यइ देसमि बस्‍या अउरजातिका मान्‍सनलाइ खेद्‍यो रे यहोसुले यो देस जितिबर लिन्‍ज्‍या उनुनले त्‍यो पबित्‍र पाल यइ देसमि लेयो।

तइपाछा राजा दाउदका पालासम्‍म त्‍यो पबित्‍र पाल उनुनसितइ रयो।

४६ दाउदले परमेस्‍वरको दया पायो,

रे याकुबका परमेस्‍वरकि निउति एक मन्‍धिर बनाउन्‍या अनुमति माग्‍यो।

४७ तर उनरि निउति मन्‍धिर उनरा चेला सोलोमनले बनायो।”

४८ तर मान्‍सका हातले बनाया मन्‍धिरनमि परमेस्‍वर बास अद्‍दाइनन्‌,

जस्‍या कि अगमबक्‍ताले भन्‍या छन्,

४९ स्‍वर्ग मेरो सिंहासन हो,

रे धर्ति मेरो पाउदान हो।

तमुले मेरि निउति कसो किसिमको मन्‍धिर बनाउन्‍या हउ?

परमप्रभु भुन्‍नाहान्‌,

मेरो बिस्रामको ठउँर काँ हो?

५० क्‍या यिन सप्‍पइ थोक मेराइ हातले बनाया हइनन्‌ ब?

५१ “हे हठि मान्‍सन हो,

कठोर ह्रिदय रे बहिरा कान भया हो,

तमु जबलइ पबित्‍र आत्‍माको बिरोद अरन्‍छउ।

तमरा पुर्खानले जसो अर्‍या थ्‍यो तमुलइ तसोइ अद्‍दाछउ।

५२ कि तमरा पिता-पुर्खाले नसताया कोइ अगमबक्‍ता हुन्‍ना ब?

परमेस्‍वरका पबित्‍र सेवक आउन्‍ना छन् भुनिबर खबर सुणाउन्‍या अगमबक्‍तानलाइ समेत तिनुनले मार्‍यो।

तमुले आया पबित्‍र सेवकलाइ धोका दिबर मार्‍या।

५३ तमुले स्‍वर्गदुतबटहइ परमेस्‍वरको ब्‍यबस्‍था त पायाथ्‍या,

रे त्‍यो लइ पालन अर्‍यानु।”

स्‍तिफनसलाइ ढुङाले हानिबर मार्‍यो

५४ जबइ तिनुनले स्‍तिफनसको यो कुरा सुण्‍यो तबइ तिनुन रिसले चुर भइबर दाणा किट्‍ट लाग्‍या।

५५ तर तन पबित्‍र आत्‍माले भरिबर स्‍वर्गतिर एकहोरिबर हेर्‍यो।

रे परमेस्‍वरका gमहिमालाइ धेक्‍यो,

रे इसुलाइ परमेस्‍वरका दाइनतिर कल्‍लिया धेक्‍यो।

५६ तिनले भुन्‍यो,

“हेर,

स्‍वर्ग उघ्रण्‍या मु धेक्‍दा छु,

रे मान्‍सका चेलालाइ परमेस्‍वरका दाइनतिर कल्‍लिया मु धेक्‍दा छु।”

५७ तर तिनुन ठुला स्‍वरले कला हालिबर उठ्‍या,

रे आफना आफना कान थुन्‍यो,

रे तिनुन एकहोइबर तनमि झम्‍टिया।

५८ तिनुनले स्तिफनसलाइ सहर बाइर निकालि लइएइ तनमि ढुङाले हान्‍न लाग्‍या।

स्‍तिफनसलाइ झुटा दोस लाउन्‍या मान्‍सनले आफना लत्‍ता फुकाइबर साउल नाउँ भया एक जनो ज्‍वान मान्‍सका खुट्‍टाखि राख्‍यो।

५९ तिनुनले स्‍तिफनसलाइ ढुङाले हाणन्‍ज्‍या तिनले प्रभुलाइ पुकार्‍यो रे भुन्‍यो,

“हे प्रभु इसु,

मेरा आत्‍मालाइ लिय।”

६० तिनले घुणा टेकिबर ठुला स्‍वरले कला हालिबर भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

यइ पापको दोस यिनुनलाइ नलागउ।”

इति भनिसक्‍या पाछा तिनले आफनो परान त्‍याग अर्‍यो।

b 

7:4 कल्‍दिन भुन्‍या कोइ एक जातिन हुन्‌।

r 

7:30 पुराना नियमका समयमि परमेस्‍वर स्‍वर्गदुतका रुपम मान्‍सनका वा धेकिन्‍थ्‍या।

g 

7:55 परमेस्‍वरका उपस्‍तिथिबटहइ आया चमक।

साउलले बिस्‍वासिनलाइ सतावट दियो

८

मान्‍सनले स्‍तिफनसलाइ इस्‍या ढुङाले हानिबर मारन्‍ज्‍या साउल लइ सहमत थ्‍या।

तसइ दिन यरुसलेममि भया मण्‍डलिका बिरुद्‍मि ठुलो सतावट सुरु भयो।

रे प्रेरितन बाहेक अउर बिस्‍वासिन सप्‍पइ यहुदिया रे सामरियाका इलाकातिर छरबट्‍ट भया।

२ प्रभुको भक्‍तिअद्‌या मान्‍सनले स्‍तिफनसलाइ लइजाइबर खड्‍यायो,

रे तिनरि निउति सोक अर्‍यो।

३ तर साउलले बिस्‍वासिनलाइ नास अद्‍दाइलाइ घर घरमि पसिबर बिस्‍वास अद्‍दया स्‍वानि रे लोग्‍न्‍या मान्‍सनलाइ घसाणि लइजाइबर झेलमि हालिदिन्‍थ्‍या।

सामरियामि फिलिपले प्रचार अर्‍यो

४ आब तिन छर्बट्‍ट भया बिस्‍वासिन जाँइताँइ गइबर असल रइबार सुनाउन लाग्‍या।

५ फिलिप भन्‍न्‍या एक जना मान्‍स सामरियाका कसइ सहरमि गइबर मान्‍सनलाइ ख्रिस्‍टका बारेमि प्रचार अर्‍यो।

६ फिलिपले अर्‍या प्रचार सुनिबर रे तनले अर्‍या चिन्‍ह धेकिबर,

मान्‍सन एक मनका होइ तनरा कुरा ध्‍यान दिबर सुन्‍यो।

७ क्‍यालाइकि भउत मान्‍सबटहइ फुचेरा आत्‍मा डाको हाल्‍लाइ निकल्‍ल लाग्‍या,

रे झाड्‍डु पड्‍या रे लुला लङडा मान्‍सन निका पाणिया।

८ इस्‍या तइ सामरिया सहरका मान्‍सन भउत खुसि भया।

सिमोन जादुगरले इसुमि बिस्‍वास अर्‍यो

९ तइ सहरमि सिमोन नाउँ भया एक जनो मान्‍स थ्‍यो।

तइले अगाडिबटहइ तइ सहरमि जादुगरि अरिबर सामरियाका मान्‍सनलाइ आफना जादुगरिमि दङ्‍ङ पाड्‍डोइ आया थ्‍यो,

रे आफुइलाइ मइ हुँ भनिबर ठानन्‌थ्‍यो।

१० तइ मान्‍सलाइ नानाबटहइ ठुलासम्‍म सप्‍पइले यसो भनिबर माणन्‍थ्‍या,

“यो मान्‍स परमेस्‍वरको त्‍यो सक्‍ति हो,

जइलाइ महासक्‍ति भुणिन्‍छ।”

११ तिनुनले तइलाइ माणन्‍थ्‍या,

क्‍यालाइकि भउत समयबटहइ तइले आफना जादुगरिले मान्‍सनलाइ अचम्‍ममि पाडिराइथ्‍यो।

१२ तर फिलिपले परमेस्‍वरको राज्‍यका रे इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि असल रइबार सुणायो।

तबइ भउत मान्‍सनले फिलिपका कुरामि बिस्‍वास अरिबर बप्‍तिस्‍मा लियो।

१३ सिमोनले लइ बिस्‍वास अर्‍यो रे बप्‍तिस्‍मा लियो।

तइपाछा उ फिलिपसंङइ हिट्‌ट लाग्‍यो।

फिलिपले अर्‍या चिन्‍हन रे ठुला ठुला अचम्‍मका काम अर्‍याधेकिबर तइलाइ अचम्‍म लाग्‍यो।

१४ सामरिया सहरका मान्‍सनले परमेस्‍वरको बचन ग्रहण अर्‍यो भन्‍न्‍या सुनिबर यरुसलेममि हुन्‍या प्रेरितनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ तिनुनका वाँ पठायो।

१५ उनुन ताँ आइबर बिस्‍वासिनले पबित्‍र आत्‍मा पाउन्‌ भनिबर तिनुनकि निउति प्रार्थना अर्‍यो।

१६ क्‍यालाइकि तन्‍ज्‍यासम्‍म तिनुनमध्‍ये कसइमि लइ पबित्‍र आत्‍मा आया थेएन।

तनले खालि प्रभु इसुको नाउँमि बप्‍तिस्‍मा पाया थ्‍यो।

१७ तबइ पत्‍रुस रे युहन्‍नाले आफना हात तन बिस्‍वासिमि राख्‍यो,

रे तिनुनले पबित्‍र आत्‍मा पायो।

१८ आब प्रेरितनले हात राखन्‍ज्‍या पबित्‍र आत्‍मा पाइन्‍यारइछ भन्‍या धेकिबर सिमोनले यसो भुन्‍नोइ तिनुनलाइ पइसा दिन लाग्‍यो,

१९ “मुइले हात राखन्‍ज्‍या जइ मान्‍सले लइ पबित्‍र आत्‍मा पाउन्‍या यो सक्‍ति मुलाइ लइ दिय।”

२० तर पत्‍रुसले तइलाइ भुन्‍यो,

“तेरो पइसा तुसितइ नस्‍ट होइजाउ,

क्‍यालाइकि तुइले त परमेस्‍वरको बर्दान लइ पइसाले किन्‍न सकिन्‍छ भन्‍न्‍या सोचि।

२१ यइ बिसयमि न तेरो भाग छ न तरो हिस्‍सा छ,

क्‍यालाइकि परमेस्‍वरका अगाडि तेरो ह्रिदय ठिक नरइछ।

२२ तबइखिलाइ तेरो आफनो यो दुस्‍टबिचार छाड,

रे परमेस्‍वरमि प्रार्थना अर,

सायद परमेस्‍वरले तेरो यसो बिचार छिमा अरन्‍ना।

२३ रे पापले तुलाइ अधिनमि राख्‍या छ।”

२४ यो सुनिबर सिमोनले पत्‍रुस रे युहन्‍नालाइ भुन्‍यो,

“तमले भुन्‍या यिन सप्‍पइ कुरा मुमि जनआउ भुनिबर दया अरि तमइले मेरि निउति प्रभुसित प्रार्थना अरिदिय।”

२५ तइपाछा पत्‍रुस रे युहन्‍नाले प्रभुका बिसयमि प्रचार अरिसक्‍यापाछा यरुसलेम फर्किबर आउनज्‍या तिनुनले सामरियाका भउत गाउँ गाउँमि जाइबर असल रइबार सुणायो।

इथियोपियाका नपुंसकले इसुमि बिस्‍वास अर्‍यो

२६ तइपाछा प्रभुका एक स्‍वर्गदुतले फिलिपलाइ भुन्‍यो,

“उठ रे दछिणतिर यरुसलेमबटहइ गाजा भन्‍न्‍या ठउँरतिर जान्‍या बाटामि जा।

ताँ उजाड ठउँरको बाटो छ।”

२७ तबइ फिलिप उठ्‍या रे गया।

तइबेला इथियोपिया देसका एक cनपुंसक तसइ बाटाबटहइ भइबर जान्‍ना थ्‍या।

उन इथियोपिया देसकि महारानि कन्‍दाकिका ठुला अधिकारि रे जम्‍माइ सम्‍पतिका कोसाधछ्‍य थ्‍या।

उन यरुसलेममि आराधना अरिबर घर फर्किन्‍नाथ्‍या।

२८ रे आफना रथमि बसिबर यसइया अगमबक्‍ताले लेख्‍या किताब पड्‍डाथ्‍या।

२९ तबइ पबित्‍र आत्‍माले फिलिपलाइ भुन्‍यो,

“जा रे तइ रथका पाछा पाछा लाग।”

३० तबइ फिलिप दउडिबर रथका नजिक पुग्‍या रे तन मान्‍सले यसइया अगमबक्‍ताले लेख्‍या किताब पड्‍डारया सुन्‍यो।

फिलिपले उनलाइ सोध्‍यो,

“हजुरले पड्‍डारया कुरा बुज्‍जाछउ ब?”

३१ तबइ नपुंसकले भुन्‍यो,

“कसइले नबताइदियइ मुइले कस्‍या बुज्‍ज्‍या?”

रे तिनले फिलिपलाइ रथमि चडिबर आफुसितइ बस्‍या अनुरोध अर्‍यो।

३२ तन नपुंसक धर्मका किताबको यो खण्‍ड पड्‍डाथ्‍या,

“जसेरि भेडो काटिनाइलाइ लइजाइन्‍छ,

उन काटन्‍ज्‍या चुप रन्‍या भेडाकि जसेरि

उनले आफना मुखबटहइ केइ सब्‍द निकालेन।

३३ उनरो इतिसम्‍म अमान भयो कि उनले ठिकसित न्याय लइ पाएन।

उनरा पुस्‍ताको बयान कइले अद्‍दया?

क्‍यालाइकि उनरो जिबन धर्तिबटहइ मेटियो।”

३४ तिन नपुंसकले फिलिपलाइ सोध्‍यो,

“दया अरि मुलाइ बताइदिय,

यो कुरडि अगमबक्‍ताले कइका बिसयमि भुण्‍या हुन?

आफना या अउर कसइका बारेमि?”

३५ तबइ फिलिपले तनलाइ धर्मका किताबको इसइ खण्‍डबटहइ इसुका बारेमि असल रइबार सुणायो।

३६ रे उनुन बाटामि जानाजानाइ केइ पानि भया ठउँरखि आइपुग्‍या।

तिन नपुंसकले फिलिपलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

याँ थोक्‍काइ पानि रइछ।

मुलाइ बप्‍तिस्‍मा लिनाइलाइ आब क्‍याले रोद्‍द सकन्‍छ?”

३७ e[फिलिपले तनलाइ भुन्‍यो,

“सारा ह्रिदयबटहइ बिस्‍वास अरन्‍छउ भन्‍या तमले बप्‍तिस्‍मा लिन सकन्‍छउ।”

तनले भुन्‍यो,

“इसु ख्रिस्‍टइ परमेस्‍वरका चेला हुन भुणिबर मु बिस्‍वास अद्‍दउ।]”

३८ तनले रथ रोक्‍द्‍या आग्‍या दियो।

तइपाछा फिलिप रे नपुंसक दुएइ ओरलिबर पानिन गया,

रे फिलिपले तिनलाइ बप्‍तिस्‍मा दियो।

३९ तर जबइ उनुन पानिनुहइ बाइर निकल्‍बर आया,

तबइ प्रभुका आत्‍माले फिलिपलाइ समाइबर लइया।

तन नपुंसकले फिलिपलाइ दोसर्‍या धेकेन।

रे तन रमाउनाइ आफना बाटा लाग्‍या।

४० तर फिलिपले आफुलाइ अस्‍दोद सहरमि पुग्‍या थाँ पायो,

रे कइसरिया सहर नपुगन्‍ज्‍यासम्‍म सप्‍पइ सहरनमि असल रइबार प्रचार अद्‍दाइ गया।

c 

8:27 आफुइ होइबर हइन तर मान्‍सले बनाइदिया नपुंसक हो।

e 

8:37 यो पद कसइ कसइ बाइबलमि पाइनइन्‌।

इसुले साउललाइ परिबर्तन अर्‍यो

(प्रेरित २२:६-१६; २६:१२-१८)

९

साउल प्रभु इसुका सिस्‍यानलाइ माद्‍दया धम्‍कि दिनाइ ठुला पुजारिका वाँ गया,

२ रे तनले प्रभुका बाटामि हिट्‍टया लोग्‍न्‍या मान्‍स हउ या स्‍वानि मान्‍स हउ,

जइलाइ लइ फेला पाण्‍यो तिनुनलाइ बादिबर यरुसलेममि ल्‍याउन्‌ पाउँ भनिबर दमस्‍कसको यहुदि सभाघरनका सासकनलाइ चिठ्‍टि लेखि दिय भनि तनले भुन्‍यो।

३ जबइ तन जानाजानाइ दमस्‍कस सहर नजिकइ पुगन्‍ज्‍या अचानक अग्‍गासबटहइ एक ज्‍योति तिनरा वरिपरि चम्‍कियो।

४ तन भुइयइन लोट्‍या,

रे यसो भुन्‍न्‍या सोर सुण्‍यो,

“साउल,

ए साउल!

तु क्‍याकि मुलाइ सताउन्‍ना छइ?”

५ साउलले सोध्‍यो,

“प्रभु,

तम को हउ?”

रे उनले भुन्‍यो,

“मु इसु हुँ,

जइलाइ तु सताउन्‍ना छइ।

६ तर उठिबर सहरमि जा,

रे तुइले जि अद्‍दुपणन्‍छ त्‍यो कुरा तुलाइ बताइन्‍याछ।”

७ तिनरा सङमि जान्‍या मान्‍सनले सोर सुण्‍यो,

तर कसइलाइ नधेकन्‍ज्‍या अचम्‍म पडिबर कलिरया।

८ तबइ साउल भुयइनहइ उठ्‍या रे आँखा खोलन्‍ज्‍या तनले केइ लइ धेकेन,

तबइखिलाइ तिनसङइ गया मान्‍सनले तनरो हात समाइबर दमस्‍कसमि लेया।

९ तर तिन दिनसम्‍म तन आँखा नधेक्‍द्‍या भया,

खानाइ रे पानि लइ खाएन।

१० दमस्‍कसमि हननिया नाउँ भया एक जना सिस्‍या थ्‍या।

तनलाइ प्रभुले दर्सनमि भुन्‍यो,

“ए हननिया।”

तनले भुन्‍यो,

“प्रभु,

हाजिर छु।”

११ तबइ प्रभुले तनलाइ भुन्‍यो,

“उठ्‍ रे सिधा नामक गल्‍लिमि जा,

रे ताँ यहुदाका घरमि टार्सस सहरबटहइ आया साउल नाँउ भया मान्‍सलाइ खोज,

क्‍यालाइकि तन प्रार्थना अद्‍दा छन्।

१२ साउलले दर्सनमि एक जना हननिया नाँउ भया मान्‍स भितर आइबर अज आखाँ धेक्‍द्‍या होइजा भनिबर आफुमि उनरो हात राख्‍या धेक्‍यो।”

१३ तर हननियाले भुन्‍यो,

“हे प्रभु,

तन मान्‍सले यरुसलेममि भया तमरा पबित्‍र जननलाइ कति खराबि अरिराइछ,

त्‍यो मुइले भउत जनाबटहइ सुणिराइछु।

१४ तमरो नाउँ लिन्‍या सप्‍पइलाइ पक्रडाइदिन्‍या अधिकार मुख्‍य पुजारिनबटहइ पाइबर तन याँ आयाछन्।”

१५ तर प्रभुले तनलाइ भुन्‍यो,

“जा,

क्‍यालाइकि अउरजातिन,

राजान रे इज्राएलिनका सन्‍तानका अगाडि मेरो नाउँ प्रचार अद्‍दया मान्‍स हुनाइलाइ मुइले तनलाइ चुन्या छु।

१६ तर मेरा नाउँका खतिर तनले कति कस्‍ट भोग्‍दु पडन्‍छ,

त्‍यो मु तनलाइ धेकाउन्‍या छु।”

१७ तबइ हननिया गइबर तइ घरभितर पस्‍या,

रे तनमि आफना हात राखिबर भुन्‍यो,

“भाइ साउल,

जो प्रभु इसु तम आउन्‍नारया बाटामि तमरा वा धेकापण्‍या थ्‍या।

तमले अज धेक्‍द सक रे पबित्‍र आत्‍माले भरपुर हउ भनिबर उनले मुलाइ पठाया हो।”

१८ तुरुन्‍तइ तनरा आँखाबटहइ पापडाजसा केइ झड्‌या।

रे तन अज धेक्‍द्‍या भया रे तनले उठिबर बप्‍तिस्‍मा लियो।

१९ रे खानाइ खायापाछा तनले बल पायो।

साउल दमस्‍कस रे यरुसलेममि

साउल भउत दिनसम्‍म दमस्‍कसमि भया सिस्‍यानसितइ बस्‍या।

२० रे साउल तुरुन्‍तइ सभाघरनमि पसिबर प्रभु इसु परमेस्‍वरका चेला हुन भुनिबर प्रचार अद्‍द लाग्‍या।

२१ तबइ सुन्‍न्‍याजति सप्‍पइले अचम्‍म मानिबर भन्‍न लाग्‍या,

“क्‍या यरुसलेममि इसुमि बिस्‍वास अद्‍दया जतिलाइ खतम अद्‍द खोज्‍या मान्‍स यइ हइन ब?

याँ लइ इसुका सिस्‍यानलाइ पकणिबर मुख्‍य पुजारिनका वाँ लइजान्‍या नियतले आया यइ हइन ब?”

२२ तर साउल अज बर्ता सक्‍तिसालि हुनाइ गया,

रे इसुइ ख्रिस्‍ट हुन्‌ भनिबर तिनले यसो पक्‍का प्रमाण दियो कि दमस्‍कसका यहुदिनले केइ लइ जबाफ दिन सकेनन्‌।

२३ तर भउत समय बित्‍यापाछा यहुदिन जम्‍मा होइबर साउललाइ माद्‍या मत अर्‍यो।

२४ तर आफुलाइ माद्‍द खोज्‍या कुरा साउलले था पायो।

यहुदिन तनलाइ माद्‍दाइ रातदिन दमस्‍कसका देलामि ढुकिबर बसन्‍थ्‍या।

२५ तर तनरा सिस्‍यानले तनलाइ एक रात सहरका वालबटहइ डोकाइन हालिबर तल्‍तिर ओरालिदियो।

साउल यरुसलेम सहरमि

२६ साउल यरुसलेममि आयापाछा सिस्‍यानसित मिल्‍न खोज्‍यो।

तर तिनुनलाइ साउल इसुका सिस्‍य हुन्‌ भन्‍न्‍या पत्‍यार नभयाहुनाले सप्‍पइ तनसित डराया।

२७ तर बारनाबासले तनलाइ सङइ लेइयबर प्रेरितनका वाँ गया।

रे साउलले प्रभुलाइ बाटामि धेक्‍या रे प्रभु तनसित बोल्‍या कुरा तनले दमस्‍कसमि साहाससित इसुका नाउँमि प्रचार अर्‍या कुरा तिनुनलाइ बताइदियो।

२८ साउल यरुसलेममि तिनुन सङसङइ खुल्‍मखुल्‍ला हिट्‍ट लाग्‍या रे साहससित प्रभु इसुका नाउँमि प्रचार अद्‍द लाग्‍या।

२९ तन ग्रिक भासा बोल्‍या यहुदिनसित बाद-बिबाद अरन्‍थ्‍या,

तर उनुनले साउललाइ माद्‍द खोजन्‍थ्‍या।

३० तर यो था पाइबर बिस्‍वासि दाइभाइनले साउललाइ कइसरियामि लेया रे ताँबटहइ तनलाइ टार्सस सहरमि पठाइदियो।

३१ इसेरि सारा यहुदिया,

गालिल रे सामरियाभरि मण्‍डलिमि सान्‍ति भयो रे मण्‍डलि बलियो हुनोइ गयो।

बिस्‍वासिन प्रभुका डरमि हिट्‍टाइ रे पबित्‍र आत्‍माको सान्‍तोना पाइबर मान्‍सनको सङख्‍या लइ बड्‍डइ गया।

पत्‍रुस लुड्‍डा रे योप्‍पा सहरमि

३२ पत्‍रुस इथउथ सप्‍पइ ठउँरमि यात्‍रा अद्‍दाइ लुड्‍डामि भया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया मान्‍सनका वा आइपुग्‍या।

३३ पत्‍रुसले ताँ एनियास नाँउको कोइ एक जनो मान्‍सनलाइ भेट्‍यो,

जो आठ बर्सबटहइ झाड्‍डु पड्‍या रोगले अरन्‍ज्‍या बिस्‍तरामि पडिरइथ्‍यो।

३४ पत्‍रुसले तइलाइ भुन्‍यो,

“ए एनियास,

इसु ख्रिस्‍टले तुलाइ निको पाड्‍याछन्।

उठ,

रे तेरो बिस्‍तरा मिला।”

रे त्‍यो तुरुन्‍तइ उठ्‍यो।

३५ लुड्‍डा रे सारोन सहरमि बस्‍या जति भउत जनाले तइलाइ धेकिबर प्रभु इसुमि बिस्‍वास अर्‍यो।

३६ योप्‍पा सहरमि तबिता भन्‍नेइ एक जनि प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍देइ स्‍वानि थिन्‌।

ग्रिक भासामि तनलाइ डोरकास भणिन्‍थ्‍यो।

तइको अर्थ हरिणि हो।

तन जन्‍ज्‍यालइ अउरको भलाइ अरन्‍थिन्‌ रे गरिबनलाइ साहेता अरन्थिन्‌।

३७ पत्‍रुस लुड्‍डा सहरमि हुन्‍ज्‍या तन बिमारि भइबर मरिन्‌ रे मान्‍सनले तिनरा लासलाइ धोइधाइ पाडिबर घरका मल्‍ला तलाको एक कोठामि राख्‍यो।

३८ लुड्‍डा सहर योप्‍पा सहरका नजिकइ भया हुनाले,

सिस्‍यानले पत्‍रुस ताँ छन् भन्‍न्‍या सुनिबर तनरा वा दुइ जना मान्‍सनलाइ यसो बिन्‍ति अद्‍द पठायो,

“हामरा वा ढिला नअरि छिटाइ आस।”

३९ तबइ पत्‍रुस उठिबर तिनुनसित गया।

पत्‍रुस योप्‍पामि पुग्‍यापाछा तिनुनले पत्‍रुसलाइ मल्‍ला तलाको कोठामि लइया।

बिधुवान सप्‍पइ तिनरा नजिक कलिबर रुन लागिन्‌,

रे डोरकास तिनुनसित हुन्‍ज्‍या तनले बनाइराख्‍या लत्‍ता रे अउर लत्‍तानलइ धेकायो।

४० तर पत्‍रुसले तिनुन सप्‍पइलाइ कोठाबटहइ बाइर पठाइबर घुडा टेकि प्रार्थना अर्‍यो।

रे तइ लासतिर फर्किबर भुन्‍यो,

“ए तबिता,

उठ!”

तनले आँखा उघाण्‍यो,

रे पत्‍रुसलाइ धेकि उठिबर बसिन्‌।

४१ पत्‍रुसले तनलाइ आफना हातले समाइबर जुणुक्‍क उठायो,

रे उनले प्रभुका पबित्‍र जन रे बिधुवानलाइ बोलाइबर तबितालाइ जिउनि भयइ धेकायो।

४२ आब यो कुरडि सारा योप्‍पा सहरभरि फिजियो रे भउतले प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो।

४३ तइपाछा पत्‍रुस केइ दिनसम्‍म छालाका काम अद्‍दया सिमोनसित योप्‍पामि बस्‍या।

पत्‍रुस रे कर्नेलियस

१०

कइसरिया सहरमि कर्नेलियस नाउँ भया एक जना मान्‍स थ्‍या।

जो रोमि सेना इटालिया भन्‍या पल्‍टनका कप्‍तान थ्‍या।

२ तन परमेस्‍वरको आराधना अद्‍दया मान्‍स थ्‍या।

तन रे तनरा सप्‍पइ मउकपिलाले परमेस्‍वरको डर राखन्‍थ्‍या।

तन खाँचामि पण्‍या मान्‍सनलाइ उदार चित्‍तले दान दिइबर परमेस्‍वरसित सधइ प्रार्थना अरनथ्‍या।

३ एक दिन कर्नेलियसले दिनका तिन बजेतिर दर्सनमि परमेस्‍वरका एक स्‍वर्गदुत आफुतिर आइबर यसो भुन्‍नारया सुण्‍यो,

“ए कर्नेलियस!”

४ तइपाछा कर्नेलियसले डर मानिबर स्‍वर्गदुतलाइ एकहोरिबर हेर्‍यो रे भुन्‍यो,

“प्रभु भुण।”

रे उनले तिनलाइ भुन्‍यो,

“तमरो प्रार्थना रे गरिबनलाइ अर्‍या साहेता परमेस्‍वरले समजिराइ छन्।

५ “आब योप्‍पा सहरमि पत्‍रुस भणिन्‍या सिमोनलाइ बोलाउन मान्‍सन पठा।

६ तन छालाको काम अद्‍दया सिमोनका घरमि बस्‍या छन्।

जइको घर समुन्‍दरका किनारमि छ।”

७ जबइ तिनसित बोल्‍या स्‍वर्गदुत बिदा भया,

तबइ तनले आफना नउकरमध्‍ये दुइ जना रे निरन्‍तर तिनरो सेवा-टहल अद्‍दया एक जनो परमेस्‍वरको आराधना अद्‍दया सिपाइलाइ बोलायो।

८ कर्नेलियसले तिनुनलाइ सप्‍पइ कुरा बताइबर योप्‍पा सहरमि पठायो।

पत्‍रुसको दर्सन

९ भोलिबार तिनुन आफना यात्‍रामि तइ सहरका नजिक आइपुगन्‍ज्‍या,

दिनका बार बजेरतिर पत्‍रुस प्रार्थना अद्‍द घरका छतमि उकल्‍या।

१० प्रार्थना अरन्‍ज्‍या पतरुसलाइ भोक लाग्‍यो रे तनले केइ खान्‍या मन अर्‍यो,

तर अउरनले खाना तयार अद्‍दया बेला तनले एक अचम्‍मको दर्सन धेक्‍यो।

११ तनले स्‍वर्ग उघण्‍या रे ताँबटहइ ठुलो तन्‍ना चारइ कुनामि समाइबर धर्तितिर झड्‍डारया केइ थोक जसो धेक्‍यो।

१२ तइ तन्‍नामि धर्तिका सप्‍पइ किसमका चारखुट्‍या पसुन,

घसाडिन्‍या जन्‍तुन,

अग्‍गासका चणाचुणुङिन थ्‍या।

१३ तबइ तिनले एक आबाज सुण्‍यो,

“ए पत्‍रुस उठ,

तन सप्‍पइ मारिबर खाँ।”

१४ तर पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“हइन प्रभु,

क्‍यालाइकि मुइले कभइलइ केइ अपबित्‍र या असुद्‍द थोक खाया आथिन्‌।”

१५ त्‍यो आबाज अज दोसर्‍या लइ तनले सुण्‍यो,

“परमेस्‍वरले जि सुद्‍दु अर्‍या छ तइलाइ तु असुद्‍दु जनमाणइ।”

१६ तिनबेरसम्‍म यसोइ भयापाछा,

उन्‍जेइ त्‍यो तन्‍ना स्‍वर्गतिर लइयो।

१७ जबइ पत्‍रुस आफुले धेक्‍या यो दर्सनको अर्थ कि होलो भनिबर मनमनइ अन्‍योलमि पणिरइथ्‍या।

तसइ बेला कर्नेलियसले पठाया मान्‍सन सिमोनको घर खोज्‍जाइ देलि अगाडि कलिबर भुन्‍यो,

१८ “पत्‍रुस भनिन्‍या सिमोन या बस्‍या छन् कि?”

भुणिबर उच्‍चा स्‍वरले सोद्‍यो।

१९ जबइ पत्‍रुस दर्सनका बिसयमि बिचार अद्‍दाथ्‍या तबइ पबित्‍र आत्‍माले तनलाइ भुन्‍यो,

“हेर,

तिन जना मान्‍सनले तुलाइ खोज्‍जाछन्।

२० उठ,

रे तल्‍तिर ओरल,

रे नहिचकिचाइबर तिनुनसित जा,

क्‍यालाइकि तिनुनलाइ मुइले पठाया हुँ।”

२१ तबइ पत्‍रुस तल्‍तिर ओरलिबर आया रे तन मान्‍सनका वा जाइबर भुन्‍यो,

“तमुले खोज्‍या मान्‍स मुइ हुँ।

तमु या आया कारण कि हो?”

२२ तिनुनले भुन्‍यो,

“एक जना कप्‍तान कर्नेलियस,

जो सोजा रे परमेस्‍वरसित डराउन्‍या रे सारा यहुदि जातिबटहइ सम्‍मान पाया मान्‍स हुन्‌।

तमलाइ उनरा घरमि बोलाया छन् क्‍यालाइकि तमबटहइ परमेस्‍वरको बचन सुन्‍न भुणि एक पबित्‍र स्‍वर्गदुतबटहइ उनलाइ आदेस मिल्‍या छ।”

२३ तबइ पत्‍रुसले तिनुनलाइ भितर बोलाइबर तिनुनको स्‍वागत-सत्‍कार अर्‍यो।

तिनुन तइ रात ताँइ बस्‍या।

भोलिबार पत्‍रुस उठिबर तिनुनसित गया,

रे योप्‍पा सहरमि भया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया कतिपइ दाइभाइ लइ तनसित गया।

२४ तेसरा दिनमि तिनुन कइसरियामि पुग्‍या।

कर्नेलियसले आफना कुटुम्‍बन रे घनिस्‍ट सङिनलाइ बोलाइबर जमा अरि तिनुनको बाटो हेरिरइथ्‍या।

२५ जबइ पत्‍रुस भितर आया तबइ कर्नेलियसले तनसित भेट अरि तनरा खुट्‍टाइनि पणि दण्‍डवत्‌ अर्‍यो।

२६ तर पत्‍रुसले उनलाइ यसो भुन्‍नाइ उठायो,

“उठ,

मु आफुइ लइ मान्‍स मात्‍तर हुँ।”

२७ तबइ पत्‍रुस कर्नेलियससित कुरा अद्‍दाइ घरभितर पस्‍या।

रे ताँ तनले भउत जना भेला भया धेक्‍यो।

२८ तबइ पत्‍रुसले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमुलाइ थाइ छ,

कि एक यहुदिकि निउति अउरजातिनका मान्‍सनसित सङत अद्‍दु या भेटघाट अद्‍दु हामरा ब्‍यबस्‍थाका बिरुद्‍दमि हो।

तर परमेस्‍वरले मुलाइ कसइ मान्‍सलाइ लइ अपबित्‍र या असुद्‍द जनमाणेइ भनि धेकाया छन्।

२९ तबइखिलाइ तमले मुलाइ बोलाउन्‍जेइ मु नहिचकिचाइबर तमरा वा आया,

तमुले मुलाइ क्‍याकि बोलाया हउ?

लउ भुण।”

३० “चार दिनअगाडि लगभग इसइ समयमि दिनका तिनबजेतिर मु घरमि प्रार्थना अद्‍दाथ्‍या,

अचानक चम्‍किला लत्‍ता लाया एक जनो मान्‍स मेरा अगाडि कलियो,

३१ रे मुलाइ भुन्‍यो,

‘कर्नेलियस,

परमेस्‍वरले तमरो प्रार्थना सुण्‍या छ।

रे तमले गरिबनलाइ दिया दानको सम्‍जना होइरइ छ।

३२ तबइखिलाइ योप्‍पा सहरमि मान्‍स पठाइबर पत्‍रुस भुनिन्‍या सिमोनलाइ बोला।

तन समुन्‍दरका किनारमि छालाको काम अद्‍दया सिमोनका घरमि बस्‍या छन्।’

३३ तबइ मुइले तुरुन्‍तइ तमलाइ बोलाउन मान्‍स पठाया,

रे तम कस्‍ट अरिबर आया।

आब प्रभुबटहइ तमलाइ आग्‍या भया सप्‍पइ कुरा सुन्‍न हाम परमेस्‍वरका अगाडि या भेला भया छउ।”

पत्‍रुसको उपदेस

३४ तबइ पत्‍रुसले भुन्‍यो,

“साँच्‍चि मु धेक्‍दाछु कि परमेस्‍वरले पछ्‍यपात अद्‍दाइनन्‌।

३५ तर हरेक जातिमि जो परमेस्‍वरसित डराउछ,

रे ठिक काम अरन्‍छ,

त्‍यो उनरा अगाडि सुइकारयोग्‍य हुन्‍या छ।

३६ तमुलाइ थाइ छ कि इसुइ सप्‍पइका प्रभु हुन्‌।

परमेस्‍वरले उनइबटहइ सान्‍ति दिन्‍या असल रइबार इज्राएलिनमि पठायो।

३७ युहन्‍नाले बप्‍तिस्‍माको प्रचार अर्‍या पाछा गालिल छेत्‍रबटहइ सुरु अरिबर सारा यहुदियाभरि प्रचार अरिया बचन तमुलाइ थाँ छ।

३८ परमेस्‍वरले नासरतका इसुलाइ पबित्‍र आत्‍मा रे सक्‍तिले अबिसेक अर्‍यो,

कि कसेरि उनले भलाइको काम अद्‍दाइ भुत लाग्‍यालाइ निको पाड्‍डाइ सप्‍पइ ठउँरतिर गया।

क्‍यालाइकि परमेस्‍वर उनसित थ्‍या।

३९ रे उनले यहुदिनका देसमि रे यरुसलेममि अर्‍या सप्‍पइ कुराको हाम साछि छउ।

यहुदिनले उनलाइ क्रुसमि झुणेइबर मार्‍यो।

४० तर उनइलाइ परमेस्‍वरले तेसरा दिनमि जिउनो पाणिबर उठायो,

रे मान्‍सनले उनलाइ धेक्‍द पायो।

४१ उन सप्‍पइ मान्‍सनका वाँ त धेकिएनन्,

तर उन जिउना भइबर उठ्‍यापाछा उनसित रन्‍या रे बस्‍यानका वा धेका पण्‍या क्‍यालाइकि परमेस्‍वरले हामलाइ यइ घटनाका साछि बनाउनाइलाइ अगाडिबटहइ चुन्‍या थ्‍यो।

४२ हामले मान्‍सनलाइ प्रचार अद्‍द,

रे उन जिउना रे मर्‍यानका न्‍यायकर्ता हुनाइलाइ परमेस्‍वरबटहइ निउक्‍ति भया मान्‍स हुन्‌ भन्‍न्‍या गवाइ दिनाइलाइ उनले हामलाइ आग्‍या अर्‍या छन्।

४३ सप्‍पइ अगमबक्‍तानले उनरा बिसयमि इसेरि गवाइ दिया छन्,

‘उनमि बिस्‍वास अद्‍दया सप्‍पइले उनरो नाउँबटहइ पाप-छिमा पाउँछ।’”

४४ पत्‍रुसले यिन कुरा बोल्‍लाबोल्‍लाइ बचन सुन्‍न्‍या सप्‍पइमि पबित्‍र आत्‍मा आया।

४५ परमेस्‍वरले आफना पबित्‍र आत्‍माका बर्दान अउरजातिनका मान्‍सनमि लइ खणेया धेकिबर पत्‍रुससित आया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया यहुदिन अचम्‍ममि पड्‍या।

४६ क्‍यालाइकि अउर भासामि बोलिबर तिनुनले परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अद्‍दारया उनुनले सुण्‍यो।

तबइ पत्‍रुसले भुन्‍यो,

४७ “हामले जसेरि पबित्‍र आत्‍मा पाउन्‍या यिनुनलाइ पानिको बप्‍तिस्‍मा हुनाबटहइ कइले रोक्‍द सकन्‍छ?”

४८ तबखिलाइ पत्‍रुसले तिनुनलाइ इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि बप्‍तिस्‍मा लिय भुणि आग्‍या अर्‍यो,

तबइ तिनुनले पत्‍रुसलाइ केइ दिन आफुइसंङ रनाइलाइ बिन्‍ति अर्‍यो।

पत्‍रुसले यरुसलेम मण्‍डलिमि स्‍पस्‍टिकरण दियो

११

यहुदियामि हुन्‍या प्रेरित रे दाइभाइनले अउरजातिनले लइ परमेस्‍वरका बचनमि बिस्‍वास अर्‍या छन् भुन्‍न्‍या सुण्‍यो।

२ जबइ पत्‍रुस यरुसलेमि आया,

तबइ aखतना अद्‍दयानका दलले तनसित यसो भुन्‍नाइ तनरो खिसि अद्‍द लाग्‍या,

३ “खतना नअद्‍दया मान्‍सनका वा गइबर तिनुनसित तमले क्‍याकि खानिपिनि अर्‍या?”

४ तबइ पत्‍रुसले कि कि भया थ्‍यो,

तन सप्‍पइ कुरा सुरुबटहइ सुणाउन लाग्‍या।

५ “मु योप्‍पा सहरमि हुन्‍ज्‍या प्रार्थना अद्‍दा थ्‍या।

तन्‍ज्‍या मु ध्‍यान-मगन भया रे एक यसो दर्सन धेक्‍या,

स्‍वर्गबटहइ एक ठुलो तन्‍नाजसो थोक चार कुनामि समाइबर तल्‍तिर मेरा वा झड्‍डारया धेक्‍या।

६ मुइले निकेरि हेरन्‍ज्‍या त तइमि चारखुट्‍या पसुन,

जङ्‌गलि जनाबर,

घसाडिन्‍या जिबजन्‍तु रे अग्‍गासका चणाचुणुङिन धेक्‍या।

७ तइपाछा मुइले यसो भुन्‍न्‍या एक आबाज सुण्‍या,

‘ए पत्‍रुस,

उठ रे इनुनलाइ मारिबर खाँ।’

८ तर मुइले भुण्‍या,

हइन प्रभु!

यसो कुरा मु कसेरि खान सक्‍दउ,

केइ अपबित्‍र या असुद्‍द कुरा मेरा मुखमि कभइ पण्‍या आथिन्‌।

९ अज तइ आबाजले दोसर्‍या लइ स्‍वर्गबटहइ मुलाइ भुन्‍यो,

‘जि परमेस्‍वरले सुद्‍दु बनाया छन् तइलाइ तु असुद्‍द जनमाणइ।’

१० तिनबेरसम्‍म तसोइ भयो,

रे तन सप्‍पइ अज स्‍वर्गतिर लइयो।

११ तसइबेला कइसरिया सहरबटहइ मुलाइ बोलाउन पठाइया तिन जना मान्‍सन मु बस्‍या घरमि आइपुग्‍या।

१२ पबित्‍र आत्‍माले तन मान्‍सनसित नहिचकिचाइबर जानाइलाइ मुलाइ भुन्‍यो।

मुसित हुन्‍या छइ जना प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया दाइभाइ लइ मुसित आया रे हाम सप्‍पइ कर्नेलियसका घरभितर गया।

१३ कर्नेलियसले हामलाइ बतायो,

कि एक स्‍वर्गदुत उनरा घरमि कल्‍लिबर यसो भुन्‍नारया उनले सुण्‍यो,

‘योप्‍पामि मान्‍स पठाइबर पत्‍रुस भनिन्‍या सिमोनलाइ बोला।

१४ उनले तमलाइ परमेस्‍वरको बचन सुणाउन्‍या छन्।

जइबटहइ तम रे तमरा पुराइ परिवारले मुक्‍ति पाउन्‍याछउ।’

१५ जस्‍याइ मु बोल्‍ल लाग्‍या,

तबइ सुरुमि जसेरि पबित्‍र आत्‍मा हाम्‍मि आया थ्‍या,

तसेरि तिनुनमि लइ पबित्‍र आत्‍मा आया।

१६ तबइ प्रभुले भुण्‍या त्‍यो बचन मुलाइ याद आयो,

‘युहन्‍नाले त पानिले बप्‍तिस्‍मा दियो,

तर तमुले त पबित्‍र आत्‍मामि बप्‍तिस्‍मा पाउन्‍याछउ।’

१७ जसेरि हामले प्रभु इसु ख्रिस्‍टमि बिस्‍वास अर्‍या रे परमेस्‍वरबटहइ पबित्‍र आत्‍मा पाया,

तसेरि तन अउरजातिनले लइ उनमि बिस्‍वास अरिबर उनबटहइ पबित्‍र आत्‍मा पायो।

तबइखिलाइ परमेस्‍वर आफुले पबित्‍र आत्‍मा दिनाहान्‌ भुन्‍या मुइले उनलाइ कसेरि रोक्‍द्‍या?”

१८ यो कुरा सुण्‍यापाछा प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया यहुदि दाइभाइनले पत्‍रुसलाइ दोस्‍याउन छाड्‍यो रे “आब त परमेस्‍वरले अउरजातिनलाइ उनुनका पापबटहइ पस्‍साताप अद्‍द रे जिबन पाउनाइलाइ बोलायारइछन” भनिबर परमेस्‍वरको प्रसम्‍सा अर्‍यो।

एन्‍टिओखियाको मण्‍डलि

१९ आब स्‍तिफनसलाइ मार्‍यापाछा यरुसलेममि सतावट भयाहुनाले बिस्‍वासिन चारइतिर छरबट्‍ट भया।

कोइ कोइ फोनिके,

साइप्रस रे एन्‍टिओखियाका इलाकासम्‍म गया रे यहुदिनलाइ मात्‍तरइ असल रइबार प्रचार अर्‍यो।

२० तर तिनुनमध्‍ये कोइ-कोइ साइप्रस रे कुरेनिका मान्‍सन थ्‍या।

तिनुनले एन्‍टिओखियामि आइबर ग्रिकनलाइ लइ प्रभु इसुका बिसयमि प्रचार अर्‍यो।

२१ प्रभुको सक्‍ति तिनुनसित भयाहुनाले बिस्‍वास अद्‍दयान भउत प्रभुमि आया।

२२ जबइ यो खबर यरुसलेममि भया मण्‍डलिका बिस्वासिनले सुण्‍यो,

तबइ मण्‍डलिनका अगुवानले बारनाबासलाइ एन्‍टिओखियामि पठायो।

२३ तन ताँ आइबर परमेस्‍वरले मान्‍सनलाइ असिस दिया धेकिबर खुसि भया,

रे तिनुन सप्‍पइलाइ सारा ह्रिदयले प्रभुप्रति बिस्‍वासि भइरनाइलाइ उस्‍साहा दियो।

२४ क्‍यालाइकि बारनाबास निका,

पबित्‍र आत्‍माले भरिपुर रे बिस्‍वासमि बलिया मान्‍स थ्‍या।

रे उनले अरन्‍ज्‍या भउत मान्‍सनले प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो।

२५ तइपाछा साउललाइ खोज्‍ज बारनाबास टार्ससमि गया।

२६ जबइ बारनाबासले सावललाइ भेट्‍यो तबइ उनलाइ एन्‍टिओखियामि लेया।

तबइ पुरा एक बर्ससम्‍मइ मण्‍डलिका मान्‍सनसित तनुनले भेटघाट अरिरया,

रे मान्‍सनको ठुलो समुहलाइ सिछ्‍या दियो।

ख्रिस्‍टका सिस्‍यानलाइ पइलिबेर एन्‍टिओखियाइमि ख्रिस्‍टयान भुनियो।

२७ तइ बेला कोइ अगमबक्‍तान यरुसलेमबटहइ एन्‍टिओखियामि आया।

२८ तिनुनमध्‍ये अगाबस नाउँ भया एक जनो कलिबर bसारा सन्‍सारमि ठुलो अनिकाल पड्‍डा छ भुन्‍न्‍या पबित्‍र आत्‍माबटहइ अगमबाणि अर्‍यो।

त्‍यो अनिकाल रोमि राजा क्‍लउडियसका सासनकालमि पण्‍यो।

२९ तबइ सिस्‍यान हरेकले आफना आफना छेमताअन्‍सार यहुदियामि बस्‍या दाइभाइनकि निउति साहेता पठाउन्‍या निस्‍सय अर्‍यो।

३० इसेरि तिनुनले उठाया पइसा बारनाबास रे साउलका हातबटहइ यरुसलेम मण्‍डलिका अगुवानका वा पठाइदियो।

a 

11:2 खतना वाला भन्‍या यहुदि ख्रिस्‍ट्‍यानन्‌ हुन्‌ जो बिस्‍वास अरिसक्‍यापाछा लइ यहुदि चालचलन छाड्‍ड माण्‍या थेनन्‌।

b 

11:28 सारा सन्‍सार भन्‍या रोमि साम्राज्‍य हो, जो इज्राएलका भुमिमि भन्‍न्‍या बुजिन्‍छ।

पत्‍रुस झेलखानामि

१२

तइ बेला हेरोदa राजाले मण्‍डलिका कति जनामि कठोर अत्‍याचार अद्‍द लाग्‍या।

२ तनले युहन्‍नाका दाइ याकुबलाइ तरबारले माद्‍द लायो।

३ यइ कामले यहुदिन खुसि भया धेकिबर पत्‍रुसलाइ लइ पकड्‍या तरखर अर्‍यो।

यो घटना अखमिरि रोटाका चाडका समयमि भयाथ्‍यो।

४ हेरोदले पत्‍रुसलाइ पकणिबर झेलखानामि हालिदियो,

रे निस्‍तार चाडपाछा तनलाइ मान्‍सनका अगाडि लेउन्‍या बिचार अरिबर तनरो पहरा अद्‍दाइलाइ सोल जना सिपाइनलाइ चार चार जनाको टोलि बनाइबर पहरा दिनाइलाइ राख्‍यो।

५ इसेरि पत्‍रुस झेलखानामि राखिया,

तर तनरि निउति मण्‍डलिका बिस्‍वासिनले परमेस्‍वरसित लगातार प्रार्थना अद्‍दाथ्‍या।

झेलखानाबटहइ पत्‍रुसको छुट्‌कारा

६ आब हेरोदले पत्‍रुसलाइ मान्‍सनका अगाडि ल्‍याउन्‍या दिनका अगाडिका रात पत्‍रुस दुइ जना सिपाइनका बिचमि सिरइथ्‍या।

उनलाइ दुइ साङलाले बाँध्‍याथ्‍यो रे देलिमि सिपाइनले पहरा दिराइथ्‍यो।

७ तबइ अचानक प्रभुका एक स्‍वर्गदुत ताँ धेकापण्‍या,

रे झेलखानाका कोठामि ज्‍योति चम्‍क्‍यो।

स्‍वर्गदुतले पत्‍रुसलाइ कोखिमि हाण्‍यो रे “छिटाइ उठ,”

भुनिबर तनलाइ उठायो,

तसइबेला पत्‍रुसका हात बाधिया साङलान चुडिबर झड्‍या।

८ स्‍वर्गदुतले तनलाइ भुन्‍यो,

“पटुको बाद,

रे जुत्‍ता लगा!”

तबइ तनले तसोइ अर्‍यो।

उनले तनलाइ भुन्‍यो,

“खास्‍टो ओडिबर मेरा पाछापाछा लाग।”

९ रे पत्‍रुस निकलिबर उनरा पाछापाछा लाग्‍या।

स्‍वर्गदुतबटहइ अरिया कुरा साँच्‍चि हो भुन्‍न्‍या तिनलाइ थाइ भएन्‌।

तर दर्सन धेक्‍दाछु भुणि तिनले सोच्‍यो।

१० जबइ तिनुन सिपाइनले पहरा दिन्‍नारया दुइ ठउँरबटहइ भइबर सहरमि पस्‍या फलाम्‍या देलिमि तिनुन पुग्‍या।

तबइ त्‍यो देलो आफइ तिनुनकि निउति उघण्‍यो।

रे तिनुन बाइर निकलबर एक गल्‍लिका बाटा भइबर गया,

रे तन्‍जेइ स्‍वर्गदुतले तनलाइ छाडिबर गया।

११ तइबेला पत्‍रुसको होस खुल्‍यो रे तनले भुन्‍यो,

“आब मुलाइ साँच्‍चि लइ था भयो!

कि प्रभुले आफना दुत पठाइबर हेरोद राजाका हातबटहइ रे यहुदिनले जि अद्‍द चाहान्‍थ्‍या तिन सप्‍पइबटहइ मुलाइ छुट्‍कारा दियो।”

१२ त्‍यो कुरा तनलाइ था भयापाछा,

तन मर्कुस भुनिन्‍या युहन्‍नाकि इजा मरियमका घरमि गया।

ताँ भउत जना जम्‍मा होइबर प्रार्थना अद्‍दाथ्‍या।

१३ पत्‍रुसले देलो घचघचाउन्‍ज्‍या रोदा नाउँ भएइ नउकर्नि देलो खोल्‍ल आइ।

१४ पत्‍रुसको सोर सुन्‍यापाछा त्‍यो खुसि होइबर देलो नखोलि भितर दगुणिबर गइ “पत्‍रुस देलामि कल्‍लिरइछन्” भुणि खबर दिइ।

१५ तर तिनुनले तइलाइ भुन्‍यो,

“तेरो होस ठिक छ?”

तर तइले भुन्‍या कुरा साँच्‍चि हो भुणि तइले जिद्‍दि अर्‍यो।

तबइ तिनुनले भुन्‍यो,

“त्‍यो उनरो स्‍वर्गदुत होलो।”

१६ तर पत्‍रुसले भुन्‍या देलो घचघचाइरया,

देलो खोलन्‍ज्‍या तनलाइ धेकिबर तिनुन अचम्‍म पण्‍या।

१७ पत्‍रुसले तिनुनलाइ “चुप लाग” भनिबर हातका इसारा अर्‍यो,

रे प्रभुले कसेरि आफुलाइ झेलखानाबटहइ बाइर निकाल्‍यो त्‍यो तिनुनलाइ बतायो।

यइ कुराको खबर bयाकुब रे अउर भाइनलाइ दिया भनिबर तन बिदा भइबर अर्काइ ठउँर गइया।

१८ उज्‍यालो भयापाछा पत्‍रुसलाइ कि भयो भुणि सिपाइनका बिचमि ठुलो हलचल भयो।

१९ हेरोदले पत्‍रुसलाइ खोज्‍ज लायो।

रे तिनुनले पत्‍रुसलाइ काँइ लइ फेला पाड्‍ड सकेनन्‌।

तसो भयाहुनतक हेरोदले पहरा दिन्‍या सिपाइनको जाँच अर्‍यो रे जबाफ नपायाहुनाले तिनुनलाइ मिरत्‍युदण्‍ड दियो।

तइपाछा हेरोद यरुसलेम छाडिबर कइसरिया सहरमि गया रे ताँइ बस्‍या।

हेरोद राजाको मिरत्‍यु

२० हेरोद राजा टुरोस रे सिदोन सहरका मान्‍सनसित भउत रिसाया थ्‍या।

तनुन एक दल होइबर उनरा वा आया,

रे राजाका भितरका कर्मचारि बलस्‍तससित खुसामद अरिबर मिलापकि निउति बिन्‍ति अर्‍यो।

क्‍यालाइकि तइ सहरका मान्‍सन अन्‍नकि निउति हेरोद राजाका देसमि भर पडन्‍थ्‍या।

२१ रे तोकिया दिनमि राजकिय लत्‍ता लाइबर हेरोद उनरा सिंहासनमि बस्‍या,

रे तिनुनलाइ उनले भासण दियो।

२२ मान्‍सनले “यो त इस्‍वरको बोलि हो,

मान्‍सको हइन!”

भनिबर कला हाल्‍ल लाग्‍या।

२३ तर परमेस्‍वरलाइ महिमा नदिया हुनाले तन्‍जेइ प्रभुका एक स्‍वर्गदुतले उनलाइ प्रहार अर्‍यो,

रे स्‍याउँ-स्‍याउँ किडा पडिबर उन मर्‍या।

२४ तर प्रभुको बचन बड्‍डोइ रे फइलिनोइ गयो।

२५ बारनाबास रे साउल आफनो सेवा पुरा अरिबर यरुसलेमबटहइ फर्किया।

तइबेला उनुनसित मर्कुस भुनिन्‍या युहन्‍नालाइ लइ लेया।

a 

12:1 हेरोद राजा अग्रिपास पइला हुन्‌।

b 

12:17 यिन याकुब इसुका भाइ थ्‍या, जो तइबेला यरुसलेम मण्‍डलिका प्रमुख अगुवाका रुपमि थ्‍या।

बारनाबास रे साउल छानिबर पठाइया

१३

एन्‍टिओखिया सहरका मण्‍डलिमि परमेस्‍वरका अगमबक्‍तान रे सिछ्‍या दिन्‍या मान्‍सन भउत थ्‍या।

तिनुनमध्‍ये ताँ बारनाबास,

काला भनिन्‍या सिमियोन,

कुरेनिका लुकियस,

हेरोद राजासित हुक्‍र्या मनेन रे साउल थ्‍या।

२ तिनुनले प्रभुको आराधना अद्‍दारया रे उबास बसिरयाबेला पबित्‍र आत्‍माले भुन्‍यो,

“मेरि निउति बारनाबास रे साउललाइ जइ कामकि निउति मुइले तिनुनलाइ बोलाया छु,

तइ कामकि निउति अलग अर।”

३ तबइ उबास बसिबर तन दुइजनामि हात राखिबर प्रेरितनले प्रार्थना अर्‍यो,

रे तिनुनलाइ तइ कामकि निउति पठाइदिय।

बारनाबास रे साउल साइप्रस टापुमि

४ तबइ पबित्‍र आत्‍माबटहइ पठाइया हुनाले तिनुन एन्‍टिओखियाबटहइ सिलुकियामि गया रे ताँबटहइ पानिजहाजमि चडिबर साइप्रसतिर गया।

५ सलामिस सहरमि आयापाछा तिनुनले यहुदिनका सभाघरनमि परमेस्‍वरको बचन प्रचार अर्‍यो।

तिनुनलाइ साहेता अद्‍द युहन्‍ना तिनुनसित थ्‍या।

६ जबइ तिनुनले पुराइ साइप्रस टापुको यात्‍रा अद्‍दाइ पाफोससम्‍म आइपुग्‍या,

तबइ ताँ तिनुनले एक जनो जादुगरलाइ भेट्‍यो जो बार-इसु नाउँ भया यहुदि झुटा अगमबक्‍ता थ्‍यो।

७ त्‍यो जादुगर साइप्रस टापुका बडा-हाकिम अग्‍गासियस पउलससित बसन्‍थ्‍यो।

अग्‍गासियस पउलस बुद्‍दिमान मान्‍स थ्‍या।

तनले साउल रे बारनाबासलाइ बोलाइबर परमेस्‍वरको बचन सुन्‍न्‍या इछ्‍या अर्‍यो।

८ तर एलुमास जादुगरले तिनुनको बिरोद अद्‍दोइ (क्‍यालाइकि ग्रिक भासामि तइको नाउँको अर्थ यइ हो) अग्‍गासियस पउलसलाइ इसुमि बिस्‍वास अद्‍दबटहइ बहकाउन खोज्‍यो।

९ तर साउल (जइलाइ पावल लइ भुणिन्‍छ) पबित्‍र आत्‍माले भरिबर तइलाइ एकटक लाइबर हेर्‍यो।

१० रे तिनले भुन्‍यो,

“तु सइतानको चेलो,

सप्‍पइ असल कुराको सत्‌तुर,

सारा छल रे दुस्‍टताले भरिया!

क्‍या तु प्रभुको सोजो मार्ग बङ्‍याउन छाड्‍इनि?

११ आब हेर्‌,

प्रभुको सजाइ तुमि पण्‍या छ,

तु आब केइ समयसम्‍म घामको प्रकास नधेक्‍द्‍या होइबर आँखा नधेक्‍द्‍या हुन्‍याछइ।”

तन्‍जेइ तइका आँखामि कालो बादलजसो लाग्‍यो,

रे त्‍यो आँखा नधेक्‍द्‍या होइयो रे हातले इथउथ साहारा खोज्‍ज लाग्‍यो।

१२ तबइ प्रान्‍तका तिन सासकले यो भया धेकिबर बिस्‍वास अर्‍यो,

क्‍यालाइकि प्रभुका सिछ्‍यामि तन अचम्‍म पण्‍याथ्‍या।

पावल रे बारनाबास पिसिदियाको एन्‍टिओखियामि

१३ पावल रे तिनरा सङिन पाफोस सहरबटहइ पानिजहाजमि चणिबर पामफिलिया छेत्‍रका पर्गा सहरमि पुग्‍या,

रे ताँबटहइ मर्कुस भनिन्‍या युहन्‍ना तिनुनबटहइ छुट्‍टिबर यरुसलेम फर्क्‍या।

१४ तर तिनुन पर्गाबटहइ निकल्‍बर पिसिदियाका एन्‍टिओखियामि आया,

रे बिस्राम दिनमि सभाघरभितर गइबर बस्‍या।

१५ आब ब्‍यबस्‍थाका किताब रे अगमबक्‍तानले लेख्‍या किताबको पाठ पण्‍यापाछा सभाघरका सासकले तिनुनका वाँ यसो भुणि पठायो,

“ए भाइ हो,

तमुसित मान्‍सनकि निउति अर्तिका बचन केइ छ भुन्‍या भण।”

१६ तबइ कलिबर पावलले हातका इसारा अरिबर भुन्‍यो,

“हे इज्राएलका मान्‍सन रे परमेस्‍वरको डर मान्‍यान मेरा कुरा सुण,

१७ इज्राएलि जातिका परमेस्‍वरले हामरा पिता-पुर्खानलाइ चुनिबर मिस्रदेसमि रन्‍ज्‍या तिनुनलाइ माहान बनायो।

रे परमेस्‍वरले आफना सक्‍तिले तिनुनलाइ तइ देसबटहइ निकाल्‍बर लेया।

१८ उजाड ठउँरमि लगभग चालिस बर्ससम्‍म परमेसवरले तिनुनको हेरबिचार अर्‍यो।

१९ तबइ परमेस्‍वरले कनान देसका सात जातिनलाइ नास अरिबर उनुनको देस इज्राएलिनका अधिकारमि दियो।

२० तइ बेलासम्‍म चार सय पचास बर्स जति बितिसक्‍या थ्‍यो।

“तइपाछा परमेस्‍वरले हामरा मान्‍सनलाइ अगमबक्‍ता समुएलका पालासम्‍म सासन अद्‍दया न्‍यायकर्तान दियो।

२१ तइपाछा तिनुनले राजा माग्‍यो,

रे परमेस्‍वरले बेन्‍यामिन कुलको किसको चेलो साउललाइ चालिस बर्ससम्‍म तिनुनमि राज्‍य अद्‍द दियो।

२२ परमेस्‍वरले साउललाइ हटायापाछा दाउदलाइ तिनुनका राजा हुनाइलाइ निउक्‍ति अर्‍यो।

उनरा बिसयमि परमेस्‍वरले गवाइ दिबर भुन्‍यो,

‘मुइले यिसइको चेलो दाउद मेरा मनले सोच्‍या जसो मान्‍स पाया,

जइले मेरो सारा इछ्‍या पुरा अद्‍दया छ।’”

२३ “परमेस्‍वर आफुले अर्‍या प्रतिग्‍या अन्‍सार दाउदका सन्‍तानबटहइ इज्राएलकि निउति मुक्‍तिदाता इसुलाइ पठायो।

२४ उन आउनुभन्‍ना अगाडि बप्‍तिस्‍मा दिन्‍या युहन्‍नाले इज्राएलका सप्‍पइ मान्‍सलाइ पस्‍सातापको बप्‍तिस्‍माको प्रचार अर्‍या थ्‍यो।

२५ युहन्‍नाले आफनो काम सकन्‍ज्‍या भुण्‍या थ्‍यो,

‘तमु मुलाइ मुक्‍ति दिन्‍या ख्रिस्‍ट हो भणि सोचन्‍छउ?

त्‍यो त मु हइन।

तर उन मुपाछा आउन्‍नाछन् मु भन्‍या उनरा जुताको ताना फुकाउन्‍या लाइको लइ आथिन्‌।’”

२६ “ए,

अब्राहामका बंसका सन्‍तान रे तमुमध्‍ये परमेस्‍वरको डर मान्‍न्‍या ए दाइभाइ हो,

हामरावाइ यो मुक्‍तिको सन्‍देस पठाइया छ।

२७ तर यरुसलेममि बस्‍या दाइभाइन रे उनुनका अगुवानले इसुलाइ मुक्‍तिदाता हुन भनिबर चिन्‍न सकेन।

अगमबक्‍तानले धर्मका किताबमि लेख्‍या कुरा हरेक बिस्रामका दिनमि पडिया भया लइ बुजेनन्‌।

इसुलाइ माद्‍द लाइबर धर्मका किताबमि उनरा बिसयमि लेखिया कुरा पुरा अर्‍यो।

२८ ज्‍यानसजाइको केइ कारण नपाया लइ तिनुनले इसुलाइ माद्‍दुपणन्‍छ भुणि पिलातससित बिन्‍ति अर्‍यो।

२९ इसेरि धर्मका किताबमि उनरा बारेमि लेखिया सप्‍पइ कुरडि पुरा अर्‍यापाछा तिनुनले उनलाइ क्रुसबटहइ ओरालिबर च्‍याहानमि राख्‍यो।

३० तर परमेस्‍वरले इसुलाइ मर्‍याबटहइ जिउना बनायो।

३१ गालिल छेत्‍तरबटहइ इसुसितइ यरुसलेममि आयानले भउत दिनसम्‍म उनलाइ धेक्‍यो।

रे तिनुनभन्‍या अइल इज्राएलका मान्‍सनकि निउति उनलाइ धेक्‍द्‍दया साछिन हुन्‌।

३२ परमेस्‍वरले हामरा पिता-पुर्खालाइ अर्‍या त्‍यो प्रतिग्‍याकि असल रइबार हाम तमरा वा लेउनाउ।

३३ परमेस्‍वरले इसुलाइ मर्‍याबटहइ जिउनो पाणिबर हाम उनुनका सन्‍तानकि निउति यो प्रतिग्‍या पुरा अरिदियो।

यइ कुराका बिसयमि भजन दुइमि लइ इसेरि लेखिया छ,

“‘तम मेरा चेला हउ,

आज मु तमरो बा होइरइछु।’”a

३४ उनले ख्रिस्‍टलाइ कभइ नसड्‍या अरि मर्‍याबटहइ जिउनो पाण्‍या बिसयमि यसो भुन्‍या छ,

“‘मु तमुलाइ दाउदलाइ दिया पबित्‍र रे अटल आसिर्बाद दिन्‍याछु।’

३५ इसेरि अर्खा भजनमि लइ यसो भुणिया छ,

‘तमले आफना पबित्‍र जनको सरिल कुन दिन्‍या आथिनउ।’”

३६ “यो कुरा दाउदले आफना बिसयमि भुण्‍या हइनन्‌ क्‍यालाइकि उनरा आफनाइ पुस्‍तामि परमेस्‍वरका उदेस्‍यअन्‍सार सेवा अरिबर मर्‍यापाछा उनरा पिता-पुर्खानसित दाउद गाडिया,

रे उनरो सरिल सडिबर गयो।

३७ तर जइलाइ परमेस्‍वरले मर्‍याबटहइ जिउनो पाण्‍यो उनरो सरिल भुन्‍या सडेन।

३८ तबइखिलाइ दाइभाइ हो,

तमुलाइ था हउ,

कि इनइ इसुबटहइ पाप-छिमा हुन्‍छ भन्‍न्‍या घोसणा तमुलाइ अरिया छ।

३९ तम बिस्‍वास अद्‍दयान हरेकले उनइबटहइ पापको छुट्‍कारा पायाछउ,

जो छुट्‍कारा मोसाका ब्‍यबस्‍थाबटहइ तमरि निउति सम्‍भव थेएन्‌।

४० तबइखिलाइ होसियार बस,

नति अगमबक्‍तानका किताबमि भुणिया यिन कुरा तमुमि आउन्‍या छन्।

४१ ‘हे गिल्‍ला अद्‍दयान हो!

अचम्‍म माण

रे नास होइजा!

क्‍यालाइकि तमरा समयमि मु एक काम अद्‍दयाछु,

यसो काम जइका बिसयमि कसइले बताइदिया लइ

तमुले कभइ बिस्‍वास अद्‍दया आथिनउ।’”

४२ पावल रे बारनाबास सभाघरबटहइ निकलिबर जान्‍ज्‍या आउन्‍या बिस्राम दिनमि लइ यिन कुरा सुणाइदिय भनि मान्‍सनले तिनुनलाइ बिन्‍ति अर्‍यो।

४३ सभा सकियापाछा भउत यहुदिन,

यहुदि मत मान्‍न्‍या भक्‍तन पावल रे बारनाबासका पाछा लाग्‍या, पावल रे बारनाबासले उनुनसित कुराकानि अद्‍दाइ उनुनलाइ परमेस्‍वरका अनुग्रहमि रइरया भनि आग्रह अर्‍यो।

४४ अर्खा बिस्राम दिनमि सहरबटहइ भउत जना मान्‍स परमेस्‍वरको बचन सुन्‍नाइलाइ उर्लिबर आया।

४५ भिडलाइ धेकिबर यहुदि अगुवान रिसले चुर भया रे पावलले भुण्‍या कुराको खण्‍डन अद्‍दाइ तिनरो निन्‍दा अद्‍द लाग्‍या।

४६ तर पावल रे बारनाबासले साहस अरिबर भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको बचन सबभन्‍ना पइलि तमुइलाइ सुणाउन आबस्‍यक थ्‍यो।

तमुले यइलाइ इन्‍कार अरिबर आफुलाइ कभइ नमद्‍दया जिबनका भागिदारबटहइ अयोग्‍य बनायाहुनाले हाम आब अउरजातिनका वाँ जान्‍याछउ।

४७ क्‍यालाइकि प्रभुले हामलाइ यसो आग्‍या दिया छन्।

“धर्तिका पल्‍ला किनारसम्‍म मान्‍सनले मुक्‍ति पाउन भनिबर,

मुइले तमुलाइ अउर जातका मान्‍सनकि निउति ज्‍योति हुनाइलाइ निउक्‍ति अर्‍या छु।”

४८ जबइ अउरजातिनले यिन कुरा सुण्‍यो,

तिनुन खुसि भया,

रे परमेस्‍वरका बचनको प्रसम्‍सा अर्‍यो,

रे कभइ नमद्‍या जिबनकि निउति छानिया जतिले बिस्‍वास अर्‍यो।

४९ प्रभुको बचन तइ छेत्‍र भरि फिजियो।

५० तर पावल रे बारनाबासका बिरुद्‍द यहुदिनले भक्‍त रे नाउँचलेइ स्‍वानिन रे सहरका मुख्‍या मुख्‍या मान्‍सनलाइ उस्‍कायो,

रे पावल रे बारनाबासलाइ आफना साँधसिमानाबटहइ बाइर निकालिदियो।

५१ तबइखिलाइ पावल रे बारनाबासले मान्‍सनलाइ परमेस्‍वरले न्‍याय अरुन भनिबर तिनुनका बिरुद्‍दमि आफना खुट्‍टाको धुलो टकटक्‍यो,

रे आइकोनिया सहरतिर गया।

५२ सिस्‍यान पबित्‍र आत्‍माले भरिबर भउत खुसि भया।

a 

13:33 आज मुइले तमलाइ जन्‍माया छु।

पावल रे बारनाबास आइकोनियन सहरमि

१४

आब आइकोनियन सहरमि पावल रे बारनाबासले दिनदिनिकि जस्‍या यहुदिनका सभाघरमि पसिबर इति साहाससित परमेस्‍वरको बचन सुणायो कि भउतजना यहुदिन रे ग्रिकनले प्रभु इसु ख्रिस्‍टमि बिस्‍वास अर्‍यो।

२ तर बिस्‍वास नअद्‍दया यहुदिनले भन्‍या अउरजातिनलाइ भड्‍काइबर प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया दाइभाइका बिरुद्‍दमि उनुनको मन तितो पाणिदियो।

३ तर प्रभुका भरोसामि साहाससित बोल्‍लाइ भउत समयसम्‍म पावल रे बारनाबास ताँ रया।

प्रभुले तिनुनका हातबटहइ चिन्‍ह रे अचम्‍मका काम अराइबर आफनो अनुग्रहका बचनको साँचो हो भुणि धेकाइदियो।

४ तर सहरका मान्‍सनमि फाटो हुन गयो,

रे कोइ यहुदिनतिर रे कोइ प्रेरितनतिर लाग्‍या।

५ अउरजाति रे यहुदिन दुएइले उनुनका सासकनसित मिलिबर पावल रे बारनाबासलाइ साताउन्‍या रे ढुङा हान्‍न्‍या मतो अर्‍यो।

६ पावल रे बारनाबासले यो कुरा था पायो,

रे लुकोनियाका सहरन लुस्‍त्‍रा,

डर्बि रे वलतिरपलतिरका जिल्‍ला हुनाइ भागिबर गया।

७ रे ताँ तिनुनले असल रइबार प्रचार अरिरया।

पावल रे बारनाबास लुस्‍त्‍रा रे डर्बि सहरमि

८ आब लुस्‍त्‍रा सहरमि एक लङडो मान्‍स बसन्‍थ्‍यो।

त्‍यो जनमइबटहइको लङडो थ्‍यो,

रे कभइलइ हिट्‍या थेएन्‌।

९ पावलले बोल्‍या तइले सुन्‍नाथ्‍यो।

पावलले तइलाइ एकोरिबर हेर्‍यो,

तइ मान्‍समि मु लइ निको हुन्‍सक्‍दउ भन्‍न्‍या बिस्‍वास रइछ,

भणि उनले था पायो।

१० पावलले ठुला सोरमि कलाहालिबर भुन्‍यो,

“तेरा खुट्‍टा टेकिबर सिधा कलि।”

रे त्‍यो जुणुक्‍क उठ्‍यो रे हिट्‍ट लाग्‍यो।

११ जबइ पावलले अर्‍या यो काम भिडले धेक्‍यो,

तबइ तिनुनले लुकोनियाका भासामि उच्‍चा सोरले यसो भुन्‍यो,

“देबतान मान्‍सका रुपमि बद्‍लिबर हामरा वा आइरइछन्।”

१२ तिनुनले बारनाबासलाइ जिउस देबता रे पावललाइ हर्मेस देबता भन्‍न लाग्‍या,

क्‍यालाइकि पावल प्रमुख प्रचारक थ्‍या।

१३ रे सहरका किनारमि जिउस देबताको मन्‍धिर थ्‍यो।

तइ मन्‍धिरका पुजाहारिले फुलमाला रे बण लेइबर सहरका देलिमि आया।

तिनुनले पावल रे बारनाबासका अगाडि ताँका मान्‍सनसित मिलिबर बणलाइ बलि चडाउनाइलाइ तयार अर्‍यो।

१४ जबइ प्रेरित पावल रे बारनाबासले यो कुरा सुण्‍यो,

तबइ तिनुन दुखित होइबर आफना लत्‍ता चिरिबर यसो भुन्‍नाइ कलाहालिबर मान्‍सनका बिचमि दगुड्‍डाइ गया रे भुन्‍यो,

१५ “दाइभाइन हो,

तमु क्‍याकि यसो काम अद्‍दाछउ?

हाम लइ त तम जसाइ दुःख-सुख भोग्‍द्‍या मान्‍सन हउ।

हाम तमुलाइ परमेस्‍वरले दिया खबर सुणाउनाइलाइ आया हउ।

हाम त इसा नचाइन्‍या काम छाडिबर जिबित परमेस्‍वरतिर फर्क भनिबर असल रइबार प्रचार अद्‍द आया हउ।

उनइले स्‍वर्ग,

धर्ति रे समुन्‍दर तिनमि भया सप्‍पइ थोक बनायो।

१६ परमेस्‍वरले आगाडि बितिसक्‍या पुस्‍तानमि सप्‍पइ जातिनलाइ आफना आफनाइ रितिथितिअन्‍सार चल्‍ल दियो।

१७ तबइलइ परमेस्‍वरले निका रे भलाइका कामअद्‍द छाडेन।

क्‍यालाइकि उनले अग्‍गासबटहइ पानि दिबर ठिक समयमि उब्‍जनि अराइदिनाहान्‌।

प्रस्‍सत खान्‍याकुरा जुटाइदिबर मान्‍सनका ह्रिदयलाइ हर्सले भरिदिनाहान।

इसेरि परमेस्‍वरका कामइले उनरो साछि दिन्‍छ।”

१८ यिन कुरा भणिबर पावल रे बारनाबासले तन मान्‍सनलाइ मुस्‍किलले बलि-पुजा चडाउनबटहइ रोक्‍द सक्‍यो।

१९ तर कोइ कोइ यहुदिन एन्‍टिओखिया रे आइकोनियनबटहइ ताँ आया।

रे भिडलाइ मनाइबर पावललाइ ढुङाले हाण्‍यो,

रे तन मर्‍या हुन्‍ना भनिबर सहरबटहइ बाइर घिसाड्‍डाइ लइया।

२० तर जबइ सिस्‍यान तनरा वरिपरि कलिया रे पावल उठ्‍या,

तइपाछा सहरभितर पस्‍या।

रे भोलिबार बारनाबाससित निकलिबर डर्बि सहरमि गया।

सिरियाका एन्‍टिओखियामि पावल रे बारनाबास

२१ तिनुनले डर्बि सहरमि असल रइबार प्रचार अरिबर भउत सिस्‍यान बनायो।

तइपाछा तिनुन लुस्‍त्‍रा,

आइकोनियन,

पिसिदिया ठउँरका एन्‍टिओखियामि फर्क्‍या।

२२ सिस्‍यानलाइ बलियो बनाउनाइ उनुनलाइ बिस्‍वासमि रइरन्‍या अर्ति दियो,

रे भउत कस्‍ट सइबर हाम परमेस्‍वरका राज्‍यमि जानपणन्‍छ भनि उनुनलाइ उत्‍साह दियो।

२३ तइपाछा पावल रे बारनाबासले हरेक मण्‍डलिमि अगुवान निउक्‍ति अर्‍यो,

प्रार्थना रे उबाससहित आफुले बिस्‍वास अर्‍या प्रभुका जिम्‍मामि तन अगुवानलाइ सउपिदियो।

२४ तइपाछा तिनुन पिसिदियाबटहइ भइबर पामफिलियामि आया।

२५ पर्गा छेत्‍रमि लइ तिनुनले प्रभु इसु ख्रिस्‍टको प्रचार अर्‍यो,

तइपाछा तिनुन अटालिया सहरतिर झण्‍या।

२६ रे ताँबटहइ तिनुन समुन्‍दरको यात्‍रा अरिबर एन्‍टिओखियामि फर्क्‍या।

जाँ प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया दाइभाइले पावल रे बारनाबासलाइ परमेस्‍वरका अनुग्रहमि सउपिबर प्रचारका काममि पठाया थ्‍यो।

२७ पावल रे बारनाबास एन्‍टिओखियामि आया,

तबइ मण्‍डलिका बिस्‍वासिनलाइ भेला अरायो,

रे परमेस्‍वरले तिनुनसित अर्‍या सप्‍पइ कामको बयान अर्‍यो,

रे कसेरि परमेस्‍वरले अउरजातिनका मान्‍सनकि निउति बिस्‍वास अद्‍दया बाटो खोलिदियो त्‍यो कुरा सुणायो।

२८ तइपाछा उनुन भउत दिनसम्‍म एन्‍टिओखिया मण्‍डलिका दाइभाइनसित बस्‍या।

यरुसलेमको सभा

१५

आब केइ समयपाछा यहुदियाबटहइ एन्‍टिओखियामि केइ मान्‍सन आइबर ताँका बिस्‍वासि दाइभाइनलाइ यसो सिछ्‍या दिन लाग्‍या,

“तमुले मोसाका रितिअन्‍सार खतना अर्‍यानु भन्‍या त तमरो उद्‍दार हुन्‌ सक्‍दइन।”

२ तबइ पावल रे बारनाबासको तिनुनसित भउत मतभेत रे बाद-बिवाद भयापाछा,

ताँका दाइभाइनले पावल,

बारनाबास रे अउर कति जनालाइ यइ कुराको फइसलाकि निउति प्रेरितन रे अगुवानका वाँ यरुसलेम जानाइलाइ निउक्‍ति अर्‍यो।

३ तबइखिलाइ मण्‍डलिका बिस्‍वासिनले तिनुनलाइ ताँबटहइ बिदा दियो।

तिनुन फोनिके रे सामरियाबटहइ भइबर जान्‍ज्‍या अउरजातिनले लइ प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍या छन् भन्‍न्‍या कुरा तिनुनलाइ सुणायो,

यो कुरा सुनिबर तन दाइभाइन भउत खुसि भया।

४ जबइ तिनुन यरुसलेम आया,

तबइ तिनुनलाइ मण्‍डलिका बिस्‍वासिन,

प्रेरितन रे अगुवानले स्‍वागत अर्‍यो।

परमेस्‍वरले तिनुनसित अर्‍या सप्‍पइ कुराको प्रतिबेदन तिनुनले ताँ दियो।

५ तबइ फरिसि दलका कतिबइ बिस्‍वास अद्‍दयानले कल्‍लिबर भुन्‍यो,

“अउरजातिनको खतना हुनु रे तिनुनलाइ मोसाका ब्‍यबस्‍था पालन अद्‍दया आग्‍या दिन आबस्‍यक छ।”

६ यइ बिसयमि सोच-बिचार अद्‌दाइलाइ प्रेरितन रे मण्‍डलिका अगुवान भेला भया।

७ भउत बहस चल्‍यापाछा पत्‍रुसले कलिबर तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“दाइभाइ हो,

तमुलाइ थाइ छ,

सुरुका दिननमि कसेरि परमेस्‍वरले मेरा मुखबटहइ अउरजातिनले असल रइबारकको बचन सुणुन रे बिस्‍वास अरुन भुणि तमरा बिचबटहइ मुलाइ चुन्‍यो।

८ मान्‍सनका ह्रिदयका कुरा जान्‍न्‍या परमेस्‍वरले तिनुनलाइ लइ हामलाइ जसेरि पबित्‍र आत्‍मा दियो।

इसेरि परमेस्‍वरले अउरजातिका मान्‍सनलाइ ग्रहण अर्‍या कुरा धेकायो।

९ परमेस्‍वरले तिनुन रे हामरा बिचमि केइ लइ भेदभाब राखेन,

तर तिनुनका ह्रिदयले बिस्‍वस अर्‍या हुनाले सुद्‍द पाडिदियो।

१० तबइखिलाइ अउरजातिनका बिस्‍वासिनलाइ यहुदि ब्‍यबस्‍था मान्‍नलाइबर क्‍याकि परमेस्‍वरको परिछ्‍या अरन्‍छउ?

यो यहुदि ब्‍यबस्‍था न त हामरा पिता-पुर्खाले न हामले मान्‍नसक्‍या।

११ रे हाम बिस्‍वास अद्‍दाउ कि प्रभु इसुका अनुग्रहबटहइ हामले उद्‌दार पायाछउ,

जसेरि तिनुनले लइ पाया छन्।”

१२ यो सुनिबर सभाका सप्‍पइ मान्‍सन चुप लागि बस्‍या,

रे अउरजातिनका बिचमि परमेस्‍वरले तिनुनबटहइ कसा चिन्‍हन रे अचम्‍मका काम अर्‍यो तइको बयान पावल रे बारनाबासले अर्‍यो,

उनुनले यो बयान सुणिरया।

१३ तिनुन बोलिसक्‍यापाछा याकुबले यसो भुन्‍यो,

“भाइ हो,

मेरा कुरा सुण!”

१४ परमेस्‍वरले कसेरि दया अरि पइलिबेर अउरजातिका मान्‍सनका ह्रिदयमि काम अरिबर तिनुनलाइ आफना जन बनायो भन्‍न्‍या कुरा तमुले सिमोन पत्‍रुसका मुखबटहइ सुणिहाल्‍या।

१५ इसइ कुरासित अगमबक्‍तानका बचन लइ मिल्‍लाहान,

जसो लेखिया छ,

१६ यिन कुरापाछा मु फर्कन्‍या छु,

रे दाउदको ढल्‍या घरानालाइ अज उठाउन्‍या छु,

तइको भत्‍क्‍या बास्‍सथान मु अज बनाइदिन्‍याछु,

रे तइलाइ बलियो बनाउन्‍या छु।

१७ तबइखिलाइ बाँकि मान्‍सनले परमप्रभुलाइ खोज्‍ज सकुन्‌,

रे सप्‍पइ अउरजातिनले लइ,

जो मेरा नाउँबटहइ बोलाइया छन्।

१८ यो कुरा परमप्रभुले भुन्‍नाहान्‌,

जइले भउत पइलिबटहइ यिन कुरा जनायाथ्‍यो।

१९ तबइखिलाइ मेरो फइसला यो छ कि परमेस्‍वरतिर फर्किबर बिस्‍वास अद्‍दयानलाइ हाम दुःख नदिउ।

२० तर अउरजातिका मान्‍सनलाइ यसो कुरा लेखिदिनाउ,

तमुले मुर्तिनलाइ चडाया खान्‍या कुरा जनखाया,

ब्‍यभिचार जनअर्‍या,

रे घाँटि निमोरिबर मार्‍या पसुको मासु रे रगत लइ जनखाया।

२१ क्‍यालाइकि मोसाले दिया ब्‍यबस्‍था त उसइबेलाबटहइ बिस्राम दिनमि सभाघरमि पडिबर सुणायाहुनाले उनरो सिछ्‍या सहरनमि मान्‍सनले लइ जाणिसक्‍या छन्।

अउरजातिका बिस्‍वासिनलाइ लेख्‍या चिट्‍ठि

२२ तबइ प्रेरितन,

रे मण्‍डलिका धर्म-गुरुन रे सप्‍पइ मण्‍डलिले मिलिबर आफना बिचबटहइ कतिपइ मान्‍सनलाइ चुनिबर पावल रे बारनाबाससित एन्‍टिओखियामि पठाउन उच्‍चित माण्‍यो,

रे दाइभाइनमध्‍ये प्रमुख मान्‍सन,

यहुदा भुनिन्‍या बारनाबास रे सिलासलाइ चुन्‍यो।

२३ रे तन चार जनाका हातमि उनुनले यो चिट्‍ठि पठायोः “एन्‍टिओखिया,

सिरिया रे किलिकियामि रन्‍या अउरजातिनका बिस्‍वासि दाइभाइनलाइ,

प्रेरितन रे मण्‍डलिका धर्म-गुरुका तर्फबटहइ अभिबादन छ!

२४ हामरा बिचबटहइ गया कसइ कसइ मान्‍सनले उल्‍टो सिछ्‍या दिबर तमुलाइ दुःख दियो भुन्‍न्‍या कुरा हामले सुण्‍या छउ।

तर हामले तन मान्‍सनलाइ पठाया हइन।

२५ तबइखिलाइ हाम सप्‍पइले सल्‍लाह अर्‍या अन्‍सार हामराइ बिचबटहइ कसइ दाइभाइनलाइ छानिबर हामरा प्‍यारा भाइ पावल रे बारनाबाससित पठाउन हामलाइ ठिक लाग्‍यो।

२६ यिन मान्‍सन इसा हुन्‌,

जइले हामरा प्रभु इसु ख्रिस्‍टका खातिर आफनो परान जोखिममि हाल्‍या छन्।

२७ तबइखिलाइ हामले यहुदा रे सिलासलाइ पठाया छउ।

तिनुनले लइ यिनइ कुरडि आफनाइ मुखइले बताउन्‍या छन्।

२८ क्‍यालाइकि पबित्‍र आत्‍मा रे हामलाइ यिन तल्‍तिरका चाइन्‍या कुरा भन्‍ना अउर भउत कुरा तमुले अद्‍दु आवस्‍यक आथिन्‌ भनि ठिक लाग्‍यो।

२९ तमु मुर्तिलाइ बलि चडाया थोकबटहइ अलग रया,

रगत,

घाँटि निमोरिबर मार्‍या पसुको मासु जनखाया,

रे ब्‍यभिचारबटहइ अलग रया,

हामले भुन्‍न पड्‍या कुरा इति हुन्‌!”

३० तइपाछा तन चार दाइभाइन ताँबटहइ गयापाछा एन्‍टिओखिया सहरमि आया,

रे ताँ उनुनले मण्‍डलिका सप्‍पइ मान्‍सनलाइ बोलाइबर त्‍यो चिट्‍ठि दियो।

३१ त्‍यो हउसला दिन्‍या चिट्‍ठि पडिबर सुणाउन्‍ज्‍या तिनुन सप्‍पइ खुसि भया।

३२ यहुदा रे सिलास आफुइलइ अगमबक्‍ता भया हुनाले बिस्‍वास अद्‍दया दाइभाइनलाइ बचनबटहइ भउत अर्ति दिबर तिनुनलाइ बलिया बनायो।

३३ यहुदा रे सिलासले केइ दिन ताँ बितायापाछा,

ताँका दाइभाइनले यिनुनलाइ यरुसलेममि खुसि होइबर बिदा दि पठायो।

३४ [रे सिलासलाइ ताँइ बस्‍न निको लाग्‍यो।]

३५ पावल रे बारनाबास भन्‍या सिछ्‍या दिनाइ रे प्रभुको बचन प्रचार अद्‍दाइ अउर कद्‍बइ जनासित एन्‍टिओखियामि बस्‍या।

पावल रे बारनाबास छुट्‌टिया

३६ केइ दिनपाछा पावलले बारनाबासलाइ भुन्‍यो,

“आस जइजइ सहरमि प्रभुको बचन हामले प्रचार अर्‍या थ्‍या तिन सहरनमि फर्किबर गइ दाइभाइलाइ भेट अद्‍दाउ रे तिनुन कि-कसा छन् हेद्‍दाउ।”

३७ बारनाबासले मर्कुस भनिन्‍या युहन्‍नालाइ सङइ लइजान्‍या इच्‍छा अर्‍यो।

३८ रे पावलले मर्कुसलाइ आफुसङइ लइजान ठिक माणेन,

क्‍यालाइकि मर्कुस पामफिलियाबटहइ तिनुनसङ छुट्‍टिबर गया थ्‍या,

रे तिनुनसित काममि लइ गया थेनन्‌।

३९ तइ कुरडिले पावल रे बारनाबासका बिचमि इति ठुलो मतभेद भयो,

कि तिनुन एक अर्काबटहइ छुट्‍टिबर,

बारनाबासले मर्कुसलाइ लइयइबर पानि जहाज चडि साइप्रसतिर गया।

४० तर पावलले सिलासलाइ चुन्‍यो,

रे दाइभाइनबटहइ परमेस्‍वरका अनुग्रहमि सउपिबर बिदा भया।

४१ सिरिया रे किलिकिया छेत्‍र होइबर जान्‍ज्‍या तिनुनले ताँका मण्‍डलिनलाइ बिस्‍वासमि बलियो बनाउनाइ गया।

पावल रे सिलाससित तिमोथिको भेट

१६

पावल डर्बि रे लुस्‍त्‍रा सहरमि आइपुग्‍या।

लुस्‍त्‍रा सहरमि तिमोथि नाउँ भया एक जना सिस्‍य थ्‍या।

तनरि इजा युनिस नाउँ भएइ एक बिस्‍वासि यहुदि स्‍वानि थिन्‌।

तर तनरा बा भन्‍या ग्रिक थ्‍या।

२ लुस्‍त्‍रा रे आइकोनियनका दाइभाइनमि तिनरो नाउँ चल्‍या थ्‍यो।

३ तिमोथिलाइ पावलले सङ लइजान्‍या इछ्‍या अर्‍यो।

तइ ठउँर रन्‍या यहुदिनका कारणले अरन्‍या पावलले तिनलाइ लइयबर खतना अर्‍यो।

क्‍यालाइकि तिनरा बा ग्रिक थ्‍या भन्‍न्‍या उनुन सप्‍पइलाइ थाहा थ्‍यो।

४ तइपाछा उनुन सहरको बाटो होइबर जान्‍ज्‍या तिनुनले हरेक ठाउँमि भया प्रभुका सिस्‍यानलाइ येरुसलेमका प्रेरित रे मण्‍डलिका अगुवानले अर्‍या निर्णय सुनायो रे यिन कुरा पालना अद्‌दु भनि अर्ति दियो।

५ इसेरि मण्‍डलिका बिस्‍वासिनको बिस्‍वास बलियो हुनोइ गयो।

दिनदिनि प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या मान्‍सन बड्‌दाइ गया।

पावलले माकेडोनिया जान्‍या दर्सन पायो

६ तइपाछा पबित्‍र आत्‍माबटहइ तिनुनलाइ एसियामि बचन प्रचार अद्‍द जान रोक्‍या हुनाले तिनुन फ्रिगिया रे गलातियाका इलाकान भइबर गया।

७ माइसिया छेत्‍रका सिमानामि आयापाछा तिनुनले बिथिनिया छेत्‍रतिर जान्‍या बिचार अर्‍यो,

तर इसुका आत्‍माले तिनुनलाइ ताँ लइ जान दिएन।

८ तबइ माइसिया होइबर तिनुन तोरोआस सहरमि गया।

९ तसइ रात पावलले सुइनामि एक दर्सन पायो।

माकेडोनियाको एक जनो मान्‍स कलिबर तनलाइ बिन्‍ति अद्‍दाथ्‍यो,

“माकेडोनियामि आस,

रे हामलाइ साहेता अर।”

१० जबइ पावलले यो दर्सन पायो,

तन्‍जेइ हाम माकेडोनिया जानाइलाइ तयार भया,

हामले यो निर्णय अर्‍या कि तिनुनलाइ असल रइबार प्रचार अद्‍द परमेस्‍वरले हामलाइ बोलाया रइछन् भन्‍या कुरा हामले जाण्‍या।

फिलिप्‍पिमि लिडियाले बिस्‍वास अर्‍यो

११ तबइ हाम तोरोआसबटहइ पानिजहाजमि चडिबर सामोथ्रोके टापुतिर लाग्‍या,

रे भोलिबार नियापोलिस सहरमि पुग्‍या।

१२ रे ताँबटहइ हामले यात्‍रा अरिबर फिलिप्‍पिमि पुग्‍या,

जो माकेडोनियाको प्रमुख सहर रे रोमि सरकारका अधिनमि थ्‍यो।

हाम तइ सहरमि केइ दिन बस्‍या।

१३ आब बिस्रामदिनमि सहरको देलोबटहइ बाइर नदि किनारमि गया।

क्‍यालाइकि ताँ प्रार्थना अद्‍दया ठउँर छ भनि हामले अनुमान लाया थ्‍या।

रे ताँ हाम बस्‍या रे जम्‍मा भएइ स्‍वानिनसित कुराकानि अद्‍द लाग्‍या।

१४ रे थिआटिरा सहरमि बस्‍सेइ बइजनि लत्‍ताको ब्‍यापार अद्‍देइ लिडिया नाउँकि एक इस्‍वरभक्‍त स्‍वानिले हामरो कुरा सुण्‍यो।

पावलले बोल्‍या कुरा ध्‍यानसित सुणुन्‌ भनिबर प्रभुले तिनरो ह्रिदय खोलिदियो।

१५ बिस्‍वास अरिबर लिडियाले रे तिनरा घरका सप्‍पइले बप्‍तिस्‍मा लियो।

तइपाछा तिनले हामलाइ आफना घरमि बस्‍साइलाइ इसेरि बिन्‍ति अर्‍यो,

“तमुले मुलाइ साँच्‍चि प्रभुमि बिस्‍वास अरेइ बइनि मानन्‌छउ भन्‍या मेरा घरमि आइबर बस।”

इसेरि तिनले हामलाइ आफना घरमि जानाइलाइ कर लायो।

पावल रे सिलास झेलखानामि

१६ एक दिन जबइ हाम प्रार्थना अद्‍दया ठउँरमि जान्‍नाथ्‍या,

तबइ जोखना हेद्‍देइ आत्‍मा भएइ एक जनि कमारि केटिसित हामरो भेट भयो।

जइले जोखना हेरिबर तइका मालिककि निउति तइले भउत कमाइ अरिदिन्‍थि।

१७ त्‍यो कमारि केटि पावल रे हामरा पाछा पाछा लागि,

रे यसो भुन्‍निइ कला हाल्‍ललागि,

“यिन मान्‍सन माहान परमेस्‍वरका सेवक हुन्‌!

यिनुनले तमुलाइ मुक्‍ति पाउन्‍या बाटाका बिसयमि घोसणा अद्‍दाहान्‌।”

१८ भउत दिनसम्‍म तइ केटिले यसो भुणिबर कलाहाल्‍लिरइ।

तबइ पावलले इसेरि कलाहाल्‍या दिक्‍क माणिबर फरक्‍क फर्किबर तइ फुचेरा आत्‍मालाइ यसो भुन्‍यो,

“मु तुलाइ इसु ख्रिस्‍टका नाउँमि तइबटहइ निकल्‍या आग्‍या दिनउ।

तु तइ केटिबटहइ निकल्‍बर जा।”

पावलले यसो भनन्‌जेइ त्‍यो फुचेरो आत्‍मा तइ केटिबटहइ निकल्‍बर गयो।

१९ तर तइका मालिकनले तिनुनका कमाइको आसा बिफल भया धेकिबर पावल रे सिलासलाइ समाइबर बजारका चोकमि सासकनका वा तान्‍नाइ लइया।

२० रे तिनुनलाइ सहरका रोमि हाकिमका वा लेइबर भुन्‍यो,

“यिन मान्‍सन यहुदि हुन्‌” यिनुनले हामरा सहरमि गोलमाल मच्‍चाइबर दुःख दिन्‍नाछन्।

२१ यिनुनले इसा इसा नियम कानुन सिकाउनाहान्‌ जो हाम रोमिनलाइ ग्रहण अद्‍द वा पालन अद्‍द न्‍यायसङत आथिन्‌।

२२ तबइ मान्‍सका हुलले पावल रे सिलासमि जाइलाग्‍या।

सहरका हाकिमले पावल रे सिलासका लत्‍ता खोइबर लठ्‍ठि लाउन्‍या आग्‍या दियो।

२३ बेस गन्‍ज्‍यासम्‍म लठ्‍ठिले हाणिसक्‍यापाछा पावल रे सिलासलाइ झेलखानामि पुगायो,

रे झेलखानाका हाकिमलाइ यिन दुयइ जनालाइ उम्‍कन जनदिया भनि कडा चेतावनि दियो।

२४ यो आग्‍या पाइबर झेलखानाका हाकिमले पावल रे सिलासलाइ झेलखानाका सप्‍पइ भन्‍ना भितर कोठामि राख्‍यो रे तिनुनका खुट्‌टामि ठिगुरोa लाइबर राखिदियो।

२५ आधा रातमि पावल रे सिलास प्रार्थना अद्‌दाइ परमेस्‍वरको भजन गाउन्‍नाथ्‍या।

रे अउर कइदिन लइ सुनिबर बस्‍रइथ्‍या।

२६ तन्‍जेइ भंइकर भुइचालो आयो।

झेलखानाका जग लइ हल्‍लिया,

रे उन्‍जेइ सप्‍पइ देलि खुल्‍या,

रे कइदिनलाइ बाध्‍या साङ्ला लइ खुल्‍या।

२७ झेलखानाका हाकिम निनबटहइ बिउझ्या,

रे ताँ उनले सप्‍पइ देलि खुल्‍या धेकिबर सप्‍पइ कइदिन्‌ भाग्‍या भन्‍या सम्‍जिबर उनले आत्‍माहत्‍या अद्‌या बिचारले आफनो तरबार निकाल्‍यो रे मद्‍द खोज्‍यो।

२८ रे पावलले कलाहाल्‍लइ यसो भुन्‍यो,

“ए हजुर तम आफुइलाइ केइ नोक्‍सानि जनअर,

क्‍यालाइकि हाम सप्‍पइ याँइ छउ।”

२९ यो सुनिबर हाकिमले बत्‍ति मागि दगुडिबर भितर आया,

रे डरले काम्‍दाइ पावल रे सिलासका खुट्‍टाइनि घोप्‍टो पड्‍या।

३० तइपाछा हाकिमले पावल रे सिलासलाइ बाइर लेइबर भुन्‍यो,

“ओ हजुर,

मुइले मुक्‍ति पाउनाइलाइ कि अद्‍दुपड्‍या हो?”

३१ रे तिनुनले भुन्‍यो,

“प्रभु इसु ख्रिस्‍टमि बिस्‍वास अर तम रे तमरा घरका मान्‍सनले मुक्‍ति पाउन्‍याछउ।”

३२ पावल रे सिलासले उनलाइ रे उनका घरका सप्‍पइलाइ प्रभुको बचन सुनायो।

३३ तइपाछा हाकिमले पावल रे सिलासलाइ लयइबर तसइ रात घा धोइदियो।

उन रे उनरा घराका सप्‍पइले बप्‍तिस्‍मा लियो।

३४ तइपाछा तिनुनलाइ हाकिमले आफना घर लइजाइबर खाना ख्‍वायो,

रे परमेस्‍वरमि बिस्‍वास अर्‍या हुनाले उनरा घरका सप्‍पइ मान्‍स खुसि भया।

३५ भोलिबार ब्‍याहानइ सहरका हाकिमले सिपाइनलाइ यसो भनिबर आदेस दियो,

“पावल रे सिलासलाइ छाड्‌दिय।”

३६ तबइ झेलखानाका हाकिमले पावललाइ यो कुरा सुणायो,

“तम रे सिलासलाइ छाडिदिय भनिबर सहरका हाकिमनले आदेस दिया छ,

आब तमु खुसिसाथ जा।”

३७ तर पावलले खबर ल्‍याउन्‍या सिपाइनलाइ यसो भुन्‍यो,

“हाम रोमि नागरिक हुनाहुनाइ लइ तिनुनले हामरो केहि दोस नपायइ हामलाइ मान्‍सनका अगाडि हाण्‍यो झेलखानामि लइ हाल्‍यो,

रे आब हामलाइ सुटुक्‍क निकाल्‍ल खोज्‍जाछन्?

यो हुन सक्‍दइन,

उनुन आफुइ आइबर हामलाइ निकाल्‍बर लइजाउन।”

३८ पावलले भन्‍या कुरडि सिपाइनले गइबर हाकिमलाइ सुणायो,

पावल रे सिलास रोमि नागरिक हुन भन्‍या था पाइबर तिनुन डराया।

३९ उनुन आइबर पावल रे सिलाससित माफ माग्‍यो,

रे तिनुनलाइ झेलखानाबटहइ बाइर लइजाइबर हामरो सहर छाडिबर जा भन्‍या बिन्‍ति अर्‍यो।

४० झेलखानाबटहइ बाइर निकल्‍यापाछा पावल रे सिलास लिडियाका घरमि गया।

ताँ प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या दाइभाइनसित भेटघाट अर्‍यापाछा उनुनलाइ हउसाला दिबर ताँबटहइ गया।

a 

16:24 अपराधिनलाइ थुनिबर राख्‍द्‍या भाग्‍द या उम्‍किन नपाउनाइलाइ उइका दुयइ खुट्‍टा छिराइबर कइद अद्‍दइलाइ काठका दुइ फल्‍या जोडिबर बनाया सादन हो।

पावल रे सिलास थेसलोनिके सहरमि

१७

पावल रे सिलास अम्‍फिपोलिस रे अपोल्‍लोनिया सहरबटहइ भइबर थेसलोनिके सहरमि आया।

ताँ यहुदिनको एक सभाघर थ्‍यो।

२ पावल आफना बानिअन्‍सार तइ सभाघरमि लइ गया रे उनले ताँ तिन बिस्राम दिनसम्‍म सभाघरमि धर्मका किताबबटहइ बहस अर्‍यो।

३ उनले धर्मका किताबबटहइ धेकाइबर तिनुनलाइ इसेरि बुजायो,

“मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍टइले दुःख भोग्‍दु रे मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‌ पणन्‍थ्‍यो रे मुइले प्रचार अर्‍या इसु तेइ मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हुन्‌।”

भन्‍न्‍या कुराको अर्थ खोल्‍दिबर तनले प्रमाणित अर्‍यो।

४ तिनुनमध्‍ये कति जना बिस्‍वास अरिबर पावल रे सिलासतिर लाग्‍या।

ठुला संख्‍यामि इस्‍वरभक्‍त ग्रिक रे कतिबइ निकाइ नाउँ चलेइ स्‍वानिन लइ लाग्‍या।

५ तर अउर यहुदिनले तिनुनको डाहाँ अरिबर बजारका गुन्‍डानलाइ जम्‍मा अरि हुल बाधिबर सहरमि हुलदङा मच्‍चाउन लाया।

तिनुनले यासोनका घरमि गइबर पावल रे सिलासलाइ सप्‍पइका अगाडि लेइबर कल्‍लेउन खोज्‍यो।

६ तर तिनुनले पावल रे सिलासलाइ फेला नपाड्‍याहुनाले उनुनले यासोन रे कसइ कसइ भाइनलाइ सहरका सासकनका वा लछाडपछाड अद्‍दाइ लेइबर यसो भुन्‍यो,

“संसारभरि उलटपुलट पाड्‍या यिन मान्‍स याँ लइ अइल आया छन्।

७ तिनुन यासोनका पाउना भया छन्,

रे तिनुन सप्‍पइले इसु भन्‍न्‍या एक जनो अर्खाइ राजा छन् भनिबर रोमि महाराजाका हुकुम बिरुद्‍द काम अद्‍दाछन्।”

८ यो कुरा सुनिबर सप्‍पइ मान्‍स रे सहरका सासकन अलमल पड्‍या।

९ तिनुनले यासोन रे तिनसङ भया अउर मान्‍सबटहइ धरउटि लिबर छोडदियो।

पावल रे सिलास बेरिया सहरमि

१० रात पणन्‍जेइ प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या दाइभाइनले पावल रे सिलासलाइ बेरिया सहरमि पठाइदियो।

ताँ पुगिबर तिनुन यहुदिनका सभाघरभितर पस्‍या।

११ ताँ का यहुदिन थेसलोनिकेका मान्‍सनभन्‍ना भउत निका थ्‍या,

क्‍यालाइकि तिनुनले परमेस्‍वरको बचन ग्रहण अर्‍यो,

रे पावलले भन्‍या कुरडि ठिक हो कि हइन भनिबर दिनदिनि धर्मका किताब पडिबर छानबिन अरन्‍थ्‍या।

१२ तबइखिलाइ तिनुनमध्‍ये भउतले प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो।

तसोइ अरिबर नाउँ चल्‍या ग्रिक स्‍वानिन रे लोग्‍न्‍या मान्‍सनले लइ बिस्‍वास अर्‍यो।

१३ रे जबइ परमेस्‍वरको बचन पावलबटहइ बेरियामि लइ प्रचार हुन्‍ना छ भन्‍या थेसलोनिकेका यहुदिनले था पायो,

तबइ तिनुन ताँ लइ हुलदङा मच्‍चाउनाइलाइ आया।

१४ यो धेकन्‍जेइ प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या दाइभाइनले पावललाइ तुरुन्‍तइ समुन्‍दरका किनारतिर पठाइदियो,

रे सिलास रे तिमोथि ताँइ बेरियाइमि बस्‍या।

१५ पावललाइ पुर्‍याउन जान्‍या दाइभाइनले उनलाइ एथेन्‍स सहरसम्‍म पुर्‍याइदियो।

ताँ पुगिबर पावलले आफुलाइ पुर्‍याउन्‍या दाइभाइनका हात खबर पठायो।

कि सिलास रे तिमोथिलाइ जति सक्‍दो छिटाइ आस भुणिदिया।

पावलले एथेन्‍स सहरमि प्रचार अर्‍यो

१६ पावल एथेन्‍स सहरमि सिलास रे तिमोथिलाइ पख्‍याबेला,

त्‍यो सहर मुर्ति मुर्तिले भरिया धेकिबर उनलाइ भउत दुःख लाग्‍यो।

१७ तबइखिलाइ तिनले यहुदिन रे इस्‍वरभक्‍त मान्‍सनसित सभाघरमि,

रे बजारमि भेटिया जतिसङ आउन्‍या जान्‍या अद्‌या मान्‍सनसित दिनदिनि इसुका बारेमि बहस अरन्‍थ्‍या।

१८ aइपिक्‍युरि रे स्‍तोइकि समुहका सिछ्‍यकनमध्‍ये लइ कतिले पावलसित बादबिबाद अर्‍यो।

तिनुन कतिले भुन्‍यो,

“यो बकबक्‍या कि भुन्‍नाछ?”

अउरले भुन्‍यो,

“यो त अउर कसइ बिदेसि देबि-देबताको प्रचार अद्‌या जसो धेकिन्‍छ।”

क्‍यालाइकि पावलले इसु मर्‍याबटहइ जिउनाभया कुराका बिसयमि प्रचार अर्‍या हुनाले तिनुनले यसो भुन्‍या हो।

१९ तबइ तिनुनले पावललाइ अरियोपागस भन्‍न्‍या सभामि लइयइबर भुन्‍यो,

“तमले प्रचार अर्‍या यो नयाँ सिछ्‍याका बिसयमि हामलाइ जान्‍या इच्‍छा छ।

२० क्‍यालाइकि तमले हामलाइ नयाँ नयाँ कुरा सुनाउन्‍नाछउ,

तबइखिलाइ तन कुराको मतलब कि हो त्‍यो हाम जान्‍न चाहानाउ।”

२१ क्‍यालाइकि एथेन्‍सबासिका सप्‍पइ मान्‍सन रे ताँ बस्‍या बिदेसिनले अउर कुरा भन्‍ना नयाँ नयाँ कुरा भुन्‍न रे सुन्‍न मात्‍तरइ आफनो समय बिताउथ्‍या।

२२ पावलले अरियोपागस भन्‍न्‍या सभाका अगाडि कल्‍लिबर यसो भुन्‍यो,

“हे एथेन्‍स सहरका मान्‍सन हो,

तमु भउत धर्मपिरिमि रइछउ।

२३ क्‍यालाइकि घुमफिर अरन्‍ज्‍या तमुले पुज्‍ज्‍या ठाउँर मुइले धेक्‍या,

मुइले एक यसो बेदि लइ धेक्‍या जइमि ‘नजाणिन्‍या देबताकि निम्‍ति’ भनिबर खोपिया रइछ।

तबइखिलाइ जइलाइ तमु नजाणि पुजन्‍छउ उनरा बिसयमि मु प्रचार अद्‍दउ।

२४ परमेस्‍वरले संसार रे तइमि भया सप्‍पइ थोक बनायो।

उन स्‍वर्ग रे धर्तिका प्रभु भया हुनाले मान्‍सका हातले बनाया मन्‍धिरमि बास अद्‍दाइनन्‌।

२५ उनलाइ मान्‍सनले चढाया केइ थोकको लइ खाँचो पड्‍डइन,

क्‍यालाइकि उनले सप्‍पइ मान्‍सनलाइ जिबन,

परान रे चाइन्‍या सप्‍पइ थोक दिनाहान्‌।

२६ संसारभरि मान्‍सन बसुन्‌ भनिबर उनले एकइ मान्‍सबटहइ सप्‍पइ जातिनलाइ सिरिस्‍टि अर्‍यो रे तिनुनलाइ संसारभरि बस्‍स दियो।

तिनुनले जिउनुपड्‍या समय रे बस्‍सुपड्‍डया ठउँर उनले अगाडिबटहइ तोकिदिया थ्‍यो।

२७ मान्‍सनले परमेस्‍वरलाइ खोजुन रे भेट्‍टया आसामि उनले यसो अर्‍यो।

तबइलइ परमेस्‍वर हाम सप्‍पइबटहइ दुर आथिनन्‌।

२८ क्‍यालाइकि हाम उनइमि जिउनाउ,

रे उननइमि हलचल अद्‌दाउ,

उनइमि हामरो अस्‍तित्‍व छ।

यइ बिसमि तमरा एक जना कबिले लइ इसेरि भुन्‍याछन्।

“साँच्‍चि हाम उनराइ सन्‍तान हउ।”

२९ “इसेरि हाम परमेस्‍वरका सन्‍तान भया हुनाले,

परमेस्‍वर सुन,

चाँदि रे ढुङाले बनाया मुर्ति जसो हो भणि हामले सोच्‍च हुनइन्‌।

३० तबइखिलाइ अन्‍जानमि नजाणि अर्‍या कामलाइ परमेस्‍वरले वास्‍ता अद्‍दाइन्‌,

रे आब परमेस्‍वरले सप्‍पइ मान्‍सनलाइ आफना आफना पापलाइ मानिबर छाणुन भन्‍न्‍या आग्‍या दिया छन्।

३१ क्‍यालाइकि संसारका सप्‍पइ मान्‍सनको न्‍याय अद्‌या दिन उनले तोकिदिया छन्।

तइ दिन उन आफुइले छान्‍या एक जनाले ठिकसित संसारको इन्‍साफ अद्‍दयाछन्।

इसुलाइ मर्‍याबटहइ जिउना बनाइबर परमेस्‍वरले सप्‍पइ मान्‍सलाइ यइ कुराको प्रमाण दिया छन्।”

३२ जबइ तिनुनले मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍या बिसयमि सुण्‍यो,

तबइ कसइ कसइले पावलको गिल्‍ला अर्‍यो,

रे अउरनले “हाम अज यइ बिसयमि तमरा कुरा सुन्‍या छउ भुन्‍यो।”

३३ तइपाछा पावल तिनुनबटहइ बिदा भया रे गया।

३४ रे कोइ कोइ मान्‍सन उनसितइ लाग्‍या रे प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो।

तिनुनमध्ये अरियोपागस सभाका डियनुसियस भन्‍न्‍या सदस्‍य रे दामारिस नाउँ भयइ एक जनि स्‍वानि थिन्‌।

तन बाहेक अउरले लइ बिस्‍वास अर्‍यो।

a 

17:18 इपिक्‍युरि रे स्‍तोइकि दुइ समुह हुन्‌। यो एथेन्‍स सहरमि भया ग्रिक दार्सनिकनको बिचार मान्‍न्‍या समुदाय हो।

पावल कोरिन्‍थ सहरमि

१८

तइपाछा पावल एथेन्‍सबटहइ बिदा भइबर कोरिन्‍थ सहरमि गया।

२ ताँ उनले पोन्‍टस देसका अकिलास नाउँ भया एक जना यहुदि भेट्‍यो,

तिन इटालिया देसबटहइ आफ्‍नि स्‍वानि प्रिस्‍किलासित आया थ्‍या,

क्‍यालाइकि माहाराजा क्‍लोडियसले सप्‍पइ यहुदिनलाइ रोमबटहइ निकलबर जान्‍या आग्‍या दिया थ्‍यो।

पावल तिनुनलाइ भेट अद्‍द गया।

३ तिनुनले पाल बनाउन्‍या काम अरिबर गुजारा चलाउथ्‍या,

रे एकइ जसो काम भया हुनाले पावल लइ तिनुनसित बस्‍या,

क्‍यालाइकि तिनुनले लइ पाल बनाउन्‍या काम अरिबर गुजारा चलाउथ्‍या।

४ हरेक बिस्राम दिनमि पावल यहुदिनका सभाघरमि गइबर यहुदि रे ग्रिकनसित छलफल अरन्‍थ्‍या,

रे दुयइ पछ्‍यलाइ बुजाउन्‍या कोसिस अरन्‍थ्‍या।

५ सिलास रे तिमोथि माकेडोनिया इलाकाबटहइ आयापाछा पावल बचन प्रचारका काममि लाग्‍या,

उनले यहुदिनलाइ इसुइ मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हुन्‌ भणि साछि दिन्‍थ्‍या।

६ तर तिनुनले पावलको बिरोध अद्‍दाइ तनरो निन्‍दा अर्‍यो,

तबइ पावलले आफना लत्‍ता टट्‍केइबर उनुनलाइ भुन्‍यो,

“तमु नस्‍ट भया लइ आफनाइ दोसका कारणले नस्‍ट हुन्‍याछउ!

मुलाइ दोस लाग्‍द्‍या आथिन्‌।

आबबटहइ मु असल रइबार सुणाउनाइलाइ अउरजातिनका वाँ जान्‍याछु।”

७ तबइ पावलले यहुदिनको सभाघर छाडिबर,

तइ सभाघरका नजिकइ परमेस्‍वरको भक्‍ति अद्‌या तितस युस्‍तस नाउँ भया एक जना मान्‍सका घरमि गया।

८ यहुदि सभाघरका सासक क्रिस्‍पस रे उनरा पुराइ मउकपिलाले प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो,

रे कोरिन्‍थिका अउर भउत मान्‍सले लइ पावलको सिछ्‍या सुनिबर प्रभुमि बिस्‍वास अर्‍यो,

रे बप्‍तिस्‍मा लियो।

९ एक रात प्रभुले पावललाइ सुइनामि यसो भुन्‍यो,

“कसइ धेकिबर जनडराइ,

चुप लागिबर जनबसइ असल रइबार प्रचार अर।

१० मु तुसित छु।

रे कसइले लइ तुलाइ केइ अद्‌द सक्‍द्‌या आथिन्‌,

क्‍यालाइकि यइ सहरमि मेरा भउत मान्‍स छन्।”

११ रे परमेस्‍वरको बचन सिकाउनाइ पावल एक बर्स छइ मइनासम्‍म कोरिन्‍थ सहरमि बस्‍या।

१२ अखइया इलाकामि गलियोन भनिन्‍या मान्‍स ठुला हाकिम भया बेला यहुदिन एक जुट होइबर पावलमि जाइलाग्‍या रे पकणिबर उनलाइ ठुला हाकिमका वाँ ले‍इबर भुन्‍यो,

१३ “यइ मान्‍सले हाम्रा ब्‍यबस्‍थासित नमिल्‍या तरिकाले परमेस्‍वरलाइ आराधना अद्‌द सिकाइबर मान्‍सनलाइ बिगाड्‍ड खोज्‍जा छ।”

१४ पावल बोल्‍लइ लाग्‍याथ्‍‍या तबइ गलियोनले यहुदिनलाइ भुन्‍यो,

“यहुदिन हो यो साँच्‍चि लइ केइ अन्‍याको या दुस्‍ट अपराधको कुरा भया भयले त मुइले तमरो उजुरि सुनिबर न्‍याय अद्‌दु निको हुन्‍याथ्‍यो।

१५ तर यो कुरा त सब्‍दन,

नाउँ रे तमरा आफनाइ ब्‍यबस्‍थाका बिसयमि भयाहुनाले तमु आफुइ बिचार अर।

मु इसा कुराको इन्‍साफ अद्‍द इन्‍कार अद्‍दउ।”

१६ यसो भुणि सक्‍यापाछा गलियोनले तिनुन सप्‍पइलाइ अदालतबटहइ धपाइदियो।

१७ तबइ तिनुन सप्‍पइले सभाघरका सासक सोस्‍थेनेसलाइ समाइबर अदालतका अगाडि हाण्‍यो,

रे गलियोनले तइ कुराको वास्‍ताइ अरेइन।

पावल एन्‍टिओखिया सहरमि फर्किया

१८ पावल भउत दिनसम्‍म प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया कोरिन्‍थ सहरका दाइभाइनसित बस्‍या,

तइपाछा उन ताँबटहइ बिदा भइबर प्रिस्‍किला रे अकिलाससित सिरियातिर जानाइलाइ हिट्‍या।

केइ समय अगाडि केइ भाकल अर्‍या हुनाले पावलले किंक्रिया सहरमि जानाहइ अगाडि आफना रउ काट्‍यो।

१९ तनुन एफिससमि आयापाछा पावलले प्रिस्‍किला रे अकिलासलाइ ताँइ छाड्‌यो।

आफु एफिससका सभाघरमि गइबर यहुदिनसित छलफल अद्‌द लाग्‍या।

२० यहुदिनले पावललाइ केइ दिनसम्‍म हामसंङ बस भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो,

तर उनले बस्‍स माणेन।

२१ तिनुनबटहइ बिदा हुन्‍ज्‍या पावलले यसो भुन्‍यो,

“परमेस्‍वरको इच्‍छा भयाले मु अज फर्किबर तमरा वाँ आउन्‍या छु।”

तइपाछा उन एफिससबटहइ पानि जहाज चडिबर गया।

२२ पावल कइसरिया सहरमि आयापाछा यरुसलेममि गया रे मण्‍डलिका मान्‍सनसित भेटघाट अर्‍यो,

तइपाछा उन एन्‍टिओखिया सहरमि ओरल्‍या।

२३ ताँ केइ दिनसम्‍म बस्‍या,

तइपाछा उन गलातिया रे फ्रिगियाका इलाका होइबर सप्‍पइ बिस्‍वासिनलाइ हउसला दिनाइ भउत ठउँर होइबर गया।

अपोल्‍लोस एफिसस सहरमि

२४ तसइ बिचमि अलेक्‍जेन्‍डिरिया सहरमि जन्‍मिया अपोल्‍लोस नाउँ भया एक जना यहुदि एफिससमि आया।

उन भउत निकेरि बोल्‍ल जान्‍या मान्‍स थ्‍या,

रे उनलाइ धर्मका किताबको लइ भउत ग्‍यान थ्‍यो।

२५ उनले मुक्‍ति दिन्‍या प्रभु इसुका बारेमि सिछ्‍या पाया थ्‍यो,

रे आत्‍मामि जोसिला भइबर इसुका बिसयमि निकेरि सिकाउथ्‍या,

तबइलइ उनलाइ युहन्‍नाले दिया बप्‍तिस्‍माका बिसयमि मात्‍र थाँ थ्‍यो।

२६ उनले यहुदिनका सभाघरमि डर नमाणिबर सिछ्‍या दिन लाग्‍या,

रे उनरो सिछ्‍या सुनिबर प्रिस्‍किला रे अकिलासले उनलाइ आफना घरमि लइया।

रे परमेस्‍वरले धेकाया जिबन दिन्‍या बाटाका बारेमि निकेरि बुजाइदियो।

२७ तइपाछा अपोल्‍लोसले अखइया इलाकामि जान्‍या बिचार अर्‍यो,

एफिससमि भया प्रभुका सिस्‍यानले उनलाइ जान्‍या हउसला दियो रे अपोल्‍लोसको स्‍वागत अद्‍दु भनि ताँ बस्या बिस्‍वासिनलाइ एक चिट्‍ठि लइ लेख्‍दियो।

अखइया पुग्‍यापाछा अपोल्‍लोसले ताँ प्रभुका अनुग्रहले अरन्‍ज्‍या बिस्‍वास अद्‌दयानलाइ भउत साहेता अर्‍यो।

२८ क्‍यालाइकि ताँ भया यहुदिनसित सप्‍पइ मान्‍सका अगाडि छलफल अरन्‍ज्‍या उनले धर्मका किताबको कुरा लिबर प्रभु इसुइ मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍ट हुन भन्‍या कुराको प्रमाण दियो।

पावल एफिसस सहरमि

१९

अपोल्‍लोस कोरिन्‍थ सहरमि हुन्‍ज्‍या पावल एसिया इलाकाका बिचबटहइ भइबर एफिसस सहरमि आइपुग्‍या।

ताँ पावलले प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या सिस्‍यानलाइ भेट्‍यो।

२ उनले तिनुनलाइ सोध्‍यो,

“कि तमुले प्रभुमि बिस्‍वास अरिबर पबित्‍र आत्‍मा पाया?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“हामले त पबित्‍र आत्‍मा छ भन्‍न्‍या सुन्‍या लइ आथिन्‌।”

३ अज पावलले सोध्‍यो,

“तसो हो भन्‍या तमुले कसो बप्‍तिस्‍मा लिया?”

तिनुनले भुन्‍यो,

“युहन्‍नाले सिकाया बप्‍तिस्‍मा पाया।”

४ पावलले भुन्‍यो,

“युहन्‍नाले सिकाया बप्‍तिस्‍मा पापबटहइ मन फिराउनाइलाइ हो।

युहन्‍नाले त ‘मु पाछा आउन्‍या इसुमि बिस्‍वास अद्‍दु’ भणि मान्‍सनलाइ बतायाथ्‍यो।”

५ यो सुन्‍यापाछा तिनुनले प्रभु इसुका नाउँमि बप्‍तिस्‍मा लियो।

६ पावलले आफ्‍नो हात तिनुनमि राख्‍यो रे पबित्‍र आत्‍मा तिनुनमि आया।

तइ बेला तिनुनले अउर भासामि बोल्‍यो रे अगमबाणि लइ अर्‍यो।

७ ताँ लगभग जम्‍मा बार जना मान्‍सन थ्‍या।

८ पावल यहुदिका सभाघरमि गया रे तिन मइनासम्‍म डरनमानिबर मान्‍सनलाइ सिछ्‍या दियो।

उनले परमेस्‍वरका राज्‍यका बिसयमि छलफल अरिबर तिनुनलाइ बिस्‍वासमि ल्‍याउन्‍या कोसिस अर्‍यो।

९ रे कसइ कसइले मन कठोर पाणिबर प्रभुमि बिस्‍वास अरेइनन्‌।

झिग तिनुनले प्रभुले दिया मुक्‍ति पाउन्‍या बाटाका बिरुद्‌दमि सप्‍पइका अगाडि टफुचेरो बोल्‍न लाग्‍या।

तबइ पावलले तिनुनका सभाघरमि जान छाण्‍यो रे प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया बिस्‍वासिनलाइ आफुसित लइजाइबर टुरान्‍नस भुणिन्‍या मान्‍सले बनाया इस्‍कुलमि दिनदिनि मान्‍सनसित भेटिबर असल रइबारका बिसयमि छलफल अद्‌द लाग्‍या।

१० यो काम दुइ बर्ससम्‍म चल्‍यो,

रे एसियाका सप्‍पइ बासिन्‍दान,

यहुदि रे ग्रिक दुयइले प्रभुको बचन सुण्‍यो।

११ परमेस्‍वरले पावलका हातबटहइ अचम्‍मका रे भउत ठुलाकाम अर्‍यो।

१२ याँसम्‍म कि मान्‍सनले पावलका सरिलमि रुमाल याँ सउल छोइबर बिमारिनका वाँ लइजान्‍थ्‍या,

तन बिमारिन निका हुन्‍थ्‍या,

रे भुत लाग्‍या मान्‍सबटहइ भुत निकलबर जान्‍थ्‍या।

१३ तर इथउथ घुमिफिर अद्‍दया यहुदिन झाणफुक अद्‍दयाले भुत आत्‍मा लाग्‍यालाइ प्रभु इसुको नाउँमि यसो भुन्‍यो,

“पावलले प्रचार अर्‍या इसुका नाउँमि मु तुलाइ निकल्‍या आग्‍या अद्‍दउ।”

१४ ताँ एक जना स्‍केवास भन्‍न्‍या यहुदि मुख्‍य पुजारिका सात जना चेलानले लइ त्‍यो काम अरन्‍थ्‍या।

१५ रे भुत आत्‍माले तिनुनलाइ यसो भुन्‍यो,

“मु इसुलाइ चिन्‍नउ,

रे पावललाइ लइ चिन्‍नउ,

तर तमु को होउ?”

१६ त्‍यो भुत आत्‍मा लाग्‍या मान्‍स तिनुनमि जाइ लागिबर जित्‍यो,

रे तिनुन घरबटहइ नाङाइ रे घाइते भइबर भाग्‍या।

१७ यो कुरडि एफिससमि भया यहुदि रे ग्रिकनमि फइलियो,

रे तिनुनले प्रभु इसुका नाउँको ठुलो प्रसम्‍सा अर्‍यो।

१८ बिस्‍वास अद्‍दया भउत जना आइबर आफुइले अर्‍या फुचेरा काम सुइकार अर्‍यो।

१९ तिनुनमध्‍ये भउत जना जो टुनामुना अद्‍दयाले आफना आफना किताब बटुल्‍बर लेया,

रे सप्‍पइका अगाडि जलाइदियो।

तिनुनले जलाया किताबको मोल अरन्‍ज्‍या पचास हजार चाँदिका सिक्‍काको हिसाब भयो।

२० इसेरि प्रभुको बचन फइलिनोइ गयो,

रे प्रभाबसालि भयो।

एफिसस सहरमि हुल दङ्‌गा

२१ तइपाछा पावल माकेडोनिया रे अखइया हुनाइ येरुसलेम जान्‍या मन अर्‍यो,

उनले भुन्‍यो,

“यरुसलेम पुग्‍या पाछा मुइले रोम सहर लइ जानुपणन्‍छ।”

२२ तइपाछा उनले आफनो सेवा अद्‍दया तिमोथि रे इरास्‍तसलाइ माकेडोनिया पठायो,

रे आफु केइ दिनसम्‍म एसिया इलाकामि बस्‍या।

२३ तइ समयमि मुक्‍ति दिन्‍या बाटाको प्रचार भया हुनाले एफिससमि ठुलो हलचल मचियो।

२४ क्‍यालाइकि डेमेतिरियस नाउँ भया एक जना कालिगरले आर्तेमिस देबिको चाँदिका नाना-नाना मन्‍धिर बनाउथ्‍यो,

उ रे उइले राख्‍या कालिगरले समेत भउत रुपिया कमाउथ्‍या।

२५ रे डेमेतिरियसले आफना कालिगर रे तिनरो जसोइ काम अद्‍दया सप्‍पइ मान्‍सलाइ जम्‍मा अरिबर भुन्‍यो,

“भाइन हो,

तमुलाइ थाइ छ,

हामरा येइ ब्‍यापारबटहइ भउत कमाइ भया छ।

२६ तर त्‍यो पावल कि भुन्‍ना छ,

आब तमु आफुइले धेक्‍या रे सुन्‍या छउ,

मान्‍सका हातले बनाया देबि-देबताइ हइनन्‌ भुनिबर एफिसस रे एसियामि बस्‍या भउत मान्‍सलाइ आफना कुरा सिकाइबर भर्माउन्‍ना छ।

२७ तबइखिलाइ हामरो ब्‍यापारको नास हुन्‍या मात्‍तरइ हइन रे माहान देबि आर्तेमिसको मन्‍धिरको लइ केइ मान हुन्‍या अथिन्‌।

सारा एसिया रे सन्‍सारले मान्‍या माहान देबि आर्तेमिसको पुजा लइ बन्‍द हुन्‍याछ।”

२८ यो कुरा सुनिबर ताँ जम्‍मा भया मान्‍सन सप्‍पइलाइ रिस उठ्‍यो रे कलाहालिबर भुन्‍न लाग्‍या,

“एफिससमि भएइ देबि आर्तेमिस माहान हुन!”

२९ सारा सहरमि होहल्‍ला मचियो,

रे तिनुन सप्‍पइ हुल बाधिबर पावलका सङि माकेडोनियामि बस्‍या गायस रे अरिस्‍तार्खसलाइ समाइबर रङ्‌गसालामि लइया।

३० पावलले मान्‍सका भिडमि जान खोज्‍यो,

तर प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या बिस्‍वासिनले उनलाइ जान दिएनन्‌।

३१ एसिया छेत्‍रका कोइ कोइ सरकारि हाकिमन पावलका सङि थ्‍या तिनुनले पावलको भलाइ चाइबर उनलाइ रङ्‌गसाला भितर जनजा भनि बिन्‍ति अरिबर पठायो।

३२ तब मान्‍सनका हुलमि ठुलो होहल्‍ला मच्‍चियाथ्‍यो।

कोइ एक कुरा भुणिबर त कोइ अर्खो कुरा भुणिबर कलाहाल्‍लाथ्‍या,

रे भउत मान्‍सनले त तिनुन क्‍याकि जम्‍मा भया हुन त्‍यो लइ जाण्‍या थेनन्‌।

३३ तन्‍जेइ तइ भिडका कसइ कसइ यहुदिनले अलेक्‍जेन्‍डर भन्‍न्‍या मान्‍सलाइ अगाडि सार्‍यो।

अलेक्‍जेन्‍डरले आफना हातका इसारा अरिबर सप्‍पइ मान्‍सनलाइ सान्‍त अराउनाइ केइ बोल्‍न खोज्‍यो।

३४ रे तिनुनले तन त यहुदि हुन भनि था पाइबर सप्‍पइ जनाले दुइ घन्‍टा सम्‍म “एफिससमि हुन्‍या आर्तेमिस देबि माहान हुन” भन्‍नाइ कलाहाल्‍यो।

३५ नगरका हाकिमले मान्‍सनलाइ सान्‍त बनाइबर भुन्‍यो,

“एफिससका दाइभाइ हो,

यो माहान आर्तेमिस देबिको मन्‍धिर रे अग्‍गासबटहइ झण्‍या उनरो मुर्तिको रछेक एफिसस सहर हो भुन्‍न्‍या कुरा सप्‍पइलाइ थाँ छ।

३६ तसो भया हुनाले तमु सान्‍त होउ,

इसेरि जोसमि आइबर बिचार नअरि केइ काम लइ अद्‍दु निको अथिन्‌।

३७ क्‍यालाइकि तमुले लेया यिन मान्‍सनले हामरो मन्‍धिर लुट्‍या लइ आथिनन्‌ रे तिनुनले हामरा देबिको अपमान लइ अर्‍या आथिनन्‌।

३८ तबइखिलाइ डेमेतिरियस रे तिनुनसित हुन्‍या कालिगरन कसइका बिरुद्‌दमि केइ कुरडि छ भन्‍या तिनुनले अदालतमि गइबर उजुरि अद्‍द सक्‍दाहान्‌।

३९ रे तमु यइबाहेक अउर बिसय उठाउन चाहान्‍छउ भन्‍या तइको फइसला नियमित सभामि हुन्‍या छ।

४० क्‍यालाइकि आजको यइ हुलदङाको दोस हाममि लाग्‍द्‍या खतरा छ।

यो कारण बिनाको हुलदङा भया हुनाले हामले केहि भन्‍न सक्‍दाइन्‌।”

४१ इति भनिसक्‍या पाछा उनले भिडलाइ बिदा दियो।

पावल माकेडोनिया सहर रे ग्रिस देसमि

२०

यो होहल्‍ला सान्‍त भयापाछा पावलले बिस्‍वासिनलाइ बोलाइबर तिनुनलाइ अर्ति दियो,

रे तिनुनसित बिदा मागिर ताँबटहइ माकेडोनिया इलाकातिर गया।

२ ताँ पुग्‍यापाछा उनले ठाउँ ठाउँमि गइबर प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या बिस्‍वासिनलाइ भउत हउसला दियो तइपाछा उन ग्रिस देसमि गया।

३ ताँ तनले तिन महिना काट्‌यो।

तइपाछा पावल पानि जहाज चडिबर सिरियातिर जान्‍ज्‍या यहुदिनले उनरा बिरुद्‍दमि जाल रच्‍चाछन् भन्‍न्‍या कुरडि उनले था पायो,

त्‍यसो भयाहुनाले पावलले पानिजहाजबटहइ नजाइबर हिटिबर माकेडोनिया होइबर जान्‍या मन अर्‍यो।

४ तबइ बेरिया सहरमि बस्‍या पुरसका चेला सोपातोरोस,

थेसलोनिके सहरमि बस्या अरिस्‍तार्खस रे सिकन्‍दस,

डर्बि सहरमि बस्‍या गायस,

तिमोथि रे एसिया इलाकाबटहइ आया तुखिकस रे तोरोफिमस सङ गया।

५ तिनुन हामभन्‍दा अगाडि गइबर हामलाइ तोरोआस सहरमि पखिरइथ्‍या।

६ तबइ हाम निस्‍तार चाड माणिसक्‍या पाछा फिलिप्पि सहरबटहइ पानि जहाज चडिबर गया,

रे पाँच दिनपाछा तिनुनलाइ तोरोआस सहरमि भेट्‍या,

रे ताँ हाम सात दिनसम्‍म बस्‍या।

युटिकस मर्‍याबटहइ जिउनो बनाइयो

७ आइतबार बासाइतिक हाम ताँ भया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‍दया बिस्‍वासिनसित प्रभु-भोज खानाइलाइ भेला भया।

तब पावलले भोलिबार जान्‍या इच्‍छा अर्‍या हुनाले,

तिनुनसित आधा रातसम्‍म कुरा अद्‍द लाग्‍या।

८ हाम भेला भया मल्‍ला तलामि भउत बत्‍ति बल्‍या थ्‍यो।

९ युटिकस नाउँ भया एक जनो केटो झ्‍यालमि बस्‍या थ्‍यो।

पावलले भउत बेरसम्‍म कुरडि अर्‍याहुनाले त्‍यो केटो झुम्द लाग्‍यो,

झुम्दाझुम्दाइ उ सिइयो रे तिन तला मल्तिरबटहइ तल्तिर झण्यो।

उइलाइ उठाउन जान्‍ज्‍या उ मरिसक्‍याथ्‍यो।

१० तबइ पावल तल्‍तिर ओरलिबर तइमि घोप्‍टो पडिबर उइलाइ अङाल हाल्‍यो रे वरिपरि भया मान्‍सनलाइ भुन्‍यो,

“चिन्‍ता जनअर,

यो केटो त जिउनोइ छ।”

११ तइपाछा पावल मल्‍ला तलामि गया रे सप्‍पइ मिल्‍बर प्रभु-भोज खायो,

प्रभु-भोज खाइसक्‍यापाछा रातभरि ब्‍याहानइ उज्‍यालो नहुन्‍ज्‍या सम्‍म भउत कुरा अरिबर बस्‍या,

तइपाछा उन बिदा भया।

१२ ताँका बिस्‍वासिनले तइ केटालाइ घर पुर्‍याइदियो,

तर त्‍यो केटो जिउनो भयाहुनाले हुनाले सप्‍पइ खुसि भया।

पावलले तोरोआसबटहइ मिलेटससम्‍म यात्‍रा अर्‍यो

१३ तोरोआसबटहइ पावलबाहेक हाम सप्‍पइ पानिजहाज चडिबर अस्‍सोस सहरमि गया।

पावललाइ अस्‍सोससम्‍म हिटिबर जान्‍या इच्‍छा भया हुनाले उनले आफुलाइ अस्‍सोसमि मात्‍तरइ पानिजहाज चड्‌या बन्‍दोबस्‍त अर्‍या थ्‍यो।

१४ हाम अस्‍सोसमि पुग्‍यापाछा पावलले हामलाइ भेट्‍यो,

हामले उनलाइ पानि जहाजमि चडाया रे हाम सप्‍पइ मिल्‍बर मितिलेन सहरमि गया।

१५ ताँबटहइ पानिजहाजमि यात्‍रा अरिबर भोलिबार खियस टापुका नजिकइ आया,

रे पोर्किका दिनमि सामोस टापुमि पुग्‍या,

तइका अर्खा दिन मिलेटस सहरमि आया।

१६ एसियामि अलमल्‍ल हुन्‍छ भनिबर पावल एफिसस सहरमि नपसि जान्‍या बिचार अर्‍यो,

क्‍यालाइकि उनलाइ यरुसलेममि पुग्‍द हतार भया थ्‍यो,

उनले पेन्‍तिकोसको चाडसम्‍म पुग्‍द्‍या इच्‍छा राख्‍या थ्‍यो।

एफिसस मण्‍डलिका अगुवानसित पावलको बिदाइ

१७ मिलेटस सहरबटहइ पावलले एफिसस सहरमि भया मण्‍डलिका अगुवानलाइ बोलायो।

१८ तिनुन ताँ आयापाछा पावलले भुन्‍यो,

“मुइले एसियामि पाइला टेक्‍या दिनबटहइ तमुसित बसन्‍ज्‍या तन दिन कसेरि काट्‍या त्‍यो तमुलाइ थाइ छ।

१९ मुइले त नम्रहोइबर आँसु बगानोउ यहुदिका सतावटमि लइ प्रभुको सेवा अर्‍या।

२० तमरो भलाइ हुन्‍या कुरा तमु सप्‍पइका अगाडि घोसणा अद्‍दबटहइ रे घर घरमि पसिबर सिछ्‍या दिनबटहइ मु पाछा हटेन।

२१ यहुदिनलाइ रे ग्रिकनलाइ पस्‍साताप अरिबर परमेस्‍वरतिर फर्किय रे हामरा प्रभु इसु ख्रिस्‍टमि बिस्‍वास अर भन्‍न्‍या कुराको प्रचार मुइले अर्‍या छु।

२२ अइल मु पबित्‍र आत्‍माले भुण्‍या मानिबर यरुसलेमतिर जान्‍नाछु,

ताँ मुलाइ कि हुन्‍या हो मु जान्‍नइन।

२३ इति मात्‍तरइ जान्‍नउ कि मु गया सप्‍पइ सहरमि सतावट रे झेलखानाको दु:ख मुइले भोग्‍दुपड्‌या छ भनिबर पबित्‍र आत्‍माले मुलाइ थाँ दिया छन्।

२४ तर मु आफना जिबनलाइ केइ मोलको लइ ठान्‍नइन,

इति मात्‍र चाहानउ कि परमेस्‍वरले मान्‍स जातिलाइ अनुग्रह अर्‍या छ भन्‍या असल रइबारको गवाहि दिनाइलाइ मेरो दउड रे प्रभु इसुबटहइ मिल्‍या मेरो सेवकाइ मु पुरा अद्‌द सकु।

२५ “आब हेर,

मु जान्‍नउ कि तमुमध्‍ये जइ जइलाइ मुइले परमेस्‍वरका राज्‍यको प्रचार अद्‌दोइ आया छु,

तमुसित मेरो भेट आब कभइलइ हुन्‍या आथिन्‌ भन्‍न्‍या कुरडि मुलाइ थाँ छ

२६ तबइखिलाइ आज मु तमुलाइ साछि दिनोइ भुन्‍ना छु,

रे तमुमध्‍ये कोइ नास भयो भन्‍या मुलाइ तइको दोस लाग्‍द्‍या आथिन्‌।

२७ क्‍यालाइकि परमेस्‍वरले हामरा उद्‌दारकि निउति अर्‍या कामका बिसयमि केइ कुरडि लइ बाकि नराखि मुइले तमुलाइ सप्‍पइ बताइसक्‍या छु।

२८ आब तमु आफनि निउति रे आफना बिस्‍वासिन कि निउति सचेत होइबर बस,

पबित्‍र आत्‍माले तमुलाइ बिस्‍वासिनको जिम्‍मावाला बनाया हुनाले उनले आफनाइ रगतले किन्‍या परमेस्‍वरका मण्‍डलिको हेरबिचार तमुले अर।

२९ क्‍यालाइकि मुलाइ थाँ छ,

मु गयापाछा डरलाग्‍दा ब्‍वाँसाजसा मान्‍सन तमरा बिचमि पस्याछन्,

रे मण्‍डलिलाइ दु:ख दिन छाड्‌डया आथिनन्‌।

३० तमराइ बिचबटहइ लइ झुटा सिछ्‍या दिन्‍या मान्‍सन निकल्‍याछन्,

तिनुनले बिस्‍वासिनलाइ आफना पाछा लइजान्‍याछन्।

३१ तबइखिलाइ यो बिचार अरिबर होसियार बस,

रे मुइले तिन बर्ससम्‍म दिनरात आँसु बगाइबर सिकाया कुरडि जन बिसर्‍या।

३२ “आब मु तमुलाइ परमेस्‍वरका हातमि जिम्‍मा लाउन्‍नाछु रे उनराइ अनुग्रहले भरिया बचनका भरमि सउपिदिनउ,

जइबटहइ परमेस्‍वरले तमुलाइ बिस्‍वासमि बलियो बनाइरन्‍या छन् रे आफना मान्‍सनलाइ आसिसका भागिदार बनाउन्‍या छन्।

३३ मुइले कसइ मान्‍सको सुन चाँदि रे लत्‍ताको लोभ अरेन।

३४ तमु आफुइलाइ थाँ छ कि मेरा यिनइ हातले काम अरिबर मुलाइ रे मेरा सङिनलाइ चाइन्‍या कुरा जुटाया।

३५ इसेरि ‘लिन्‍या भन्‍ना दिन्‍या धन्‍य हुन्‌’ भनिबर प्रभु इसु आफुइले भुण्‍या कुरालाइ सम्जिबर कमजोरि मान्‍सनको हेरचाह अद्‍द सक्‍यासम्‍म परिस्रमसित काम अद्‍दुपणन्‍छ भनि मुइले सप्‍पइ कुरडिमि धेकाया छु।”

३६ इति भुणिबर पावलले सप्‍पइसंग मिल्‍बर घुणा टेक्‍यो रे प्रार्थना अर्‍यो।

३७ तिनुन सप्‍पइ रोया,

रे पावललाइ अङाल हालिबर भात्‍ति खायो।

३८ पावलले एक अर्खासित अज कभइ भेट हुनइन भन्‍याहुनाले तिनुन भउत दुःखि भया,

तइपाछा तिनुनले पावललाइ पानिजहाज सम्‍म पुर्‍याइ दियो।

यरुसलेमतिर पावलको यात्‍रा

२१

एफिसस मण्‍डलिका अगुवानसित बिदा भयापाछा हाम पानिजहाजमि चडिबर सिधाइ कोस भन्‍न्‍या टापुमि आया,

रे भोलिबार रोडस टापुमि आया रे ताँबटहइ पटारा सहरमि आया।

२ ताँ हामले फोनिके छेत्‍रसम्‍म जान्‍या पानिजहाज पाया रे हाम तसइमि चडिबर गया।

३ जबइ साइप्रस देस धेकियो,

तबइ हाम तइलाइ दाइनतिर पाडिबर सिरिया इलाकातिर लागिबर टुरोस सहरमि ओरल्‍या।

क्‍यालाइकि ताँ पानिजहाजका मालसामान उताद्‍दथ्‍यो।

४ रे ताँ बस्‍या बिस्‍वासि दाइभाइनलाइ भेट्‍ट गया रे एक हप्‍तासम्‍म तिनुनसितइ बस्‍या।

पबित्‍र आत्‍माबटहइ अगुवाइ पाइबर तिनुनले पावललाइ यरुसलेममि जन्‍जा भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो।

५ ताँबटहइ हामरो हिट्‍टयाबेला भयापाछा हाम बिदा भइबर आफना यात्‍रामि निकल्‍या।

ताँ भया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या सप्‍पइ दाइभाइ,

दिदिबइनि रे केटाकेटिसमेत हामलाइ सहर बाइरसम्‍म पुर्‍याउन आया,

रे हाम सप्‍पइले समुन्‍दरका किनारामि घुणा टेकिबर प्रार्थना अर्‍या,

रे एक अर्काबटहइ बिदा भया।

६ तइपाछा हाम पानिजहाजमि चड्‍या,

रे तिनुन आफना घरतिर फक्‍र्या।

७ टुरोस सहरबटहइ समुन्‍दरको यात्‍रा अरिबर हाम टोलेमाइस सहरमि पुग्‍यापाछा पानिजहाजबटहइ ओरल्‍या।

हाम ताँ भया प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌या दाइभाइनलाइ भेट अद्‍द गया रे एक दिन तिनुनसितइ बस्‍या।

८ भोलिबार हाम ताँबटहइ बिदा भइबर कइसरिया सहरमि पुग्‍या,

रे प्रचारक फिलिपका घरमि बस्‍या।

उन यरुसलेममि सेवा अद्‍द चुनिया सात जनामध्‍ये एक जना थ्‍या।

९ अगमबाणि बोल्‍लेइ तिनरि चार जनि ब्‍या नअरेइ चेलि थिन्‌।

१० हाम ताँ केइ दिन फिलिपका परिवारसित बसन्‍ज्‍या यहुदिया छेत्‍रबटहइ अगाबस नाउँ भया एक जना अगमबक्‍ता हाम भया ठउँर आया।

११ उनले हाम भया ठउँर आइबर पावलको पट्‍को समाइबर आफना हात रे खुट्‌टा बाँधिबर भुन्‍यो,

“पबित्‍र आत्‍माले यसो भन्‍नाहान,

यो पट्‍को जइ मान्‍सको हो,

तइलाइ यरुसलेममि यहुदिनले इसेरि बाँद्‍दयाछन् रे अउरजातिनका हातमि सुउपिदिन्‍याछन्।”

१२ यो कुरडि सुनिबर,

हाम रे तइ ठउँर भया मान्‍सन सप्‍पइ मिलिबर पावललाइ यरुसलेममि जन्‍जा भनि बिन्‍ति अर्‍यो।

१३ रे पावलले भुन्‍यो,

“तमु इसेरि रोइबर मेरा मनलाइ क्‍याकि छिया छिया पाडन्‍छउ?

क्‍यालाइकि प्रभु इसुका नाउँकि निउति बादिन्‌ मात्‍र हइन,

यरुसलेममि मद्‍द लइ तयार छु।”

१४ पावललाइ मनाउन नसकन्‍ज्‍या “प्रभुको इछ्‍या पुरा हउ” भनिबर हाम चुप लाग्‍या।

१५ तइपाछा हामले आफना सामान तयार अरिबर यरुसलेमतिर लाग्‍या।

१६ हामसित कइसरिया भन्‍या ठउँरका प्रभुमि बिस्‍वास अद्‌दया कोइ कोइ दाइभाइन लइ आया,

रे तिनुनले हामलाइ साइप्रस टापुबटहइ आइबर बस्‍या प्रभुका एक जना पुराना बिस्‍वासि मनासोनका घरमि लइया,

तनरा वाँ हाम बास बस्‍या।

पावल यरुसलेमि पुग्‍या

१७ हाम यरुसलेममि आइ पुगन्‍ज्‍या,

ताँका बिस्‍वासिनले हामलाइ भउत खुसिहोइबर स्‍वागत सत्‍कार अर्‍यो।

१८ भोलिबार पावल हामसित याकुबका वाँ गया।

याकुबका घरमि मण्‍डलिका सप्‍पइ अगुवान भेला होइरइथ्‍या।

१९ पावलले तिनुन सप्‍पइलाइ भेटघाट अर्‍यापाछा,

उनले तिनरा सेवकाइमि भया अउरजातिका बिचमि परमेस्‍वरले अर्‍या काम तिनुनलाइ एक एक अरिबर बताइदियो।

२० यो सुन्‍यापाछा तिनुनले परमेस्‍वरको महिमा अर्‍यो।

तबइ तिनुनले पावललाइ भुन्‍यो,

“हेर भाइ,

यहुदिनका बिचमि बिस्‍वास अद्‍दया हजारउ छन् रे ब्‍यबस्‍थाका कुरामि उनुन सप्‍पइ भउत जोसिला छन्।

२१ आब ‘मोसाका ब्‍यबस्‍था मान्‍नुपड्‍डइन रे बालखनका सरिलको खतना अद्‍दु पड्‍डइन रे यहुदि रितिथितिमि चल्‍लु पड्‍डइन’ भनि अउरजातिनका बिचमि बस्‍या यहुदिनलाइ तमले सिकाउन्‍ना छउ भन्‍न्‍या कुरडि उनुनले सुण्‍या छन्।

२२ तसो भयाहुनाले आब हाम क्‍यारु?

तम आया छउ भनिबर तिनुनले पक्‍काइ सुण्‍या छन्।

२३ तबइखिलाइ जि हाम भुन्‍नाउ,

त्‍यो अर भाकल अद्‍दया चार जना हामसित छन्।

२४ यिनुनलाइ मन्‍धिरमि लयइबर सुद्‍द हुन्‍या काममि तम लइ भाग लिय,

रे यिनुनलाइ चाइन्‍या खर्च तमलेइ दिय,

रे यिनुनले रउ खोउरुन्‌,

इसेरि तमले ब्‍यबस्‍था पालन अर्‍या धेकिबर तमरा बिसयमि सुन्‍या कुरा सत्‍य नरइछ भन्‍या सप्‍पइले थाँ पाउन्‍या छन्।

२५ तर अउरजातिन जइले प्रभु इसु ख्रिस्‍टमि बिस्‍वास अर्‍या छन्,

तिनुनले मुर्तिलाइ बलि चडाया थोक,

रगत,

रे घाँटि निमोरिबर मार्‍या पसुको मासु जनखाया रे ब्‍यभिचारबटहइ अलग बस्‍सु भनिबर हामले निर्णय अरिबर चिट्‍ठि लेख्‍या छउ।”

२६ भोलिबार पावलले तन चार जना मान्‍सलाइ मन्‍धिरमि लयइबर तनले तिनुनसितइ आफुलाइ लइ सुद्‌द अरायो।

तइपाछा पावल सुद्‌द हुन्‍या उबासको भाकल पुरा अरिबर बलि चढाउन्‍या दिन कब हो भनि पुजारिलाइ थाँ दिनाइलाइ मन्‍धिर भितर पस्‍या।

पावल मन्‍धिरमि पकणाउ पण्‍या

२७ भाकल अर्‍या सात दिन पुरा हुन्‍नाथ्‍या,

तबइ एसिया इलाकाबटहइ आया यहुदिनले पावललाइ मन्‍धिरमि धेक्‍यो।

तिनुनले मान्‍सका भिडलाइ भड्‍काइबर पावललाइ पकणाउ अर्‍यो।

२८ उनुन यसो भन्‍नाइ कलाहाल्‍ल लाग्‍या,

“इज्राएलका दाइभाइन हो,

आस रे हामलाइ साहेता अर मान्‍सनलाइ जाँइताँइ हामरो जाति,

हामरो ब्‍यबस्‍था रे यइ ठउँरका बिरुद्‍दमि सिछ्‍या दिनोइ हिट्‍टया मान्‍स यइ हो।

इति मात्‍तरइ हइन,

यइले ग्रिकनलाइ लइ मन्‍धिर भितर लेइबर यइ पबित्‍र ठउँरलाइ असुद्‍द पाणदिया छ।”

२९ क्‍यालाइकि तिनुनले एफिससका तोरोफिमस भन्‍न्‍या एक जना मान्‍सलाइ पावलसंग सहरमि धेक्‍या हुनाले पावलले तइलाइ मन्‍धिर भितर लेया हो भन्‍न्‍या तिनुनले सोच्‍यो।

३० तबइ यइ कुराले सहरभरि होहल्‍ला भयो,

रे मान्‍सन चारइतिरबटहइ ओइरिबर आया।

तिनुनले पावललाइ तानिबर मन्‍धिरबटहइ बाहिर निकाल्‍यो,

रे उन्‍जेइ मन्‍धिरको देलो बन्‍द अरिदियो।

३१ जबइ तिनुनले पावललाइ माद्‍दया बिचार अद्‍दाथ्‍या,

तबइ सारा यरुसलेम सहरमि मारकाट हुन्‍ना छ भन्‍न्‍या खबर रोमि सेनापतिका कानमि पुग्‍यो।

३२ रोमि सेनापतिले उन्‍जेइ सिपाइ रे कप्‍तान लेइबर दगुड्‍डाइ आया।

मान्‍सले सेनापति रे कप्‍तानलाइ आउन्‍नारया धेकिबर पावललाइ हान्‍न छाड्‌यो।

३३ सेनापतिले पावललाइ समाइबर दुइ साङ्‌लाले बाद्‍दया हुकुम दियो यो को हो,

रे यइले कि अर्‍यो भनि उनले सोध्‍यो।

३४ रे तइ भिडमि कसइले एक कुरा कसइले अर्खो कुरा भनिबर कला हाल्‍ललाग्‍या,

रे उनले तइ होहल्‍लाले अरन्‍ज्‍या घटना कि हो भनिबर था पाउन नसक्‍याहुनाले पावललाइ सेनान्‌ बस्‍या ब्‍यारेकमि लइजा भन्‍न्‍या आग्‍या दियो।

३५ सिपाइनले पावललाइ लइजान्‍ज्‍या मान्‍सको हुल उनरा पाछा पाछा लाग्‍यो।

सिणिबटहइ मल्‍तिर जान्‍ज्‍या मान्‍सन पावललाइ माद्‍द आया,

तसो भयाहुनाले मान्‍सबटहइ बचाउनाइलाइ सिपाइनले उनलाइ बोकिबर लइया।

३६ तेइ बेलासम्‍म लइ मान्‍सन पावललाइ माद्‍दु पणन्‍छ भनिबर कलाहाल्‍लाइ पाछा पाछा लाग्‍या थ्‍या।

पावलले भिडसित आफना बिसयमि भुन्‍यो

३७ ब्‍यारेकभितर पुर्‍याउन्‍ज्‍या पावलले सेनापतिलाइ ग्रिक भासामि यसो भुन्‍यो,

“हजुर,

मु तमलाइ केइ कुरडि भुन्‍न सक्‍दउ?”

उनले भुन्‍यो,

“कि तुलाइ ग्रिक भासा आउँछ?”

३८ “कि तु तेइ मिस्र देसको मान्‍स हइनि,

जइले उपद्‍दर मच्‍चाइबर चार हजार बिद्रोहिनलाइ उजाड ठउँरमि लइया थ्‍यो?”

३९ पावलले भुन्‍यो,

“हइन हजुर,

मु त किलिकियाको टार्सस सहरमि जन्‍मिया यहुदि हुँ।

नानातिना सहरको मान्‍स मु होइन।

बिन्‍ति छ यिन मान्‍सनका अगाडि मुलाइ केइ कुरडि बोल्‍ल दिय।”

४० जबइ सेनापतिले अनुमति दियो,

तबइ सिणिमि कल्‍लिबर पावलले मान्‍सनलाइ हातका इसाराले सान्‍त पाड्‍यो।

मान्‍सन सान्‍त भयापाछा,

पावलले हिब्रु भासामि यसो भुन्‍यो।

२२

“दाइभाइ रे बा हो,

तमरा अगाडि मुइले मेरा बारेमि भुन्‍नु पड्‍डाया कुरा आब सुण।

२ पावलले हिब्रु भासामि बोल्‍या सुनिबर सप्पइ मान्सन चुप लाग्‍या।

३ “मु किलिकिया सहरका टार्ससमि जन्‍मिया एक यहुदि हुँ,

रे यइ सहरमि गमलिएलको सिस्‍य होइबर हुर्किया हुँ,

हामरा पुर्खाका बिधिअन्‍सार मुइले निकोनिको सिछ्‌या पाया हुँ,

आज तमु परमेस्‍वरको सेवा अद्‍द जति उत्‍साहित छउ मुलइ तति उत्‍साहित थ्‍या।

४ मुइले मुक्‍तिका बाटामि लाग्‍या मान्‍सनलाइ माद्‍दाइसम्‍म सताया थ्‍या।

मुइले लोग्‍न्‍या मान्‍सन रे स्‍वानि मान्‍सनलाइ पकणिबर झेलमि थुन्‍न लाया थ्‍या।

५ ठुला पुजारि रे सप्‍पइ माहासभाले लइ यइ बिसयमि मेरा पछ्‍यमि गवाइ दिनाहान्‌।

क्‍यालाकि उनराइ तर्फबटहइ दमस्‍कस भन्‍‍न्‍या ठउँरमि यहुदि दाइभाइनलाइ पकणाउन्‍या अधिकारको पुर्जि पाइबर मु ताँ भया बिस्‍वासिनलाइ बादिबर यरुसलेममि लेइबर सजाय दिनाइलाइ दमस्‍कसमि गयाथ्‍या।”

आफु परिबर्तन भया बिसयमि पावलले भुन्‍यो

(प्रेरित ९:१-१६; २६:१२-१८)

६ “दमस्‍कसमि पुगन्‍ज्‍या लगभग छकलाइतिकको समय थ्‍यो।

तसइ बेला अग्‍गासबटहइ अचानक एक ठुलो ज्‍योति मेरा वल्‍लतिर पल्‍तिर चम्‍कियो।

७ रे मु जमिनमि लोट्‍या,

तन्‍जेइ मुइले एक यसो भन्‍नारया आबाज सुण्‍या,

‘ए साउल,

ए साउल,

तु मुलाइ क्‍याकि सताउन्‍नाछइ?’

८ रे मुइले सोद्‍या,

हे प्रभु,

तम को हउ?

उनले भुन्‍यो,

‘मु नासरतको इसु हुँ,

जइलाइ तु सताउन्‍नाछइ।’

९ रे मुसित हुन्‍यानले ज्‍योति त धेक्‍यो,

तर सुण्‍या आबाज बुजेन।

१० मुइले भुण्‍या,

‘हे प्रभु आब मु क्‍यारु?’

रे प्रभुले मुलाइ भुन्‍यो,

‘उठ्‍ दमस्‍कस सहरमि जा रे तुइले अद्‍दुपड्‍या कामका बिसयमि तुलाइ ताँइ बताइन्‍या छ।’

११ तइ चम्‍किला उजालाले अरन्‍ज्‍या मु आँखा नधेक्‍द्‍या भयाथ्‍या रे मुसित हुन्‍यान्‌ले मुलाइ समाइबर दमस्‍कसमि लेया।

१२ “तइ सहरमि हननिया नाउँ भया एक जना मान्‍स बसन्‍थ्‍या।

उन मोसाले दिया ब्‍याबस्‍था पालन अद्‍दया धर्मि मान्‍स थ्‍या रे दमस्‍कसमि बस्‍या यहुदिन सप्‍पइले उनलाइ आदर अरन्‍थ्‍या।

१३ तन मेरा वाँ आया,

रे मेरा नजिकइ कलिबर मुलाइ भुन्‍यो,

‘भाइ साउल,

अज धेक्‍द्‍दया होइजा।’

तिनले तसो भुणिसक्‍या पाछा मु अज आँखा धेक्‍द्‍दया भया।

१४ तइपाछा उनले मुलाइ भुन्‍यो,

‘तमले हामरा पुर्खाका परमेस्‍वरको इछ्‍या बुज्‍ज,

धर्मि इसुलाइ धेक्‍द रे उनरा मुखबटहइ बोलिया कुरा सुन्‍नाइलाइ परमेस्‍वरले तमलाइ छान्‍या छ।

१५ क्‍यालाइकि तमले उनरा साछि भइबर आफुले धेक्‍या रे सुन्‍या कुरा सप्‍पइ मान्‍सनका अगाडि सुणाउन पड्‍डया छ।

१६ आब क्‍याकि ब्‍यालो अद्‍दया हउ?

उठ रे बप्‍तिस्‍मा लिय।

इसुमि बिस्‍वास अरिबर आफना पापबटहइ सुद्‍द हो।’”

१७ “यरुसलेममि फर्किबर आयापाछा मन्‍धिरमि प्रार्थना अद्‍दाअद्‍दाइ मुइले दर्सन धेक्‍या।

१८ मुइले प्रभुलाइ धेक्‍या रे प्रभुले मुलाइ भुन्‍यो,

‘झट्‍ट यरुसलेबटहइ जा,

क्‍यालाइकि तुइले मेरा बिसयमि भुण्‍या गवाहि ताँका मान्‍सनले ग्रहण अद्‍दया आथिनन्‌।’

१९ मुइले भुण्‍या,

‘हे प्रभु,

मुइले हरेक सभाघरमि जाइबर तममि बिस्‍वास अद्‍दयानलाइ झेलखानामि हलिबर कुटपिट अर्‍या इनुन सप्‍पइलाइ थाइ छ।

२० तमरो साछि दिन्‍या स्‍तिफनसको हत्‍या हुन्‍ज्‍या मु आफुलइ नजिकइ कलिबर तइ हत्‍यामि सहमत थ्‍या,

रे उनरो ज्‍यान लिन्‍यानसित सहमत भइबर तिनरा लत्‍ताखिलाइ ढुकिबर बसिरइथ्‍या।’

२१ तबइ प्रभुले मुलाइ भुन्‍यो,

‘जा,

क्‍यालाइकि मु तुलाइ दुर दुरसम्‍म अउरजातिका वाँ पठाउन्‍या छु।’”

२२ इति भुणज्‍यासम्‍म ताँ भया मान्‍सनले पावलका कुरा सुनिरइथ्‍या,

तर तइपाछा तिनुनले ठुला स्‍वरले कला हाल्‍लाइ भुन्‍न लाग्‍या,

“तइलाइ माद्‍दुइपणन्‍छ!

माद्‍दुइपणन्‍छ!

आब त्‍यो बाँच्‍या योग्‍यको आथिन्‌।”

२३ उनुन आफना लत्‍ता चिरिबर रे धुलिभकुणान्‍त अद्‍दाइ क‍ला हाल्‍ल लाग्‍या।

२४ तसो भया धेकिबर रोमि सेनापतिले भितर लइजाइबर पावललाइ कोर्रा लाउन्‍या आग्‍या दिबर भुन्‍यो।

काँइ कोर्रा लाउन्‍ज्‍या यहुदिन क्‍याकि रिसाया रइछन् भनिबर तइले बताउछ कि।

२५ रे जबइ तिनुनले पावललाइ छालाका रसिले बाद्‍यो,

तबइ पावलले नजिकइ कलिबर कप्‍तानलाइ सोध्‍यो,

“कि रोमि नागरिकलाइ दोसि नठरायइ कोर्रा लाउन पाइन्‍छ?

कि रोमि कानुनमि यसोइ अद्‍दु भनिबर भुण्‍या छ?”

२६ कप्‍तानले सेनापतिका वाँ जाइबर यो कुरडि सुनायो रे भुन्‍यो,

“हजुर!

कि अद्‍द चाहान्‍छउ?

तमलाइ थ्‍या आथिन्‌?

यो मान्‍स त रोमि नागरि रइछ।”

२७ रे यो कुरडि सुन्‍यापाछा सेनापतिले आइबर पावललाइ सोध्‍यो,

“मुलाइ भुण,

कि तु रोमि नागरिक हइ?”

तनले भुन्‍यो,

“हो,

हजुर मु हुँ।”

२८ सेनापतिले भुन्‍यो,

“मुइले त भउत पइसा तिरिबर रोमि नागरिक भया हुँ।”

पावलले भुन्‍यो,

“मु त जन्‍मइबटहइ रोमि नागरिक हुँ।”

२९ रे तिनलाइ जाँच अद्‍द तयार भयाजति सप्‍पइ उन्‍जेइ गया,

रे पावल एक रोमि नागरिक रइछन् भनि थाहा पाइबर सेनापति लइ डराया,

क्‍यालाइकि उनले तिनलाइ साङलाले बाद्‍द लाया थ्‍यो।

पावल यहुदि माहासभाका अगाडि

३० यहुदिनले पावललाइ क्‍याकि दोस लाया हुन्‌,

त्‍यो कुरा सेनापति बुज्‍ज चाहान्‍थ्‍या,

तसो भयाहुनाले भोलिबार उनले मुख्‍य पुजारि रे माहासभाका सप्‍पइ सदस्‍यानलाइ बोलाइबर सभा अद्‍दया आग्‍या दियो रे पावललाइ लयइबर सप्‍पइका अगाडि कलेयो।

२३

पावलले माहासभाका चारइतिर हेरिबर भुन्‍यो,

“दाइभाइन हो,

आजसम्‍म मेरा जिबनका यात्‍रामि मुइले मेरा मनलाइ परमेस्‍वरका अगाडि चोखो राख्‍या छु।”

२ तर तइ कुरामि प्रधान पुजारि हननियाले तिनरा नजिकइ कलियालाइ मुखमि हान्‍न्‍या आग्‍या दियो।

३ तबइ पावलले तनलाइ भुन्‍यो,

“ए कपटि हो!

तमुलाइ लइ परमेस्‍वरले हान्‍या छन्,

तम जो ब्‍यबस्‍थाअन्‍सार मेरो न्‍याय अद्‍द बस्‍या छउ तबइलइ ब्‍यबस्‍था नमाणिबर मुलाइ हान्‍या आग्‍या दिन्‍छउ?”

४ रे नजिकइ कल्‍लियानले भुन्‍यो,

“कि तु परमेस्‍वरका ठुला पुजारिको अमान अरन्‍छइ?”

५ तबइ पावलले भुन्‍यो,

“दाइभाइ हो,

उन प्रधान पुजारि हुन भन्‍न्‍या मुलाइ था थेइन्‌।

क्‍यालाइकि लेखिया छ,

‘तुइले आफना जनताका सासकका बिरुद्‍दमि खराबि जन्‍बोलेइ।’”

६ माहासभामि सदुकि रे फरिसि समुहका मान्‍सन बस्‍या छन् भन्‍न्‍या कुरा था पाइबर पावलले ठुला स्‍वरमि भुन्‍यो,

“दाइभाइन हो,

मु फरिसिको चेलो फरिसि हुँ।

मर्‍या मान्‍स अज जिउना हुनाहान्‌ भुन्न्‍या मुइले आसा राख्‍या कुरामि याँ मेरो मुद्‍दा चल्या छ।”

७ तनले यसो भनिसक्‍यापाछा फरिसिनमि मतभेत भयो,

रे भिडमि फाटो भयो।

८ क्‍यालाइकि सदुकिनले मान्‍सन मर्‍याबटहइ जिउना हुनाइन्‌ स्‍वर्गदुतन रे आत्‍मा त झिग हुनाइहुनाइन्‌ भुणन्‍थ्‍या।

तर फरिसिनले भन्‍या यइ कुरडिमि बिस्‍वास अरन्‍थ्‍या।

९ ताँ ठुलो होहल्‍ला मचियो,

रे फरिसि दलका कोइ कोइ धर्म-गुरुनले कलिबर यसो भुन्‍नाइ प्रतिबाद अद्‍द लाग्‍या,

“यइ मान्‍समि हाम केइ दोस पाउनाइन,

रे आत्‍मा या स्‍वर्गदुतले यिनलाइ यसो भुण्‍या हो भन्‍या कि भयो पइ?”

१० ताँ ठुलो मतभेत भयापाछा उनुनका हातबटहइ पावल लुछालुछ हुन्‍ना भन्‍या डरले सेनापतिले सिपाइनलाइ तल्‍तिर गइबर तनलाइ उनुनका बिचबटहइ बलजबस्‍तिसित लेइबर ब्‍यारेक भितर लइजा भनि आग्‍या दियो।

११ तइ रात प्रभु पावलका नजिकइ धेकिया रे यसो भुन्‍यो,

“हिम्‍मत अर,

पावल क्‍यालाइकि जसरि तुइले यरुसलेममि मेरा बिसयमि गवाहि दिइ,

तसेरि तुइले रोममिलइ गवाहि दिनुपणन्‍छ।”

पावललाइ माद्‍दया सडियन्‍त्‍र

१२ भोलिबार ब्‍याहान यहुदिन भेला होइबर पावललाइ माद्‍या सल्‍लाह अर्‍यो रे तिनुनले यसो भुणिबर कसम खायो,

“पावललाइ नमार्‍यासम्‍म हाम केइ लइ खान्‍या रे पिउन्‍या आथिन्‌।”

१३ पावललाइ माद्‍दुपणन्‍छ भुनिबर कसम खान्‍या मान्‍सन चालिस जना भन्‍ना बर्ता थ्‍या।

१४ तइपाछा तिनुनले मुख्‍य पुजारि रे धर्म-गुरुनका वाँ जाइबर भुन्‍यो,

“पावलको हत्‍या नअर्‍यासम्‍म हाम केइ खान्‍या आथिन्‌ भनिबर हामले कसम खाया छउ।

१५ तबइखिलाइ तमु रे माहासभाका सप्‍पइ मिलिबर सेनापतिलाइ जानकारि दिय रे तइको मुद्‍दाको निर्णय अज ठिक तरिकाले अद्‍दु पड्‍न्‍छ भन्‍या बाहाना बनाइबर तइलाइ ब्‍यारेकबटहइ निकाल,

रे माहासभामि आउना आउनइ हाम तइलाइ बाटाइमि माद्‍दया छउ।”

१६ तर पावलका भान्‍जले यो कुरा था पाइबर ब्‍यारेकभितर जाइबर पावललाइ सुनाइदियो।

१७ पावलले तन्‍जेइ एक जना कप्‍तानलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“यइ केटालाइ सेनापतितका वाँ पुर्‍याइदिय क्‍यालाइकि यइले उनसित केइ भुन्‍नु पड्‍या कुरा छ।”

१८ तइपाछा कप्‍तानले तइलाइ लयइबर सेनापतिका वाँ पुर्‍याइबर भुन्‍यो,

“कइदि पावलले मुलाइ बोलाइबर यइ केटालाइ तमरा वाँ पुर्‍याइदिय भुन्‍यो,

तमलाइ यइले भन्‍नुपड्‍या केइ कुरा छ।”

१९ सेनापतिले तइ केटाको हात समाइबर एकान्‍तमि लइजाइबर सोध्‍यो,

“तुइले मुलाइ भुन्‍नु पड्‍डाया कुरा कि हो?”

२० तइले भुन्‍यो,

“यहुदिनले पावलका बिसयमि अज निकेरि सोदखोज अद्‍दया निउ बनाइबर भोल तिनलाइ माहासभामि लेइदिय भणि तमसङ अनुरोध अद्‍दया मत अर्‍या छ।

२१ रे तमले तिनुनको कुरा जनमाण्‍या,

क्‍यालाइकि चालिस जना भन्‍ना बर्ता यहुदिनले पावललाइ नमारन्‍ज्‍यासम्‍म केइ खान्‍या,

पिउन्‍या आथिनउ भनिबर कसम खाइराइछन्।

तिनुन अइलइ उनलाइ माद्‍दाइ ढुकिबर बस्‍याछन् रे हजुरका आग्‍याका आसामि पखिरइछन्।”

२२ तबइखिलाइ सेनापतिले तइ केटालाइ यसो भुणिबर पठायो,

“तुइले मुलाइ यो खबर दिया कुरा कसइलाइ लइ जनभुनेइ” भनिबर पठायो।

पावल कइसरियामि पठाइया

२३ तइपाछा सेनापतिले दुइ जना कप्‍तानलाइ बोलाइबर भुन्‍यो,

“आज रात नउ बजेतिर दुइ सउ सिपाइन,

सत्‍तरि जना घोडचडि रे दुइ सउ भाला बोक्‍द्‍या सिपाइन तयार अर,

उनुन बासाइतिकका नउ बजेइतिर हिट्‍ट तयार हुन्‍पडन्‍छ।

२४ रे पावलकि निउति लइ घोडाको ब्‍यबस्‍था अर,

रे उनलाइ सुरछित बडा-हाकिम फेलिक्‍स का वाँ पुर्‍याउन्‍पडन्‍छ।”

२५ सेनापतिले यसो किसमको चिट्‍ठि लइ लेख्‍यो।

२६ “माननिय बडा-हाकिम फेलिक्‍सलाइ,

मु क्‍लउडियस लुसियसको ढोग!

२७ यइ मान्‍सलाइ यहुदिनले पकणिबर माद्‍द खोज्‍याथ्‍यो,

तर यो रोमि नागरिक रइछ भन्‍न्‍या मुइले था पाइबर मु आफुइ सेना लयइबर ताँ गया रे तइलाइ छुटाइबर लेया।

२८ यइले कि गल्‍ति अर्‍यारइछ भन्‍न्‍या जान्‍नाइलाइ मुइले यइलाइ तिनरा माहासभामि लेया।

२९ रे यइले त ज्‍यान सजाय पाउनुपड्‍या या थुनिनुपड्‍या खास अपराध केइलइ नअर्‍यारइछ।

उनरो दोस उनराइ धार्मिक नियमका बिसयमि रइछ।

३० यहुदिन यइ मान्‍सलाइ माद्‍दया बिचारमि रइछन् भन्‍या कुरा सुनिबर मुइले यइलाइ छिट्‍टाइ तमरा वाँ पठाया हुँ।

यइलाइ दोस लाउन्‍या यहुदिनलाइ लइ तमराइ वाँ उजुर अद्‍दु भनिबर आदेस दिराइछु।”

३१ कप्‍तान रे सिपाइनले सेनापतिको आदेसअन्‍सार पावललाइ रातइ एन्‍टिपाट्‍रिसमि पुर्‍यायो।

३२ भोलिबार पइदल सिपाइनले पावललाइ घोडचडि सिपाइनका जिम्‍मामि लाइबर ब्‍यारेकमि फर्किया।

३३ कइसरिया पुग्‍या पाछा तिनुनले हाकिमलाइ चिट्‍ठि बुजाइबर पावललाइ उनरा अगाडि हाजिर अरायो।

३४ त्‍यो चिट्‍ठि पडिबर ठुला हाकिमले पावललाइ सोध्‍यो,

“तेरो घर काँ हो?

कइ ठउँरमि पणन्‍छ?”

पावलले भुन्‍यो,

“किलिकियामि पडन्‍छ,

हजुर।”

३५ ठुला हाकिमले पावललाइ भुन्‍यो,

“तुलाइ उजुर अद्‍दयान आयापाछा तेरा कुरा सुण्‍ला।”

तइपाछा ठुला हाकिमले पावललाइ सुरछ्‍यासित हेरोदले बनाया दरबारमि राख्‍द्‍या हुकुम अर्‍यो।

पावल बडा-हाकिम फेलिक्‍स का अगाडि

२४

पाँच दिन पाछा ठुला पुजारि हननिया कोइ कोइ धर्म-गुरुन तर्तुल्‍लस भन्‍न्‍या वकिल लेइबर कइसरियामि आया।

तिनुन सप्‍पइले हाकिमका अगाडि पावलका बिरुदमि उजुरि अर्‍यो।

२ पावललाइ ठुला हाकिमका अगाडि लेयापाछा तर्तुल्‍लसले इसेरि उनरा बिरुद्‍दमि दोस लाउनोइ भुन्‍यो,

“माननिय बडा-हाकिम फेलिक्‍स,

हजुरबटहइ हामले ठुलो सान्‍ति भोग अर्‍याछउँ,

रे हजुरले यइ जातिकि निउति सुधारको काम सुरु अर्‍या छउ।

३ यइ कुरालाइ हाम सुइकार अद्‍दाइ मान्‍नाउँ रे धन्‍यबादि लइ हुनाउ।

४ तर हजुरको भउत समय नलिबर हामरो बिन्‍ति चडाउनाउ दया अरिबर सुणिदिय।

५ हामले यइ मान्‍सलाइ जाँइताँइ दुःख दिनोइ हिट्‍टया,

सन्‍सारभरिका यहुदिनका बिचमि आन्‍दोलन मचाउन्‍या,

रे नासरिभन्‍या दलका प्रमुख अगुवाका रुपमि भेट्‍या छउँ।

६ यइले मन्‍धिर असुद्‍द अद्‍दया कोसिस अर्‍याथ्‍यो,

रे यइलाइ हामले पकड्‍या [हामरा ब्‍यबस्‍था अन्‍सार कारबाइ अद्‍दया बिचार लइ अर्‍याथ्‍या।]

७ [तर सेनापति लुसियस आइबर जबरजस्‍ति यइलाइ हामबटहइ खोसिबर लइया,

रे यइका बिरुद्‍दमि दोस लाउन्‍यानलाइ हजुरका वाँ आउन्‍या आदेस दियो।]

८ आब हजुर स्‍वयमले यइको जाँच अर्‍याले हामले यइलाइ लाया दोस यिन सप्‍पइ कुरा उसइबटहइ था पाउन सकन्‍छउ।

९ अउर यहुदिनले लइ यो कुरा ठिक हो भनिबर गवाहि दियो।”

बडा-हाकिम फेलिक्‍सका अगाडि पावलले बिन्‍ति अर्‍यो

१० बडा-हाकिमले पावललाइ बोल्‍या इसारा दियापाछा पावलले इसेरि जवाफ दियो,

“भउत बर्सबटहइ हजुर यहुदि जातिका न्‍यायाधिस भया कुरा था पाइबर मु आफना पछ्‍यमि बोल्‍लाइलाइ भउत खुसि छु।

११ मु यरुसलेममि परमेस्‍वरको आराधना अद्‍द गया बार दिन भन्‍ना बर्ता भया आथिन्‌,

यइ कुरालाइ हजुरले निकेरि पत्‍ता लाउन सकन्‍छउ।

१२ यिनुनले न त मुलाइ कसइ मान्‍ससित बहस अद्‍दारया भेट्‍यो,

न मन्‍धिरमि,

सभाघरमि या सहरमि मान्‍सनलाइ भट्‍काया भेट्‍यो।

१३ न त मुलाइ अइल यिनुनले दोसलाया कुराको प्रमाण दिन सक्‍दाहान्‌।

१४ रे यो कुरा मु हजुरकाइ अगाडि सुइकार अद्‍दउँ,

जइ मुक्‍ति पाइन्‍या बाटालाइ तिनुन झुटा भुन्‍नाहान्‌,

तसइअन्‍सार ब्‍यबस्‍थामि भया कुरा रे अगमबक्‍ताका किताबमि लेखिया सप्‍पइ कुरा बिस्‍वास अरि मेरा पुर्खानका परमेस्‍वरको आराधना मु अद्‍दउँ।

१५ धर्मि रे अधर्मिन दुएइ मान्‍स मर्‍यापाछा अज जिउना हुनाहान्‌ भन्‍न्‍या कुरा इनरि जसेरि मुइले लइ आसा राख्‍या छु।

१६ तबइखिलाइ मान्‍स रे परमेस्‍वर दुएइका अगाडि मु आफना बिबेकलाइ सुद्‍दु राख्‍द्‍या कोसिस अद्‍दउँ।

१७ “भउत बर्स बित्‍या पाछा मु आफना यहुदि दाइभाइनलाइ दान दिनाइनाइलाइ रे परमेस्‍वरलाइ भेटि चडाउनाइलाइ यरुसलेममि आया थ्‍या।

१८ यिनुनले मुलाइ मन्‍धिरमि भेट्‍न्‍ज्‍या मुइले सुद्‍द हुन्‍या बिधि पुरा अरिसक्‍या थ्‍या।

ताँ कोइ भिड लइ थेएन्‌,

रे हुलदङा लइ भया थेएन।

१९ तर एसिया इलाकाबटहइ आया कति जना यहुदिनले मुलाइ मन्‍धिरमि धेक्‍यो,

रे तिनुनको मेरा बिरुदमि केइ कुरा थ्‍यो भन्‍या तिनुनलेइ हजुरका वाँ आइबर उजुरि अद्‍दुपड्‍या थ्‍यो,

२० या त यहुदिनका माहासभामि हुन्‍ज्‍या मेरो कि दोस फेला पाण्‍याछन् याँ हुन्‍यानले भुणुन।

२१ खालि एकइ कुरा मात्‍तरइ तिनुनले मुलाइ दोस लाउन सकन्‍ना,

त्‍यो कि हो भन्‍या,

‘मुइले तिनुनका बिचमि कलिबर मर्‍या मान्‍सन जिउना हुनाहान भुण्‍या थ्‍या।

आज यइ कुरामि हजुरका अगाडि मेरो मुद्‍दा चल्‍ला छ।’”

२२ बडा-हाकिम फेलिक्‍सलाइ मुक्‍तिको बाटाका बिसयमि निकेरि था थ्‍यो।

तसो भयाहुनाले बडा-हाकिम फेलिक्‍सले भुन्‍यो,

“आब तमरो उजुरि सेनापति लुसियस आयापाछा मात्‍तरइ बिचार अर्लो।”

२३ इति भुनिबर बडा-हाकिम फेलिक्‍सले कप्‍तानलाइ भुन्‍यो,

“पावललाइ निकेरि पहरा दिबर राख्‌,

तर पावललाइ चाइन्‍या कुरा पुर्‍याउन्‍या सङिनलाइ भन्‍या जनरोक्‍या रे उनलाइ कडा ब्‍यबहार जनअर्‍या भन्‍न्‍या आग्‍या दियो।”

बडा-हाकिम फेलिक्‍स रे द्रुसिल्‍लाका अगाडि पावल

२४ केइ दिन पाछा बडा-हाकिम फेलिक्‍स आफनि यहुदि स्‍वानि द्रुसिल्‍लालाइ सङ लेबर आया,

उनले पावललाइ बोलाइबर ख्रिस्‍ट इसुलाइ बिस्‍वास अद्‍दया बिसयमि तनबटहइ सुण्‍यो।

२५ रे पावलले परमेस्‍वरका धार्मिक आग्‍या मानिबर काम अद्‍दुपणन्‍छ,

आफनो मनलाइ बसमि राख्‍दुपणन्‍छ रे परमेस्‍वरले न्‍याय अद्‍दया दिन आउन्‍नाछ भन्‍न्‍या कुरा सुणाउन्‍ज्‍या बडा-हाकिम फेलिक्‍स अतासिया,

रे यसो भुन्‍यो,

“अइलखिलाइ जा,

मउका पाया बेलामि मु तमलाइ बोलाउलो।”

२६ बडा-हाकिम फेलिक्‍सले पावलबटहइ घुस पाउनउकि भनिबर आसा अर्‍या थ्‍यो,

तबइलइ उनले पावललाइ बेलाबेलामि बोलाइबर कुराकानि अरन्‍थ्‍या।

२७ रे दुइ बर्सपाछा जबइ बडा-हाकिम फेलिक्‍स का सट्‍टामि बडा-हाकिम पर्किअस फेस्‍तस आया।

तर बडा-हाकिम फेलिक्‍स ले यहुदिनलाइ खुसि राख्‍दाइलाइ पावललाइ झेलखानाइमि राखिबर गया।

पावलले रोमि महाराजालाइ बिन्‍ति चणायो

२५

बडा-हाकिम फेस्‍तस आफना प्रान्‍तमि आया तिन दिनपाछा कइसरिया सहरबटहइ यरुसलेममि गया।

२ मुख्‍य पुजारिन रे यहुदि नेतानले पावलका बिरोधमि आफना कुरा सुणायो।

३ पावललाइ यरुसलेममि पठाइदिय भनिबर खुसामत अर्‍यो क्‍यालाइकि पावललाइ बाटामि आउना आउनइ माद्‍दया योजना बनाउन्‍नाथ्‍या।

४ रे बडा-हाकिम फेस्‍तसले तिनुनलाइ यसो भुन्‍यो,

“पावललाइ कइसरियामि थुनिराख्‍या छ रे मु लइ छिट्‍टाइ ताँ जान्‍नाछु।

५ तमुमध्‍येका कोइ मुख्‍य मान्‍सन मुसितइ जान चाहान्‍छउ भन्‍या पठाइदिय,

रे पावलले केइ खराब अर्‍या छ भन्‍न्‍या तिनुनले ताँइ उजुर अद्‍द सक्‍दाहान।”

६ आठ-दस दिनसम्‍म यरुसलेममि बस्‍यापाछा बडा-हाकिम फेस्‍तस कइसरियामि फर्किया,

भोलिबार उनले न्‍याय अद्‍दया ठउँरमि बसिबर पावललाइ ल्‍यास्‌ भनिबर हुकुम दियो।

७ पावल आयापाछा यरुसलेमबटहइ आया यहुदिनले तिनरा वल्‍तिर पल्‍तिर कलिया,

रे पावलका बिरुद्‍दमि अनेक किसमका दोस लाउनलाग्‍या।

तर तिनुनले केइ लइ दोसको प्रमाण दिन सकेन।

८ पावलले तिनुनलाइ भुन्‍यो,

“मुइले यहुदिनका ब्‍यबस्‍थाका बिरुद्‍दमि,

मन्‍धिरका बिरुद्‍दमि रे रोमि माहाराजा कइसरका बिरुद्‍दमि केइ अपराध अर्‍या आथिन्‌।”

९ रे बडा-हाकिम फेस्‍तसले यहुदिलाइ खुसि पाड्‍डाइलाइ पावललाइ भुन्‍यो,

“कि तु यरुसलेममि गइबर ताँ मेरा अगाडि यिन कुराका बिसमयमि न्‍याय अरिदिय भन्‍न्‍या इछ्‍या अरन्‍छइ?”

१० तर पावलले भुन्‍यो,

“मु रोमि माहाराजाका न्‍यायलय अगाडि कलिरइछु।

याँइ मेरो न्‍याय हुन्‍पडन्‍छ।

मुइले यहुदिनका बिरोधमि केइ खराबि अर्‍या आथिन्‌ भन्‍न्‍या कुरा हजुरलाइ लइ थाइ छ।

११ मु अपराधि हुँ रे मुइले ज्‍यानसजाय पाउन्‍या केइ अपराध अर्‍याछु भन्‍या मद्‍दाइलइ तयार छु।

तर यहुदिनले लाया दोस एकलइ साँचो आथिन्‌ भन्‍या मुलाइ तिनुनका हातमि कसइले लइ सउपिन सक्‍दइन्‌।

मु रोमि महाराजाका अगाडि मेरो न्‍याय अरिदिय भनि बिन्‍ति अद्‍दउ।”

१२ बडा-हाकिम फेस्‍तसले सल्‍लाकारसित सल्‍ला अर्‍यापाछा पावललाइ भुन्‍यो,

“तुइले महाराजाका अगाडि बिन्‍ति अर्‍याहुनाले मु तुलाइ रोमि माहाराजाकाँइ वाँ पठाइदिनउ।”

राजा अग्रिपाससित फेस्‍तसको सल्‍ला

१३ केइ दिन पाछा राजा अग्रिपास रे उनरि बइनि बरनिकिले बडा-हाकिम फेस्‍तसलाइ स्‍वागत अद्‍दलाइ कइसरियामि आया।

१४ तिनुन केइ दिन कइसरियामि बस्‍यापाछा बडा-हाकिम फेस्‍तसले पावलको मुद्‍दा राजाका अगाडि यसो भुन्‍नाइ पेस अर्‍यो,

“बडा-हाकिम फेलिक्‍सले राखिबर गया एक जना बन्‍दि याँ छ।

१५ मु यरुसलेमि गयाबेला मुख्‍य पुजारिन रे यहुदिनका मुख्‍य अगुवानले तइका बिरुदमि दोस लाइबर तइलाइ दण्‍ड दिन्‍पडन्‍छ भणि अनुरोध अर्‍याथ्‍यो।

१६ तर मुइले तिनुनलाइ भुण्‍या,

‘मान्‍सलाइ दोसि नठहरायासम्‍म रोमि सरकारको दण्‍ड दिन्‍या चलन आथिन्‌।

दोसि ठहराइया मान्‍सले दोस लाउन्‍या मान्‍सनका अगाडि आफनो कुरा सुणाउन्‍या मउका पाउनुपणन्‍छ।’

१७ तिनुन याँ आयापाछा मुइले ढिलो नअरि भोलिबार पावललाइ न्‍यायालयमि ल्‍याउन्‍या आग्‍या दिया।

१८ पावलका बिरोधिनले उइले अपराध अर्‍या खास दोस लाउनाहान्‌ भन्‍न्‍या सोच्‍या थ्‍यो,

रे तिनुनले केइ दोस लाउन सकेनन्‌।

१९ तर तिनुनको झगडा तिनुनकाइ धर्मका बिसयमि रे मरिसक्‍या इसुका बारेमि रइछ,

जइलाइ पावलले अज जिउनाइ छन् भणि जिद्‍द अद्‍दाथ्‍यो।

२० तबइखिलाइ यइ कुराको जाँच पड्‍ताल अद्‍दया बिसयमि मु अलमल पड्‍याहुनाले यइ बिसयमि छलफल अद्‍द यरुसलेममि जानाइलाइ तइको इछ्‍या छ कि भनिबर तइलाइ मुइले सोध्‍या।

२१ तर पावलले रोमि माहाराजाबटहइ न्‍याय पाउ भणि बिन्‍ति अर्‍यो रे मुइले रोमि महाराजाका वाँ नपठायासम्‍म उइलाइ निकेरि पहरा दिबर यइ राख्‍द्‍दया आग्‍या दिया छु।”

२२ तबइ राजा अग्रिपासले फेस्‍तसलाइ भुन्‍यो,

“यइ मान्‍सका कुरा मु आफुइले लइ सुन्‍न पायाले हुनेइ थ्‍यो।”

तर उनले भुन्‍यो,

“भोल तमले सुन्‍नपाउन्‍या छउ।”

पावल राजा अग्रिपासका अगाडि

२३ भोलिबार राजा अग्रिपास रे बरनिकि ठुलो सम्‍मानसित सेनापतिन रे सहरका प्रमुख मान्‍सनसित सभाघरमि पस्‍या,

रे बडा-हाकिम फेस्‍तसको आग्‍या पायापाछा पावललाइ सभामि हाजिर अरायो।

२४ फेस्‍तसले भुन्‍यो,

“राजा अग्रिपास रे हामसित याँ उपस्‍तिथ भया भलादमिन,

यहुदिन सप्‍पइले मेरा वा उजुर अर्‍या मान्‍स यइ हो।

यइ मान्‍सलाइ माद्‍दु पणन्‍छ भनि सप्‍पइ यहुदिनले यरुसलेममि रे याँ कइसरियामि लइ भुन्‍नाहान।

२५ तर ज्‍यानसजाय पाउन्‍या यइले केइ अर्‍या मुइले नपायाहुनाले रे यइले महाराजाका वाँ बिन्‍ति अर्‍या हुनाले मुइले यइलाइ पठाउन्‍या निर्णय अर्‍या।

२६ यइका बिसयमि मुइले मेरा महाराजालाइ लेख्‍द्‍या खास कुरडि केइ आथिन्‌।

तबइखिलाइ मुइले यइलाइ तमरा अगाडि,

खास अरि हजुर राजा अग्रिपासका अगाडि लेइबर आया छु,

रे हामले यइको जाँच अर्‍यापाछा सायद मुइले केइ कुरडि लेख्‍द पाउन्‍या छु।

२७ क्‍यालाइकि खास दोस नधेकेइ उइलाइ पठाउन मुलाइ निको लागेन।”

राजा अग्रिपासका अगाडि पावलको बिन्‍ति

२६

राजा अग्रिपासले पावललाइ भुन्‍यो,

“तुलाइ आफना पछ्‍यमि बोल्‍या अनुमति छ।”

रे पावलले हातका इसारा अरिबर आफना बचाउमि केइ बोल्‍ल लाग्‍या,

२ “हे राजा अग्रिपास,

यहुदिनले मुलाइ लाया सप्‍पइ दोसका बिसयमि आज हजुरका अगाडि मुइले आफना बचाउमि बोल्‍ल पायाछु।

यइमि मु आफुलाइ भाग्‍यामानि ठान्‍नउ।

३ यहुदिनका सप्‍पइ चालचलन रे रितिथितिका कुरामि हजुर बिसेस रुपले परिचितइ छउ।

मेरा कुरा निकेरि सुणिदिय भणि मु अनुरोध अद्‍दउ।

४ “मु आफना देसमि रे यरुसलेम सहरमि यहुदि जातिनका बिचइमि हुर्किया,

तसो भयाहुनाले यहुदिनले मुलाइ बच्‍चाइबटहइ निकेरि चिन्‍नाहान्‌।

५ पइलि मु फरिसि भन्‍न्‍या कट्‍टर धर्मिक समुहको मान्‍स थ्‍या,

तसइ कट्‍टर धर्मको जिबन बिताउथ्‍या,

तिनुनले चायाले यइ कुराको गवाहि दिन सक्‍दाहान्‌।

६ परमेस्‍वरले हामरा पिता-पुर्खानलाइ अर्‍या प्रतिग्‍यामि भरोसा राख्‍याहुनाले मुइले आज इसेरि हजुरका अगाडि कलिनपण्‍या छ।

७ हे राजा अग्रिपास,

हामरा बारइ कुलनले यो आसा पाउनाइलाइ रात दिन एक मनले आराधना अद्‍दाहान।

रे यइ आसाकि निउति यहुदिनले मुलाइ दोस लाइराइछन्।

८ परमेस्‍वरले मर्‍यालाइ जिउना बनाउनाहान भन्‍न्‍या कुरा क्‍याकि तमुलाइ बिस्‍वास लाग्‍दइन्‌?

९ “हुन त मुइले लइ नासरत इसुका नाउँको बिरोध अद्‍दुपणन्‍छ भन्‍न्‍या मु आफुइ लइ बिस्‍वास अरन्‍थ्‍या।

१० मुइले यरुसलेममि तसेरि बिरोध अर्‍या।

मुख्‍य पुजारिनबटहइ अधिकार पाइबर प्रभु इसुमि बिस्‍वास अद्‍दया मान्‍सनलाइ मुइले झेलखानामि हालिबर उनुनलाइ माद्‍दया काममि समेत साहेता अर्‍या।

११ भउतबेर मुइले उनुनलाइ आबबटहइ नासरतका इसुमि बिस्‍वास अद्‍दइन भन्‍न्‍या पाड्‍डाइलाइ सभाघरमि जबरजस्‍ति अरिबर सजाइ दिन लाया,

मु उनुन धेकिबर रिसले इति आगो भया थ्‍या कि,

अउर देसका सहरनमि लइ गइबर मुइले उनुनलाइ सताया।”

आफु कसेरि परिबर्तन भया भन्‍न्‍या बिसयमि पावलले भुन्‍यो

(प्रेरित ९:१६; २२:६-१६)

१२ “इसेरि एक दिन मु मुख्‍य पुजारिनबटहइ अधिकार रे आग्‍या पाइबर तिनुनलाइ पकड्‍ड सकु भनिबर दमस्‍कस सहरतिर जान्‍नाथ्‍या।

१३ हे राजा अग्रिपास,

तइ दिन छकालाइतिक बाटामि जान्‍ज्‍या मुइले स्‍वर्गबटहइ घामभन्‍ना लइ उज्‍जल ज्‍योति धेक्‍या,

मु रे मेरा सङिका चारइतिर त्‍यो ज्‍योति चम्‍कियो।

१४ हाम सप्पइ जमिनमि लोट्‍या तन्‍जेइ मुइले हिब्रु भासामि यसो भुन्‍नारया आबाज सुण्‍या,

‘साउल ए साउल तु क्‍याकि मुलाइ सताउन्‍नाछइ?

सुयामि लात्‍ति हाण्‍याले तुइलाइ पिण हुनेइ हो।’

१५ रे मुइले भुण्‍या,

हे प्रभु,

‘तम को हउ?’

प्रभुले मुलाइ भुन्‍यो,

‘मु इसु हुँ,

जइलाइ तु सताउन्‍नाछइ।

१६ आब उठ,

मु तुलाइ मेरो सेवक रे गवाइ दिन्‍या मान्‍स बनाउन चाहानउ।

तबइखिलाइ मु तेरा वाँ धेकिया हुँ।

तुइले मेरा बिसयमि धेक्‍या कुरा रे मुइले तुलाइ पाछा धेकाउन्‍या कुरासमेत अउर मान्‍सनलाइ सुनाउनपड्‍डया छ।

१७ मु तुलाइ यहुदिन रे अउरजातिका वाँ पठाउन्‍या छु।

तुलाइ तिनुनबटहइ बचाउन्‍या छु।

१८ तुइले तिनुनका आँखा खोलिदिन्‍या,

रे तिनुनलाइ अन्‍याराबटहइ उज्‍यालामि,

रे सइतानका सक्‍तिबटहइ परमेस्‍वरतिर फर्काउन्‍पडन्‍छ।

इसरि तिनुनले पापको छिमा पाउन्‍याछन् रे मुलाइ बिस्‍वास अर्‍या हुनाले परमेस्‍वरले चुन्‍या मान्‍सनका ठउँर बस्‍स पाउन्‍याछन्।’

१९ “तबइखिलाइ,

हे राजा अग्रिपास,

स्‍वर्गबटहइ धेकिया यइ दर्सनमि मु आग्‍याकारि भया।

२० तर पइलि दमस्कसमि,

तबइ यरुसलेममि रे सारा यहुदिया देसभरि रन्‍यानलाइ,

रे अउरजातिनलाइ लइ पस्‍साताप अरिबर परमेस्‍वरतिर फर्क रे आफनो पस्‍साताप अन्‍सार काम अरिबर प्रमाण दिय भुणिबर मुइले प्रचार अर्‍या।

२१ तबइखिलाइ यहुदिनले मुलाइ मन्‍धिरमि पकणिबर माद्‍द खोज्‍यो।

२२ आजका दिनसम्‍म मुइले परमेस्‍वरबटहइ साहेता पाइराइछु।

तबइखिलाइ मु याँ हुन्‍यान्‌ ठुला नाना सप्‍पइलाइ अगमबक्‍तानले रे मोसाले बोल्‍या बचन साँच्‍चि लइ पुरा हुन्‍याछन् भन्‍न्‍या कुराबाहिक मुइले अउर केइ भुण्‍या आथिन्‌।

२३ मुक्‍ति दिन्‍या राजा ख्रिस्‍टले दुःख भोगिबर मद्‍दु पणन्‍छ,

उन मर्‍याबटहइ जिउना हुन्‍यान्‌मि सप्‍पइ भन्‍ना पइलि हुन्‍या छन् रे उनले आफना ज्‍योतिले यहुदिनमि रे अउरजातिनका मान्‍सनमि लइ घोसणा अद्‍दया छन्,

यिन कुरा त अगमबक्‍तानले भुणिसक्‍या थ्‍यो।”

२४ पावलले भुण्‍या कुरा सुनिबर फेस्‍तसले कला हालिबर भुन्‍यो,

“पावल तु बउलिया हइ,

तेरा ग्‍यानले तुलाइ बउला बनाया हो।”

२५ रे पावलले भुन्‍यो,

“माननिय फेस्‍तस,

मु बउलिया हइन्‌,

मु सत्‍य रे साँचो कुरा बोल्‍ला छु।

२६ क्‍यालाइकि राजा आफुइले यिन कुराका बिसयमि जान्‍नाहान्‌,

जइका अगाडि मु साहससित बोल्‍ला छु,

क्‍यालाइकि यिन कुरा उनबटहइ लुक्‍या आथिनन्‌,

रे यो कुरा लुकिबर अर्‍या हइन्‌।

२७ राजा अग्रिपास,

कि हजुरले अगमबक्‍तानमि बिस्‍वास अरन्‍छउ?

हजुरले बिस्‍वास अरन्‍छउ भन्‍न्‍या कुरा मुलाइ था छ।”

२८ राजा अग्रिपासले पावललाइ भुन्‍यो,

“क्‍या एकइ बेर तु मुलाइ ख्रिस्‍टियन बनाउन चाहान्‍छइ?”

२९ पावलले भुन्‍यो,

“कम समयमि हउ या भउत समयमि यिन मेरा हातमि लगाइया साङ्‍लान छाडिबर हजुर मात्‍तरइ हइन,

आज मेरा कुरा सुन्‍या जति सप्‍पइ मुजसाइ हुन भुनिबर मु परमेस्‍वरसित प्रार्थना अद्‍दउ।”

३० तबइ राजा अग्रिपास,

ठुला हाकिम फेस्‍तस,

बरनिकि रे ताँ बस्‍या सप्‍पइ मान्‍सन जणमणान्‍त उठ्‍या।

३१ रे बाइर गयापइतर तिनुनले आपसमि यसो भुणिबर कुरा अर्‍यो,

“यइ मान्‍सले थुनिनु पड्‍डया या ज्‍यानसजाय पाउनुपड्‍डया केइ काम अर्‍या आथिन्‌।”

३२ राजा अग्रिपासले फेस्‍तसलाइ भुन्‍यो,

“यइ मान्‍सले रोमि महाराजाका वाँ बिन्‍ति नअर्‍या भया त यइलाइ छाडिदियालइ हुनेइथ्‍यो।”

रोमतिर पावलले यात्‍रा अर्‍यो

२७

हामले पानि जहाजको यात्‍रा अरिबर इटालिया देसमि जानुपणन्‍छ भुणि निर्णय भयापाछा तिनुनले पावल रे अउर कतिबइ कइदिनलाइ रोमि महाराजा अगस्‍टसका युलियस भन्‍न्‍या कप्‍तानका जिम्‍मामि लाइदियो।

२ एड्‍रामिटेनोस भन्‍न्‍या ठउँर एसियाका भउत पानि जहाज रोकिन्‍या ठउँर होइबर जान्‍या एक पानिजहाजमि चढिबर हामले यात्‍रा सुरु अर्‍या।

माकेडिनिया छेत्‍रमि पडड्‍या थेसलोनिके सहरबटहइ आया अरिस्‍तार्खस भन्‍न्‍या मान्‍स लइ हामसित थ्‍या।

३ भोलिबार हाम सिदोन सहरमि पुग्‍या।

तइ ठउँरमि कप्‍तान युलियसले पावललाइ दया अरिबर तिनरा सङिनका वाँ गइबर भेटघाट अद्‍दया रे चाइया जति साहेता लिन्‍या अनुमति दियो।

४ ताँबटहइ हामरो पानि जहाज अज बाटा लाग्‍यो,

रे जहाजका अगाडिबटहइ बतास चल्‍याहुनाले हाम साइप्रस टापुका किनाराइ किनारा होइबर गया।

५ किलिकिया रे पामफिलिया छेत्‍रमि भया समुन्‍दर पार अरिबर हाम लुकिया सहरमि पुग्‍या।

६ ताँ कप्‍तान युलियसले अलेक्‍जेन्‍डिरिया सहरबटहइ इटालिया देसमि जान्‍या जहाज भेट्‍यापाछा उनले हामलाइ तसइ जहाजमि चडाइदियो।

७ भउत दिनसम्‍म सद्‍दिले गइबर जस्‍यातस्‍या क्‍निडस सहरका नजिकइ आया रे बतासले अज आगाडि जान नदियाहुनाले क्रेट टापुका किनार-किनाइ होइबर हाम सालमोने भन्‍न्‍या ठउँरबटहइ गया।

८ भउत कठिनाइसित टापुका किनारइ किनार लागिबर हाम सुन्‍दर भन्‍न्‍या पानि जहाज रोकिन्‍या ठउँर आया,

ताँबटहइ लासिया सहर नजिकइ थ्‍यो।

९ ताँ पुग्‍दाइलाइ भउत समय बितिसक्‍या थ्‍यो।

उबास बस्‍या बिसेस दिन लइ बितिसक्‍या थ्‍यो रे तइ जाडिका मउसममि आइरन्‍या आँधिभेरिले अरन्‍ज्‍या आब पानि जहाजबटहइ अगाडि बड्‍ड खत्‍रा भयाथ्‍यो।

तसो भयाहुनाले पावलले आफुलाइ कुद्‍दया मान्‍सनलाइ यसो भुणिबर सम्‍जायो,

१० “संङिन हो,

यइ समुन्‍दर यात्‍राले अरन्‍ज्‍या जहाज रे मालसामानको मात्‍तरइ हइन,

रे हामरो ज्‍यानको समेत खतरा रे नोक्‍सानि होलो भन्‍न्‍या मुलाइ लागन्‍छ।”

११ रे कप्‍तानले पावलका कुरामि बिस्‍वास अरेन रे तिनले जहाज चलाउन्‍या रे जहाजका मालिकले भुण्‍या कुरामि बर्ता बिस्‍वास अर्‍यो।

१२ यो पानि जहाज रोक्‍द्‍या ठउँरमि हिउन काट्‍टाइलाइ सुबिधा नभयाहुनाले जसेरि लइ फोनिक्‍सइमि पुगिबर जाणि काट्‍ट पणन्‍छ भनिबर भउतले ताँबटहइ जहाज चलाइहाल्‍या सल्‍लाह दियो।

फोनिक्‍स क्रेटको एक पानि जहाज रोक्‍द्‍या ठउँर हो,

यो दछिण-पस्‍सिम रे उत्‍तर-पस्‍सिमतिर फर्किया छ।

समुन्‍दरमि आँधिभेरि आयो

१३ दछिणबटहइ सद्‍दिले बतास चल्‍न लाग्‍यो,

सप्‍पइ मान्‍सले आब हाम जान सक्‍दाउ।

तबइखिलाइ तिनुनले अड्‍काइबर राख्‍या पानि जहाजको aलङगर निकाल्‍यो रे जहाजलाइ क्रेट टापुका किनारइ किनारतिरबटहइ लइया।

१४ तर केइ समय पाछा टापुतिरबटहइ उत्‍तरपुर्बि भन्‍न्‍या ठुलो आँधिभेरि आयो।

१५ जबइ जहाज आँधिभेरिका चपेट्‍टामि पड्‍यो,

रे तइ आँधिभेरिका अगाडि हामरो केइ लागेन।

तबइखिलाइ हामले पानि जहाजलाइ जाँ जान्‍छ जाउ भनिबर छाड्‍दिया।

१६ क्‍लउडा भन्‍न्‍या एक नाना टापुमि पुग्‍यापाछा टापुले आँधिभेरिलाइ थोक्‍काइ छेकिदियो।

रे ताँ लइ हामले जहाजका पछाडि बाँद्‍या नाना नाउँलाइ जस्‍यातस्‍या बगाउनबटहइ बचाउन सक्‍या।

१७ तइ नाउँलाइ मल्‍तिर उठायापाछा तिनुनले केइ उपायले जहाजलाइ तल्‍तिरबटहइ बाद्‍दाइ लेया रे सिरटिस भन्‍न्‍या बलुवामि फसन्‍छ कि भन्‍न्‍या डरले तिनुनले पाल झडाइदियो रे जहाज आफुइ बग्‍द लाग्‍यो।

१८ आब आँधिभेरिले पानि जहाजलाइ भउत उचाल्‍ल रे पछाड्‍ड लाग्‍यो,

भोलिबार पानि जहाजमि भया मालसामान मान्‍सनले खित्‍तर लाग्‍या।

१९ रे तेसरा दिनमि तिनुनले जहाज चलाउनाइलाइ चाइन्‍या सामान लइ खित्‍दियो।

२० भउत दिनसम्‍म हामले न घाम धेक्‍या न तारा धेक्‍या।

आँधिभेरि जोरले चल्‍याथ्‍यो रे अन्‍तिममि त हामले बाँच्‍या आसा लइ छाड्‍दिया।

२१ भउत दिनसम्‍म तिनुन नखाइ बस्‍या थ्‍या।

तबइ पावलले तिनरा वाँ जाइबर भुन्‍यो,

“दाइभाइन हो,

तमुले मेरो सल्‍लाह मानिबर क्रेटबटहइ जहाज नचलाउनु पड्‍डयाथ्‍यो।

तइबेला मुइले भुण्‍या कुरा माण्‍या भयाले नत यसो दुःख पाइनेइथ्‍यो नत मालसामानको नास हुनेइथ्‍यो।

२२ आब मु बिन्‍ति अद्‍दउ,

साहस अर,

तमुमध्‍ये कोइलइ मद्‍दया आथिनउ,

रे जहाज मात्‍तरइ नास हुन्‍याछ।

२३ मु परमेस्‍वरको मान्‍स हुँ,

रे उनरोइ आराधना अद्‍दउ,

उनरा एक जना स्‍वर्गदुतले आज रात मेरा नजिक कलिबर मुलाइ भुन्‍यो,

२४ ‘पावल जनडराइ,

तु रोमि महाराजा अगाडि जसेरि लइ पुग्‍द्‍या छइ।

सुण,

तुसित जहाजमि जान्‍या सप्‍पइलाइ परमेस्‍वरले रछ्‍या अद्‍दयाछन्।’

२५ तबइखिलाइ सङिन हो,

साहस अर,

मु परमेस्‍वरमि बिस्‍वास अद्‍दउ,

रे मुलाइ जसो भुणिया छ ठिक तसोइ हुन्‍याछ।

२६ तर जहाज कसइ टापुका किनारमि ठोकिन्‍या छ।”

जहाज ध्‍वस्‍त भयो

२७ हामरो जहाज इसेरि आधिभेरिका बिचमि एड्‍रियास भन्‍न्‍या समुन्‍दरमि लड्‍खडाइरया चउध दिन भइसक्‍याथ्‍यो।

आधारातमि जहाज चलाउन्‍यानले हाम कसइ जमिनका नजिकइ पुग्‍दाछु भन्‍न्‍या अनुमान लायो।

२८ रे तिनुन पानिको गइराइ नाप्‍द लाग्‍या।

नापन्‍ज्‍या तिनुनले सइतिस मिटर पत्‍ता लायो,

रे थोक्‍काइ पल्‍तिर गया पाछा अज नाप्‍यो छब्‍बिस मिटर पत्‍ता लायो।

२९ पानि थोक्‍काइ भयाहुनाले जहाज काँइ चट्‍टान्‍मि ठोकिन्‍छ कि भन्‍न्‍या डर मान्‍यो।

तबइखिलाइ तिनुनले पानि जहाजका पछाडिबटहइ जहाज अड्‍याउन्‍या चार लङगर खित्‍यो,

रे ब्‍याहान होउ भणि प्रार्थना अद्‍द लाग्‍या।

३० इसेरि पखिरन्‍ज्‍या जहाज चलाउन्‍यानले अगाडिको लङगर खित्‍या बाहाना अरिबर नानो नाउँलाइ जहाजबटहइ खितिबर भाग्‍द खोज्‍यो।

३१ तर पावलले कप्‍तान रे सिपाइनलाइ भुन्‍यो,

“इन जहाज चलाउन्‍या मान्‍सन भाग्‍यो भण्‍या हाम कोइ लइ बाँच्‍या आथिनउ।”

३२ रे सिपाइनले नाउँका डोरि काट्‍दियो रे नाउँलाइ जान दियो।

३३ मिरमिर्‍या उज्‍यालो हुन्‍ज्‍या,

पावलले तिनुन सप्‍पइलाइ केइ खाँ भनि इसेरि सल्‍ला दियो,

“तमु चिन्‍ताले अरन्‍ज्‍या खानाइ नखायइ बस्‍या चउद्‍द दिन होइयो।

३४ आब तमुलाइ मेरो बिन्‍ति छ,

केन केइ त खाँ,

क्‍यालाइकि बाँच्‍चाइलाइ त खानइ पणन्‍छ।

जनडरा,

परमेस्‍वरले भन्‍याजसेरि कसइलाइ लइ केइ हुन्‍या आथिन्‌।”

३५ इन कुरा भणिसक्‍या पाछा पावलले रोटो लियो रे सप्‍पइका अगाडि परमेस्‍वरलाइ धन्‍यबाद चणाइबर खान लाग्‍या।

३६ तइपाछा अउरले लइ हउसला पाइबर केइ खान्‍या कुरा खायो।

३७ तइ जहाजमि हाम जम्‍मा दुइ सय छहत्‍तर जना मान्‍स थ्‍या।

३८ तिनुनले अगाउन्‍ज्यासम्‍म खायापाछा,

जहाजलाइ हलुका बनाउनाइलाइ तिनुनले भया जति सप्‍पइ गहुँ लइ समुन्‍दरइन खित्‍दियो।

३९ उज्‍यालो भया पाछा समुन्‍दरको केइ किनार धेकियो,

तर जहाज चलाउन्‍यानले त्‍यो ठउँर लइ चिन्‍न सकेन्‌।

किनारमि बालउट्‍या पाजुलो ठउँर धेकिबर तिनुनले जहाजलाइ ताँइ लइजान्‍या बिचार अर्‍यो।

४० तिनुनले जहाज अड्‍याउन्‍या लङगरनमि बाँधिया डोरि काटिबर लङगर समुन्‍दरमि छाड्‍दियो।

पानि काट्‍टया दाबलो बाँधिराखिया डोरि लइ फुकाइदियो रे पानि जहाजका अगाडिको पाल उठाइदियो तइपइतर बतासले जहाजलाइ लइजान्‍ज्‍या किनारइ किनारतिर चलाउनाइ लइया।

४१ रे पानि तल्‍तिर लुक्‍या बालुवाका रासमि जहाज ठोकियो रे जमिनमि भासियो,

जहाजका अघाडि तिरको भाग अड्‍कियो रे चल्‍लइ सकेइन्‌,

रे पछाडिको भाग पानिका छालले अरन्‍ज्‍या फुट्‍ट लाग्‍यो।

४२ तइबेला कइदिन पउडिबर भागन्‍ना कि भनिबर सिपाइनले तिनुनलाइ माद्‍दया बिचार अर्‍यो।

४३ तर कप्‍तानले पावललाइ बचाउन चाहान्‍थ्‍या तसो भयाहुनाले उनले कसइलाइ लइ माद्‍द दिएन,

उनले पउडिन सक्‍द्‍याजति पइलि पउडिबर जाँ भन्‍न्‍या हुकुम दियो।

४४ रे बाँकि रयालाइ काठका फल्‍यामि रे जहाजका टुक्रणानमि पारि जान्‍या हुकुम दियो।

तसेरि सप्‍पइ जना सकुसलसित किनारमि पुग्‍या।

a 

27:13 लङगर भुण्‍या पानि जहाजलाइ रोकिराख्‍द्‍या लुवाको गरुवा दाणो जसो हुन्‍छ।

पावल माल्‍टा टापुमि

२८

इसेरि बाँचिबर किनारमि आयापाछा तइ टापुको नाउँ माल्‍टा रइछ भन्‍न्‍या कुरा हामले था पाया।

२ ताँ का मान्‍सन भउत मिलनसार रइछन्।

तइ बेला पानि पड्‍डारया रे भउत जाडि भया हुनाले तिनुनले आगो बालिबर ताप्‍द हामलाइ बोलायो।

३ पावलले एक अङालि दरुवा जम्‍मा अर्‍याथ्‍यो रे दरुवा लेइबर आगामि हाल्‍यो।

आगाका राफले स्‍याप निक्‍लबर आयो,

रे तिनरा हातमि बेडियो।

४ ताँ का बासिदानले तिनरा हातमि स्‍याप बेडिया धेकिबर आपसमि भन्‍न लाग्‍या,

“यो मान्‍स साँच्‍चि लइ ज्‍यानमारा हुनुपणन्‍छ।

यो समुन्‍दरबटहइ बाँचिबर त आयो तर न्‍याय अद्‍दया इस्‍वरबटहइ यो उम्‍कन सकेन्‌।”

५ तर पावलले आफनो हात झट्‍कायो रे स्‍याप आगामि पड्‍यो,

तइले पावललाइ केइ नोक्‍सानि अद्‍द सकेन्‌।

६ तनरो सरिल सुनिन्‍या छ,

रे तन एक्‍कासि ढलिबर मद्‍दया छन् भनि तिनुन हेरिरइथ्‍या।

तर भउत बेरसम्‍म लइ तनरो केइ नोक्‍सानि नभया धेकिबर तिनुनले आफनो बिचार बदलिबर भन्‍न लाग्‍या,

“यिन त देबता प रइछन्।”

७ तइ टापुमि पब्‍लियस नाउँ भया मुख्‍याको जग्‍गाजमिन थ्‍यो।

उनले हामलाइ स्‍वागत अर्‍यो,

रे तिन दिनसम्‍म हाम उनरा घरमि पाउना होइबर बस्‍या।

८ तइ बेला पब्‍लियसका बालाइ जर आइबर आउँमासि पड्‍या थ्‍यो।

तसोभया हुनाले पावल पब्‍लियसका बाका कोठामि गया रे प्रार्थना अरिबर आफनो हात बिमारिमि राख्‍या पाछा तन निका भया।

९ इसेरि बिमारबटहइ निको भया था पाइबर तइ टापुमि भया सप्‍पइ बिमारिन पावलका वा आया रे निका भया।

१० तिनुनले हामलाइ आदर अरिबर भउत उपहार दियो।

हामले तइ ठउँर छाडिबर पानि जहाज चड्‍डयाबेलामि तिनुनले हामलाइ चाइन्‍या जति सामान जहाजमि हालिदियो।

पावल माल्‍टाबटहइ रोम सहरमि गया

११ हाम तिन मइनापाछा,

अलेक्‍जेन्‍डिरिया सहरबटहइ आया पानि जहाजमि चड्‍या।

यो जहाज हिउनमि तसइ टापुमि थ्‍यो।

तइ जहाजका अगाडिका भागमि जोलिया देबताको प्रतिमा खोप्‍या थ्‍यो।

१२ हाम सुराकुसाइ भन्‍न्‍या सहरमि पुगिबर ताँ तिन दिनसम्‍म बस्‍या।

१३ ताँबटहइ हाम किनार किनारइ रेगियन भन्‍न्‍या सहरमि आया।

एक दिनपाछा दछिणबटहइ बतास चल्‍यो,

रे भोलिबार हाम पटिओलि भन्‍न्‍या सहरमि आया।

१४ ताँ हामले प्रभु इसुमि बिस्‍वास अद्‍दया कोइ कोइ दाइभाइनलाइ भेट्‍या।

रे उनुनले हामलाइ एक हप्‍तासम्‍म बसिदिय भनिबर बिन्‍ति अर्‍यो।

हाम तिनुनसंङ एक हप्‍ता बस्‍यापाछा रोम सहरतिर जान्‍या बाटा लाग्‍या।

१५ ताँबटहइ हाम आउन्‍ना छु भन्‍न्‍या खबर सुनिबर बिस्‍वासि दाइभाइन हामलाइ भेट्‍न अप्‍पियसको बजार रे तिन पाटि भन्‍न्‍या ठउँर आइरइथ्‍या।

यिनुनलाइ धेकिबर पावलले परमेस्‍वरलाइ धन्‍याबाद चणायो,

रे साहस पायो।

पावलले रोम सहरमि प्रचार अर्‍यो

१६ हाम रोम सहरमि आयापाछा पावललाइ एक जनो सिपाइका पहरामि आफनोइ डेरा लिबर बस्‍या अनुमति मिल्‍यो।

१७ तिन दिनपाछा पावलले ताँइका यहुदिन अगुवानलाइ बोलायो।

तिनुन भेला भयापाछा पावलले भुन्‍यो,

“दाइभाइन हो,

मुइले हामरा जाति रे हामरा पिता-पुर्खानका रितिथितिका बिरुदमि केइ काम अर्‍या आथिन्‌।

तबइ मुलाइ यरुसलेममि पकणिबर बन्‍दि बनाइ रोमिनका जिम्‍मा लाया छ।

१८ उनुनले छानबिन अर्‍यापाछा मुमि ज्‍यानसजाइको केइ कारण नपायाहुनाले मुलाइ छाडिदिन्‍या मन अर्‍याथ्‍यो।

१९ तर यहुदि दाइभाइनले जबरजस्‍ति अरिबर मुलाइ छाड्‍ड नदियाहुनाले मुइले रोमि महाराजाका वाँ बिन्‍ति चडाउनइ पड्‍डया भयो।

रे मेरा आफना यहुदि दाइभाइका बिरोधमि दोस लाउनुपड्‍या केइ कुरा थेएन्‌।

२० तबइखिलाइ मुइले तमुसित भेटिबर यो कुरा अद्‍द तमुलाइ बोलाया हुँ।

हाम इज्राएलिनले आस राख्‍या मुक्‍ति दिन्‍या राजाका निउति मु इसेरि साङलाले बाँधिया हुँ।”

२१ उनुनले तनलाइ भुन्‍यो,

“हामले त तमरा बिसयमि यहुदियाबटहइ केइ चिट्‍ठि पाया आथिन्‌।

कसइ भाइनले आइबर तमरा बिरुद्‍दमि केइ कुरा लइ सुणाया या बोल्‍या लइ आथिनन्‌।

२२ तर तमरो बिचार कि हो?

तमबटहइ हाम सुन्‍न चाहानाउ क्‍यालाइकि तमरा समुहका बिरुद्‍दमि जाँइताँइ कुरा चल्‍या हामलाइ था छ।”

२३ तइपाछा उनुनले पावलका कुरा सुन्‍नाइलाइ एक दिन तोक्‍यो।

तोक्‍या दिनमि भउत मान्‍सन तिनरा डेरामि आया।

तइ दिन पावलले ब्‍याहानइबटहइ बासाइतिकसम्‍म परमेस्‍वरको राज्‍यका बिसयमि सिछ्‍या दियो।

धर्मका किताबमि मोसा रे अगमबक्‍तानले लेख्‍या कुरा लेइबर उनले इसुका बिसयमि बुजाउनाइ तिनुनलाइ बिस्‍वासमि ल्‍याउन्‍या कोसिस अर्‍यो।

२४ तनले भुण्‍या कुरा कतिले बिस्‍बास अर्‍यो,

कतिले बिस्‍बास अरेनन्‌।

२५ आफु आफुइमि कुरा नमिलिबर तिनुन तत्‍तिमि ताँबटहइ हिट्‍ट लाग्‍या।

तबइ पावलले तिनुनलाइ यसो भुन्‍यो,

“पबित्‍र आत्‍माले तमरा पुर्खानलाइ भुण्‍या कुरा साँचो छ क्‍यालाइकि यसइया अगमबक्‍ताबटहइ उनले इसरि बोल्‍यो!

२६ इन मान्‍सनका वाँ जाइबर भुण,

“‘सुन्‍ना त तमु सुणन्‍छउ,

तर कभइ लइ बुज्‍जानु,

हेद्‍द त हेरन्‍छउ,

तर कभइ लइ धेक्‍दानु!

२७ क्‍यालाइकि इन मान्‍सनको ह्रिदय बोधो भया छ,

रे तिनुनका कान बइरा भया छन्,

रे तिनुनले आफना आँखा बन्‍द अर्‍या छन्,

नति त तिनुनले आँखा धेक्‍देइ थ्‍या,

कानले सुन्‍नेइ थ्‍या रे ह्रिदयले बुज्‍जेइथ्‍या थ्‍या,

रे तिनुनले आफनो मन मुतिर फर्काउन्‍या थ्‍या,

रे मु तिनुनलाइ निको पाड्‍या थ्‍या।’”

२८ तइपाछा पावलले भुन्‍यो,

“तबइखिलाइ तमुलाइ थाँ हउ,

कि परमेस्‍वरबटहइ आया यो मुक्‍ति दिन्‍या असल रइबार अउरजातिनका वाँ पठाइया छ रे तिनुनले सुन्‍याछन्।”

२९ [रे पावलले यिन बचन भुण्‍यापाछा यहुदिन आपसमि भउत बाद बिबाद अद्‍दाइ बिदा भया।]

३० आफुइले भाडामि लिया तइ डेरामि पावल दुइ बर्ससम्‍म बस्‍या।

पावलले आफुलाइ भेट्‍ट आउन्‍या सप्‍पइको स्‍वागत अर्‍यो।

३१ उन साहसि भइबर परमेस्‍वरका राज्‍यको प्रचार अद्‍दाइ प्रभु इसु ख्रिस्‍टका बिसयमि सिकाउथ्‍या रे कसइलेलइ उनलाइ रोक्‍दाइनथ्‍या।